← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 11-12 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 11-12Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιώβ φέρνει νέα γνώση στις αιχμηρές λέξεις του Σωφάρ και τις βαθύτερες αλήθειες για τη σοφία του Θεού και την ανθρώπινη αδυναμία. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Χένρι καθώς περνά από την ομιλία του τρίτου φίλου, σημειώνοντας τόσο τα ελαττώματά της όσο και τη διαρκή πνευματική της συμβουλή. Οι σκέψεις του μας βοηθούν να δούμε πώς ακόμη και οι θερμές διαφωνίες μπορούν να μας οδηγήσουν προς τη μετάνοια και την εμπιστοσύνη στον Παντοδύναμο. Θα διαβάσουμε το βιβλικό κείμενο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από τον Χένρι, θα εξετάσουμε βασικά θέματα, θα απαντήσουμε με προσωπικό στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Αυτό το ταξίδι μας καλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές ενώπιον του Κυρίου που γνωρίζει όλα τα πράγματα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τα κεφάλαια 11 και 12 του Ιώβ στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Ακούστε τις κατηγορίες του Σωφάρ, την έκκλησή του για μετάνοια και την απάντηση του Ιώβ που αρχίζει να αποκαλύπτει τα όρια της ανθρώπινης κατανόησης. Προσέξτε την ένταση μεταξύ των βέβαιων ισχυρισμών των φίλων και της ειλικρινούς πάλης του Ιώβ. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι. Ζητήστε από το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για όσα αυτά τα αρχαία λόγια εξακολουθούν να μας διδάσκουν σήμερα σχετικά με τους ανεξερεύνητους τρόπους του Θεού και την ανάγκη μας για ταπεινή εμπιστοσύνη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ερρίκος ανοίγει εξετάζοντας την θερμή απάντηση του Ζοφάρ στον Ιώβ. Είναι λυπηρό να βλέπει κανείς σε ποιες ακραίες παθιασμένες καταστάσεις ακόμη και σοφοί και ενάρετοι άνθρωποι παρασύρονται μερικές φορές από τη θερμότητα της διαμάχης, από τις οποίες ο Ζοφάρ εδώ αποτελεί παράδειγμα. Ο Ελιφάζ άρχισε με έναν πολύ μετριοπαθή πρόλογο, κεφ. δ΄ 2. Ο Βιλδάδ ήταν λίγο πιο τραχύς προς τον Ιώβ, κεφ. η΄ 2. Αλλά ο Ζοφάρ επιτίθεται εναντίον του χωρίς έλεος και του απευθύνει πολύ κακή γλώσσα: Μήπως ένας άνθρωπος γεμάτος λόγια θα δικαιωθεί; Και μήπως τα ψεύδη σου θα κάνουν τους ανθρώπους να σωπάσουν; Είναι αυτός ο τρόπος να παρηγορήσει τον Ιώβ; Όχι, ούτε να τον πείσει. Αυτό ταιριάζει σε κάποιον που εμφανίζεται ως συνήγορος του Θεού και της δικαιοσύνης του; Τάνταινε άνιμις κοελέστιμπους ιραί;—Σε ουράνια στήθη μπορεί να κατοικεί τέτοια αγανάκτηση; Εκείνοι που εμπλέκονται σε αντιπαράθεση θα διαπιστώσουν ότι είναι πολύ δύσκολο να διατηρήσουν την ψυχραιμία τους. Όλη η σοφία, η προσοχή και η αποφασιστικότητα που διαθέτουν θα είναι ελάχιστα αρκετά για να αποτρέψουν την έκρηξή τους σε τέτοιες απρέπειες όπως αυτές για τις οποίες εδώ βρίσκουμε τον Ζοφάρ ένοχο. Ο Ερρίκος στη συνέχεια εξερευνά την έκκληση του Ζοφάρ στα μυστικά της θείας σοφίας. 1. Το ανεξερεύνητο βάθος των βουλών του Θεού. Ο Ζοφάρ δεν μπορεί να προσποιηθεί ότι το κάνει, αλλά επιθυμεί ο ίδιος ο Θεός να δείξει στον Ιώβ τόσο από τα μυστικά της θείας σοφίας ώστε να τον πείσει ότι είναι τουλάχιστον διπλάσια από αυτό που είναι, εδ. 6. Σημείωσε, (1.) Υπάρχουν μυστικά στη θεία σοφία, άρκανα ιμπέρριι—κρατικά μυστικά. Η οδός του Θεού είναι στη θάλασσα. Σύννεφα και σκοτάδι τον περιβάλλουν. Έχει λόγους κράτους που δεν μπορούμε να διερευνήσουμε και δεν πρέπει να ερευνούμε. (2.) Αυτό που γνωρίζουμε για τον Θεό δεν είναι τίποτα σε σχέση με αυτό που δεν μπορούμε να γνωρίζουμε. Αυτό που είναι κρυμμένο είναι περισσότερο από διπλάσιο από αυτό που φαίνεται, Εφ. γ΄ 9. (3.) Απασχολώντας τον εαυτό μας με την προσκύνηση του βάθους εκείνων των θείων βουλών των οποίων δεν μπορούμε να βρούμε τον πυθμένα θα ηρεμήσουμε πολύ τις ψυχές μας κάτω από το θλιβερό χέρι του Θεού. (4.) Ο Θεός γνωρίζει πολύ περισσότερο κακό για εμάς από ό,τι γνωρίζουμε εμείς για τον εαυτό μας· έτσι το καταλαβαίνουν μερικοί. Όταν ο Θεός έδωσε στον Δαβίδ μια όραση και αίσθηση της αμαρτίας είπε ότι στα κρυφά τον είχε κάνει να γνωρίσει σοφία, Ψαλμ. να΄ 6. Ο Ερρίκος στη συνέχεια λεπτομερεί τα πρακτικά βήματα της μετάνοιας που προτρέπει ο Ζοφάρ. Ι. Του δίνει καλή συμβουλή (εδ. 13, 14), όπως έκανε ο Ελιφάζ (κεφ. ε΄ 8), και ο Βιλδάδ, κεφ. η΄ 5. Θα ήθελε αυτός να μετανοήσει και να επιστρέψει στον Θεό. Παρατήρησε τα βήματα αυτής της επιστροφής. 1. Πρέπει να κοιτάξει μέσα του, και να αλλάξει τον νου του και το δέντρο να γίνει καλό. Πρέπει να προετοιμάσει την καρδιά του· εκεί αρχίζει το έργο της μεταστροφής και της μεταρρύθμισης. Η καρδιά που περιπλανήθηκε από τον Θεό πρέπει να επαναφερθεί—εκείνη που μολύνθηκε με αμαρτία και τέθηκε σε αταξία πρέπει να καθαριστεί και να τεθεί ξανά σε τάξη—εκείνη που ήταν ασταθής και ασταθής πρέπει να σταθεροποιηθεί και να εδραιωθεί· έτσι σημαίνει η λέξη εδώ. Η καρδιά τότε προετοιμάζεται να αναζητήσει τον Θεό όταν είναι αποφασισμένη και πλήρως αποφασισμένη να το κάνει υπόθεση και να το ολοκληρώσει. 2. Πρέπει να κοιτάξει πάνω, και να απλώσει τα χέρια του προς τον Θεό, δηλαδή, πρέπει να διεγείρει τον εαυτό του για να πιαστεί από τον Θεό, πρέπει να προσευχηθεί σε αυτόν με σοβαρότητα και επιμονή, αγωνιζόμενος στην προσευχή, και με προσδοκία να λάβει έλεος και χάρη από αυτόν. Το να δώσει το χέρι στον Κύριο σημαίνει να παραδώσουμε τον εαυτό μας σε αυτόν και να συνάψουμε διαθήκη μαζί του, Β΄ Χρον. λ΄ 8. Αυτό πρέπει να κάνει ο Ιώβ, και, για να το κάνει, πρέπει να προετοιμάσει την καρδιά του. Ο Ιώβ είχε προσευχηθεί, αλλά ο Ζοφάρ θα ήθελε αυτός να προσευχηθεί με καλύτερο τρόπο, όχι ως εφεσιβάλλων, αλλά ως ικέτης και ταπεινός παρακαλών. 3. Πρέπει να διορθώσει ό,τι ήταν λάθος στη δική του συμπεριφορά, αλλιώς οι προσευχές του θα ήταν αναποτελεσματικές (εδ. 14): «Αν ανομία είναι στο χέρι σου (δηλαδή, αν υπάρχει κάποια αμαρτία την οποία ζεις ακόμη στην πράξη) απομάκρυνέ την μακριά, άφησέ την με αποστροφή και ιερή αγανάκτηση, αποφασιστικά αποφασισμένος να μην επιστρέψεις σε αυτήν, ούτε ποτέ να έχεις οτιδήποτε περισσότερο να κάνεις με αυτήν. Ιεζ. ιη΄ 31· Ωσ. ιδ΄ 9· Ησ. λ΄ 22. Αν κάποια από τα κέρδη της ανομίας, οποιαδήποτε αγαθά αποκτημένα με απάτη ή καταπίεση, είναι στο χέρι σου, κάνε αποκατάσταση αυτών» (όπως ο Ζακχαίος, Λουκ. ιθ΄ 8), «και τίναξε τα χέρια σου από το να τα κρατάς», Ησ. λγ΄ 15. Η ενοχή της αμαρτίας δεν αφαιρείται αν το κέρδος της αμαρτίας δεν αποκατασταθεί. 4. Πρέπει να κάνει το μέγιστο για να μεταρρυθμίσει και την οικογένειά του: «Ας μη κατοικεί ανομία στις σκηνές σου· ας μη φιλοξενεί ή στεγάζει το σπίτι σου κανένα πονηρό πρόσωπο, καμία πονηρή πράξη, ή κανένα πλούτο αποκτημένο με πονηρία.» Υποψιαζόταν ότι το μεγάλο νοικοκυριό του Ιώβ είχε κακώς διοικηθεί, και ότι, όπου υπήρχαν πολλοί, υπήρχαν πολλοί πονηροί, και η καταστροφή της οικογένειάς του ήταν η τιμωρία της πονηρίας της· και επομένως, αν περίμενε ο Θεός να επιστρέψει σε αυτόν, πρέπει να μεταρρυθμίσει ό,τι ήταν λάθος εκεί, και, αν και η πονηρία μπορεί να έρθει στις σκηνές του, δεν πρέπει να επιτρέψει να κατοικεί εκεί, Ψαλμ. ρι΄ 3, κ.λπ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντιπαραβάλλοντας το μεγαλείο του Θεού με την ανθρώπινη ματαιότητα. ΙΙ. Δείτε εδώ τι είναι ο άνθρωπος, και ας ταπεινωθεί, εδ. 12. Ο Θεός βλέπει αυτό σχετικά με τον μάταιο άνθρωπο ότι θα ήταν σοφός, θα θεωρούνταν έτσι, αν και γεννήθηκε σαν πουλάρι αγρίου όνου, τόσο ηλίθιος και ανόητος, αδίδακτος και αδάμαστος. Δείτε τι είναι ο άνθρωπος. 1. Είναι μάταιο πλάσμα—κενό· έτσι είναι η λέξη. Ο Θεός τον έκανε πλήρη, αλλά αυτός άδειασε τον εαυτό του, απεμπλούτισε τον εαυτό του, και τώρα είναι ρακά, ένα πλάσμα που δεν έχει τίποτα μέσα του. 2. Είναι ανόητο πλάσμα, έγινε σαν τα κτήνη που αφανίζονται (Ψαλμ. μθ΄ 20, ογ΄ 22), ηλίθιος, γεννημένος σαν όνος, το πιο βλάκικο ζώο, πουλάρι όνου, όχι ακόμη οδηγημένο σε καμία υπηρεσία. Αν ποτέ έρθει να είναι καλός για οτιδήποτε, αυτό οφείλεται στη χάρη του Χριστού, ο οποίος κάποτε, την ημέρα του θριάμβου του, υπηρέτησε τον εαυτό του με ένα πουλάρι όνου. 3. Είναι πλάσμα θεληματικό και ανεξέλεγκτο. Ένα πουλάρι όνου μπορεί να γίνει καλό για κάτι, αλλά το πουλάρι του αγρίου όνου δεν θα εξημερωθεί ποτέ, ούτε προσέχει τις κραυγές του οδηγού. Δείτε Ιώβ λθ΄ 5-7. Ο άνθρωπος νομίζει τον εαυτό του τόσο ελεύθερο, και κύριο του εαυτού του, όσο το πουλάρι του αγρίου όνου, που είναι συνηθισμένο στην έρημο (Ιερ. β΄ 24), πρόθυμο να ικανοποιήσει τις δικές του ορέξεις και πάθη. 4. Ωστόσο είναι υπερήφανο πλάσμα και αυτάρεσκο. Θα ήταν σοφός, θα θεωρούνταν έτσι, εκτιμά τον εαυτό του για την τιμή της σοφίας, αν και δεν θα υποταχθεί στους νόμους της σοφίας. Θα ήταν σοφός, δηλαδή επιδιώκει απαγορευμένη σοφία, και, όπως οι πρώτοι γονείς του, στοχεύοντας να είναι σοφός πέρα από ό,τι είναι γραμμένο, χάνει το δέντρο της ζωής για το δέντρο της γνώσης. Τώρα είναι ένα τέτοιο πλάσμα κατάλληλο να αντιπαρατεθεί με τον Θεό ή να τον καλέσει σε λογοδοσία; Αν γνωρίζαμε καλύτερα τον Θεό και τον εαυτό μας, θα γνωρίζαμε καλύτερα πώς να συμπεριφερθούμε προς τον Θεό.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Πού μπορεί η υπερηφάνεια ή η ανυπομονησία να χρωματίζει τον τρόπο που μιλάω την αλήθεια σε άλλους; 2. Πώς προετοιμάζω την καρδιά μου για να ζητήσω τον Θεό αντί απλώς να υπερασπίζομαι τον εαυτό μου; 3. Σε ποια περιοχή της ζωής αντιστέκομαι στην έκκληση να απομακρύνω γνωστή αμαρτία και να περπατήσω σε ανανεωμένη εμπιστοσύνη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεός, ἡ σοφία Σου εἶναι ἀνεξερεύνητη καὶ οἱ ὁδοί Σου ὑψηλότερες ἀπὸ τὶς δικές μας, ὅπως διακηρύττει ὁ Λόγος Σου στὸ βιβλίο τοῦ Ἰώβ. Χάρισέ μας ταπεινὲς καρδιὲς νὰ δεχθοῦμε τὴν διόρθωσή Σου, νὰ στραφοῦμε ἀπὸ τὴν ἁμαρτία μὲ εἰλικρινῆ μετάνοια, καὶ νὰ ἀναπαυθοῦμε στὸν καθαρισμὸ ποὺ ἔρχεται μόνο διὰ τοῦ Χριστοῦ. Μὲ τὴ δύναμη τοῦ Πνεύματος, κράτα τὸν λόγο μας χαριτωμένο ἐν μέσω θλίψεων καὶ τὴν ἐμπιστοσύνη μας σταθερὴ στὴν κυρίαρχη ἀγάπη Σου, γιὰ νὰ μποροῦμε νὰ σηκώνουμε τὰ πρόσωπά μας χωρὶς ντροπὴ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →