← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 7 — με άλλους.

Ρωμαίους 7Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης ομολογίας, οι σχολιαστές της Γενεύης παρουσίασαν τις περιθωριακές τους σημειώσεις στο έβδομο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους, καθοδηγώντας την εκκλησία να δει τόσο το άγιο λειτούργημα του νόμου όσο και τη συνεχιζόμενη σύγκρουση της αμαρτίας σε εκείνους που η χάρη έχει ανανεώσει. Ο Θεόδωρος Βέζας, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους εργάζονται για να κρατήσουν το βλέμμα του πιστού στραμμένο μόνο στον Χριστό, ενώ το Πνεύμα και η σάρκα συγκρούονται μέσα τους. Οι σημειώσεις τους αναπτύσσουν το επιχείρημα του αποστόλου με προσεκτικές διακρίσεις που προστατεύουν τη δόξα του νόμου του Θεού και την αναγκαιότητα της συνεχούς εξάρτησης από τον Λυτρωτή. Σήμερα ακούμε ξανά αυτές τις πιστές σημειώσεις, ώστε το Πνεύμα να ενισχύσει την κατανόησή μας και τον περίπατό μας.
Διαβάστε
Πάρτε το έβδομο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους και διαβάστε το μία φορά με ήσυχη προσοχή. Παρατηρήστε πώς ο απόστολος κινείται από την απελευθέρωση του πιστού από την καταδικαστική δύναμη του νόμου στον συνεχιζόμενο αγώνα μεταξύ του ανανεωμένου νου και της παραμένουσας διαφθοράς της σάρκας. Αφήστε τα λόγια να κατακαθίσουν πριν στραφείτε στις προσεκτικές παρατηρήσεις των σχολιαστών, ώστε ο Κύριος να ανοίξει το χωρίο πληρέστερα στην καρδιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές ανοίγουν την εφαρμογή της παρομοίωσης του γάμου στο εδάφιο 4. Εδάφιο 4. 7:4 {2} Ώστε, αδελφοί μου, κι εσείς γίνατε νεκροί στον νόμο δια του {β} σώματος του Χριστού, για να παντρευτείτε άλλον, [δηλαδή] αυτόν που αναστήθηκε από τους νεκρούς, για να φέρουμε {γ} καρπό στον {δ} Θεό. (2) Εφαρμογή της παρομοίωσης του γάμου. «Έτσι», λέει, «το ίδιο συμβαίνει και με εμάς: γιατί τώρα είμαστε ενωμένοι με το Πνεύμα, σαν να ήταν ο δεύτερος σύζυγος, από τον οποίο πρέπει να φέρουμε νέα παιδιά: είμαστε νεκροί όσον αφορά τον πρώτο σύζυγο, αλλά όσον αφορά τον δεύτερο, είμαστε σαν να αναστηθήκαμε από τους νεκρούς.» (β) Δηλαδή, στο σώμα του Χριστού, για να μας δείξει πόσο στενή και κοντινή είναι η κοινωνία μεταξύ του Χριστού και των μελών του. (γ) Ονομάζει τα παιδιά, που η σύζυγος έχει από τον σύζυγό της, καρπό. (δ) Τα οποία είναι αποδεκτά από τον Θεό. Στη συνέχεια δηλώνουν την προηγούμενη ρήση σχετικά με τη ζωή εν σαρκί στο εδάφιο 5. Εδάφιο 5. 7:5 {3} Διότι όταν {ε} ήμασταν εν σαρκί, οι {στ} κινήσεις των αμαρτιών, οι οποίες ήταν δια του {ζ} νόμου, {η} ενεργούσαν στα μέλη μας για να φέρουν καρπό προς θάνατο. (3) Μια δήλωση της προηγούμενης ρήσης: γιατί λέει ότι οι σαρκικές επιθυμίες που ο νόμος υποκινούσε μέσα μας ήταν μέσα μας σαν να ήταν σύζυγος, από τον οποίο φέραμε πολύ θανατηφόρα και καταραμένα παιδιά: αλλά τώρα αυτός ο σύζυγος είναι νεκρός, και έτσι κατά συνέπεια, έχοντας απελευθερωθεί από τη δύναμη αυτού του φονικού νόμου, έχουμε περάσει στον έλεγχο του Πνεύματος, ώστε να φέρουμε τώρα, όχι αυτά τα σάπια και νεκρά παιδιά, αλλά μάλλον ζωντανά παιδιά. (ε) Όταν ήμασταν στην κατάσταση του πρώτου γάμου, τον οποίο ονομάζει στο επόμενο εδάφιο την παλαιότητα του γράμματος. (στ) Οι κινήσεις που μας ωθούσαν στην αμαρτία, οι οποίες δείχνουν τη δύναμή τους ακόμη και στο μυαλό μας. (ζ) Δεν λέει «του νόμου» αλλά «δια του νόμου», επειδή πηγάζουν από την αμαρτία που κατοικεί μέσα μας, και βρίσκουν ευκαιρία να ενεργήσουν μέσα μας με αυτόν τον τρόπο, λόγω του περιορισμού που κάνει ο νόμος, όχι ότι το σφάλμα είναι στον νόμο, αλλά σε εμάς τους ίδιους. {η} Ενεργούσαν με τη δύναμή τους. Οι σχολιαστές στη συνέχεια παρουσιάζουν τον αναγεννημένο άνθρωπο ως παράδειγμα αρχίζοντας από το εδάφιο 15. Εδάφιο 15. 7:15 {9} Διότι αυτό που κάνω δεν το {10} επιδοκιμάζω: γιατί αυτό που {11} θέλω, αυτό δεν το κάνω· αλλά αυτό που μισώ, αυτό το κάνω. (9) Θέτει τον εαυτό του μπροστά μας ως παράδειγμα, αφού έχει αναγεννηθεί, και στον οποίο μπορεί εύκολα να φανεί ο αγώνας του Πνεύματος και της σάρκας, και επομένως του νόμου του Θεού, και της κακίας μας. Διότι αφού ο νόμος σε έναν άνθρωπο που δεν έχει αναγεννηθεί φέρνει μόνο θάνατο, επομένως σε αυτόν μπορεί εύκολα να κατηγορηθεί: αλλά βλέποντας ότι σε έναν άνθρωπο που έχει αναγεννηθεί φέρνει καλό καρπό, φαίνεται καλύτερα ότι οι κακές πράξεις δεν προέρχονται από τον νόμο αλλά από την αμαρτία, δηλαδή, από τη διεφθαρμένη φύση μας: και επομένως ο απόστολος διδάσκει επίσης ποια είναι η αληθινή χρήση του νόμου με το να επιπλήττει την αμαρτία στους αναγεννημένους, μέχρι το τέλος του κεφαλαίου: όπως λίγο πριν (δηλαδή, από το έβδομο εδάφιο μέχρι τώρα) Ρωμαίους 7:7-15, δήλωσε τη χρήση του σε εκείνους που δεν έχουν αναγεννηθεί.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές πιέζουν το συμπέρασμα όλου του θέματος στο εδάφιο 21. Εδάφιο 21. 7:21 {13} Βρίσκω λοιπόν έναν νόμο, ότι όταν θέλω να κάνω το καλό, το κακό είναι παρόν μαζί μου. (13) Το συμπέρασμα: όπως ο νόμος του Θεού προτρέπει στην αγαθότητα, έτσι και ο νόμος της αμαρτίας (δηλαδή, η διαφθορά στην οποία γεννιόμαστε) μας αναγκάζει στην κακία: αλλά το πνεύμα, δηλαδή, ο νους μας, στο ότι έχει αναγεννηθεί, συνυπάρχει με τον νόμο του Θεού: αλλά η σάρκα, δηλαδή, ο όλος φυσικός άνθρωπος, είναι δούλος στον νόμο της αμαρτίας. Επομένως, εν συντομία, η κακία και ο θάνατος δεν είναι από τον νόμο, αλλά από την αμαρτία, η οποία βασιλεύει σε εκείνους που δεν έχουν αναγεννηθεί: γιατί ούτε θέλουν να κάνουν το καλό, ούτε κάνουν το καλό, αλλά θέλουν και κάνουν το κακό: αλλά σε εκείνους που έχουν αναγεννηθεί, αγωνίζεται ενάντια στο πνεύμα ή τον νόμο του νου, ώστε να μην μπορούν να ζήσουν καθόλου τόσο καλά όσο θέλουν, ή να είναι τόσο ελεύθεροι από την αμαρτία όσο θέλουν. Κλείνουν το κεφάλαιο με την κραυγή και την ευχαριστία του πιστού στο εδάφιο 24. Εδάφιο 24. 7:24 {14} Ω {δ} ταλαίπωρος άνθρωπος που είμαι! Ποιος θα με ελευθερώσει από το σώμα αυτού του θανάτου; (14) Είναι ένα άθλιο πράγμα να είσαι ακόμη εν μέρει υποκείμενος στην αμαρτία, η οποία από τη φύση της μας καθιστά ένοχους θανάτου: αλλά πρέπει να φωνάξουμε στον Κύριο, ο οποίος θα μας κάνει τελικά νικητές μέσω του ίδιου του θανάτου, όπως είμαστε ήδη νικητές εν Χριστώ. (δ) Εξαντλημένος από άθλιες και συνεχείς συγκρούσεις.
Απαντήστε
Πού αισθάνεστε πιο καθαρά τον εναπομείναντα νόμο της αμαρτίας να αγωνίζεται ενάντια στον ανανεωμένο νου; Πώς η διάκριση των σχολιαστών μεταξύ του ίδιου του νόμου και της διαφθοράς μας σας προστατεύει από το να περιφρονείτε ή να εμπιστεύεστε τον νόμο; Με ποιους τρόπους η κραυγή «Ω ταλαίπωρος άνθρωπος» σας οδηγεί εκ νέου να αναπαυθείτε μόνο στον Ιησού Χριστό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου με ευλάβεια και ακρίβεια. Δώσε να μας κρατήσουν οι διακρίσεις που έκαναν μεταξύ του αγίου νόμου και της ενδοοικούσας αμαρτίας μας από την αυθάδεια και την απελπισία. Ενίσχυσε τον νέο άνθρωπο μέσα μας με το Πνεύμα σου, ώστε να ευφραινόμαστε στον νόμο σου κατά τον εσωτερικό άνθρωπο, ενώ ακόμη στενάζουμε κάτω από το σώμα αυτού του θανάτου. Φέρε μας καθημερινά στον θρόνο της χάριτος όπου μόνο ο Χριστός μας ελευθερώνει, μέχρι να καταστραφεί ο τελευταίος εχθρός και να σε υπηρετούμε σε τέλεια καινοτομία πνεύματος. Το ζητούμε για χάρη του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →