← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 23 — με τον Συμεών

Ματθαίος 23Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον ήσυχο ρυθμό της αγγλικανικής ευλάβειας στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την καθημερινή χρήση της Εκκλησίας. Στον Ματθαίο 23 ο Συμεών θέτει ενώπιόν μας τόσο την επίπληξη του Κυρίου κατά της υπερήφανης υπεροχής όσο και την οδυνηρή αντίθεση ανάμεσα στον πόθο της συμπόνιας του Χριστού και την πεισματική άρνηση του ανθρώπου. Ας μας οδηγήσουν αυτά τα αρχαία λόγια, που διαβάζονται εκ νέου, στην ίδια ταπεινοφροσύνη και τρυφερότητα που ο ίδιος ο Συμεών επιζητούσε να ανάψει σε κάθε εκκλησία που υπηρέτησε.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας δώσουμε τώρα προσοχή στο εικοστό τρίτο κεφάλαιο του Ματθαίου, ακούγοντας τόσο την επίσημη προειδοποίηση του Κυρίου κατά των τίτλων που διαιρούν όσο και τον θρήνο του για την Ιερουσαλήμ. Ας διαβάσουμε το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στις δύο μεγάλες κινήσεις του—την πρόσκληση στην αδελφική ταπεινότητα και την κραυγή της απορριφθείσας ελέους—να ηχήσουν μαζί στην καρδιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών ανοίγει την ομιλία στον στίχο 37 τοποθετώντας την τρυφερή συμπόνια του Χριστού στο κέντρο του κειμένου. Παρ’ όλα αυτά, ο Θεός με άπειρο έλεος, αφού πλήθος αγγελιαφόρων είχαν διαδοχικά θανατωθεί με σκληρότητα, ευδόκησε να στείλει τον μονογενή αγαπητό Υιό του, με αδιαμφισβήτητα διαπιστευτήρια, με απαράμιλλη εξουσία, με άπειρη συμπόνια. Ωστόσο ούτε η διακονία του στέφθηκε με επιτυχία. Η σκληροκαρδία του ανθρώπου αντιστάθηκε σε όλες τις ευγενικές παρακλήσεις του· και τον ανάγκασε, με την τελευταία του πνοή, να μαρτυρήσει κατά της καταδικασμένης πατρίδας του ως αυτοκαταστροφικής και αυτοκαταδικασμένης. Τα λόγια ενώπιόν μας θα μας οδηγήσουν φυσικά να εξετάσουμε, Ι. Την τρυφερή συμπόνια του Χριστού— Η παρομοίωση με την οποία ο Κύριός μας εικονογραφεί τη δική του τρυφερότητα είναι άριστα υπολογισμένη να εντυπωσιάσει και να οικοδομήσει τις ψυχές μας. Είναι οικεία σε όλους, και γι’ αυτό κατανοητή ακόμη και στην πιο ταπεινή διάνοια· συγχρόνως μας δίνει τόσο ακριβή ιδέα γονικής αγωνίας όσο μπορεί να μεταδώσει οποιαδήποτε εικόνα. Μια κότα, βλέποντας αρπακτικό πουλί να αιωρείται πάνω από τα μικρά της, αμέσως δίνει συναγερμό και τα καλεί κοντά της για προστασία. Συνεχίζει να ξεδιπλώνει τον τριπλό τρόπο με τον οποίο αυτή η συμπόνια εξακολουθεί να ικετεύει προς εμάς. Έτσι ο μακάριος Κύριός μας προειδοποιούσε τους αμαρτωλούς στις ημέρες της σαρκός του· και έτσι εξακολουθεί να τους προειδοποιεί, 1. Με την πρόνοιά του— [Όλες οι διαχειρίσεις της Πρόνοιας, είτε αφορούν τον κόσμο γενικά είτε εμάς προσωπικά, έχουν φωνή που μπορεί να ακουστεί εύκολα και να ερμηνευθεί με βεβαιότητα. Είτε είναι οδυνηρής είτε ευχάριστης φύσεως, μπορούν εξίσου να θεωρηθούν ως κλήσεις να αποστραφούμε την αμαρτία και να ζητήσουμε την ευτυχία μας στον Θεό. Και αν ήμασταν τόσο προσεκτικοί στις υπαγορεύσεις της λογικής όσο τα πουλάκια στην ώθηση του φυσικού τους ενστίκτου, θα είχαμε από καιρό στραφεί στις επιπλήξεις του Θεού «και οδηγηθεί από την αγαθότητά του σε μετάνοια».] 2. Με τον λόγο του— [Τι είναι όλες οι προειδοποιήσεις, οι προσκλήσεις, οι υποσχέσεις του Ευαγγελίου παρά τόσες εκφράσεις εκείνης της τρυφερής φροντίδας που ο Χριστός τρέφει για τον λαό του [Σημείωση: Παροιμίαι 1:22-23. Ησαΐας 55:1-3· Ιωάννης 7:37-39.]; Ο Συμεών στρέφεται έπειτα στην αμετάκλητη πείσματα που συναντά κάθε θεία προσφορά. ] Αλλά αυτές οι προσπάθειες, αντί να ανταποδοθούν όπως πρέπει, μας παρέχουν μόνο αφορμή να στοχαστούμε, ΙΙ. Την αμετάκλητη πείσματα του ανθρώπου— Μέσα σε όλες αυτές τις προσφορές ελέους ο άνθρωπος παραμένει αναίσθητος, και, 1. Αρνείται ότι υπάρχει οποιοσδήποτε κίνδυνος— [Ο Σωτήρας βλέπει τον νόμο να εκστομίζει την κατάρα του εναντίον μας, και τη δικαιοσύνη να τραβά το ξίφος της για να επιβάλει τις φοβερές της κυρώσεις, και τον άδη να ανοίγεται για να μας καταπιεί ζωντανούς, και τους πεσμένους αγγέλους, ως υπηρέτες της εκδίκησης του Θεού, έτοιμους να συνεργαστούν στην εκτέλεση της τιμωρίας που μας αξίζει. Για αυτά μας προειδοποιεί· εμείς όμως, σαν τους κατοίκους των Σοδόμων, γελάμε μπροστά στις επερχόμενες κρίσεις, και επειδή δεν τις βλέπουμε με τα μάτια μας, αρνούμαστε την ύπαρξή τους. Πόσο θλιβερό είναι ότι πρέπει να είμαστε πιο ανόητοι και απίστους από την άλογη κτίση· και ότι η συμπεριφορά μας, αντί να ταιριάζει με τις ευγενέστερες ικανότητες που απολαμβάνουμε, βρίσκεται σε πλήρη αντίθεση με εκείνες!] 2.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών κλείνει την ομιλία με έναν τελευταίο λόγο ενθάρρυνσης απευθυνόμενο ακόμη και σε εκείνους που αρνήθηκαν για καιρό τον Σωτήρα. Γνωρίστε λοιπόν, αγαπητοί, ότι οι προηγούμενες αμαρτίες σας, όσο πολυάριθμες ή σοβαρές κι αν είναι, δεν θα αποτελέσουν εμπόδιο στην αποδοχή σας, εφόσον μόνο καταφύγετε στον Χριστό. Για εσάς κλαίει, όπως έκλαιγε κάποτε για την φονική Ιερουσαλήμ· και σας διακηρύττει ότι «Όποιος έρχεται σε αυτόν, δεν θα τον αποβάλει ουδαμώς». Θυμηθείτε ότι, αν χαθείτε, δεν θα είναι από έλλειψη προθυμίας του Χριστού να σας σώσει· και ότι αυτή ακριβώς η σκέψη, που τώρα είναι τόσο ενθαρρυντική, θα σας γεμίσει μια ημέρα με απερίγραπτη οδύνη· «Ο Χριστός ήθελε, αλλά εγώ δεν ήθελα». Ας μη επιτραπεί σε αυτή τη σκέψη να πικράνει την αιώνια κατάστασή σας· αλλά τώρα ας νικηθεί η απροθυμία σας· και υπακούστε στη φωνή που σας προειδοποιεί μόνο για το καλό σας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική μου ζωή εξακολουθώ να διεκδικώ υπεροχή που μόνο ο Χριστός μπορεί να κατέχει; Έχω γίνει κωφός σε οποιονδήποτε από τους τρόπους—πρόνοια, λόγο ή Πνεύμα—με τους οποίους ο Κύριος εξακολουθεί να με καλεί; Ποια ψεύτικη καταφυγή εξακολουθώ να πειράζομαι να προτιμώ πάνω από το καταφύγιο των πτερύγων του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που έκλαψες για την Ιερουσαλήμ και εξακολουθείς να καλείς τα περιπλανώμενα πρόβατά σου, χάρισέ μας χάρη να ακούσουμε τη φωνή σου σήμερα. Αφαίρεσε από εμάς κάθε υπερήφανο τίτλο και κάθε μυστική αξίωση κυριαρχίας, ώστε να ομολογούμε μόνο εσένα ως Δάσκαλο και ο ένας τον άλλον ως αδελφούς. Σύρε μας κάτω από την προστασία των πτερύγων σου, και ας μη νικήσει η σκληροκαρδία μας το υπομονετικό σου έλεος. Έτσι πλάσε μας με ταπεινοφροσύνη και αγάπη ώστε η Εκκλησία σου να φανεί πάλι ως πόλη κτισμένη επάνω σε λόφο, προς δόξα του Πατέρα σου και δικού μας· δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →