Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 25 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο Ματθαίος 25 προσκαλεί τους πιστούς σε μια βαθύτερη κατανόηση της επιμονής και της πιστής διαχείρισης. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία των παραβολών των δέκα παρθένων και των ταλάντων, ο Καλβίνος δείχνει πώς ο Χριστός καλεί τον λαό του σε διαρκή ετοιμότητα αντί για παροδικό ζήλο. Τα λόγια του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή μαθητεία απαιτεί συνεχείς προμήθειες χάριτος και επιμελή χρήση κάθε δώρου που εμπιστεύτηκε ο Δάσκαλος. Καθώς ανοίγουμε αυτό το μάθημα σήμερα, ακούμε τη φωνή του Καλβίνου που μας καθοδηγεί να παρακολουθούμε, να περιμένουμε και να εργαζόμαστε με υπομονετική αντοχή μέχρι να επιστρέψει ο νυμφίος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στο κεφάλαιο 25 του Ματθαίου και διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Άφησε τις παραβολές των δέκα παρθένων και των ταλάντων να μιλήσουν στην καρδιά σου για την ετοιμότητα και την πιστή υπηρεσία. Πρόσεξε πώς ο Ιησούς τονίζει την επαγρύπνηση και τη σοφή χρήση όσων έχουν δοθεί. Καθώς διαβάζεις, ζήτα από το Πνεύμα να σε προετοιμάσει να δεχθείς τις γνώσεις του Καλβίνου για την επιμονή και τη διαχείριση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξηγώντας τον σχεδιασμό και τον σκοπό της παραβολής.
Αν και αυτή η προτροπή — όπως θα φανεί από το συμπέρασμά της — έχει σχεδόν τον ίδιο στόχο με την προηγούμενη, εντούτοις προστίθεται κατάλληλα για να ενισχύσει τους πιστούς στην επιμονή. Ο Κύριός μας γνώριζε πόσο ισχυρά η φύση των ανθρώπων κλίνει προς την αργία, και πώς, ως επί το πλείστον, όχι μόνο κουράζονται μετά από μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά υποχωρούν λόγω ξαφνικής απέχθειας. Για να θεραπεύσει αυτή την ασθένεια, δίδαξε τους μαθητές του ότι δεν ήταν δεόντως οχυρωμένοι, εκτός αν είχαν επαρκή επιμονή για μακρά περίοδο. Όταν διαπιστωθεί ότι αυτός είναι ο σχεδιασμός της παραβολής, δεν πρέπει να απασχολούμαστε πολύ με λεπτομερείς έρευνες, που δεν έχουν καμία σχέση με αυτό που ο Χριστός σκόπευε. Κάποιοι άνθρωποι δίνουν στον εαυτό τους αρκετή ανησυχία για τα λυχνάρια, τα δοχεία και το λάδι· αλλά η απλή και φυσική έννοια του συνόλου είναι ότι δεν αρκεί να έχει κανείς ένθερμο ζήλο για σύντομο χρονικό διάστημα, αν δεν έχει επίσης μια ακούραστη σταθερότητα. Και ο Χριστός χρησιμοποιεί μια πολύ κατάλληλη παραβολή για να εκφράσει αυτό. Λίγο πριν, είχε προτρέψει τους μαθητές, ότι καθώς είχαν ένα ταξίδι να εκτελέσουν μέσα από σκοτεινά και θλιβερά μέρη, έπρεπε να εφοδιαστούν με λυχνάρια· αλλά καθώς το φυτίλι του λυχναριού, αν δεν τροφοδοτείται με λάδι, σταδιακά στεγνώνει και χάνει τη λάμψη του, ο Χριστός λέει τώρα ότι οι πιστοί χρειάζονται αδιάκοπες προμήθειες θάρρους, για να υποστηρίξουν τη φλόγα που έχει ανάψει στις καρδιές τους, διαφορετικά ο ζήλος τους θα αποτύχει πριν ολοκληρώσουν το ταξίδι.Σχετικά με την έννοια της βασιλείας των ουρανών, ο Καλβίνος γράφει:
Ματθαίος 25:1. Τότε θα είναι η βασιλεία των ουρανών. Με αυτόν τον όρο εννοείται η κατάσταση της μελλοντικής Εκκλησίας, η οποία επρόκειτο να συγκεντρωθεί με την εξουσία και την καθοδήγηση του Χριστού. Χρησιμοποιεί αυτόν τον αξιοσημείωτο τίτλο, ώστε οι πιστοί να μην εξαπατούν τους εαυτούς τους με μια εσφαλμένη γνώμη ότι έχουν φτάσει στην απόλυτη τελειότητα. Η παραβολή είναι δανεισμένη από το συνηθισμένο έθιμο της ζωής· γιατί ήταν μια παιδιάστικη εικασία του Ιερωνύμου και άλλων, να επικαλούνται αυτό το χωρίο προς έπαινο της παρθενίας· ενώ ο Χριστός δεν είχε άλλο στόχο παρά να μειώσει την ανησυχία που μπορεί να ένιωθαν λόγω της καθυστέρησης της έλευσής του. Λέει, επομένως, ότι δεν ζητά τίποτα περισσότερο από εμάς από ό,τι γίνεται συνήθως για φίλους σε ένα γαμήλιο συμπόσιο. Το έθιμο ήταν οι παρθένες, που είναι τρυφερές και ευαίσθητες, να συνοδεύουν τον νυμφίο στον θάλαμό του ως ένδειξη σεβασμού. Αλλά η γενική διδασκαλία της παραβολής συνίσταται σε αυτό, ότι δεν αρκεί να έχει κανείς ετοιμαστεί μία φορά και να είναι προετοιμασμένος για την εκπλήρωση του καθήκοντος, αν δεν επιμείνει μέχρι το τέλος.Σχετικά με τις πέντε φρόνιμες παρθένες, ο Καλβίνος γράφει:
2. Πέντε ήταν φρόνιμες. Προς το τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, ο Κύριός μας απαιτούσε ειδικά ο οικονόμος να είναι φρόνιμος, (Ματθαίος 24:45) γιατί είναι εύλογο, ότι όσο βαρύτερο είναι το φορτίο που φέρει οποιοσδήποτε άνθρωπος, και όσο πιο σημαντικά είναι τα ζητήματα στα οποία απασχολείται, τόσο μεγαλύτερη πρέπει να είναι η σοφία με την οποία συμπεριφέρεται. Αλλά τώρα απαιτεί σοφία από όλα τα τέκνα του Θεού γενικά, ώστε να μην εκθέτουν τον εαυτό τους, μέσω απερίσκεπτης βιασύνης, να γίνουν λεία του Σατανά. Τώρα αυτό το είδος σοφίας το περιγράφει λέγοντας ότι πρέπει να εφοδιαστούν με τις προμήθειες που είναι απαραίτητες για να ολοκληρώσουν την πορεία της ζωής τους. Διότι η θέρμη της ανυπομονησίας μας μας κάνει να θεωρούμε τον χρόνο, όσο σύντομος κι αν είναι, ως πολύ παρατεταμένο· και έπειτα, η φτώχεια μας είναι τέτοια, που χρειαζόμαστε προμήθειες για κάθε ώρα.Σχετικά με τον στίχο 5, ο Καλβίνος γράφει:
5. Και ενώ ο νυμφίος άργησε, όλες νύσταξαν και κοιμήθηκαν. Κάποιοι ερμηνεύουν αυτή την νύστα με κακή έννοια, σαν οι πιστοί, μαζί με άλλους, να παραδίδονταν στην οκνηρία και να κοιμούνταν μέσα στις ματαιότητες του κόσμου· αλλά αυτό είναι εντελώς ασυμβίβαστο με την πρόθεση του Χριστού και με τη δομή της παραβολής. Θα υπήρχε μεγαλύτερη πιθανότητα να ερμηνευθεί ως δηλώνει τον θάνατο, που προλαβαίνει τους πιστούς πριν από την έλευση του Χριστού· γιατί δεν είναι μόνο τότε που πρέπει να προσδοκούμε τη σωτηρία, αλλά και όταν έχουμε φύγει από τον κόσμο και κοιμόμαστε εν Χριστώ. Αλλά το παίρνω πιο απλά ως δηλώνει τις επίγειες ασχολίες, στις οποίες πρέπει να απασχολούνται οι πιστοί, όσο μένουν στο σώμα· και, αν και η λήθη της βασιλείας του Θεού δεν πρέπει ποτέ να τους καταλάβει, εντούτοις η αποσπαστική επίδραση των ασχολιών αυτού του κόσμου δεν είναι ακατάλληλα συγκρινόμενη με τον ύπνο. Διότι δεν μπορούν να είναι τόσο συνεχώς απασχολημένοι με τη σκέψη της συνάντησης με τον Χριστό, ώστε να μην αποσπώνται, ή να καθυστερούν, ή να μπλέκονται από ποικίλες φροντίδες, ως αποτέλεσμα των οποίων, ενώ αγρυπνούν, είναι εν μέρει κοιμισμένοι.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στην καθυστερημένη μετάνοια των ανόητων παρθένων.
8. Και οι ανόητες είπαν στις φρόνιμες. Αυτή είναι μια επίπληξη της καθυστερημένης μετάνοιας εκείνων που ποτέ δεν σκέφτονται τι τους λείπει, μέχρι που η πόρτα κλείσει ενάντια σε κάθε θεραπεία. Διότι εκείνοι που δεν προνοούν για μακρά περίοδο κατηγορούνται για ανοησία, επειδή είναι απρόσεκτοι, και κολακεύουν τον εαυτό τους μέσα στη φτώχεια τους, και αφήνουν την εποχή της αμοιβαίας συναναστροφής να περάσει με τέτοιο τρόπο ώστε να περιφρονούν τις βοήθειες που τους προσφέρθηκαν. Καθώς δεν σκέφτονται εγκαίρως να προμηθευτούν λάδι, ο Χριστός, χλευάζοντας τη γνώση που απέκτησαν όταν είναι πολύ αργά, δείχνει πώς η βλακεία τους θα τιμωρηθεί, όταν δουν τον εαυτό τους άδειο και απροετοίμαστο, ενώ δεν υπάρχει θεραπεία.Σχετικά με την κατανομή των χαρισμάτων και την τελική απολογισμό, ο Καλβίνος γράφει:
9. Μήπως δεν φτάσει για εσάς και για εμάς. Γνωρίζουμε ότι ο Κύριος διανέμει τα χαρίσματά του τόσο ποικιλοτρόπως σε καθέναν, σύμφωνα με το μέτρο του, ώστε να παρέχουν αμοιβαία βοήθεια ο ένας στον άλλον, και να χρησιμοποιούν προς γενικό όφελος ό,τι έχει εμπιστευθεί σε κάθε άτομο· και ότι με αυτόν τον τρόπο διατηρείται η ιερή σύνδεση που υπάρχει μεταξύ των μελών της Εκκλησίας. Αλλά ο Χριστός εδώ δείχνει τον χρόνο που θα συγκαλέσει όλους τους ανθρώπους στο δικαστήριό του, ο καθένας φέρνοντας το δέμα του, ώστε να φέρει μαζί του σύμφωνα με όσα έχει κάνει στο σώμα του. Εκείνο το μέρος της χάριτος που έχει λάβει, το οποίο κάθε άνθρωπος έχει αποθηκεύσει για τον εαυτό του, συγκρίνεται επομένως δικαίως με ένα απόθεμα προμηθειών για ένα ταξίδι, το οποίο δεν θα ήταν αρκετό για μεγαλύτερο αριθμό προσώπων.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου αισθάνεσαι την ανάγκη για μεγαλύτερη επιμονή αντί για βραχύβιο ζήλο; Πώς χρησιμοποιείς επί του παρόντος τα χαρίσματα και τις ευκαιρίες που σου έχει εμπιστευθεί ο Θεός; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείς να κρύψεις ή να παραμελήσεις ό,τι σου έχει δώσει ο Δάσκαλος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Πατέρα, διὰ τῆς χάριτος τοῦ Πνεύματός σου διατήρησον ἡμᾶς ἄγρυπνους καὶ ἑτοίμους, μὲ τὰς λαμπάδας ἡμῶν ἠτοιμασμένας καὶ τὰ τάλαντα ἡμῶν πιστῶς χρησιμοποιούμενα, ἕως οὗ ὁ Νυμφίος ἐπιστρέψῃ ἐν δόξῃ. Στήριξον ἡμᾶς ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι, ἵνα μήτε νυστάξωμεν ἐν ὑπερηφανείᾳ μήτε θάψωμεν ὅσα ἡμῖν ἐνεπιστεύθης, ἀλλὰ ἐπιμείνωμεν ἐν χαρμόσυνῳ ὑπηρεσίᾳ πρὸς ἔπαινον τοῦ Υἱοῦ σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →