← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Εβραίους 3 — με τον Whedon

Εβραίους 3Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε στο πνεύμα της Μεθοδιστικής Επισκοπικής κληρονομιάς για να μελετήσουμε το τρίτο κεφάλαιο της προς Εβραίους μέσω της πιστής έκθεσης του σχολίου του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Με ευθύτητα Αρμινιανής-Ουεσλεϋανής σαφήνειας, ο Whedon αναπτύσσει την υπεροχή του Υιού και την επίσημη κλήση στην υπομονή. Τα λόγια του μας καλούν να εξετάσουμε την ομολογία της πίστης μας και να φυλαχτούμε από την απιστία που μας χωρίζει από τον ζωντανό Θεό. Είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει τις καρδιές μας καθώς συλλογιζόμαστε τον Χριστό μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το τρίτο κεφάλαιο της προς Εβραίους, ακούγοντας την αποστολική προειδοποίηση και την τρυφερή πρόσκληση να κρατήσουμε σταθερά την πεποίθησή μας. Δώστε προσοχή στη σύγκριση μεταξύ του Μωυσή και του Υιού, και στο αρχαίο παράδειγμα του Ισραήλ στην έρημο. Δεχτείτε αυτά τα λόγια ως τη ζωντανή φωνή του Αγίου Πνεύματος που μας καλεί σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει κατευθύνοντάς μας να θεωρήσουμε τον Χριστό ως τον θεϊκό Απόστολο και Αρχιερέα της ομολογίας μας. Ουράνιος Ως ερχόμενος απευθείας από τον ουρανό μέσω του θεϊκού μας Αποστόλου. Εβραίους 12:25. Θεωρήστε Σταθερά να συλλογίζεστε και να μελετάτε. Τον έχετε παρουσιάσει εισαγωγικά στα διπλά του αξιώματα στα δύο πρώτα κεφάλαια. Ας αναλύσουμε τώρα πλήρως και σταθερά τη φύση του σε κάθε αξίωμα. Απόστολος Αυτός που στάλθηκε, ένας απεσταλμένος. Έτσι Ιωάννης 20:21, 'Καθώς ο Πατέρας μου με απέστειλε, έτσι κι εγώ σας στέλνω'. Οι δώδεκα ήταν οι ανθρώπινοι απόστολοι του Χριστού· ο Χριστός ήταν ο θεϊκός Απόστολος του Θεού. Μόνος αυτός, ως απεσταλμένος Υιός, μας μιλάει ως αντίθεση προς το σύνολο των προφητών, (Εβραίους 1:1-2)· μάλιστα, είναι μια ακτινοβολία που εκπέμπεται από τη θεϊκή Ουσία, (Εβραίους 1:3)· από εκεί πήρε μέρος της σάρκας μας, (Εβραίους 1:14). Και Αρχιερέας Εν συντομία αναπτύχθηκε στην Εβραίους 1:14, (όπως ο Απόστολος στην Εβραίους 1:1-13), και πλήρως αναπτύχθηκε στην Εβραίους 4:14 έως Εβραίους 10:18. Στη συνέχεια εκθέτει την πιστότητα τόσο του Μωυσή όσο και του Χριστού μέσα στον οίκο του Θεού. Στίχος 2. 2. Πιστός Τέλειος και απολύτως αληθινός σε όλες του τις εμπιστοσύνες ως απεσταλμένος. Διορισμένος Κυριολεκτικά, φτιαγμένος. Εδώ γίνεται αναφορά στο 1 Σαμουήλ 12:6, όπου λέγεται, 'ο Κύριος που ανέδειξε (Ελληνική Μετάφραση των Εβδομήκοντα, έκανε) τον Μωυσή και τον Ααρών'. Η λέξη, όπως εφαρμόζεται εδώ στον Χριστό, δεν πρέπει να αποδοθεί ως δημιουργημένος, όπως από τον Alford, αλλά ως συσταθείς, συμπεριλαμβανομένου, αναμφίβολα, του ότι ήρθε σε ενσαρκωμένη ύπαρξη, όχι απλώς ο διορισμός του στην αποστολή του. Όπως και ο Μωυσής Αυτή η εικόνα ενός οίκου υποδηλώνεται από τους Αριθμούς 12:7: 'Ο δούλος μου Μωυσής… είναι πιστός σε όλο τον οίκο μου'. Η λέξη οίκος συμβολίζει τη διαθήκη, ή το θεοκρατικό βασίλειο. Εδώ υπάρχει μια αναλογία μεταξύ του Μωυσή και του Χριστού· είναι παρόμοιοι στην πιστότητα, ωστόσο υπάρχει μια μεγάλη υπεροχή από τη μία πλευρά. Οίκος Σε όλο αυτό το χωρίο (Εβραίους 3:2-6) η ελληνική λέξη για τον οίκο περιλαμβάνει όχι μόνο το κτίριο ή την υλική δομή, αλλά όλα τα έπιπλα, την οικογένεια και τους υπηρέτες που περιέχει για να αποτελέσει μια πλήρη εγκατάσταση. Και έτσι η λέξη οικοδομημένος, στους ακόλουθους στίχους, περιλαμβάνει όχι μόνο την αρχιτεκτονική, αλλά την πλήρη εγκατάσταση, του οίκου και των περιεχομένων του. Του Πολλοί σχολιαστές αναφέρονται εδώ, όπως και στην Εβραίους 3:6, στον Θεό· αλλά μια πιο φυσική κατασκευή τους αναφέρεται στον Μωυσή και στον Χριστό. Κάθε ένας από αυτούς τους θεϊκούς απεσταλμένους είχε, υπό τον Θεό, (Εβραίους 3:4), τον δικό του οίκο· ωστόσο διαδοχικά, υπό τον Μωυσή και τον Χριστό, ο οίκος είναι ο ίδιος ένας οίκος, και ο Χριστός, ως Υιός, είναι ο υποκείμενος ιδιοκτήτης ακόμη και του οίκου του Μωυσή, ο οποίος είναι απλώς δούλος ή διαχειριστής. Ο Whedon στη συνέχεια δείχνει την υπεροχή του Χριστού ως Υιού και ιδιοκτήτη του οίκου. Στίχος 6. 6. Αλλά Μετά από αυτό το παραδεκτό αφιέρωμα στον Μωυσή, έχουμε στη συνέχεια την υπεροχή του Χριστού. Ο Μωυσής ήταν μέσα, ο Χριστός είναι πάνω από τον οίκο. Το 'δικός του' εκφράζει μια έμφαση που δεν υπάρχει στα ελληνικά· η ίδια αντωνυμία για το 'του' χρησιμοποιείται για τον Μωυσή (Εβραίους 3:5) και για τον Χριστό εδώ. Του οποίου Αναφέρεται στον Χριστό. Διότι αφού καθιέρωσε υπό αυτή την εντυπωσιακή εικόνα του οίκου την υπεροχή του Χριστού ως ιδιοκτήτη των διαθηκών, ο απόστολός μας κάνει μια όμορφη μετάβαση από αυτή τη θεϊκή ιδιοκτησία στην επίσημη προειδοποίηση κατά της αποστασίας από τον Χριστό, η οποία ακολουθεί τώρα. Εμείς Ο συγγραφέας και οι Εβραίοι Χριστιανοί αδελφοί του. Είναι τώρα μέρος του οίκου· θα είναι μόνιμο μέρος, αν. Διότι είναι σαφές ότι ο συγγραφέας υποθέτει ότι έχουν τώρα στην κατοχή τους μια αληθινή εμπιστοσύνη και χαρά, την οποία έχουν μόνο να κρατήσουν σταθερά.
Σκεφτείτε
Ο Whedon τονίζει την αναγκαιότητα να κρατήσουμε σταθερά την πεποίθησή μας μέχρι το τέλος της δοκιμασίας. Το σύνολο του υπολοίπου του κεφαλαίου υποθέτει ότι είναι τώρα αληθινοί Χριστιανοί· η προτροπή είναι να παραμείνουν ακριβώς όπως είναι: ο μεγάλος φόβος είναι ότι δεν θα το κάνουν, αλλά ότι θα αποστατήσουν και τελικά θα χαθούν. Εμπιστοσύνη Ελληνικά, ελεύθερη, τολμηρή έκφραση· της οποίας η εσωτερική βάση είναι η εμπιστοσύνη της πίστης και του συναισθήματος. Χαρά Ή, αγαλλίαση. Η εμπιστοσύνη είναι η σταθερή, στέρεη βεβαιότητα· η χαρά είναι η χαρούμενη ελπίδα και η καύχηση που χτίζεται πάνω σε αυτή τη στέρεη βάση. Σταθερά Με αμετακίνητο τρόπο. Τέλος της δοκιμαστικής μας ζωής. Σε αυτό το τέλος όλος ο κίνδυνος τελειώνει. Τότε δεν μπορούμε να πέσουμε. Διότι αν και εξακολουθούμε να είμαστε ελεύθεροι παράγοντες, εγγενώς ικανοί να επιλέξουμε το λάθος στον ευλογημένο παράδεισο, δεν υπάρχει λάθος για να επιλέξουμε. Οι καρδιές μας θα είναι τόσο συντονισμένες με την καρδιά του αγίου Χριστού ώστε ένα ανίερο συναίσθημα δεν μπορεί να εισέλθει. Τα πνεύματά μας, γεμάτα με το ευλογημένο Πνεύμα, δεν μπορούν να δώσουν είσοδο σε μια ανίερη σκέψη. Ολοκληρώνει με τη σοβαρή προειδοποίηση ότι μόνο η απιστία προκάλεσε την καταστροφή του Ισραήλ. Στίχος 19. 19. Έτσι βλέπουμε Συμπέρασμα από όλη την ιστορία, που αφορά βαθιά τη δική μας περίπτωση. Απιστία Έλλειψη, όχι απλώς πνευματικής αναγνώρισης των θεϊκών γεγονότων, αλλά έλλειψη πιστότητας της καρδιάς και του πνεύματος υπακοής στον Θεό, και αρμονίας με τους θεϊκούς και ένδοξους σκοπούς του. Πλήρης, εγκάρδια συμφωνία με τον Θεό θα είχε κάνει τον Ισραήλ μεγάλο και ένδοξο, μια θεϊκή, θριαμβευτική θεοκρατία, που θα συγκλόνιζε τον κόσμο με το μεγαλείο και τη δόξα του Ιεχωβά. Όπως ήταν, ο Ισραήλ μόλις και μετά βίας επιβίωσε μέχρι να έρθει ο Μεσσίας και να επιλέξει έναν άλλο, έναν πνευματικό, Ισραήλ, στη θέση του Ισραήλ. Σε αυτόν τον πνευματικό Ισραήλ ο συγγραφέας μας απευθύνει τώρα την προειδοποίηση να μην αποτύχει από παρόμοια απιστία. Αυτό το κεφάλαιο θα έπρεπε να είχε κλείσει στο τέλος της Εβραίους 4:2.
Απαντήστε
1. Πώς διαμορφώνει η κλήση να θεωρήσετε τον Χριστό την καθημερινή σας ομολογία πίστης; 2. Με ποιους τρόπους μπορεί η απιστία να σας δελεάσει διακριτικά να απομακρυνθείτε από τον ζωντανό Θεό; 3. Τι σημαίνει για εσάς να κρατήσετε σταθερά την πεποίθησή σας μέχρι το τέλος της δοκιμασίας σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Θεέ, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία του Daniel D. Whedon στην αποκάλυψη της δόξας του Υιού σου. Ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα σου να θεωρούμε τον Ιησού σταθερά και να παραμένουμε πιστοί μέσα στον οίκο σου. Φύλαξε τις καρδιές μας από την απατηλότητα της αμαρτίας και την απιστία που σκληραίνει την ψυχή. Δώσε να κρατήσουμε σταθερά την πεποίθησή μας και την αγαλλίασή μας μέχρι το τέλος, ώστε να εισέλθουμε στην ανάπαυσή σου. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →