Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γεν 9-10 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στη Γένεση 9–10 μας καλεί να ανιχνεύσουμε τις νέες ευσπλαχνίες του Θεού μετά τον κατακλυσμό. Με τη γη καθαρισμένη από το νερό και μία μόνο οικογένεια να απομένει, ο Χένρι δείχνει πώς οι θείες υποσχέσεις ριζώνουν ξανά στην καθημερινή ανθρώπινη ζωή. Οι σκέψεις του μετακινούνται από τις ευλογίες της διαθήκης στις σοβαρές πραγματικότητες της αμαρτίας και της τιμής μέσα στο σπίτι του Νώε. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε ότι ο ίδιος Θεός που συγκρατεί την κρίση θέτει επίσης ορατά σημεία πιστότητας στον ουρανό. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να δεχθούμε τόσο το μεγαλείο των δεσμεύσεων του Θεού όσο και την πρόσκληση να ζούμε υπεύθυνα κάτω από αυτές. Το σημερινό μάθημα λοιπόν ανοίγει χώρο για ευγνωμοσύνη, νηφάλια αυτοεξέταση και ανανεωμένη εμπιστοσύνη στον Κύριο που θυμάται τον λόγο του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 9 και 10 της Γενέσεως. Προσέξτε τη γλώσσα της διαθήκης που ακολουθεί τον κατακλυσμό, τις οδηγίες για τη ζωή και το αίμα, το σημείο του ουράνιου τόξου και την αφήγηση για το σπίτι του Νώε. Παρατηρήστε πώς η ευλογία και η προειδοποίηση στέκονται δίπλα-δίπλα. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Χένρι για τα ίδια αυτά χωρία.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά αντανακλώντας στην ευλογία που δόθηκε στον Νώε και στους γιους του.
Διαβάζουμε, στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, τα πολύ ευγενικά πράγματα που είπε ο Θεός στην καρδιά του, σχετικά με το υπόλοιπο της ανθρωπότητας που είχε μείνει για να είναι ο σπόρος ενός νέου κόσμου. Τώρα εδώ έχουμε αυτά τα ευγενικά πράγματα να λέγονται σε αυτούς. Γενικά, ο Θεός ευλόγησε τον Νώε και τους γιους του (εδ. 1), δηλαδή τους διαβεβαίωσε για την καλή του θέληση προς αυτούς και τις ελεήμονες προθέσεις του σχετικά με αυτούς. Αυτό προκύπτει από όσα είπε στην καρδιά του. Σημείωσε, Όλες οι υποσχέσεις του Θεού για το καλό ρέουν από τους σκοπούς της αγάπης του και τις βουλές του ιδίου του θελήματός του. Δες Εφ. α' 11· γ' 11. και σύγκρινε Ιερ. κθ' 11. Γνωρίζω τις σκέψεις που σκέφτομαι για εσάς. Διαβάζουμε (Γεν. η' 20) πώς ο Νώε ευλόγησε τον Θεό, με το θυσιαστήριό του και τη θυσία του. Τώρα εδώ βρίσκουμε τον Θεό να ευλογεί τον Νώε. Σημείωσε, Ο Θεός θα ευλογήσει με χάρη (δηλαδή θα κάνει καλό) σε εκείνους που ευλογούν ειλικρινά (δηλαδή μιλούν καλά) γι' αυτόν. Εκείνοι που είναι πραγματικά ευγνώμονες για τα ελέη που έχουν λάβει παίρνουν τον πιο πρόσφορο δρόμο για να τους επιβεβαιωθούν και να συνεχιστούν.Συνεχίζει εξετάζοντας την ανανεωμένη παραχώρηση της γης και της αύξησής της.
1. Μια παραχώρηση γαιών τεράστιας έκτασης, και μια υπόσχεση μεγάλης αύξησης ανθρώπων για να τις καταλάβουν και να τις απολαύσουν. Η πρώτη ευλογία ανανεώνεται εδώ: Γίνεστε καρποφόροι, και πληθύνεστε, και γεμίστε τη γη (εδ. 1), και επαναλαμβάνεται (εδ. 7), γιατί η φυλή της ανθρωπότητας επρόκειτο, κατά κάποιον τρόπο, να αρχίσει ξανά. Τώρα, (1.) Ο Θεός θέτει ολόκληρη τη γη μπροστά τους, τους λέει ότι είναι όλη δική τους, όσο διαρκεί, σε αυτούς και στους κληρονόμους τους. Σημείωσε, Η γη που ο Θεός έχει δώσει στα παιδιά των ανθρώπων, για κατοχή και κατοικία, Ψαλμ. ριε' 16. Αν και δεν είναι παράδεισος, αλλά μάλλον έρημος· όμως είναι καλύτερη από ό,τι αξίζουμε. Ευλογητός ο Θεός, δεν είναι κόλαση. (2.) Τους δίνει μια ευλογία, με τη δύναμη και την αρετή της οποίας η ανθρωπότητα θα πολλαπλασιαζόταν και θα διατηρούνταν στη γη, έτσι ώστε σε λίγο χρόνο όλα τα κατοικήσιμα μέρη της γης να κατοικούνταν λίγο-πολύ· και, αν και μια γενιά θα παρέρχεται, όμως μια άλλη γενιά θα ερχόταν, όσο ο κόσμος στέκεται, έτσι ώστε το ρεύμα της ανθρώπινης φυλής να τροφοδοτείται με συνεχή διαδοχή, και να τρέχει παράλληλα με το ρεύμα του χρόνου, μέχρις ότου και τα δύο να παραδοθούν μαζί στον ωκεανό της αιωνιότητας. Αν και ο θάνατος θα βασίλευε ακόμη, και ο Κύριος θα γινόταν ακόμη γνωστός με τις κρίσεις του, όμως η γη δεν θα ερημωνόταν ξανά όπως τώρα, αλλά θα γεμιζόταν πάντα, Πράξ. ιζ' 24-26.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στις διατάξεις που προστατεύουν την ανθρώπινη ζωή κάτω από τη διαθήκη.
4. Οι εκούσιοι φονείς πρέπει να θανατώνονται. Αυτή είναι η αμαρτία που εδώ σχεδιάζεται να συγκρατηθεί από τον τρόμο της τιμωρίας (1.) Ο Θεός θα τιμωρήσει τους φονείς: Από το χέρι κάθε αδελφού του ανθρώπου θα απαιτήσω τη ζωή του ανθρώπου, δηλαδή, 'θα εκδικήσω το αίμα του φονευμένου πάνω στον φονέα.' Β' Χρον. κδ' 22. Όταν ο Θεός απαιτεί τη ζωή ενός ανθρώπου από το χέρι εκείνου που την αφαίρεσε άδικα, ο φονέας δεν μπορεί να την αποδώσει, και επομένως πρέπει να αποδώσει τη δική του σε αντάλλαγμα, που είναι ο μόνος τρόπος που απομένει για να γίνει αποκατάσταση. Σημείωσε, Ο δίκαιος Θεός θα κάνει σίγουρα έρευνα για αίμα, ακόμα κι αν οι άνθρωποι δεν μπορούν ή δεν το κάνουν. Κάποια στιγμή, σε αυτόν τον κόσμο ή στον επόμενο, θα αποκαλύψει τόσο τους κρυμμένους φόνους, που είναι κρυμμένοι από το μάτι του ανθρώπου, όσο και θα τιμωρήσει τους ομολογημένους και δικαιολογημένους φόνους, που είναι πολύ μεγάλοι για το χέρι του ανθρώπου. (2.) Ο άρχοντας πρέπει να τιμωρεί τους φονείς (εδ. 6): Όποιος χύνει αίμα ανθρώπου, είτε από ξαφνική πρόκληση είτε έχοντας το προμελετήσει (γιατί η βιαστική οργή είναι φόνος καρδιάς όπως και η προμελετημένη κακία, Ματθ. ε' 21, 22), από άνθρωπο θα χυθεί το αίμα του, δηλαδή από τον άρχοντα, ή όποιον διορίζεται ή επιτρέπεται να είναι ο εκδικητής του αίματος. Υπάρχουν εκείνοι που είναι υπηρέτες του Θεού για αυτόν τον σκοπό, για να είναι προστασία για τον αθώο, γινόμενοι τρόμος για τους κακούς και τους κακοποιούς, και δεν πρέπει να φέρουν τη μάχαιρα μάταια, Ρωμ. ιγ' 4. Πριν από τον κατακλυσμό, όπως φαίνεται από την ιστορία του Κάιν, ο Θεός πήρε την τιμωρία του φόνου στα χέρια του· αλλά τώρα ανέθεσε αυτή την κρίση στους ανθρώπους, στους αρχηγούς των οικογενειών αρχικά, και αργότερα στους αρχηγούς των χωρών, που οφείλουν να είναι πιστοί στην εμπιστοσύνη που τους ανατέθηκε. Σημείωσε, Ο εκούσιος φόνος πρέπει πάντα να τιμωρείται με θάνατο. Είναι αμαρτία που ο Κύριος δεν θα συγχωρούσε σε έναν άρχοντα (Β' Βασ. κδ' 3, 4), και που επομένως ένας άρχοντας δεν πρέπει να συγχωρεί σε έναν υπήκοο. Σε αυτόν τον νόμο υπάρχει προσαρτημένος λόγος: Διότι κατ' εικόνα Θεού έπλασε τον άνθρωπο στην αρχή. Ο άνθρωπος είναι πλάσμα αγαπητό στον Δημιουργό του, και επομένως πρέπει να είναι και σε εμάς. Ο Θεός του απέδωσε τιμή, ας μην του αποδώσουμε εμείς περιφρόνηση. Τέτοια απομεινάρια της εικόνας του Θεού υπάρχουν ακόμη και πάνω στον πεσμένο άνθρωπο ώστε εκείνος που άδικα σκοτώνει έναν άνθρωπο αφανίζει την εικόνα του Θεού και τον ατιμάζει. Όταν ο Θεός επέτρεψε στους ανθρώπους να σκοτώνουν τα ζώα τους, όμως τους απαγόρευσε να σκοτώνουν τους δούλους τους· γιατί αυτοί είναι πολύ πιο ευγενικής και εξαίρετης φύσεως, όχι μόνο πλάσματα του Θεού, αλλά εικόνα του, Ιακ. γ' 9. Όλοι οι άνθρωποι έχουν κάτι από την εικόνα του Θεού πάνω τους· αλλά οι άρχοντες έχουν, επιπλέον, την εικόνα της δυνάμεώς του, και οι άγιοι την εικόνα της αγιότητάς του, και επομένως εκείνοι που χύνουν το αίμα αρχόντων ή αγίων επωμίζονται διπλή ενοχή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα της διαθήκης περιγράφοντας το ουράνιο τόξο ως την ορισμένη σφραγίδα του.
Τα άρθρα συμφωνίας μεταξύ ανθρώπων συνήθως σφραγίζονται, ώστε οι διαθήκες να είναι πιο επίσημες, και η εκπλήρωση των διαθηκών πιο σίγουρη, προς αμοιβαία ικανοποίηση. Ο Θεός λοιπόν, θέλοντας να δείξει πιο άφθονα στους κληρονόμους της επαγγελίας το αμετάβλητο των βουλών του, έχει επιβεβαιώσει τη διαθήκη του με σφραγίδα (Εβρ. στ' 17), που κάνει τα θεμέλια στα οποία χτίζουμε να στέκονται σίγουρα, Β' Τιμ. β' 19. Η σφραγίδα αυτής της διαθήκης της φύσεως ήταν αρκετά φυσική· ήταν το ουράνιο τόξο, το οποίο, είναι πιθανό, φαινόταν στα σύννεφα πριν, όταν οι δευτερεύουσες αιτίες συνέπιπταν, αλλά ποτέ δεν ήταν σφραγίδα της διαθήκης μέχρι τώρα που έγινε έτσι από θεία θέσπιση. Τώρα, σχετικά με αυτή τη σφραγίδα της διαθήκης, παρατήρησε, 1. Αυτή η σφραγίδα προστίθεται με επαναλαμβανόμενες διαβεβαιώσεις της αλήθειας εκείνης της υπόσχεσης της οποίας σχεδιάστηκε να είναι η επικύρωση: Θέτω το τόξο μου στο σύννεφο (εδ. 13)· θα φαίνεται στο σύννεφο (εδ. 14), ώστε το μάτι να επηρεάζει την καρδιά και να επιβεβαιώνει την πίστη· και θα είναι το σημείο της διαθήκης (εδ. 12, 13), και θα θυμάμαι τη διαθήκη μου, ώστε τα νερά να μην γίνουν ξανά κατακλυσμός, εδ. 15. Ναι, σαν να χρειαζόταν ο Αιώνιος Νους ένα υπόμνημα, θα το κοιτάζω, για να θυμάμαι την αιώνια διαθήκη, εδ. 16. Έτσι εδώ υπάρχει γραμμή πάνω σε γραμμή, ώστε να έχουμε σίγουρη και ισχυρή παρηγοριά εμείς που έχουμε πιάσει αυτή την ελπίδα. 2. Το ουράνιο τόξο εμφανίζεται όταν τα σύννεφα είναι πιο διατεθειμένα να βρέχουν, και επιστρέφει μετά τη βροχή· όταν έχουμε περισσότερο λόγο να φοβόμαστε ότι η βροχή θα επικρατήσει, τότε ο Θεός δείχνει αυτή τη σφραγίδα της υπόσχεσης ότι δεν θα επικρατήσει. Έτσι ο Θεός προλαμβάνει τους φόβους μας με τέτοιες ενθαρρύνσεις που είναι και κατάλληλες και εύκαιρες. 3. Όσο πιο πυκνό το σύννεφο τόσο πιο λαμπρό το τόξο στο σύννεφο. Έτσι, καθώς οι απειλητικές θλίψεις αφθονούν, οι ενθαρρυντικές παρηγορίες αφθονούν πολύ περισσότερο, Β' Κορ. α' 5. 4. Το ουράνιο τόξο εμφανίζεται όταν ένα μέρος του ουρανού είναι καθαρό, που υπαινίσσεται έλεος που θυμάται εν μέσω οργής· και τα σύννεφα είναι σαν να περιβάλλονται από το ουράνιο τόξο, ώστε να μην καλύψουν τους ουρανούς, γιατί το τόξο είναι χρωματισμένη βροχή ή οι άκρες ενός σύννεφου επιχρυσωμένες. 5. Το ουράνιο τόξο είναι η αντανάκλαση των ακτίνων του ηλίου, που υπαινίσσεται ότι όλη η δόξα και η σημασία των σφραγίδων της διαθήκης προέρχονται από τον Χριστό τον Ήλιο της δικαιοσύνης, ο οποίος περιγράφεται επίσης με ουράνιο τόξο γύρω από τον θρόνο του (Αποκ. δ' 3), και ουράνιο τόξο πάνω στο κεφάλι του (Αποκ. ι' 1), που υπαινίσσεται, όχι μόνο τη μεγαλειότητά του, αλλά και τη μεσιτεία του. 6. Το ουράνιο τόξο έχει πύρινα χρώματα μέσα του, για να σημάνει ότι αν και ο Θεός δεν θα πνίξει ξανά τον κόσμο, όμως, όταν το μυστήριο του Θεού θα τελειώσει, ο κόσμος θα καταναλωθεί από πυρ. 7. Ένα τόξο μιλά για τρόμο, αλλά αυτό το τόξο δεν έχει ούτε χορδή ούτε βέλος, όπως το τόξο που έχει οριστεί εναντίον των διωκτών (Ψαλμ. ζ' 12, 13), και ένα τόξο μόνο θα κάνει λίγη εκτέλεση. Είναι τόξο, αλλά κατευθύνεται προς τα πάνω, όχι προς τη γη· γιατί οι σφραγίδες της διαθήκης προορίζονταν να παρηγορούν, όχι να τρομοκρατούν. 8. Όπως ο Θεός κοιτάζει το τόξο, για να θυμάται τη διαθήκη, έτσι πρέπει και εμείς, για να είμαστε πάντα ενθύμιοι της διαθήκης, με πίστη και ευγνωμοσύνη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού δέχεσαι πιο εύκολα τα ελέη της διαθήκης του Θεού ως προσωπικές υποσχέσεις παρά ως μακρινή ιστορία; Πώς μπορεί η πρόσκληση να τιμάς τη ζωή — στον εαυτό σου και στους άλλους — να διαμορφώσει μία συγκεκριμένη επιλογή σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορείς να ασκήσεις τη μετριοπαθή κάλυψη της ντροπής του άλλου αντί να την εκθέτεις;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ἐλεήμον, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν διαθήκην τὴν ὁποίαν ἔθες μετὰ τὸν κατακλυσμόν, ὑποσχόμενος νὰ μὴ καταστρέψῃς ποτὲ ξανὰ τὴν γῆν δι᾽ ὕδατος, καὶ θέσας τὸ οὐράνιον τόξον ὡς τὸ ἀδιάλειπτον σημεῖον τοῦ ἐλέους Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, κράτησον ἡμᾶς ἐνθυμουμένους αὐτὴν τὴν ἀκλόνητον πίστιν, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ βλάπτωμεν ἄλλους ἢ νὰ καταφρονοῦμεν τὰς ἡμέρας μας, καὶ χάρισον εἰς ἡμᾶς ἥσυχον ἀγάπην πρὸς τὴν ἀδυναμίαν, ὥστε νὰ δυνηθῶμεν νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ χάριτι τῇ ἐξασφαλισθείσῃ διὰ τοῦ Χριστοῦ.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →