← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 115-116 — με τον Μακλάρεν

Ψαλμοί 115-116Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το κλασικό έργο του Αλεξάντερ Μακλάρεν Expositions of Holy Scripture. Η προσεκτική του ερμηνεία των Ψαλμών 115-116 ανοίγει παράθυρα σε θέματα απελευθέρωσης, ευγνωμοσύνης και πιστής πορείας με τον Θεό. Μέσα από αυτούς τους αρχαίους ύμνους ο Μακλάρεν προσκαλεί τους αναγνώστες να δουν τα παρελθόντα ελέη του Θεού ως βέβαιες υποσχέσεις για το μέλλον και να ανταποκριθούν με ολόψυχη αποδοχή των σκοπών Του. Η ερμηνεία προχωρεί σταθερά από την προσωπική μαρτυρία στην πρακτική απόφαση και τέλος στην χαρούμενη ανταπόδοση της θείας αγάπης. Ας διαμορφώσουν αυτές οι γνώσεις τόσο την κατανόηση όσο και την ευσέβεια σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 115 και 116 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες προτροπές να εμπιστευθείτε τον Κύριο και την προσωπική μαρτυρία απελευθέρωσης από τον θάνατο, τα δάκρυα και την πτώση. Αφήστε την ευγνωμοσύνη και τις υποσχέσεις του ψαλμωδού να αντηχήσουν στην καρδιά σας καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε την ερμηνεία του Μακλάρεν για αυτά τα κεφάλαια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά προσδιορίζοντας τρία στοιχεία στα λόγια του ψαλμωδού. Σημειώνοντας αυτές τις σημαντικές παραλλαγές, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σε αυτή την έκφραση της αποδοχής του θείου σκοπού από τον ψαλμωδό και στο όραμα που του έδωσε για το μέλλον του. Είναι δύσκολο να πει κανείς αν εννοεί «θα περπατήσω» ή «θα περπατήσω»· αν εκφράζει ελπίδα ή διατυπώνει σταθερή απόφαση. Νομίζω ότι υπάρχει στοιχείο και των δύο στα λόγια. Τουλάχιστον, βρίσκω σε αυτά τρία πράγματα: μια βέβαιη προσδοκία, μια σταθερή απόφαση και μια μακρινή ελπίδα. Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς η παρελθούσα απελευθέρωση εγγυάται το μέλλον. «Σύ έχεις»—«Εγώ θα». Το παρελθόν είναι για αυτόν τον ψαλμωδό ένας καθρέφτης στον οποίο βλέπει να αντανακλάται η προσεγγίζουσα μορφή του καλυμμένου μέλλοντος. Το παρελθόν του Θεού είναι η εγγύηση του μέλλοντος του Θεού. Οι άθεοι άνθρωποι, που κουράζονται από την μονοτονία της ζωής, αρχίζουν να λένε προτού προχωρήσουν πολύ σε αυτήν, «Ω! δεν υπάρχει τίποτε νέο. Αυτό που πρόκειται να γίνει έχει ήδη γίνει. Είναι απλώς μια συνεχής επανάληψη του ίδιου πράγματος.» Αλλά αυτό είναι μόνο εν μέρει αληθές. Υπάρχει μόνο ένας άνθρωπος στον κόσμο που μπορεί αληθινά και βέβαια να πει, «Αύριο θα είναι όπως αυτή η ημέρα, και πολύ πιο άφθονο»· και αυτός είναι ο άνθρωπος που λέει· «Αυτός ελευθέρωσε την ψυχή μου από τον θάνατο, τα μάτια μου από τα δάκρυα και τα πόδια μου από την πτώση.» Διότι η συνέχεια των πραγμάτων εδώ δεν μας εγγυάται από το γεγονός ότι διήρκεσαν τόσο πολύ. Γιατί, κανείς δεν γνωρίζει αν ο ήλιος θα ανατείλει αύριο ή όχι—αν θα υπάρξει αύριο ή όχι. Θα έρθει μια ημέρα που ο ήλιος θα δύσει για τελευταία φορά. Αυτό που οι άνθρωποι αποκαλούν «ομοιομορφία της φύσης» δεν παρέχει έδαφος για να οικοδομήσουμε βεβαιότητα για το μέλλον. Όλοι το κάνουμε, αλλά δεν έχουμε δικαίωμα να το κάνουμε. Όταν όμως φέρουμε τον Θεό στο μέλλον, αυτό αλλάζει τα πάντα. Το παρελθόν Του είναι η εγγύηση και η αποκάλυψη του μέλλοντός Του, και κάθε πρόσωπο που Τον αρπάζει με πίστη έχει το δικαίωμα να προσεύχεται με βεβαιότητα, «Σύ υπήρξες ο Βοηθός μου· μη με εγκαταλείψεις, μηδέ με εγκαταλείψεις,» και να διακηρύττει θριαμβευτικά, «Ο Κύριος θα τελειώσει αυτό που με αφορά.» Ο Μακλάρεν εξηγεί στη συνέχεια το νόημα του να περπατά κανείς ενώπιον του Κυρίου. «Θα περπατήσω ενώπιον του Κυρίου.» Τι σημαίνει «περπατώ ενώπιον του Κυρίου»; Υπάρχουν δύο ή τρεις εκφράσεις πολύ παρόμοιες μεταξύ τους, όμως εντελώς διαφορετικές η μία από την άλλη, στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη, σχετικά με αυτό το θέμα. Διαβάζουμε για «περπάτημα με τον Θεό,» και για «περπάτημα ενώπιον του Θεού,» και για «περπάτημα μετά τον Θεό.» Και ενώ υπάρχει πολλά κοινά σε όλες τις εκφράσεις, αυτές βλέπουν την ίδια ιδέα από διαφορετικές γωνίες. «Περπάτημα με τον Θεό,» κοινωνία, συναδέλφωση και συντροφιά υπονοούνται εκεί. «Περπάτημα μετά τον Θεό,» καθοδήγηση, κατεύθυνση και παράδειγμα, και η φτωχή μας μίμηση και υπακοή, είναι πιο εμφανή εκεί. Και «περπάτημα ενώπιον του Θεού» σημαίνει, υποθέτω, κυρίως, να αισθάνεται κανείς πάντα ότι βρίσκεται στην παρουσία Του, και να έχει το φως του προσώπου Του, και το βλέμμα του παντεπόπτου οφθαλμού Του, να πέφτει επάνω μας. «Εάν λάβω τα πτερύγια της αυγής, και πετάξω εις τα έσχατα μέρη της θαλάσσης, Συ είσαι εκεί. Ο Μακλάρεν συνεχίζει προτρέποντας σε αποδοχή του σκοπού του Θεού σε όλες τις περιστάσεις. πόσο διαφορετική θα φαινόταν η ζωή αν συνηθίζαμε να πιάνουμε όλα τα περιστατικά της από αυτή τη λαβή, και να σκεφτόμαστε γι' αυτά, όχι όπως συνηθίζουμε να κάνουμε, ανάλογα με το αν τείνουν να μας κάνουν χαρούμενους ή λυπημένους, να διαψεύδουν ή να εκπληρώνουν τις ελπίδες και τους σκοπούς μας, αλλά να τα βλέπουμε όλα ως στάδια στην εκπαίδευσή μας, και ως προορισμένα, αν μου επιτραπεί να πω, να μας ωθούν, όταν φυσούν οι καταιγίδες, κοντά στον Θεό· και όταν έρχεται η λιακάδα, να μας προσελκύουν στην πλευρά Του. Δεν θα άλλαζε όλη η ζωή την όψη της αν μεταφέραμε αυτή τη σκέψη μέσα της, και δεν την κρατούσαμε μόνο για τις Κυριακές, ή για τις κρίσεις της ζωής μας, αλλά βλέπαμε όλα τα μικρά πράγματα ως τόσους μαγνήτες που τίθενται σε ενέργεια από Αυτόν για να μας ελκύσουν προς τον Εαυτό Του; Αγαπητέ αδελφέ, δεν αρκεί να αναγνωρίζουμε τον σκοπό του Θεού, πρέπει να συμμορφωνόμαστε με αυτόν, να αποδεχόμαστε την πρόθεση, και να συνεργαζόμαστε με τον Θεό στην εκπλήρωσή του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν καταλήγει στο πρακτικό συμπέρασμα ότι ανταποδίδουμε στον Θεό δεχόμενοι τα δώρα Του με ευχαριστία. Η μεγάλη σκέψη, λοιπόν, που βρίσκεται εδώ είναι ότι ανταποδίδουμε καλύτερα στον Θεό δεχόμενοι με ευγνωμοσύνη αυτό που δίνει.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πώς ενισχύει η ανάμνηση των παρελθουσών απελευθερώσεων του Θεού την ελπίδα σας για αύριο; Σε ποιες συνηθισμένες στιγμές μπορείτε να ασκηθείτε στο να περπατάτε συνειδητά ενώπιον του Κυρίου; Πού μπορεί να αντιστέκεστε ακόμη στο να δέχεστε με ευγνωμοσύνη το ποτήρι που σας προσφέρει σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τοὺς ψαλμοὺς τούτους τῆς ἀπαλλαγῆς, ἐνίσχυσον τὴν ἐμπιστοσύνην ἡμῶν εἰς Σὲ μόνον ὡς βοήθειαν καὶ ἀσπίδα ἡμῶν. Ὑπενθύμισον ἡμῖν ὅτι αἱ παρελθοῦσαι εὐσπλαχνίαι Σου ἀποτελοῦν βεβαίας ὑποσχέσεις διὰ πᾶσαν ἄγνωστον αὔριον, καὶ ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου νὰ λάβωμεν τὸ ποτήριον τῆς σωτηρίας μὲ εὐγνώμονας καρδίας. Εἴθε πᾶσα περίστασις νὰ μᾶς φέρῃ ἐγγύτερον ἐν ἀφοσιωμένῃ λατρείᾳ ἐνώπιον τῆς παρουσίας Σου, διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →