← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 4 — με αλ.)

Ρωμαίους 4Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599)20 λεπ
Άνοιγμα
Με την απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης πεποίθησης ανοίγουμε τις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για το κεφάλαιο 4 των Ρωμαίων, που ετοιμάστηκαν από τον Θεόδωρο Μπέζα, τον Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και την ομάδα των σχολιαστών. Οι προσεκτικές παρατηρήσεις τους εκθέτουν την ελεύθερη απόδοση της δικαιοσύνης σε όλους όσοι πιστεύουν, είτε Ιουδαίοι είτε Εθνικοί, θεμελιώνοντας κάθε ελπίδα στην υπόσχεση που λαμβάνεται μόνο μέσω της πίστης. Ακούμε με ευλάβεια, ώστε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Αβραάμ να ενισχύσει τη δική μας εμπιστοσύνη στον αναστημένο Χριστό.
Διαβάστε
Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 4 των Ρωμαίων στο ίδιο το κείμενο της Γενεύης, προσέχοντας το συνεχές επιχείρημα του αποστόλου από το παράδειγμα του Αβραάμ. Καθώς ακούμε τα ιερά λόγια, είθε ο Κύριος να προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχτούν τις σημειώσεις που ακολουθούν και να αναπαυθούν πιο σταθερά στη δικαιοσύνη που είναι μέσω της πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι σχολιαστές της Γενεύης ξεκινούν επιβεβαιώνοντας την πρόταση μέσω της μαρτυρίας της Γραφής. Εδάφιο 3. 4:3 {3} Διότι τι λέγει η γραφή; Επίστευσεν ο Αβραάμ εις τον Θεόν, και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην. (3) Επιβεβαίωση της πρότασης: Ο Αβραάμ δικαιώθηκε με την απόδοση της πίστης, και επομένως ελεύθερα, χωρίς να δοθεί καμία σημασία στα έργα του. Προχωρούν αμέσως με την πρώτη απόδειξη που αντλείται από τα αντίθετα. Εδάφιο 4. 4:4 {4} Εις δε τον {b} εργαζόμενον ο μισθός δεν {c} λογίζεται κατά χάριν, αλλ' οφειλήν. (4) Η πρώτη απόδειξη της επιβεβαίωσης, λαμβανόμενη από τα αντίθετα: σε αυτόν που αξίζει κάτι με τον κόπο του, ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρη, αλλά ως οφειλή: αλλά σε αυτόν που δεν έχει κάνει τίποτα παρά να πιστέψει σε αυτόν που υπόσχεται ελεύθερα, η πίστη αποδίδεται. (b) Σε αυτόν που έχει αξίσει κάτι από το έργο του. (c) Δεν λογίζεται ή δεν του δίνεται. Στη συνέχεια παρέχουν μια περαιτέρω επιβεβαίωση από τα λόγια του Δαβίδ. Εδάφιο 6. 4:6 {5} Καθώς και ο Δαβίδ περιγράφει τον μακαρισμό του ανθρώπου, εις τον οποίον ο Θεός λογίζεται δικαιοσύνην χωρίς έργα, (5) Άλλη απόδειξη της ίδιας επιβεβαίωσης: ο Δαβίδ θέτει τον μακαρισμό ως μέρος της ελεύθερης συγχώρεσης των αμαρτιών, και επομένως και της δικαίωσης. Στη συνέχεια εφαρμόζουν το ίδιο παράδειγμα τόσο στους περιτμημένους όσο και στους απερίτμητους πιστούς. Εδάφιο 11. 4:11 {8} Και έλαβεν το {f} σημείον της περιτομής, {g} σφραγίδα της δικαιοσύνης της πίστεως, την οποίαν [είχεν ακόμη] ων απερίτμητος: {9} δια να ήναι πατήρ πάντων των πιστευόντων, και αν δεν είναι περιτετμημένοι· δια να λογισθή και εις αυτούς δικαιοσύνη: (8) Αποτροπή μιας αντίρρησης: γιατί τότε περιτμήθηκε ο Αβραάμ, αν είχε ήδη δικαιωθεί; Ώστε το δώρο της δικαιοσύνης (λέει) να επιβεβαιωθεί σε αυτόν. (f) Περιτομή, η οποία είναι ένα σημείο: όπως λέμε 'το διάταγμα του βαπτίσματος', για 'βάπτισμα', το οποίο είναι ένα διάταγμα. (g) Η περιτομή ονομάστηκε προηγουμένως σημείο, σε σχέση με την εξωτερική τελετή. Τώρα ο Παύλος δείχνει τη δύναμη και την ουσία αυτού του σημείου. Δηλαδή, για ποιο σκοπό χρησιμοποιείται, δηλαδή, όχι μόνο για να σημαίνει, αλλά και για να σφραγίζει τη δικαιοσύνη της πίστης. Με αυτό ερχόμαστε να κατέχουμε τον ίδιο τον Χριστό: διότι το Άγιο Πνεύμα εργάζεται αυτό εσωτερικά πράγματι, το οποίο τα διατάγματα που συνδέονται με τον λόγο, αναπαριστούν. (9) Εφαρμογή του παραδείγματος του Αβραάμ στους απερίτμητους πιστούς, των οποίων πατέρα κάνει επίσης τον Αβραάμ.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές πιέζουν το βαρυσήμαντο συμπέρασμα ότι η υπόσχεση παραμένει βέβαιη σε κάθε σπέρμα μέσω της πίστης. Εδάφιο 16. 4:16 {14} Δια τούτο [είναι] εκ πίστεως, δια να [είναι] κατά χάριν· δια να ήναι βεβαία η υπόσχεσις εις παν το {l} σπέρμα· {15} ουχί μόνον εις το εκ του νόμου, αλλά και εις το εκ της πίστεως του Αβραάμ· όστις είναι πατήρ πάντων ημών, (14) Το συμπέρασμα αυτού του επιχειρήματος: η σωτηρία και η δικαίωση των απογόνων του Αβραάμ (δηλαδή, της Εκκλησίας που αποτελείται από όλους τους πιστούς) προέρχεται από την πίστη που αρπάζει την υπόσχεση που δόθηκε στον Αβραάμ, και την οποία υπόσχεση ο ίδιος ο Αβραάμ πρώτος απ' όλους άρπαξε. (l) Σε όλους τους πιστούς. (15) Δηλαδή, όχι μόνο σε αυτούς που πιστεύουν και είναι επίσης περιτετμημένοι σύμφωνα με τον νόμο, αλλά και σε αυτούς που χωρίς περιτομή και μόνο με σεβασμό στην πίστη, λογίζονται μεταξύ των παιδιών του Αβραάμ. Τέλος, εκθέτουν τον αιώνιο κανόνα της δικαίωσης για τον Αβραάμ και όλους τους πιστούς. Εδάφιο 23. 4:23 {18} Δεν εγράφη δε δι' αυτόν μόνον, ότι ελογίσθη εις αυτόν· (18) Ο κανόνας της δικαίωσης είναι πάντα ο ίδιος, τόσο στον Αβραάμ, όσο και σε όλους τους πιστούς: δηλαδή, η πίστη στον Θεό, ο οποίος αφού έγινε πλήρης ικανοποίηση για τις αμαρτίες μας στον Χριστό τον μεσίτη μας, τον ανέστησε εκ νεκρών, ώστε και εμείς, δικαιωμένοι, να σωθούμε εν αυτώ.
Απαντήστε
Πώς το παράδειγμα του Αβραάμ εκθέτει οποιαδήποτε παραμένουσα εμπιστοσύνη στα δικά σας έργα; Με ποιους τρόπους η υπόσχεση παραμένει βέβαιη για εσάς σήμερα, επειδή βασίζεται στην πίστη και όχι στον νόμο; Πού σας καλεί το Πνεύμα να δοξάσετε τον Θεό πιστεύοντας τον λόγο του ενάντια σε κάθε φυσική ελπίδα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τους πιστούς κόπους των σχολιαστών της Γενεύης που άνοιξαν τον λόγο σου τόσο καθαρά για τον λαό σου. Δώσε να λογιστεί και σε εμάς η ίδια πίστη που αποδόθηκε στον Αβραάμ εν Χριστώ, ώστε να βαδίζουμε στα βήματά του χωρίς να διστάζουμε στην υπόσχεσή σου. Ενίσχυσε μας να αναπαυόμαστε πλήρως στη χάρη σου, προς έπαινο της δόξας σου και παρηγοριά της Εκκλησίας σου, μέσω του Ιησού Χριστού του αναστημένου Κυρίου μας. Αμήν.

Περιθώριαι Σημειώσεις της Γενεβησίας Βίβλου (1599) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →