Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 35-36 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην καθαρή ερμηνευτική παράδοση της αμερικανικής πρεσβυτεριανής υποτροφίας, στρεφόμαστε σήμερα στις Σημειώσεις της Αγίας Γραφής του Άλμπερτ Μπάρνς για προσεκτική εξέταση των κεφαλαίων 35 και 36 του Ιώβ. Ο Μπάρνς υπομονετικά αναπτύσσει την τρίτη ομιλία του Ελιού, δείχνοντας πώς ο νέος σύμβουλος επιδιώκει να δικαιώσει τους τρόπους του Θεού χωρίς την αυστηρότητα που χαρακτήριζε τους προηγούμενους φίλους. Η έκθεσή του τονίζει την ανεξαρτησία του Παντοδύναμου και την κατάλληλη στάση του θλιμμένου πιστού. Ακούμε με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις αρχαίες αλήθειες στις δικές μας δοκιμασίες και ερωτήματα σχετικά με τη θεία δικαιοσύνη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 35 και 36 του Ιώβ με ανοιχτές καρδιές. Καθώς το κείμενο διακηρύσσεται, προσέξτε την έκκληση του Ελιού στο μεγαλείο των ουρανών και τη ήπια διόρθωση των παραπόνων του Ιώβ. Δεχθείτε το απόσπασμα ως τον ίδιο τον λόγο του Θεού, εμπιστευόμενοι ότι το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα κεφάλαια θα χορηγήσει κατανόηση και παρηγοριά μέσω της έκθεσης που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει την απάντηση κατευθύνοντας την προσοχή στους ουρανούς πάνω.
Στίχος 5. Κοίταξε προς τους ουρανούς και δες - Αυτή είναι η αρχή της απάντησης που ο Ελιού δίνει στο συναίσθημα που είχε καταλάβει ότι προέβαλε ο Ιώβ και που ο Ελιφάζ είχε προτείνει προηγουμένως να εξεταστεί. Ο γενικός σκοπός της απάντησης είναι να δείξει ότι ο Θεός είναι τόσο μεγάλος ώστε δεν μπορεί να επηρεαστεί από την ανθρώπινη συμπεριφορά και ότι δεν έχει συμφέρον να μεταχειρίζεται τους ανθρώπους διαφορετικά από ό,τι σύμφωνα με τον χαρακτήρα τους. Είναι τόσο υψωμένος ώστε η συμπεριφορά τους δεν μπορεί να φτάσει και να επηρεάσει την ευτυχία του. Πρέπει επομένως να «υποτεθεί» ότι, αφού δεν υπάρχει κίνητρο για το αντίθετο, οι συναλλαγές του Θεού με τους ανθρώπους θα είναι αμερόληπτες και ότι θα υπήρχε πλεονέκτημα στο να τον υπηρετεί κανείς - όχι επειδή οι άνθρωποι θα μπορούσαν να τον θέσουν υπό «υποχρέωση», αλλά επειδή ήταν σωστό και πρέπον να προκύψει τέτοιο πλεονέκτημα σε αυτούς.Στη συνέχεια συλλογίζεται σχετικά με την επίδραση της ανθρώπινης δικαιοσύνης στον Θεό.
Στίχος 7. Αν είσαι δίκαιος, τι του δίνεις; - Το ίδιο συναίσθημα ουσιαστικά όπως στους προηγούμενους στίχους. Είναι ότι ο Θεός είναι υπέρτατος και ανεξάρτητος. Δεν επιθυμεί τέτοια οφέλη από τις υπηρεσίες των φίλων του και δεν είναι τόσο εξαρτημένος από αυτούς ώστε να παρακινηθεί να παρέμβει υπέρ τους με οποιονδήποτε τρόπο πέρα από ό,τι είναι αυστηρά πρέπον. Πρέπει επομένως να υποτεθεί ότι θα τους μεταχειριστεί σύμφωνα με ό,τι είναι σωστό και όπως είναι σωστό να βιώσουν αποδείξεις της εύνοιάς του, ακολουθεί ότι θα υπήρχε πλεονέκτημα στο να τον υπηρετεί κανείς και στο να απελευθερωθεί από την αμαρτία· ότι θα ήταν καλύτερο να είναι άγιος παρά να οδηγεί ζωή παράβασης. Αυτός ο συλλογισμός φαίνεται κάπως αφηρημένος, αλλά είναι σωστός και είναι τόσο έγκυρος τώρα όσο ήταν στην εποχή του Ελιού. Δεν υπάρχει λόγος για τον οποίο ο Θεός να μην μεταχειρίζεται τους ανθρώπους σύμφωνα με τον χαρακτήρα τους. Δεν είναι τόσο υπό υποχρεώσεις προς τους φίλους του και δεν έχει τόση αιτία να φοβάται τους εχθρούς του· δεν αντλεί τόσο όφελος από τον έναν ή δέχεται τόση βλάβη από τον άλλον ώστε να βρίσκεται υπό οποιαδήποτε παρόρμηση να παρεκκλίνει από την αυστηρή δικαιοσύνη· και ακολουθεί επομένως ότι όπου πρέπει να υπάρχει ανταμοιβή θα υπάρχει, όπου πρέπει να υπάρχει τιμωρία θα υπάρχει, και κατά συνέπεια ότι υπάρχει πλεονέκτημα στο να είναι κανείς δίκαιος.Ο Μπάρνς στη συνέχεια δείχνει πώς η ανθρώπινη συμπεριφορά επηρεάζει μόνο τους συνανθρώπους.
Στίχος 8. Η κακία σου μπορεί να βλάψει έναν άνθρωπο σαν εσένα - Δηλαδή μπορεί να τον βλάψει, αλλά όχι τον Θεό. Είναι πολύ υψωμένος πάνω από τον άνθρωπο και πολύ ανεξάρτητος από τον άνθρωπο στις πηγές της ευτυχίας του ώστε να επηρεάζεται από ό,τι μπορεί να κάνει. Ο σκοπός ολόκληρου του αποσπάσματος Ιώβ 35:6-8 είναι να δείξει ότι ο Θεός είναι ανεξάρτητος από τους ανθρώπους και δεν διέπεται στις συναλλαγές του μαζί τους από τις αρχές που ρυθμίζουν τη συμπεριφορά τους μεταξύ τους. Ένας άνθρωπος μπορεί να ωφεληθεί πολύ από τη συμπεριφορά ενός άλλου και να αισθάνεται υποχρεωμένος να τον ανταμείψει γι' αυτό· ή μπορεί να βλαφθεί πολύ στο πρόσωπο, την περιουσία ή τη φήμη του από έναν άλλον και θα προσπαθήσει να εκδικηθεί. Αλλά τίποτα τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί στον Θεό. Αν ανταμείψει, επομένως, πρέπει να είναι από τη χάρη και το έλεός του, όχι επειδή έχει τεθεί υπό υποχρέωση· αν επιβάλει τιμωρία, πρέπει να είναι επειδή οι άνθρωποι την αξίζουν, και όχι επειδή ο Θεός έχει βλαφθεί. Σε αυτόν τον συλλογισμό ο Ελιού αναφέρεται αναμφίβολα στον Ιώβ, τον οποίο θεωρεί ότι έχει προβάλει «αξίωση» για διαφορετικό είδος μεταχείρισης, επειδή υπέθεσε ότι την «άξιζε». Η γενική αρχή του Ελιού είναι σαφώς σωστή, ότι ο Θεός είναι εντελώς ανεξάρτητος από τα ανθρώπινα όντα· ότι ούτε η καλή ούτε η κακή συμπεριφορά μας μπορεί να επηρεάσει την ευτυχία του, και ότι κατά συνέπεια οι συναλλαγές του μαζί μας είναι εκείνες της αμερόληπτης δικαιοσύνης.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει αξιολογώντας το θεμέλιο των παραπόνων του Ιώβ.
Στίχος 16. Επομένως - Μετά από όλα όσα είχε πει τώρα ο Ελιού, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι απόψεις του Ιώβ ήταν εσφαλμένες και ότι δεν είχε δίκαιη αιτία παραπόνου. Δεν είχε υποφέρει περισσότερο από ό,τι άξιζε· θα μπορούσε να είχε λάβει απελευθέρωση ή μετριασμό αν είχε απευθυνθεί στον Θεό· και η διακυβέρνηση του Θεού ήταν δίκαιη και άξια εμπιστοσύνης με κάθε τρόπο. Οι παρατηρήσεις του Ιώβ, επομένως, που παραπονιούνταν για τη σοβαρότητα των παθημάτων του και για τη διακυβέρνηση του Θεού, δεν βασίζονταν σε γνώση και στην πραγματικότητα δεν είχαν στέρεο θεμέλιο.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιους τομείς δοκιμασίας πειράζομαι να αμφισβητήσω τη δικαιοσύνη του Θεού αντί να περιμένω τη μη ορατή σοφία του;
2. Πώς η αλήθεια της ανεξαρτησίας του Θεού από την υπηρεσία μου βαθαίνει την ευγνωμοσύνη μου για την εύνοιά του;
3. Πού μπορεί η υπερηφάνεια να με εμποδίσει να ζητώ τον Κύριο με ζήλο στη νύχτα της θλίψης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σὺ εἶ ὑπεράνω τῶν οὐρανῶν, ἀνεξάρτητος ἀπὸ πάντων ὧν ἐποίησας, ἀλλὰ τελείως δίκαιος ἐν πάσῃ κρίσει. Ὅταν θλίψεις πιέζουν καὶ αἱ ὁδοί σου φαίνονται κεκρυμμέναι, ὕψωσον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν ἄνωθεν, διὰ νὰ ἐμπιστευθῶμεν ὅτι σὺ ποιεῖς πάντα καλῶς καὶ ἀκούεις τὴν κραυγὴν τῶν ταπεινῶν οἱ ὁποῖοι σὲ ἐπικαλοῦνται. Πλήρωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ὥστε ἡ ὑπερηφάνεια νὰ μὴ σιωπήσῃ τὰς προσευχάς μας καὶ τὰ στόματά μας νὰ ὑπερχειλίσουν ἀπὸ ὕμνους δοξολογίας εἰς τὸ ὄνομά σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →