Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 17-18 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο 'Commentary on the Old and New Testaments' του Daniel D. Whedon, εκείνον τον σεβάσμιο Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου η καθαρή Αρμινιανή όραση φωτίζει τον προφητικό λόγο. Σε αυτά τα κεφάλαια του Ιεζεκιήλ το Πνεύμα αντιμετωπίζει τόσο την εθνική προδοσία όσο και την προσωπική ευθύνη, καλώντας κάθε ψυχή να λογοδοτήσει ενώπιον του δίκαιου Κριτή που όμως ευχαριστιέται στο έλεος. Η έκθεση του Whedon μας οδηγεί μέσα από αινίγματα και κηρύγματα ομοίως, υπενθυμίζοντάς μας ότι η χάρη δεν ακυρώνει τη δικαιοσύνη ούτε η δικαιοσύνη σιωπά τη χάρη. Ως Μεθοδιστές άνθρωποι δεχόμαστε αυτόν τον λόγο με ευλάβεια, έτοιμοι να ερευνηθούμε και να ανανεωθούμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στον λόγο του Κυρίου στα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ του Ιεζεκιήλ. Ακούστε την παραβολή των αετών και του αμπελιού, και μετά τη σοβαρή δήλωση ότι η ψυχή που αμαρτάνει θα πεθάνει. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να πιέσει αυτές τις αρχαίες αλήθειες στη συνείδηση και να αφυπνίσει την ελπίδα στον Θεό που δεν ευχαριστιέται στον θάνατο του ασεβούς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινάει εκθέτοντας την πολιτική και πνευματική σημασία του αινίγματος του μεγάλου αετού.
Εισαγωγή. ΤΟ ΑΙΝΙΓΜΑ, Ή ΠΑΡΑΒΟΛΗ, ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΕΤΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΠΛΩΜΕΝΟΥ ΑΜΠΕΛΙΟΥ. Τα αινίγματα ήταν πάντα δημοφιλή στους Εβραίους, αλλά η εποχή του Ιεζεκιήλ ήταν η εποχή του Αισώπου, όταν η διδασκαλία μέσω αινιγμάτων, μύθων και αλληγοριών ήταν πολύ δημοφιλής. Αυτή η ιστορία του αετού, όπως και πολλοί από τους μύθους του Αισώπου, έχει πολιτική σημασία, απεικονίζοντας με ζωντανό τρόπο τη σχέση του βασιλιά Σεδεκία με τον μεγάλο βασιλιά Ναβουχοδονόσορα. 'Περιέχει μια δήλωση της πολιτικής του Ναβουχοδονόσορα στις σχέσεις του με τον Ιούδα, της οποίας η αμερόληπτη ακρίβεια δεν θα μπορούσε να βελτιωθεί από τον πιο αδιάφορο ιστορικό' Expositor’s Bible. Ήταν μια διαμαρτυρία κατά της Ιερουσαλήμ που ζητούσε βοήθεια από την Αίγυπτο εναντίον της Βαβυλώνας, και παρείχε μια επιπλέον απεικόνιση της αχαριστίας και της προδοσίας της Ιερουσαλήμ προς επίγειους καθώς και ουράνιους βοηθούς.Στη συνέχεια αναπτύσσει τις μεγάλες αρχές της θείας ανταπόδοσης και της ηθικής ελευθερίας που διέπουν το δέκατο όγδοο κεφάλαιο.
Εισαγωγή. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΗΘΙΚΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ. Ο Konig αποκαλεί αυτό το κεφάλαιο 'ένα σύντομο κατηχισμό' με τον οποίο ο Ιεζεκιήλ ήλπιζε να δείξει στους συμπατριώτες του τις αμαρτίες τους· αλλά μπορεί μάλλον να ονομαστεί ένα κήρυγμα για τη θεία δικαιοσύνη και την ανθρώπινη ελευθερία. Ο Θεός εξυψώνεται ως ο τέλεια δίκαιος, του οποίου τον λόγο ο άνθρωπος πρέπει να υπακούει ανεπιφύλακτα αν θέλει ο ίδιος να είναι δίκαιος. Κανένας άνθρωπος δεν μπορεί πραγματικά να ονομαστεί 'δίκαιος' αν δεν είναι δίκαιος προς τον Θεό, και αυτός που είναι δίκαιος προς τον Θεό θα είναι δίκαιος προς όλη την ανθρωπότητα. Καμία θεία τιμωρία δεν πέφτει σε έναν άνθρωπο λόγω της αμαρτίας του πατέρα του· δεν υπάρχει κληρονομική ή προγονική ενοχή. Από την άλλη πλευρά, κανένας γιος δεν πρέπει να νομίζει ότι θα αποφύγει την τιμωρία λόγω της δικαιοσύνης του πατέρα του. 'Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει'. Ο Ιεζεκιήλ δίδαξε ότι η ασφάλεια και η ευημερία δεν εξασφαλίζονταν με το να είναι 'παιδιά του Αβραάμ' κατά σάρκα, αλλά με το να ζουν δίκαια, όπως έζησε ο Αβραάμ. Η κληρονομικότητα δεν μπορεί ούτε να σώσει ούτε να καταδικάσει. Υπάρχει μια ατομική ευθύνη, μια ατομική ενοχή ή δικαιοσύνη, μια ατομική δύναμη να μετανοήσει για ένα αμαρτωλό παρελθόν ή να εγκαταλείψει τον δρόμο της δικαιοσύνης, και η ποινή ή η ανταμοιβή θα είναι σύμφωνα με τις ελεύθερες επιλογές του ανθρώπου. Ολόκληρο το κεφάλαιο τονίζει την ελευθερία της ανθρώπινης βούλησης και την κυριαρχία της ατομικής ψυχής.Ο Whedon τονίζει την αποφασιστική δήλωση ότι η ψυχή που αμαρτάνει θα πεθάνει.
Στίχος 4. 4. Όλες οι ψυχές είναι δικές μου. Ο Ιεχωβά έχει την απόλυτη ιδιοκτησία όλων, επομένως καμία αδικία δεν είναι δυνατή από αυτόν και καμία κριτική δεν είναι δικαιολογημένη από άλλους. Η ψυχή που αμαρτάνει, αυτή θα πεθάνει. Αυτό είναι το κλειδί για αυτό το κεφάλαιο (Ιεζεκιήλ 18:20) και για την ηθική διδασκαλία του Ιεζεκιήλ. Κανένα προγονικό χαρακτηριστικό δεν μπορεί να αγοράσει τη σωτηρία. Η γέννηση, η φυλή και η εθνική θρησκεία είναι όλα μάταια χωρίς ατομική μετάνοια και 'δικαιοσύνη'. (Βλέπε Ιεζεκιήλ 18:9.) Κανένα προγονικό έγκλημα δεν μπορεί να φέρει ενοχή και θεία τιμωρία. Αυτό προέρχεται μόνο από προσωπική παράβαση. Ο κοινός ανατολικός νόμος έδινε στον πατέρα τον πλήρη έλεγχο της ζωής και της περιουσίας του γιου του· αλλά η ψυχή του εδώ δηλώνεται ότι είναι ελεύθερη και ανεξάρτητη. Ενώ οι όροι 'ζω' και 'πεθαίνω' αναφέρονταν αναμφίβολα στη φυσική φύση, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ιεζεκιήλ τους προσδίδει μια ηθική και πνευματική σημασία. (Βλέπε Ιεζεκιήλ 18:31 και κεφ. 37.) Αμαρτάνει. Ο προφήτης δεν μιλάει για μια μεμονωμένη πράξη παράβασης, αλλά για μια επίμονη συνήθεια ζωής.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει με μια ηχηρή μαρτυρία για την κατανόηση του Ιεζεκιήλ του ευαγγελίου της μετάνοιας και της κυρίαρχης χάρης.
Αλλά, εν γνώσει ή εν αγνοία του, ήταν ο πρώτος μεγάλος κήρυκας του ευλογημένου ευαγγελίου ότι ο θάνατος, ως τιμωρία για την αμαρτία, δεν πέφτει ποτέ στους δικαίους, ότι ο δίκαιος άνθρωπος δεν πεθαίνει ποτέ, ότι κανένας άνθρωπος δεν είναι σκλάβος των περιστάσεων, ότι ακόμη και ο σκληροπυρηνικός αμαρτωλός μπορεί να μετανοήσει και να λάβει μια νέα καρδιά, και ότι η απόλυτη δικαιοσύνη είναι κατά κάποιο τρόπο συμβατή με το αιώνιο έλεος, και ότι και τα δύο ασκούνται ακόμη και σε αυτόν τον κόσμο, με όλα τα μυστήρια και την υπερήφανη αδικία και την πάσχουσα αθωότητα. Η βεβαιότητα της πεποίθησης του Ιεζεκιήλ και η τρομερή του πίστη, καθώς πάλευε με αυτό το κολοσσιαίο ερώτημα των αιώνων, μας εκπλήσσει και μας συγκινεί. Δεν ανέβαινε 'τις σκάλες του βωμού του μεγάλου κόσμου' τεντώνοντας κουτσά χέρια και εμπιστευόμενος αμυδρά μια μεγαλύτερη ελπίδα· η πίστη του ήταν πιο υπέροχη και σίγουρη στην αλήθεια του Θεού και στην αλήθεια της αποκάλυψής του.
Απαντήστε
1. Πού έχω πειραστεί να μεταθέσω την ευθύνη για τις δικές μου επιλογές σε άλλους αντί να αναλάβω την ευθύνη μου ενώπιον του Θεού;
2. Πώς η διαβεβαίωση ότι οι δίκαιοι θα ζήσουν με παρακινεί σε ανανεωμένη υπακοή και επαγρύπνηση;
3. Σε ποιον τομέα της ζωής με καλεί τώρα το Πνεύμα να στραφώ και να λάβω τη νέα καρδιά που μόνο ο Θεός μπορεί να δώσει;
Προσευχηθείτε
Ω δίκαιε και ελεήμων Θεέ, σε ευχαριστούμε για το προφητικό φως που μας χάρισες μέσω του δούλου σου Ιεζεκιήλ και για την πιστή έκθεση του Daniel D. Whedon. Ερεύνησε τις καρδιές μας, σε ικετεύουμε, και ας μην μείνει καμία δικαιολογία. Χάρισέ μας τη χάρη να μετανοήσουμε αληθινά, να περπατήσουμε δίκαια, και να εμπιστευτούμε το αίμα του Χριστού για κάθε αποτυχία. Κράτησέ μας από το να υποθέτουμε το έλεός Σου ή να απελπιζόμαστε από τη δύναμή Σου να ανανεώσεις. Είθε η Εκκλησία Σου σε αυτή την ημέρα να ανακτήσει τη σαφή μαρτυρία ότι η ψυχή που αμαρτάνει θα πεθάνει, όμως όποιος στραφεί και ζήσει θα ζήσει σίγουρα. Στο όνομα του Ιησού, του Συνηγόρου και Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →