← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Ακλόνητη Πίστη ενώπιον του Βασιλέα των Βασιλέων

Δανιήλ 6Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα
Στον τόμο της Prophets and Kings, η Έλεν Γ. Γουάιτ ξεδιπλώνει τα ζωντανά μαθήματα του Δανιήλ 6, δείχνοντας πώς η ακλόνητη πίστη ενός ανθρώπου προς τον Θεό λάμπει ανάμεσα στις μηχανορραφίες της γης και στις δυνάμεις του σκότους. Τα λόγια της μας προσκαλούν να δούμε τη μεγάλη διαμάχη να εργάζεται στις αυλές της Μηδοπερσίας και να αναγνωρίσουμε την ίδια κλήση σε πιστότητα που ηχεί στην εποχή μας. Καθώς ανοίγουμε αυτές τις σελίδες, ελκυόμαστε προς τον Θεό που στηρίζει τους υπηρέτες Του μέσα από κάθε δοκιμασία και που τελικά θα δικαιώσει το όνομά Του ενώπιον όλων των εθνών. Η αφήγηση της Γουάιτ υψώνει τα μάτια μας από τις πολιτικές ίντριγκες στον θρόνο του ζωντανού Θεού, υπενθυμίζοντάς μας ότι τα συμφέροντα του Χριστού είναι δεμένα με εκείνους που υποφέρουν για χάρη της δικαιοσύνης. Είθε αυτές οι εμπνευσμένες σκέψεις να ενισχύσουν την ελπίδα μας στην ταχεία ερχόμενη απελευθέρωση που υποσχέθηκε σε κάθε πιστό ακόλουθο του Ιησού.
Διαβάστε
Στρεφόμαστε τώρα στο έκτο κεφάλαιο του Δανιήλ, όπου οι εχθροί του προφήτη σχεδιάζουν την καταστροφή του αλλά δεν μπορούν να σιγήσουν τις προσευχές του. Ας μιλήσει η αφήγηση του λάκκου των λιονταριών στην καρδιά σας καθώς διαβάζετε αργά και προσευχητικά. Προσέξτε πώς η καθημερινή κοινωνία του Δανιήλ με τον Θεό παραμένει αμετάβλητη ακόμη και όταν ένα βασιλικό διάταγμα απειλεί τη ζωή του. Επιτρέψτε στο Πνεύμα να σας εντυπώσει το θάρρος που πηγάζει από την πλήρη εμπιστοσύνη στον ζωντανό Θεό. Καθώς ολοκληρώνετε το κεφάλαιο, σταθείτε για να ευχαριστήσετε τον Κύριο για την ίδια δύναμη που ακόμη απελευθερώνει τον λαό Του σήμερα.
Μελετήστε
Η Γουάιτ μας οδηγεί στη συνέχεια στον ήσυχο θάλαμο του Δανιήλ την ώρα της προσευχής. Οι εχθροί του προφήτη υπολόγιζαν στην ακλόνητη προσήλωση του Δανιήλ στην αρχή για την επιτυχία του σχεδίου τους. Και δεν έκαναν λάθος στην εκτίμηση του χαρακτήρα του. Διάβασε γρήγορα [541] τον κακόβουλο σκοπό τους στη διαμόρφωση του διατάγματος, αλλά δεν άλλαξε την πορεία του σε ούτε μία λεπτομέρεια. Γιατί να σταματήσει να προσεύχεται τώρα, όταν χρειαζόταν περισσότερο να προσευχηθεί; Μάλλον θα παραιτούνταν από την ίδια τη ζωή, παρά από την ελπίδα βοήθειας στον Θεό. Με ηρεμία εκτελούσε τα καθήκοντά του ως αρχηγός των πριγκίπων· και την ώρα της προσευχής πήγαινε στον θάλαμό του, και με τα παράθυρα ανοιχτά προς την Ιερουσαλήμ, σύμφωνα με τη συνήθη συνήθειά του, πρόσφερε την ικεσία του στον Θεό του [542] ουρανού. Δεν προσπάθησε να κρύψει την πράξη του. Αν και γνώριζε πολύ καλά τις συνέπειες της πιστότητάς του στον Θεό, το πνεύμα του δεν κλονίστηκε. Μπροστά σε εκείνους που σχεδίαζαν την καταστροφή του, δεν θα επέτρεπε ούτε να φανεί ότι η σύνδεσή του με τον ουρανό είχε διακοπεί. Σε όλες τις περιπτώσεις όπου ο βασιλιάς είχε δικαίωμα να διατάξει, ο Δανιήλ θα υπάκουε· αλλά ούτε ο βασιλιάς ούτε το διάταγμά του μπορούσαν να τον κάνουν να παρεκκλίνει από την πίστη στον Βασιλέα των βασιλέων. Στη συνέχεια στρέφει το βλέμμα μας στον ουράνιο μάρτυρα που λάμπει μέσα από τη δημόσια πιστότητα του Δανιήλ. Έτσι ο προφήτης δήλωσε τολμηρά όμως ήσυχα και ταπεινά ότι καμία επίγεια δύναμη δεν έχει δικαίωμα να παρεμβάλλεται μεταξύ της ψυχής και του Θεού. Περιτριγυρισμένος από ειδωλολάτρες, ήταν πιστός μάρτυρας αυτής της αλήθειας. Η ατρόμητη προσήλωσή του στο ορθό ήταν φωτεινό φως στο ηθικό σκοτάδι εκείνης της ειδωλολατρικής αυλής. Ο Δανιήλ στέκεται σήμερα ενώπιον του κόσμου ως άξιο παράδειγμα χριστιανικής αφοβίας και πιστότητας. Η Γουάιτ αποκαλύπτει περαιτέρω τον θεϊκό σκοπό που επέτρεψε την φαινομενική νίκη του εχθρού. «Τότε ο βασιλιάς διέταξε, και έφεραν τον Δανιήλ, και τον έριξαν στον λάκκο των λιονταριών. Τώρα ο βασιλιάς μίλησε και είπε στον Δανιήλ, Ο Θεός σου τον οποίο υπηρετείς συνεχώς, Αυτός θα σε απελευθερώσει.» Μια πέτρα τοποθετήθηκε στο στόμιο του λάκκου, και ο βασιλιάς ο ίδιος «τη σφράγισε με τη δική του σφραγίδα, και με τη σφραγίδα των αρχόντων του· ώστε ο σκοπός να μην αλλάξει σχετικά με τον Δανιήλ. Τότε ο βασιλιάς πήγε στο παλάτι του, και πέρασε τη νύχτα νηστεύοντας· ούτε όργανα μουσικής φέρθηκαν ενώπιόν του· και ο ύπνος του έφυγε από αυτόν.» Ο Θεός δεν εμπόδισε τους εχθρούς του Δανιήλ να τον ρίξουν στον λάκκο των λιονταριών· επέτρεψε στους κακούς αγγέλους και στους πονηρούς ανθρώπους να ολοκληρώσουν μέχρις εκεί τον σκοπό τους· αλλά αυτό έγινε ώστε να κάνει την απελευθέρωση του υπηρέτη Του πιο έντονη, και την ήττα των εχθρών της αλήθειας και της δικαιοσύνης [544] πιο ολοκληρωμένη. «Σίγουρα η οργή του ανθρώπου θα σε αινέσει» (Ψαλμός 76:10), έχει μαρτυρήσει ο ψαλμωδός. Μέσα από το θάρρος αυτού του ενός ανθρώπου που επέλεξε να ακολουθήσει το ορθό παρά την πολιτική, ο Σατανάς επρόκειτο να ηττηθεί, και το όνομα του Θεού επρόκειτο να υψωθεί και να τιμηθεί. Κλείνει τη σκηνή δείχνοντας το ίδιο ακλόνητο πνεύμα στη δοκιμασία όπως και στην ευημερία. Από την ιστορία της απελευθέρωσης του Δανιήλ μπορούμε να μάθουμε ότι σε εποχές δοκιμασίας και ζοφερής κατάστασης τα παιδιά του Θεού πρέπει να είναι ακριβώς ό,τι ήταν όταν οι προοπτικές τους ήταν φωτεινές με ελπίδα και το περιβάλλον τους ήταν ό,τι μπορούσαν να επιθυμήσουν. Ο Δανιήλ στον λάκκο των λιονταριών ήταν ο ίδιος Δανιήλ που στεκόταν ενώπιον του βασιλιά ως αρχηγός μεταξύ των υπουργών του κράτους και ως προφήτης του Υψίστου. Ένας άνθρωπος του οποίου η καρδιά στηρίζεται στον Θεό θα είναι ο ίδιος την ώρα της μεγαλύτερης δοκιμασίας του όπως είναι στην ευημερία, όταν το φως και η εύνοια του Θεού και των ανθρώπων λάμπουν επάνω του. Η πίστη φτάνει στο αόρατο, και αρπάζει αιώνιες πραγματικότητες.
Σκεφτείτε
Η Γουάιτ μας φέρνει τώρα στην καρδιά της ταύτισης του Χριστού με τους πάσχοντες αγίους Του. Ο ουρανός είναι πολύ κοντά σε εκείνους που υποφέρουν για χάρη της δικαιοσύνης. Ο Χριστός ταυτίζει τα συμφέροντά Του με τα συμφέροντα του πιστού λαού Του· υποφέρει στο πρόσωπο των αγίων Του, και όποιος αγγίζει τους εκλεκτούς Του αγγίζει Εκείνον. Η δύναμη που είναι κοντά για να απελευθερώσει από σωματική βλάβη ή δυσφορία είναι επίσης κοντά για να σώσει από το μεγαλύτερο κακό, καθιστώντας δυνατό για τον υπηρέτη του Θεού να διατηρήσει την ακεραιότητά του υπό όλες τις συνθήκες, και να θριαμβεύσει μέσω της θείας χάριτος. [546]
Απαντήστε
1. Πού στην καθημερινή μου ρουτίνα πειράζομαι να κρύψω την πίστη μου στον Θεό; 2. Πώς αλλάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζω την αντίθεση το να γνωρίζω ότι ο Χριστός υποφέρει μαζί με τους πιστούς Του; 3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να κρατήσω τα παράθυρά μου ανοιχτά προς την Ιερουσαλήμ, ό,τι κι αν κοστίσει;
Προσευχηθείτε
Πάτερ ἡμῶν ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς, χάρισέ μας τὴν ἀκλόνητη ἀφοσίωση ποὺ ἐπέδειξε ὁ Δανιὴλ ὅταν τὰ ἐπίγεια διατάγματα ἐπεδίωξαν νὰ φιμώσουν τὶς προσευχές του, ὥστε νὰ Σὲ τιμοῦμε ὑπεράνω κάθε ἀνθρώπινου νόμου καὶ νὰ ἀναπαυόμαστε στὴν βεβαιότητα τῆς σωτήριας δύναμής Σου. Κράτησε τὶς καρδιές μας σταθερὲς στὴν παροῦσα ἀλήθεια καθὼς προσβλέπουμε μὲ χαρούμενη προσδοκία στὴν μακαρία ἐλπίδα τῆς σύντομης ἐπιστροφῆς τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς αἰώνιας σαββατικῆς ἀνάπαυσης ποὺ θὰ φέρει. Ἀμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →