Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 27 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Βίβλου του Χέιντοκ για το κεφάλαιο 27 του Ματθαίου, επιτρέποντας στις πλούσιες καθολικές του γνώσεις να φωτίσουν το Πάθος του Κυρίου μας. Το σχόλιο συγκεντρώνει τη σοφία των Πατέρων και προγενέστερων ερμηνευτών για να μας βοηθήσει να εισέλθουμε βαθύτερα στα ιερά γεγονότα της σταύρωσης. Καθώς προσευχόμαστε με το κείμενο, είθε το Άγιο Πνεύμα να φυτεύσει αιώνιους σπόρους στις καρδιές μας που θα καρποφορήσουν για τη Βασιλεία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο του Ματθαίου κεφάλαιο 27 και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στην αφήγηση του Πάθους να ξεδιπλωθεί μπροστά σας. Προσέξτε τις λεπτομέρειες της προδοσίας, της δίκης και της οδύνης που καταγράφει ο ευαγγελιστής. Κάντε παύση μετά από κάθε ενότητα για να αφήσετε τις λέξεις να εγκατασταθούν στη σιωπή, προετοιμάζοντας την ψυχή σας να δεχθεί το φως που προσφέρει το σχόλιο του Χέιντοκ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά αφηγούμενος τις ενέργειες του συνεδρίου την αυγή.
Καθολικό Σχόλιο Βίβλου του Χέιντοκ Όταν ήλθε το πρωί. Ο ευαγγελιστής σιωπά σχετικά με όσα διαδραματίστηκαν κατά τη διάρκεια της νύχτας και για τις πολλαπλές ωμότητες και τις ταπεινώσεις που προσφέρθηκαν στον θείο μας Λυτρωτή καθ' όλη τη νύχτα· διότι, αφού μας ενημέρωσε για την άρνηση του Πέτρου, προχωρά αμέσως για να μας πει τι συνέβη με το ξημέρωμα. (Άγιος Αυγουστίνος) --- Οι αρχιερείς, μαζί με τους πρεσβυτέρους και τους γραμματείς, αφού ξεχύλωσαν την εκδίκησή τους στον Ιησού με την πιο άθλια μεταχείριση του ιερού του προσώπου, πήραν συμβούλιο για το πώς θα μπορούσαν να πείσουν τον ηγεμόνα να τον θανατώσει. Σε αυτό το Συνέδριο, ή πλήρες συμβούλιο των εβδομήντα δύο, έθεσαν ξανά το ερώτημα για να κρατήσουν συμβούλιο. --- Συμβούλιο. Ο Καϊάφας, το πρωί, κάλεσε πλήρες συμβούλιο του Συνεδρίου. Έθεσαν ξανά το ερώτημα στον Ιησού και τον διέταξαν να τους πει αν ήταν ο Χριστός και ο Υιός του Θεού. Ομολόγησε ότι ήταν. (Λουκάς κβ΄ 70.) --- Επ' αυτού τον οδήγησαν και τον παρέδωσαν στον Πόντιο Πιλάτο, τον ηγεμόνα· κυριολεκτικά, τον πρόεδρο. Αυτό το έκαναν, 1. επειδή ήταν ημέρα εορτής, φοβήθηκαν ταραχή μεταξύ του λαού. 2. Για να τον κάνουν να πεθάνει με πιο άδοξο θάνατο στον σταυρό· διαφορετικά ίσως να τον λιθοβολούσαν, όπως έκαναν αργότερα στον Άγιο Στέφανο. 3. Η εξουσία του θανάτου έχοντας αφαιρεθεί από αυτούς, δεν τολμούσαν να την ασκήσουν καλά, τουλάχιστον χωρίς άδεια από τον Ρωμαίο ηγεμόνα. (Ουίθαμ)Το σχόλιο στρέφεται στη συνέχεια στη μετάνοια του Ιούδα και στην έκβασή της.
Τότε ο Ιούδας, ... μετανοώντας. Μια άκαρπη μετάνοια, συνοδευόμενη από νέα αμαρτία απελπισίας, λέει ο Άγιος Λέων. (Ουίθαμ) --- Αντιλαμβανόμενος ότι ο Ιησούς παραδόθηκε και θυμούμενος όσα είχε πει ο θείος μας Σωτήρας σχετικά με την ανάστασή του, μετανόησε για την απαίσια κακία του. Ίσως ο Σατανάς, που τον βοήθησε και τον παρότρυνε να προδώσει τον Δάσκαλό του, τον εγκατέλειψε, όχι ότι είχε πείσει τον δυστυχή κακούργο να διαπράξει αυτό που τόσο παθιασμένα επιθυμούσε. Αλλά πώς μπορούσε ο Ιούδας να δει ότι ο Ιησούς καταδικάστηκε; Σίγουρα δεν το είδε, αλλά προέβλεψε στο απελπισμένο μυαλό του τι θα ήταν το αποτέλεσμα. Αλλά μερικοί είναι της γνώμης ότι αυτό το χωρίο αναφέρεται στον ίδιο τον Ιούδα, ο οποίος τότε έγινε αισθητός του εγκλήματός του και είδε την καταδίκη του να επικρέμαται πάνω από το κεφάλι του. (Ωριγένης) --- Διότι ο διάβολος δεν τυφλώνει τους πράκτορές του με τέτοιο τρόπο, ώστε να τους αφήνει αναίσθητους για το έγκλημα που πρόκειται να διαπράξουν, μέχρι να διαπραχθεί. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος) --- Αν και ο Ιούδας συνέλαβε φρίκη για το έγκλημά του και το ομολόγησε και έκανε ικανοποίηση σε κάποιο βαθμό αποδίδοντας τα χρήματα, πολλές ουσιώδεις προϋποθέσεις έλειπαν από τη μετάνοιά του: 1. Πίστη στον Χριστό, ως Θεό, ως λυτρωτή, ως τον μόνο δικαιωτή από την αμαρτία· 2. εκτός από αυτό, έλειπε επίσης η ελπίδα συγχώρεσης, όπως στον Κάιν, και η αγάπη για έναν πολύ αδικημένο και πολύ προσβεβλημένο Θεό. Ως εκ τούτου η λύπη του ήταν άκαρπη, όπως αυτή των καταραμένων. Αν ο Ιούδας, λέει ένας αρχαίος Πατέρας, είχε καταφύγει σε ειλικρινή μετάνοια και όχι στον βρόχο, υπήρχε έλεος αποθηκευμένο ακόμη και για τον προδότη. (Χέιντοκ)Ο Χέιντοκ εξετάζει τον Ιησού να στέκεται ενώπιον του Πιλάτου.
Ο Ιησούς στάθηκε ενώπιον του ηγεμόνα. Συγκρίνοντας τους τέσσερις ευαγγελιστές μαζί ο Πιλάτος συγκατένευσε να βγει προς τους ιερείς και τους ρώτησε τι κατηγορίες έφεραν εναντίον αυτού του ανθρώπου; Απάντησαν πρώτα με γενικούς όρους: (Ιωάννης ιη΄ 30.) Αν δεν ήταν κακοποιός, δεν θα τον είχαμε παραδώσει σε σένα. Πάρτε τον εσείς, είπε ο Πιλάτος, και κρίνετέ τον σύμφωνα με τον νόμο σας. Απάντησαν: Δεν μας επιτρέπεται να θανατώσουμε κανέναν. Μετά από αυτό τον κατηγόρησαν ότι προκαλούσε ταραχές και απαγόρευε να δίνεται φόρος στον Καίσαρα· (Λουκάς κγ΄ 2· ένα προφανές ψέμα· βλέπε Ματθαίος κβ΄) και ότι είπε, αυτός είναι ο Χριστός, ο βασιλιάς. Επ' αυτού ο Πιλάτος τον κάλεσε στο παλάτι ενώπιόν του και είπε: Είσαι ο βασιλιάς των Ιουδαίων; Ο Ιησούς ομολόγησε ότι ήταν: αλλά πρώτα ρώτησε τον Πιλάτο αν το έλεγε αυτό από τον εαυτό του ή με υπόδειξη άλλων· το οποίο ήταν για να υπαινιχθεί ότι αυτή η πληροφορία ότι ήταν βασιλιάς προερχόταν από τους κακόβουλους αντιπάλους του· και ότι ο Πιλάτος, έχοντας υπάρξει τόσο καιρό ηγεμόνας, δεν μπορούσε παρά να γνωρίζει ότι ποτέ δεν είχε παρουσιαστεί ως βασιλιάς ή διεκδικήσει καμία βασιλική εξουσία. Ωστόσο, ο Πιλάτος απάντησε κάπως οξύθυμα: Είμαι Ιουδαίος; Το δικό σου έθνος και οι αρχιερείς σε παρέδωσαν σε μένα: τι έκανες; Ο Ιησούς τότε είπε στον Πιλάτο ότι η βασιλεία του δεν ήταν αυτού του κόσμου. Αυτό ικανοποίησε άφθονα τον Πιλάτο: ο οποίος δεν χρειαζόταν να ενοχλήσει το κεφάλι του για καμία πνευματική βασιλεία ή τέτοια που δεν ήταν αυτού του κόσμου. Ο Ιησούς μιλώντας για την αλήθεια, ο Πιλάτος τον ρώτησε μετά από ελαφρύ τρόπο, τι είναι η αλήθεια; αλλά ίσως, χωρίς να περιμένει απάντηση, βγήκε αμέσως έξω και είπε στους Ιουδαίους ότι δεν βρήκε καμία αιτία ούτε έγκλημα στον Ιησού. (Ουίθαμ) --- Ο Κριτής κάθε ζωντανού πλάσματος δικάστηκε με άδεια του ουράνιου Πατέρα του ενώπιον του μικρού κριτή της Ιουδαίας και υποφέρει τον εαυτό του να ανακρίνεται από αυτόν, αν και κάθε προτεινόμενη ερώτηση ήταν είτε από χλευασμό είτε από κάποιο εξίσου βάσιμο κίνητρο. (Ωριγένης) --- Ο θείος μας Σωτήρας ομολόγησε τον εαυτό του βασιλιά· αλλά για να μην δώσει καμία ενόχληση είτε σε Ιουδαίο είτε σε Εθνικό, δήλωσε ταυτόχρονα ότι η βασιλεία του δεν ήταν αυτού του κόσμου. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ αναλογίζεται τη δήλωση του λαού σχετικά με το αίμα.
Ματθαίος 27:25 ο λαός απάντησε: το αίμα του ας είναι επάνω μας και επάνω στα παιδιά μας το οποίο συνεχίζεται, λέει ο Άγιος Ιερώνυμος, μέχρι σήμερα. Τότε ο Πιλάτος τους παρέδωσε τον Ιησού για να σταυρωθεί. (Ουίθαμ) --- Αυτή η βλάσφημη προσευχή συνεχίζεται μέχρι σήμερα και θα συνεχιστεί ως παρατεταμένη κατάρα στους Ιουδαίους και στη μεταγενέστερή τους. (Ωριγένης) --- Ιδού η τρέλα των Ιουδαίων! Το πάθος και η πεισματική τους ισχυρογνωμοσύνη δεν θα τους επιτρέψει να δουν και να καταλάβουν: φέρνουν κατάρες επάνω τους σε αυτές τις τρομερές επικλήσεις: το αίμα του ας είναι επάνω μας και επάνω στα παιδιά μας. Ακόμη ο Θεός όλων των ελέων δεν συμμορφώθηκε κυριολεκτικά με την ασεβή προσευχή τους. Διότι από αυτά τα παιδιά επέλεξε μερικά για τον εαυτό του· μεταξύ των άλλων ακόμη και τον Παύλο και πολλές χιλιάδες που μεταστράφηκαν στην Ιερουσαλήμ. (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)Το σχόλιο εξετάζει τη σημασία του Γολγοθά.
Γολγοθά, δηλαδή ο τόπος του Κρανίου,[3] των κεφαλών και των κρανίων: ίσως, λέει ο Άγιος Ιερώνυμος, από τα κρανία προσώπων που εκτελέστηκαν και θάφτηκαν εκεί. Αρκετοί αρχαίοι συγγραφείς θα ήθελαν να ονομάζεται έτσι από το κρανίο του Αδάμ, τον οποίο μαντεύουν ότι θάφτηκε εκεί. Μερικοί λένε επίσης ότι ένα μέρος αυτού του βουνού ονομαζόταν Μωριά, ο τόπος όπου ο Αβραάμ ήταν έτοιμος να θυσιάσει τον γιο του Ισαάκ. (Ουίθαμ) --- Ο Ισαάκ, μεταφέροντας το ξύλο στους ώμους του για τη θυσία, ήταν τύπος του Ιησού Χριστού που μεταφέρει τον σταυρό του. Το βουνό βρισκόταν βορειοδυτικά της Ιερουσαλήμ.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η αντίθεση μεταξύ της βιασύνης του συνεδρίου και της σιωπής του Ιησού με προσκαλεί να εξετάσω τις δικές μου αποκρίσεις στον πόνο; Με ποιους τρόπους η μεταχείριση του σχολίου για την απελπισία του Ιούδα μπορεί να με προειδοποιήσει ενάντια στην απελπισία στην πνευματική μου ζωή; Πού βλέπω το μυστήριο της θείας πρόνοιας να εργάζεται στα γεγονότα που τονίζει ο Χέιντοκ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, καθὼς εἰσερχόμεθα εἰς τὸ μυστήριον τοῦ Πάθους σου καὶ τοῦ θανάτου σου κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον τοῦ Ματθαίου, χάρισόν ἡμῖν τὴν χάριν νὰ ἑνώσωμεν τὰ ἴδια πάθη ἡμῶν μετὰ τῶν σῶν καὶ νὰ ἐμπιστευθῶμεν εἰς τὴν λύτρωσιν τὴν ἐκχυθεῖσαν διὰ τοῦ τιμίου σου αἵματος. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Μαρίας, τῆς ὀδυνηρᾶς σου Μητρός, καὶ τῆς κοινωνίας τῶν ἁγίων, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν καὶ κίνησον ἡμᾶς εἰς μεγαλυτέραν ἀγάπην καὶ πίστιν. Μόρφωσον ἡμᾶς εἰς πιστοὺς μαθητὰς οἵτινες βαστάζουσι τοὺς σταυροὺς αὐτῶν μετὰ ὑπομονῆς ἕως οὗ συμμετάσχωμεν τῆς δόξης σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →