Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες
Παρ 25-26 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα καθόμαστε με τον Ματθαίο Χένρι καθώς ανοίγει την τελευταία συλλογή των παροιμιών του Σολομώντα στα κεφάλαια 25 και 26. Ο Χένρι γράφει με το σταθερό χέρι ποιμένα που αγαπά τόσο το κείμενο όσο και την εκκλησία, αντλώντας πρακτική σοφία για άρχοντες, γείτονες και καθημερινή ομιλία. Οι προσεκτικές σημειώσεις του μας υπενθυμίζουν ότι αυτά τα αρχαία λόγια ακόμη διαμορφώνουν καρδιές και σπίτια. Καθώς ακούμε, ζητούμε από το Πνεύμα να φυτέψει την ίδια ευλάβεια για την αλήθεια και την καλοσύνη που ο ίδιος ο Χένρι αγαπούσε. Ας οδηγήσει η φωνή του βαθύτερα στον φόβο του Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρε τώρα τη Βίβλο σου και διάβασε αργά τις Παροιμίες 25 και 26. Πρόσεξε τις σύντομες, ζωντανές εικόνες που ζωγραφίζει ο Σολομώντας για βασιλείς, γείτονες, λόγια και εχθρούς. Ζήτα από τον Κύριο να ησυχάσει τον νου σου ώστε η απλή έννοια κάθε παροιμίας να εγκατασταθεί στην καρδιά σου πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά απευθυνόμενος στην τιμή του Θεού και των βασιλέων.
Εδώ δίνεται, 1. Ένα παράδειγμα της τιμής του Θεού: Είναι δόξα του να κρύβει ένα πράγμα. Δεν χρειάζεται να ερευνήσει τίποτε, διότι γνωρίζει τέλεια τα πάντα με καθαρή και βέβαιη θέα, και τίποτε δεν μπορεί να κρυφτεί από αυτόν· και όμως η οδός του είναι στη θάλασσα και το μονοπάτι του στα μεγάλα ύδατα. Υπάρχει ακατάληπτο βάθος στις βουλές του, Ρωμ. ια' 33. Είναι μόνο ένα μικρό μέρος που ακούγεται γι' αυτόν. Σύννεφα και σκότος είναι γύρω του. Βλέπουμε τι κάνει, αλλά δεν γνωρίζουμε τους λόγους. Μερικοί το αναφέρουν στις αμαρτίες των ανθρώπων· είναι δόξα του να συγχωρεί αμαρτία, που είναι να την καλύπτει, να μην τη θυμάται, να μην την αναφέρει· η μακροθυμία του, που ασκεί προς τους αμαρτωλούς, είναι επίσης τιμή του, στην οποία φαίνεται να σιωπά και να μην προσέχει το πράγμα. 2. Διπλό παράδειγμα της τιμής των βασιλέων:—(1.) Είναι δόξα του Θεού ότι δεν χρειάζεται να ερευνήσει ένα πράγμα, επειδή το γνωρίζει χωρίς έρευνα· αλλά είναι τιμή των βασιλέων, με στενή εφαρμογή του νου και με όλες τις μεθόδους έρευνας, να εξετάζουν τα πράγματα που φέρονται ενώπιόν τους, να κοπιάζουν εξετάζοντας παραβάτες, ώστε να ανακαλύψουν τα σχέδιά τους και να φέρουν στο φως τα κρυμμένα έργα του σκότους, όχι να δίνουν κρίση βιαστικά ή πριν ζυγίσουν τα πράγματα, ούτε να αφήνουν εξ ολοκλήρου σε άλλους να εξετάζουν τα πράγματα, αλλά να βλέπουν με τα ίδια τους τα μάτια. (2.) Είναι δόξα του Θεού ότι δεν μπορεί ο ίδιος να βρεθεί με έρευνα, και κάποια από αυτή την τιμή μεταβιβάζεται στους βασιλείς, σοφούς βασιλείς, που ερευνούν τα πράγματα· οι καρδιές τους είναι ανεξερεύνητες, όπως το ύψος του ουρανού ή το βάθος της γης, που μπορούμε να μαντέψουμε αλλά δεν μπορούμε να μετρήσουμε. Οι άρχοντες έχουν τα απόρρητα της εξουσίας—κρατικά μυστικά, σχέδια που κρατούνται ιδιωτικά, και λόγοι κράτους, τους οποίους οι ιδιώτες δεν είναι αρμόδιοι να κρίνουν, και επομένως δεν πρέπει να ερευνούν. Σοφοί άρχοντες, όταν ερευνούν ένα πράγμα, έχουν προσεγγίσεις που κανείς δεν θα σκεφτόταν, όπως ο Σολομώντας, όταν ζήτησε σπαθί για να χωρίσει το ζωντανό παιδί, σχεδιάζοντας έτσι να ανακαλύψει την αληθινή μητέρα.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην πρόσκληση για ταπεινότητα ενώπιον των αρχόντων.
Εδώ βλέπουμε, 1. Ότι η θρησκεία δεν καταστρέφει τα καλά ήθη αλλά μας διδάσκει να συμπεριφερόμαστε ταπεινά και με σεβασμό προς τους ανωτέρους μας, να κρατούμε την απόσταση και να δίνουμε θέση σε εκείνους στους οποίους ανήκει 'Μην προβάλλεις τον εαυτό σου αγενώς και απρόσεκτα ενώπιον του βασιλέα, ή ενώπιον μεγάλων ανδρών· μην συγκρίνεσαι με αυτούς' (έτσι το καταλαβαίνουν μερικοί)· 'μην ανταγωνίζεσαι αυτούς σε ένδυμα, έπιπλα, κήπους, οικιακή διαχείριση ή ακολουθία, διότι αυτό είναι προσβολή προς αυτούς και θα σπαταλήσει την περιουσία σου.' 2. Ότι η θρησκεία μας διδάσκει ταπεινότητα και αυταπάρνηση, που είναι καλύτερο μάθημα από εκείνο των καλών ηθών: 'Αρνήσου τον εαυτό σου τη θέση στην οποία δικαιούσαι· μην επιθυμείς να κάνεις επίδειξη, ούτε να στοχεύεις σε προαγωγή, ούτε να ωθείς τον εαυτό σου στην παρέα εκείνων που είναι πάνω από σένα· αρκέσου σε χαμηλή σφαίρα αν αυτό είναι που σου έχει ορίσει ο Θεός.' Ο λόγος που δίνει είναι ότι αυτός είναι πραγματικά ο τρόπος για πρόοδο, όπως δείχνει ο Σωτήρας μας σε παραβολή που φαίνεται να δανείζεται από αυτό, Λκ. ιδ' 9. Όχι ότι πρέπει επομένως να προσποιούμαστε μετριοφροσύνη και ταπεινότητα, και να το κάνουμε στρατήγημα για την επιδίωξη τιμής, αλλά επομένως πρέπει πραγματικά να είμαστε μετριόφρονες και ταπεινοί, επειδή ο Θεός θα θέσει τιμή σε τέτοιους και έτσι θα κάνουν και οι άνθρωποι. Είναι καλύτερο, περισσότερο για την ικανοποίηση και τη φήμη ενός ανθρώπου, να προαχθεί πάνω από τις προσδοκίες και τις προσδοκίες του, παρά να ριχτεί κάτω από αυτές, ενώπιον του άρχοντα, στον οποίο ήταν μεγάλο κομμάτι τιμής να γίνει δεκτός στη θέα και μεγάλο κομμάτι αυθάδειας να κοιτάξει χωρίς άδεια.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στη χάρη ενός λόγου που λέγεται κατάλληλα.
Ο Σολομώντας δείχνει εδώ πόσο ταιριάζει σε έναν άνθρωπο, 1. Να μιλάει κατάλληλα: Ένας λόγος στους τροχούς, που τρέχει καλά, είναι καλά περιστασιακός, σε κατάλληλο χρόνο και τόπο—διδασκαλία, συμβουλή ή παρηγοριά, δοθείσα εποχιακά, και σε κατάλληλες εκφράσεις, προσαρμοσμένες στην περίπτωση του προσώπου στο οποίο μιλάται και συμφωνούσες με τον χαρακτήρα του προσώπου που μιλά—είναι σαν χρυσές μπάλες που μοιάζουν με μήλα, ή σαν αληθινά μήλα χρυσού χρώματος (χρυσά ρενέτα), ή ίσως επιχρυσωμένα, όπως μερικές φορές έχουμε επιχρυσωμένες δάφνες, και εκείνα ανάγλυφα σε εικόνες αργύρου, ή μάλλον φερμένα στο τραπέζι σε ασημένιο καλάθι δικτυωτό, ή σε ασημένιο κουτί από αυτό που ονομάζουμε φιλιγκράν—έργο, μέσα από το οποίο τα χρυσά μήλα μπορούσαν να φανούν. Αναμφίβολα ήταν κάποιο στολίδι του τραπεζιού, τότε καλά γνωστό. Όπως αυτό ήταν πολύ ευχάριστο στο μάτι, έτσι είναι και ένας λόγος που λέγεται κατάλληλα στο αυτί. 2. Ιδιαίτερα να δίνει έλεγχο με διάκριση, και έτσι ώστε να γίνεται αποδεκτός. Αν δοθεί καλά, από σοφό ελέγχοντα, και ληφθεί καλά, από υπάκουο αυτί, είναι σκουλαρίκι χρυσό και στολίδι καθαρού χρυσού, πολύ χαριτωμένο και ταιριαστό και στον ελέγχοντα και στον ελεγχόμενο· και οι δύο θα έχουν τον έπαινό τους, ο ελέγχων για το ότι τον έδωσε τόσο φρόνιμα και ο ελεγχόμενος για το ότι τον έλαβε τόσο υπομονετικά και έκανε καλή χρήση του. Άλλοι θα τους επαινέσουν και τους δύο, και θα έχουν ικανοποίηση ο ένας στον άλλον· αυτός που έδωσε τον έλεγχο ευχαριστείται που είχε το επιθυμητό αποτέλεσμα, και αυτός στον οποίο δόθηκε έχει λόγο να είναι ευγνώμων γι' αυτό ως καλοσύνη. Αυτό που λέγεται καλά, λέμε, λαμβάνεται καλά· όμως δεν αποδεικνύεται πάντα ότι αυτό που λαμβάνεται καλά δόθηκε καλά. Θα ήταν ευχής έργο ένας σοφός ελέγχων να συναντά πάντα υπάκουο αυτί, αλλά συχνά δεν είναι έτσι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι κλείνει εξετάζοντας πώς να φερόμαστε σε εχθρό.
Από αυτό φαίνεται ότι, όσο και αν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι είχαν διαφθείρει τον νόμο, όχι μόνο η εντολή της αγάπης προς τους αδελφούς μας, αλλά ακόμη και εκείνη της αγάπης προς τους εχθρούς μας, δεν ήταν μόνο νέα, αλλά και παλαιά εντολή, εντολή της Παλαιάς Διαθήκης, αν και ο Σωτήρας μας μας την έδωσε με τη νέα ενίσχυση του δικού του μεγάλου παραδείγματος στο να μας αγαπά όταν ήμασταν εχθροί. Παρατήρησε, 1. Πώς πρέπει να εκφράζουμε την αγάπη μας προς τους εχθρούς μας με τις πραγματικές υπηρεσίες καλοσύνης, ακόμη και εκείνες που είναι δαπανηρές για τον εαυτό μας και πιο αποδεκτές σε αυτούς: 'Αν πεινούν και διψούν, αντί να ευχαριστιέσαι με τη δυστυχία τους και να σχεδιάζεις πώς να κόψεις τις προμήθειες από αυτούς, ανακούφισέ τους, όπως έκανε ο Ελισσαίος στους Σύρους που ήρθαν να τον συλλάβουν,' Β' Βασ. στ' 22. 2. Τι ενθάρρυνση έχουμε να το κάνουμε. (1.) Θα είναι πιθανό μέσο για να τους κερδίσουμε, και να τους φέρουμε να συμφιλιωθούν μαζί μας· θα τους μαλακώσουμε όπως ο χυτευτής λιώνει το μέταλλο στο χωνευτήριο, όχι μόνο βάζοντάς το πάνω από τη φωτιά, αλλά ρίχνοντας κάρβουνα φωτιάς πάνω του. Ο τρόπος να μετατρέψεις εχθρό σε φίλο είναι να φέρεσαι προς αυτόν με φιλικό τρόπο. Αν δεν τον κερδίσει, θα επιβαρύνει την αμαρτία και την τιμωρία του, και θα ρίξει τα φλεγόμενα κάρβουνα της οργής του Θεού στο κεφάλι του, καθώς η χαρά για τη συμφορά του μπορεί να είναι αφορμή για να στρέψει ο Θεός την οργή του από αυτόν, κεφ. κδ' 17. (2.) Όμως, δεν θα είμαστε ζημιωμένοι από την αυταπάρνησή μας: 'Είτε μαλακώσει προς εσένα είτε όχι, ο Κύριος θα σε ανταμείψει· θα σε συγχωρήσει εσένα που δείχνεις έτσι ότι είσαι πνεύματος συγχωρητικού. Θα φροντίσει για εσένα όταν είσαι σε ανάγκη (αν και υπήρξες κακός και αχάριστος), όπως εσύ φροντίζεις για τον εχθρό σου· τουλάχιστον θα ανταμειφθεί στην ανάσταση των δικαίων, όταν οι καλοσύνες που γίνονται στους εχθρούς μας θα θυμούνται όπως και εκείνες που δείχθηκαν στους φίλους του Θεού.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου σε προσκαλεί ο Θεός να ερευνήσεις ένα πράγμα υπομονετικά αντί να μιλήσεις βιαστικά; Πώς μπορεί ένας μόνο λόγος που λέγεται την κατάλληλη στιγμή να φέρει αναψυχή σε κάποιον σήμερα; Σε ποια σχέση σε ζητά ο Κύριος να ανταποδώσεις καλό για κακό και να εμπιστευτείς Αυτόν με το αποτέλεσμα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, δώρησαι ἡμῖν σοφίαν ἐκ τοῦ Λόγου Σου, ἵνα λαλοῦμεν μετὰ χάριτος καὶ ἀληθείας, οἱ λόγοι ἡμῶν ὄντες ὡς χρυσὸς ἐν ἀργύρῳ, πρὸς οἰκοδομὴν τῶν ἄλλων. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ εὐλογοῦμεν τοὺς ἀντιτιθεμένους ἡμῖν καὶ νὰ νικῶμεν τὸ κακὸν ἐν τῷ ἀγαθῷ, ἐμπιστευόμενοι εἰς τὴν δικαιοσύνην τὴν ὑψοῦσαν καὶ ἰωμένην. Διαμόρφωσον τὰς καρδίας καὶ τὰς οἰκίας ἡμῶν διὰ τοῦ εὐαγγελίου, ἵνα περιπατῶμεν ταπεινῶς ἐνώπιόν Σου ἐν πᾶσι.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →