Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 27-28 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στις σκέψεις του Ιωάννη Καλβίνου για τους Ψαλμούς 27 και 28. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Καλβίνου δείχνει πώς ο ψαλμωδός σταθεροποιεί την καρδιά του εν μέσω κινδύνου αγκυροβολώντας κάθε ελπίδα στην αλάνθαστη παρουσία του Κυρίου. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τους δικούς μας φόβους και πόθους υπό το φως της ίδιας διαθήκης πιστότητας. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε φρέσκο θάρρος να ζητούμε το πρόσωπο του Θεού πάνω από κάθε επίγειο καταφύγιο. Ας καθοδηγήσουν οι γνώσεις του Καλβίνου σε βαθύτερη εμπιστοσύνη και πιο σταθερή προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου για να ακούσεις τους Ψαλμούς 27 και 28. Διάβασε τα κεφάλαια αργά, παρατηρώντας την κίνηση από την πεποίθηση δήλωση στην ειλικρινή ικεσία. Άφησε τα λόγια του ψαλμωδού να αντηχούν στις δικές σου περιστάσεις. Ζήτα από το Πνεύμα να ανοίξει τα αυτιά σου στις ίδιες υποσχέσεις που στήριξαν τον Δαβίδ και αργότερα διαμόρφωσαν την κατανόηση του Καλβίνου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά ερμηνεύοντας τους αρχικούς στίχους του Ψαλμού 27.
1. Ο Ιεχωβά είναι το φως μου. Αυτή η αρχή μπορεί να νοηθεί ως ότι ο Δαβίδ, έχοντας ήδη βιώσει το έλεος του Θεού, δημοσιεύει μια μαρτυρία της ευγνωμοσύνης του. Αλλά μάλλον κλίνω προς άλλη έννοια, δηλαδή ότι, αντιλαμβανόμενος τη σύγκρουση που είχε να διεξάγει με τους οξύτερους πειρασμούς, οχυρώνεται εκ των προτέρων και σαν να συγκεντρώνει ύλη για εμπιστοσύνη: διότι είναι αναγκαίο οι άγιοι να παλεύουν σοβαρά με τον εαυτό τους για να αποκρούσουν ή να υποτάξουν τις αμφιβολίες που η σάρκα είναι τόσο επιρρεπής να τρέφει, ώστε να στρέφονται πρόθυμα και ταχέως στην προσευχή. Ο Δαβίδ, κατά συνέπεια, έχοντας ταραχθεί από διάφορες θύελλες, τελικά ανακτά τον εαυτό του και θριαμβολογεί πάνω από τις θλίψεις με τις οποίες είχε ταραχθεί, χαίροντας ότι όποτε ο Θεός δείχνει το έλεος και την εύνοιά του, δεν υπάρχει τίποτα να φοβηθεί. Αυτό υποδηλώνεται περαιτέρω από τη συσσώρευση όρων που χρησιμοποιεί, όταν αποκαλεί τον Θεό όχι μόνο φως του, αλλά σωτηρία του και βράχο ή δύναμη της ζωής του. Σκοπός του ήταν να βάλει μια τριπλή ασπίδα, σαν να λέγαμε, ενάντια στους διάφορους φόβους του, ως επαρκή για να τους αποκρούσει. Ο όρος φως, όπως είναι γνωστό, χρησιμοποιείται στην Γραφή για να δηλώσει χαρά ή την τελειότητα της ευτυχίας. Περαιτέρω, για να εξηγήσει το νόημά του, προσθέτει ότι ο Θεός ήταν η σωτηρία του και η δύναμη της ζωής του, καθώς με τη βοήθειά του ένιωθε τον εαυτό του ασφαλή και ελεύθερο από τους τρόμους του θανάτου. Βεβαίως διαπιστώνουμε ότι όλοι οι φόβοι μας προκύπτουν από αυτή την πηγή, ότι είμαστε υπερβολικά ανήσυχοι για τη ζωή μας, ενώ δεν αναγνωρίζουμε ότι ο Θεός είναι ο φύλακάς της. Δεν μπορούμε να έχουμε ηρεμία, επομένως, μέχρι να φτάσουμε στην πεποίθηση ότι η ζωή μας είναι επαρκώς φυλαγμένη, επειδή προστατεύεται από την παντοδύναμη δύναμή του. Η ερώτηση, επίσης, δείχνει πόσο πολύ εκτιμούσε ο Δαβίδ την θεία προστασία, καθώς έτσι τολμηρά θριαμβολογεί ενάντια σε όλους τους εχθρούς και τους κινδύνους του. Ούτε βεβαίως αποδίδουμε την οφειλόμενη τιμή στον Θεό, εκτός αν, εμπιστευόμενοι την υποσχεμένη βοήθειά του, τολμούμε να καυχόμαστε για τη βεβαιότητα της ασφάλειάς μας. Ζυγίζοντας, σαν να λέγαμε, σε ζυγαριά όλη τη δύναμη της γης και της κόλασης, ο Δαβίδ τη θεωρεί όλη ελαφρύτερη από φτερό και θεωρεί τον Θεό μόνο ως πολύ βαρύτερο από το σύνολο.Στρεφόμενος στον στίχο 4, ο Καλβίνος εξετάζει την μοναδική επιθυμία του Δαβίδ.
4. Ένα πράγμα επιθύμησα. Μερικοί θεωρούν αυτό ως προφητεία της αιωνιότητας της βασιλείας του Δαβίδ, από την οποία δεν εξαρτιόταν μόνο η προσωπική του ευτυχία, αλλά και η ευτυχία όλου του λαού του· σαν να είχε πει, Είμαι τόσο ικανοποιημένος με αυτή την μοναδική απόδειξη της εύνοιας του Θεού, ώστε δεν μπορώ να σκέφτομαι τίποτα άλλο νύχτα και ημέρα. Κατά τη γνώμη μου, όμως, φαίνεται απλούστερη ερμηνεία να δούμε τα λόγια ως ότι, αν και ο Δαβίδ ήταν εξόριστος από τη χώρα του, λεηλατημένος από τη σύζυγό του, στερημένος από τους συγγενείς του· και, τέλος, αποστερημένος από την περιουσία του, όμως δεν ήταν τόσο επιθυμητός για την ανάκτηση αυτών, όσο λυπόταν και θλιβόταν για την εξορία του από το ιερό του Θεού και την απώλεια των ιερών προνομίων του. Υπό τη λέξη ένα, υπάρχει μια υπονοούμενη αντίθεση, στην οποία ο Δαβίδ, αγνοώντας όλα τα άλλα συμφέροντα, δείχνει την έντονη στοργή του για την υπηρεσία του Θεού· ώστε ήταν πικρότερο γι' αυτόν να είναι εξόριστος από το ιερό, παρά να του αρνείται η πρόσβαση στο δικό του σπίτι. Ότι ο Δαβίδ επιθύμησε μόνο ένα πράγμα, επομένως, δηλαδή να κατοικήσει στον οίκο του Κυρίου, πρέπει να διαβαστεί σε μία πρόταση. Διότι δεν υπάρχει πιθανότητα να εννοεί με αυτό κάποια μυστική επιθυμία που κατέστειλε, βλέποντας ότι διακηρύττει σαφώς τι ήταν αυτό που τον ταρακούνησε κυρίως. Προσθέτει, επίσης, σταθερότητα σκοπού, δηλώνοντας ότι δεν θα παύσει να επαναλαμβάνει αυτές τις προσευχές. Πολλοί μπορεί να φαίνονται να προχωρούν με μεγάλη ορμή στην αρχή, των οποίων ο ζήλος, με την πάροδο του χρόνου, όχι μόνο μαραίνεται, αλλά σχεδόν αμέσως σβήνει. Δηλώνοντας, επομένως, ότι θα επέμενε σε αυτή την επιθυμία κατά τη διάρκεια όλης της ζωής του, διακρίνει έτσι μεταξύ του εαυτού του και των υποκριτών.Στον στίχο 5, ο Καλβίνος γράφει για την ασφάλεια που βρίσκεται υπό την προστασία του Θεού.
5. Διότι θα με κρύψει στη σκηνή του. Εδώ ο Ψαλμωδός υπόσχεται στον εαυτό του ότι η προσευχή του δεν θα ήταν μάταιη. Αν και στερείται του ορατού ιερού για ένα διάστημα, δεν αμφιβάλλει ότι, όπου κι αν είναι, θα βιώσει την προστατευτική δύναμη του Θεού. Και αναφέρεται στον ναό, επειδή ήταν σύμβολο για τους πιστούς της θείας παρουσίας· σαν να είχε πει, ότι κάνοντας το αίτημα που ανέφερε δεν έχανε καθόλου τον κόπο του· διότι καθένας που θα ζητήσει τον Θεό ειλικρινά και με καθαρή καρδιά, θα κρυφτεί με ασφάλεια κάτω από τα φτερά της προστασίας του. Το σχήμα του ναού, επομένως, βεβαιώνει, δεν ήταν χωρίς νόημα, διότι εκεί ο Θεός, ας πούμε, άπλωσε τα φτερά του για να συγκεντρώσει τους αληθινούς πιστούς υπό την προστασία του. Από αυτό συμπεραίνει ότι, καθώς δεν είχε μεγαλύτερη επιθυμία από το να φύγει για καταφύγιο κάτω από αυτά τα φτερά, θα υπήρχε ένα καταφύγιο έτοιμο γι' αυτόν σε καιρούς αντιξοότητας, υπό την θεία προστασία, η οποία, υπό το σχήμα βράχου, μας λέει, θα ήταν απόρθητη σαν πύργοι, οι οποίοι, για χάρη της δύναμης, συνήθιζαν να χτίζονται, στους αρχαίους χρόνους, σε υψηλά μέρη. Αν και ήταν, επομένως, αυτή τη στιγμή, περικυκλωμένος από εχθρούς από κάθε πλευρά, όμως καυχάται ότι θα τους υπερνικήσει. Είναι, πράγματι, μια κοινή μορφή λόγου στις Γραφές να λέμε ότι όσοι καταπιέζονται από θλίψη περπατούν με σκυφτή πλάτη και κατηφή πρόσωπο, ενώ, από την άλλη πλευρά, υψώνουν τα κεφάλια τους όταν η χαρά τους αποκαθίσταται. Έτσι μίλησε ο Δαβίδ, Ψαλμός 3:4, 'Συ, Κύριε, είσαι ο υψωτής της κεφαλής μου.' Αλλά επειδή η πολιορκία τίθεται εδώ σε αντίθεση με αυτό, εννοούσε να πει ότι σε αυτό το θεϊκό καταφύγιο θα ήταν σαν να υψωνόταν ψηλά, ώστε να μπορεί ατρόμητα να αγνοεί τα βέλη των εχθρών του, τα οποία διαφορετικά θα μπορούσαν να τον διαπεράσουν. Και ελπίζοντας στη νίκη, αν και είχε μειωθεί σε τέτοια στενά που απειλούσαν άμεσο θάνατο, μας δίνει μια αξιοσημείωτη απόδειξη της πίστης του· με την οποία διδασκόμαστε να μην μετρούμε τη βοήθεια του Θεού από εξωτερικές εμφανίσεις ή ορατά μέσα, αλλά ακόμη και εν μέσω θανάτου να ελπίζουμε σε απελευθέρωση από το ισχυρό και νικηφόρο χέρι του.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια αντλεί μια εφαρμογή για τους πιστούς.
Ας μάθουμε, επομένως, να αποδίδουμε τέτοια αξία στη δύναμη του Θεού να μας προστατεύει ώστε να θέσουμε σε φυγή όλους τους φόβους μας. Όχι ότι οι νόες των πιστών μπορούν, λόγω της αδυναμίας της σάρκας, να είναι πάντα εντελώς απαλλαγμένοι από φόβο· αλλά αμέσως ανακτώντας θάρρος, ας κοιτάξουμε, από τον υψηλό πύργο της εμπιστοσύνης μας, κάτω από όλους τους κινδύνους μας με περιφρόνηση. Εκείνοι που δεν έχουν ποτέ γευτεί τη χάρη του Θεού τρέμουν επειδή αρνούνται να βασιστούν σε αυτόν και φαντάζονται ότι είναι συχνά οργισμένος εναντίον τους, ή τουλάχιστον μακριά από αυτούς. Αλλά με τις υποσχέσεις του Θεού μπροστά στα μάτια μας και τη χάρη που προσφέρουν, η απιστία μας του κάνει σοβαρή αδικία, αν δεν τον αντιτάξουμε με ατρόμητο θάρρος ενάντια σε όλους τους εχθρούς μας. Όταν ο Θεός, επομένως, μας δελεάζει ευγενικά προς τον εαυτό του και μας διαβεβαιώνει ότι θα φροντίσει για την ασφάλειά μας, αφού έχουμε αγκαλιάσει τις υποσχέσεις του, ή επειδή πιστεύουμε ότι είναι πιστός, είναι σωστό να υμνούμε ιδιαίτερα τη δύναμή του, ώστε να αρπάξει τις καρδιές μας με θαυμασμό για τον εαυτό του. Πρέπει να σημειώσουμε καλά αυτή τη σύγκριση, Τι είναι όλα τα πλάσματα στον Θεό; Επιπλέον, πρέπει να επεκτείνουμε αυτή την εμπιστοσύνη ακόμη περισσότερο, για να διώξουμε όλους τους φόβους από τις συνειδήσεις μας, όπως ο Παύλος, ο οποίος, όταν μιλούσε για την αιώνια σωτηρία του, τολμηρά αναφωνεί,Αναλογιζόμενος τον στίχο 10, ο Καλβίνος τονίζει την υπερβατική φροντίδα του Θεού.
Το νόημα του συνόλου είναι αυτό: Όσο και αν είναι από τη φύση τους οι επίγειοι γονείς κεκλιμένοι να βοηθούν τα παιδιά τους, ναι, αν και θα προσπαθούσαν να τα περιθάλψουν με τον μεγαλύτερο ζήλο στοργής, όμως αν η στοργή σβήσει εντελώς στη γη, ο Θεός θα εκπλήρωνε το καθήκον τόσο του πατέρα όσο και της μητέρας στον λαό του. Από το οποίο έπεται ότι υποτιμούμε βάναυσα τη χάρη του Θεού, αν η πίστη μας δεν υψωθεί πάνω από όλες τις στοργές της φύσης· διότι σύντομα οι νόμοι της φύσης θα ανατραπούν εκατό φορές, παρά ο Θεός θα αποτύχει στον λαό του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού χρειάζεσαι περισσότερο να θυμάσαι ότι ο Κύριος είναι το φως και η σωτηρία σου σήμερα; Πώς μπορεί η μοναδική επιθυμία του Δαβίδ να κατοικήσει στον οίκο του Θεού να αναδιαμορφώσει τις καθημερινές σου προτεραιότητες; Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζεσαι να βασιστείς σε ανθρώπινες πηγές ασφάλειας παρά στην αλάνθαστη προστασία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, φῶς ἡμῶν καὶ σωτηρία, δώρησαι ἡμῖν χάριν νὰ ζητῶμεν τὸ πρόσωπόν Σου ὑπὲρ πᾶσαν ἀπειλὴν καὶ νὰ κατοικῶμεν ἐν τῇ σκέπῃ τῆς παρουσίας Σου, καθὼς ὑπεσχέθης ἐν τῇ διαθήκῃ Σου. Κρύψον ἡμᾶς ἐν τῷ ἀποκρύφῳ τόπῳ τῆς σκηνῆς Σου ὅταν ἐχθροὶ ἐγείρωνται, καὶ ἐνίσχυσον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ προσμένωμέν Σε μετὰ ἀκλονήτου ἐλπίδος καὶ αἰνέσεως. Ἔστω ἡ κυρίαρχος πίστις Σου ἡ πεποίθησις ἡμῶν καὶ ἡ δόξα Σου ἡ ὑπερβάλλουσα χαρά μας, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →