Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος
Μάρκος 12 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ και ακούμε καθώς ο μεγάλος σχολιαστής μας οδηγεί μέσα από το κεφάλαιο 12 του Μάρκου. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ αποκαλύπτει την καρδιά της παραβολής του αμπελώνα και των αντιπαραθέσεων που ακολουθούν. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε την υπομονή του Κυρίου και την κρίση που τελικά πέφτει. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, εισερχόμαστε στο δράμα των απορριφθέντων αγγελιαφόρων και του αγαπημένου Υιού. Ας στερεώσει η πιστή έκθεση του Γκιλ τις καρδιές μας για την ανάγνωση και τον στοχασμό που έρχεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Γραφή σας και διαβάστε το κεφάλαιο 12 του Μάρκου αργά και προσευχητικά. Αφήστε τα λόγια της παραβολής να εγκατασταθούν στο νου σας. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη αποστολή των δούλων και την τελική αποστολή του υιού. Επιτρέψτε στο κείμενο να σας προετοιμάσει για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Γκιλ στη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει εισάγοντας την παραβολή του αμπελώνα που ειπώθηκε στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους.
Στίχος 1. Και άρχισε να τους μιλά με παραβολές,.... Όπως των δύο υιών που ο πατέρας πρόσταξε να πάνε να εργαστούν στον αμπελώνα· και της φύτευσης ενός αμπελώνα και της εκμίσθωσής του σε γεωργούς, όπως εδώ· αν και η δεύτερη μόνο σχετίζεται από αυτόν τον ευαγγελιστή, και οι δύο όμως είναι από τον Ματθαίο. Αυτή δεν ήταν η πρώτη φορά που μιλούσε με παραβολές στον λαό, αν και μπορεί να ήταν η πρώτη φορά που μίλησε με αυτόν τον τρόπο στους αρχιερείς και τους πρεσβυτέρους, οι οποίοι σχεδιάζονται ιδιαίτερα σε αυτές. Ένας άνθρωπος φύτεψε έναν αμπελώνα. Η Περσική μετάφραση προσθέτει, «με πολλά δέντρα»: δηλαδή με αμπέλια, αν και μερικές φορές άλλα δέντρα, όπως συκιές, φυτεύονταν σε αμπελώνες· βλέπε Λουκάς 13:6.Ο Γκιλ στη συνέχεια ιχνηλατεί την αποστολή του δούλου στην ορισμένη εποχή.
Στίχος 2. Και στην εποχή έστειλε προς τους γεωργούς έναν δούλο,.... Ο ευαγγελιστής Ματθαίος λέει, «όταν πλησίασε ο καιρός των καρπών», Ματθαίος 21:34· και έτσι διαβάζει η Περσική μετάφραση εδώ. Οι Συριακή και Αιθιοπική μεταφράσεις διαβάζουν, «στον δικό της καιρό», ή «εποχή», που ήταν το τέταρτο έτος από τη φύτευσή του· και τότε ήταν άγιος στον Κύριο· και δεν επιτρεπόταν να φαγωθεί μέχρι το πέμπτο έτος, Λευιτικόν 19:23. Σύμφωνα με τους Ιουδαϊκούς κανόνες, ένας αμπελώνας του τετάρτου έτους σημαινόταν με βώλους γης, για να δείξει ότι δεν έπρεπε να φαγωθεί· και ο καρπός του μεταφερόταν στην Ιερουσαλήμ, από κάθε τόπο που απείχε μόνο μια ημέρα ταξιδιού από εκεί, για να φαγωθεί ή να εξαγοραστεί εκεί. Ούτε με τον «δούλο» εννοούνται οι προφήτες της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίοι στάλθηκαν στους Ιουδαίους για να τους καλέσουν να φέρουν καρπούς δικαιοσύνης· διότι δεν σχεδιάζεται ένα μόνο πρόσωπο, αλλά ένα σύνολο ανθρώπων· και ο ευαγγελιστής Ματθαίος το εκφράζει στον πληθυντικό αριθμό, «δούλους»: για να λάβει από τους γεωργούς τον καρπό του αμπελώνα: με τα χέρια των δούλων του· διότι στον Ματθαίο είναι, «ώστε αυτοί να λάβουν», κ.λπ. τέτοια όπως δικαιοσύνη και κρίση, αλήθεια και αγιότητα, ώστε να δώσουν λογαριασμό γι' αυτά, που θα μπορούσε να αναμένεται από έναν λαό υπό τέτοια πλεονεκτήματα, Ησαΐας 5:7. l Μισνά Μααζέρ Σένι, κεφ. 5. τμ. 1, 2. επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΟ Γκιλ εξετάζει στη συνέχεια την αποστολή του αγαπημένου υιού ως την τελική έκκληση.
Στίχος 6. Έχοντας λοιπόν ακόμη έναν υιό, τον αγαπημένο του,.... Ο Μεσσίας, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο οποίος είναι ο ένας και μοναδικός Υιός του Θεού του Πατέρα του, ο μονογενής Υιός του, διότι δεν έχει άλλον Υιό με τον ίδιο τρόπο υιοθεσίας· και ο οποίος είναι ο αγαπητός Υιός του, ο Υιός της αγάπης του, ο οποίος αγαπήθηκε από αυτόν πριν από τη θεμελίωση του κόσμου· και τον οποίο διακήρυξε ως τον αγαπημένο Υιό του, τόσο κατά το βάπτισμά του, όσο και κατά τη μεταμόρφωσή του στο όρος, με φωνή από τον ουρανό: αυτόν τον Υιό, έχοντάς τον μαζί του, στον κόλπο του, ως έναν που ανατράφηκε μαζί του, και χαίροντας ενώπιόν του, τον έστειλε και αυτόν τελευταίο προς αυτούς· μετά από όλους τους προφήτες που είχαν σταλεί σε αυτούς, όταν ήρθαν οι τελευταίες ημέρες, το τέλος της Ιουδαϊκής κατάστασης, πολιτικής και εκκλησιαστικής· βλέπε Εβραίους 1:1· λέγοντας, θα σεβαστούν τον υιό μου. Οι Συριακή, Αραβική και Περσική μεταφράσεις διαβάζουν, «ίσως θα σεβαστούν τον υιό μου», όπως στον Λουκά 20:13· Λουκάς 20:13-:. επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΟ Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα της παραβολής δείχνοντας την απορριφθείσα πέτρα που γίνεται κεφαλή γωνίας.
Στίχος 10. Και δεν έχετε διαβάσει αυτή τη Γραφή;.... Στους Ψαλμούς 118:22 αυτά είναι τα λόγια του Χριστού απευθυνόμενα στα παραπάνω πρόσωπα, τα οποία ήταν, πολλοί από αυτούς, διδάσκαλοι του λαού, και επομένως έπρεπε να έχουν διαβάσει τις γραφές, και να έχουν προσέξει ιδιαίτερα και να έχουν εξετάσει τέτοιες που αφορούσαν τον Μεσσία, όπως έκανε αυτό το απόσπασμα, και ήταν πολύ κατάλληλο για την περίπτωση στην παραβολή που είχε υπόψη ο Χριστός: η πέτρα που απέρριψαν οι οικοδόμοι, έγινε κεφαλή γωνίας: με την «πέτρα» εννοείται το ίδιο με τον υιό και κληρονόμο στην παραβολή, ακόμη και ο ίδιος, ο αληθινός Μεσσίας· και με τους «οικοδόμους», οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι, οι ίδιοι με τους γεωργούς, η απόρριψη της πέτρας, ή του Μεσσία, σημαίνεται με τη σύλληψή του, την εκβολή του από τον αμπελώνα και τον θάνατό του· και όμως παρά όλα αυτά, σύμφωνα με αυτή τη Γραφή, επρόκειτο να γίνει, και τώρα έχει γίνει, κεφαλή γωνίας, υψωμένος πάνω από αγγέλους και ανθρώπους, στα δεξιά του Θεού· Ψαλμοί 118:22-:. επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γκιλ στοχάζεται πάνω στο έργο του Κυρίου στην ύψωση της απορριφθείσας πέτρας.
Στίχος 11. Αυτό ήταν έργο του Κυρίου, και είναι θαυμαστό στα μάτια μας. Δηλαδή, η ύψωση του Μεσσία, αφού είχε κακομεταχειριστεί τόσο πολύ, και τελικά θανατωθεί από τους Ιουδαίους. Αυτά τα λόγια είναι συνέχεια του αποσπάσματος που παρατίθεται από τους Ψαλμούς 118:22. επιστροφή στην κορυφή της σελίδαςΟ Γκιλ κλείνει τη σκηνή σημειώνοντας τον φόβο των ηγετών για τον λαό και την αναχώρησή τους.
Στίχος 12. Ζητούσαν να τον συλλάβουν,.... Δηλαδή, οι αρχιερείς, οι γραμματείς και οι πρεσβύτεροι, αφού άκουσαν τις παραβολές που τους μίλησε, ερεθίστηκαν πολύ, και προκάλεσαν, και είχαν καλή διάθεση να τον συλλάβουν, και να τον απομακρύνουν, και να τον φέρουν ενώπιον του δικαστηρίου τους, και να τον καταδικάσουν: αλλά φοβήθηκαν τον λαό· μήπως σηκωθούν υπέρ αυτού, και πέσουν επάνω τους· διότι πολλοί από αυτούς τον συμπαθούσαν· και ήταν προσκολλημένοι στη διακονία του· και άλλοι είχαν λάβει ευεργεσίες ενός είδους ή άλλου από αυτόν μέσω των θαυμάτων του: διότι γνώριζαν ότι είχε μιλήσει την παραβολή εναντίον τους: και ότι αυτοί ήταν οι γεωργοί που σχεδιάζονταν, οι οποίοι δεν είχαν φέρει τον καρπό του αμπελώνα στον κύριό τους, αλλά είχαν κακομεταχειριστεί τους δούλους του, και θα έκαναν και τον υιό του. Και τον άφησαν· στον ναό, μη τολμώντας να κάνουν τίποτα εναντίον του: και πήγαν τον δρόμο τους· στο συμβούλιο τους, ίσως για να συζητήσουν ποια μέτρα να λάβουν, και πώς να τον καταστρέψουν. επιστροφή στην κορυφή της σελίδας
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς μιλά η επαναλαμβανόμενη αποστολή των δούλων για την υπομονή του Θεού προς εσάς; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειραχθείτε να απορρίψετε τον Υιό όπως έκαναν οι ηγέτες; Πού βλέπετε το κυρίαρχο έργο του Κυρίου να ενεργεί ακόμη και όταν οι αγγελιαφόροι του κακομεταχειρίζονται;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἄνοιξον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα προσέξωμεν εἰς τὰς προειδοποιήσεις τοῦ Υἱοῦ σου ἐν τῇ παραβολῇ τοῦ ἀμπελῶνος, καὶ οὕτως μηδέποτε ἀπορρίψωμεν τὸν λίθον ὃν ἔθου κεφαλὴν γωνίας. Διὰ τῆς χάριτος τοῦ εὐαγγελίου, στήριξον ἡμᾶς στερεῶς ἐπὶ Χριστοῦ, τοῦ ἀσφαλοῦς ἡμῶν θεμελίου, καὶ ποίησον ἡμᾶς νὰ φέρωμεν τὸν καρπὸν τῆς δικαιοσύνης ἐν τῷ ἀμπελῶνι ὃν ἐφύτευσας. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ σκληροκαρδίας καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς καθ' ἑκάστην ἡμέραν νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς τὸν ἀγαπητόν σου Υἱὸν μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →