← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορ 5 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Κορινθίους 5Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στην Α' Κορινθίους 5 προσφέρει μια σαφή και διεισδυτική πραγματεία για την καθαρότητα της Εκκλησίας. Τα λόγια του μας οδηγούν μέσα από την επίπληξη του αποστόλου, την πρόσκληση να αφαιρεθεί το σκάνδαλο και την πρόσκληση σε άγια ζωή. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τόσο την προσωπική μας συμπεριφορά όσο και την υγεία του σώματος του Χριστού. Η ποιμαντική διορατικότητα του Χένρι μας βοηθά να δούμε γιατί η αμαρτία που γίνεται ανεκτή μεταξύ των πιστών εξαπλώνεται γρήγορα και γιατί η αποφασιστική ενέργεια, αν και επώδυνη, υπηρετεί το ευαγγέλιο. Ας στερεώσει η έκθεσή του τις καρδιές μας για την ανάγνωση και τον στοχασμό της σημερινής ημέρας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στην Α' Κορινθίους κεφάλαιο 5. Διάβασε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά, επιτρέποντας στα ισχυρά λόγια του Παύλου για την ανηθικότητα και την εκκλησιαστική πειθαρχία να εγκατασταθούν. Παρατήρησε την αντίθεση ανάμεσα στην ανεκτικότητα της αμαρτίας από τον κόσμο και την πρόσκληση της Εκκλησίας στην καθαρότητα. Ζήτα από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σου για την έκθεση του Ματθαίου Χένρι που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αφηγούμενος την συγκλονιστική αναφορά που έφτασε στον απόστολο. Ι. Ας τους γνωστοποιήσουμε ποια ήταν η κοινή ή γενική αναφορά σχετικά με αυτούς, ότι ένας από την κοινότητά τους ήταν ένοχος πορνείας, εδ. 1. Αναφέρθηκε σε όλους τους τόπους, προς ατιμία τους και προς όνειδος των χριστιανών. Και ήταν ακόμη πιο ονειδιστικό επειδή δεν μπορούσε να αρνηθεί. Σημείωσε, οι βδελυρές αμαρτίες των ομολογημένων χριστιανών σημειώνονται και διαδίδονται γρήγορα. Πρέπει να περιπατούμε με προσοχή, διότι πολλά μάτια είναι επάνω μας και πολλά στόματα θα ανοιχθούν εναντίον μας αν πέσουμε σε κάποια σκανδαλώδη πράξη. Αυτή δεν ήταν μια κοινή περίπτωση πορνείας, αλλά τέτοια που δεν ονομαζόταν ούτε μεταξύ των εθνικών, ότι ένας άνδρας θα έπρεπε να έχει τη σύζυγο του πατέρα του—είτε να την παντρευτεί ενώ ο πατέρας του ζούσε, είτε να την κρατά ως παλλακίδα του, είτε όταν αυτός ήταν νεκρός είτε ενώ ζούσε. Σε καθεμία από αυτές τις περιπτώσεις, η εγκληματική συναναστροφή του μαζί της μπορούσε να ονομαστεί πορνεία· αλλά αν ο πατέρας του ήταν νεκρός και αυτός, μετά τον θάνατό του, παντρευόταν μαζί της, θα ήταν ακόμη αιμομιξία, αλλά ούτε πορνεία ούτε μοιχεία με την αυστηρότερη έννοια. Αλλά να την παντρευτεί ή να την κρατά ως παλλακίδα ενώ ο πατέρας του ζούσε, μολονότι αυτός την είχε αποπέμψει ή αυτή τον είχε εγκαταλείψει, είτε ήταν η ίδια του η μητέρα είτε όχι, ήταν αιμομικτική πορνεία: Σκέλους απίστευτο (όπως το αποκαλεί ο Κικέρων), και πέρα από ένα σε όλη τη ζωή ανήκουστο (Ορατ. προς Κλουέντ.), όταν μια γυναίκα είχε προκαλέσει την αποπομπή της κόρης της και είχε παντρευτεί τον σύζυγό της. Απίστευτη κακία! λέει ο ρήτορας· τέτοια δεν άκουσα ποτέ στη ζωή μου εκτός από αυτό. Όχι ότι δεν υπήρχαν τέτοια παραδείγματα αιμομικτικών γάμων μεταξύ των εθνικών· αλλά, όποτε συνέβαιναν, προκαλούσαν σοκ σε κάθε άνδρα αρετής και ακεραιότητας μεταξύ τους. Δεν μπορούσαν να σκεφτούν αυτά χωρίς φρίκη, ούτε να τα αναφέρουν χωρίς αποδοκιμασία και αποστροφή. Ωστόσο, μια τέτοια φρικτή κακία διαπράχθηκε από κάποιον στην εκκλησία της Κορίνθου, και, όπως είναι πιθανό, ηγέτη μιας από τις φατρίες μεταξύ τους, έναν κύριο άνδρα. Σημείωσε, οι καλύτερες εκκλησίες είναι, σε αυτή την κατάσταση ατέλειας, επιρρεπείς σε πολύ μεγάλες διαφθορές. Είναι απορίας άξιο όταν μια τόσο φρικτή πρακτική ανεχόταν σε μια αποστολική εκκλησία, μια εκκλησία που φυτεύτηκε από τον μεγάλο απόστολο των εθνών; Ο Χένρι στη συνέχεια εξηγεί την κρίση του αποστόλου και την εντολή να παραδοθεί ο παραβάτης στον Σατανά. ΙΙΙ. Έχουμε την οδηγία του αποστόλου προς αυτούς πώς πρέπει τώρα να προχωρήσουν με αυτόν τον σκανδαλώδη αμαρτωλό. Θα ήθελε αυτός να αφοριστεί και να παραδοθεί στον Σατανά (εδ. 3-5)· ως απών κατά το σώμα, αλλά παρών κατά το πνεύμα, είχε κρίνει ήδη σαν να ήταν παρών· δηλαδή, είχε, με αποκάλυψη και το θαυματουργικό χάρισμα της διάκρισης που του παραχωρήθηκε από το Πνεύμα, τόσο τέλεια γνώση της υπόθεσης, και είχε εδώ επάνω καταλήξει στον ακόλουθο προσδιορισμό, όχι χωρίς ειδική εξουσία από το Άγιο Πνεύμα. Λέει αυτό για να τους γνωστοποιήσει ότι, μολονότι ήταν σε απόσταση, δεν εξέδωσε άδικη απόφαση, ούτε έκρινε χωρίς να έχει τόσο πλήρη γνώση της υπόθεσης σαν να ήταν στον τόπο. Σημείωσε, εκείνοι που θα εμφανίζονταν δίκαιοι κριτές στον κόσμο θα φροντίσουν να τους πληροφορήσουν ότι δεν εκδίδουν απόφαση χωρίς πλήρη απόδειξη και μαρτυρία. Ο απόστολος προσθέτει, αυτόν που έχει κάνει αυτό το έργο. Το γεγονός δεν ήταν μόνο βδελυρά κακό από μόνο του, και φρικτό στους εθνικούς, αλλά υπήρχαν ορισμένες ιδιαίτερες περιστάσεις που μεγάλωσαν πολύ το αδίκημα. Είχε διαπράξει το κακό έτσι ώστε να υψώσει την ενοχή με τον τρόπο της πράξης. Ίσως ήταν υπηρέτης, διδάσκαλος, ή κύριος άνδρας μεταξύ τους. Με αυτόν τον τρόπο η εκκλησία και η ομολογία τους ονειδίστηκαν περισσότερο. Σημείωσε, στην αντιμετώπιση σκανδαλωδών αμαρτωλών, όχι μόνο πρέπει να κατηγορούνται για το γεγονός, αλλά και οι επιβαρυντικές περιστάσεις αυτού. Ο Παύλος είχε κρίνει ότι αυτός έπρεπε να παραδοθεί στον Σατανά (εδ. 5), και αυτό έπρεπε να γίνει στο όνομα του Χριστού, με τη δύναμη του Χριστού, και σε πλήρη συνάθροιση, όπου ο απόστολος θα ήταν επίσης παρών κατά το πνεύμα, ή με το πνευματικό του χάρισμα της διάκρισης από απόσταση. Κάποιοι νομίζουν ότι αυτό πρέπει να εννοηθεί ως απλός συνηθισμένος αφορισμός, και ότι η παράδοσή του στον Σατανά για την καταστροφή της σάρκας σημαίνει μόνο την αποκήρυξή του και την εκβολή του από την εκκλησία, ώστε με αυτόν τον τρόπο να οδηγηθεί σε μετάνοια, και η σάρκα του να νεκρωθεί. Ο Χριστός και ο Σατανάς διαιρούν τον κόσμο· και εκείνοι που ζουν στην αμαρτία, όταν ομολογούν σχέση με τον Χριστό, ανήκουν σε άλλον κύριο, και με τον αφορισμό πρέπει να παραδοθούν σε αυτόν· και αυτό στο όνομα του Χριστού. Σημείωσε, οι εκκλησιαστικές τιμωρίες είναι διατάξεις του Χριστού, και πρέπει να απονέμονται στο όνομά του. Έπρεπε επίσης να γίνει όταν είχαν συναχθεί, σε πλήρη συνάθροιση. Όσο πιο δημόσιο τόσο πιο επίσημο, και όσο πιο επίσημο τόσο πιο πιθανό να έχει καλό αποτέλεσμα στον παραβάτη. Σημείωσε, οι εκκλησιαστικές τιμωρίες σε διαβόητους και αδιόρθωτους αμαρτωλούς πρέπει να εκδίδονται με μεγάλη επισημότητα. Εκείνοι που αμαρτάνουν με αυτόν τον τρόπο πρέπει να ελέγχονται ενώπιον όλων, ώστε όλοι να φοβούνται, Α΄ Τιμ. ε΄ 20. Άλλοι νομίζουν ότι ο απόστολος δεν πρέπει να εννοηθεί για απλό αφορισμό, αλλά για θαυματουργική δύναμη ή εξουσία που είχαν να παραδώσουν έναν σκανδαλώδη αμαρτωλό στην εξουσία του Σατανά, για να επιβληθούν σωματικές ασθένειες, και να βασανιστεί από αυτόν με σωματικούς πόνους, που είναι η έννοια της καταστροφής της σάρκας. Με αυτή την έννοια η καταστροφή της σάρκας υπήρξε ευτυχής αφορμή για τη σωτηρία του πνεύματος. Είναι πιθανό ότι αυτή ήταν μικτή περίπτωση. Ήταν ένα έκτακτο παράδειγμα· και η εκκλησία έπρεπε να προχωρήσει εναντίον του με δίκαιη τιμωρία· ο απόστολος, όταν το έκαναν αυτό, άσκησε μια πράξη έκτακτης δύναμης, και τον παρέδωσε στον Σατανά, όχι για την καταστροφή του, αλλά για την απελευθέρωσή του, τουλάχιστον για την καταστροφή της σάρκας, ώστε η ψυχή να σωθεί. Σημείωσε, ο μεγάλος σκοπός των εκκλησιαστικών τιμωριών είναι το καλό εκείνων που υπάγονται σε αυτές, το πνευματικό και αιώνιο καλό τους. Είναι ώστε το πνεύμα τους να σωθεί την ημέρα του Κυρίου Ιησού, εδ. 5. Ωστόσο δεν είναι μόνο μια μέριμνα για το όφελός τους που πρέπει να έχει κανείς κατά την προχώρηση εναντίον τους. Διότι, Ο Χένρι στη συνέχεια εφαρμόζει την κλήση να εκβάλουν την παλαιά ζύμη τόσο στην εκκλησία όσο και σε κάθε πιστό. Ι. Η ίδια η συμβουλή, απευθυνόμενη είτε, 1. Στην εκκλησία γενικά· και έτσι η εκβολή της παλαιάς ζύμης, ώστε να γίνουν νέο φύραμα, αναφέρεται στην απομάκρυνση από αυτούς εκείνου του πονηρού προσώπου, εδ. 13. Σημείωσε, οι χριστιανικές εκκλησίες πρέπει να είναι καθαρές και άγιες, και να μην ανέχονται τέτοια διεφθαρμένα και σκανδαλώδη μέλη. Πρέπει να είναι άζυμοι, και να μην ανέχονται καμία τέτοια ετερογενή ανάμειξη που να τους ξινίζει και να τους διαφθείρει. Ή, 2. Σε κάθε ιδιαίτερο μέλος της εκκλησίας. Και έτσι υπονοεί ότι πρέπει να καθαρίσουν τους εαυτούς τους από κάθε ακαθαρσία καρδιάς και ζωής, ιδιαίτερα από αυτό το είδος πονηρίας, στο οποίο οι Κορίνθιοι ήταν εθισμένοι παροιμιωδώς. Δες το επιχείρημα στην αρχή. Αυτή η παλαιά ζύμη έπρεπε να εκβληθεί με ιδιαίτερο τρόπο, ώστε να γίνουν νέο φύραμα. Σημείωσε, οι χριστιανοί πρέπει να προσέχουν να κρατούν τους εαυτούς τους καθαρούς, καθώς και να εκβάλλουν διεφθαρμένα μέλη από την κοινωνία τους. Και πρέπει ιδιαίτερα να αποφεύγουν τις αμαρτίες στις οποίες οι ίδιοι ήταν κάποτε περισσότερο εθισμένοι, και τις κυρίαρχες κακίες των τόπων και του λαού όπου ζουν. Έπρεπε επίσης να καθαρίσουν τους εαυτούς τους από κακία και πονηρία—όλη την κακή θέληση και την ολέθρια πονηριά. Αυτή είναι ζύμη που ξινίζει τον νου σε μεγάλο βαθμό. Δεν είναι απίθανο ότι αυτό προοριζόταν ως έλεγχος σε κάποιους που καυχώνταν για την σκανδαλώδη συμπεριφορά του παραβάτη, τόσο από υπερηφάνεια όσο και από πείσμα. Σημείωσε, οι χριστιανοί πρέπει να προσέχουν να κρατούνται ελεύθεροι από κακία και ολέθριο σχέδιο. Η αγάπη είναι η ίδια η ουσία και η ζωή της χριστιανικής θρησκείας. Είναι η ωραιότερη εικόνα του Θεού, διότι ο Θεός είναι αγάπη (Α΄ Ιωάν. δ΄ 16), και επομένως δεν είναι απορίας άξιο αν είναι η μεγαλύτερη ομορφιά και στολίδι ενός χριστιανού. Αλλά η κακία είναι φόνος στις αρχές της· Εκείνος που μισεί τον αδελφό του είναι φονιάς (Α΄ Ιωάν. γ΄ 15), φέρει την εικόνα και διακηρύττει ότι είναι απόγονος εκείνου που ήταν φονιάς από την αρχή, Ιωάν. η΄ 44. Πόσο μισητό πρέπει να είναι κάθε πράγμα σε έναν χριστιανό που μοιάζει με κακία και ολέθριο σχέδιο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι υπογραμμίζει τον κίνδυνο να επιτραπεί ακόμη και λίγη ζύμη να παραμείνει. ΙV. Υπαινίσσεται τον κίνδυνο της μετάδοσης από αυτό το παράδειγμα: Η καύχησή σας δεν είναι καλή. Δεν γνωρίζετε ότι λίγη ζύμη ζυμώνει όλο το φύραμα; Το κακό παράδειγμα ανθρώπου σε θέση και υπόληψη είναι πολύ ολέθριο, εξαπλώνει τη μετάδοση μακριά και πλατιά. Έτσι έγινε, πιθανώς, σε αυτή ακριβώς την Εκκλησία και περίπτωση: δες Β' Κορ. ιβ' 21. Δεν μπορούσαν να αγνοούν αυτό. Η πείρα όλου του κόσμου ήταν υπέρ αυτού· ένα ψωριασμένο πρόβατο μολύνει ολόκληρο το κοπάδι. Λίγη ζύμη θα εξαπλώσει γρήγορα τη ζύμωση σε μεγάλο φύραμα. Σημείωσε, η μέριμνα για την καθαρότητα και τη διαφύλαξή τους πρέπει να ωθεί τις χριστιανικές εκκλησίες να απομακρύνουν χονδροειδείς και σκανδαλώδεις αμαρτωλούς. Ο Χένρι κλείνει το τμήμα συνδέοντας τη θυσία του Πάσχα του Χριστού με τη δια βίου εορτή της ειλικρίνειας του πιστού. ΙΙ. Ο λόγος με τον οποίο ενισχύεται αυτή η συμβουλή: Διότι ο Χριστός το Πάσχα μας θυσιάστηκε για μας, εδ. 7. Αυτή είναι η μεγάλη διδασκαλία του ευαγγελίου. Οι Ιουδαίοι, αφού σκότωναν το Πάσχα, κρατούσαν την εορτή των αζύμων. Έτσι πρέπει και εμείς· όχι μόνο για επτά ημέρες, αλλά όλες τις ημέρες μας. Πρέπει να πεθάνουμε με τον Σωτήρα μας ως προς την αμαρτία, να φυτευτούμε στην ομοίωση του θανάτου του με τη νέκρωση της αμαρτίας και στην ομοίωση της αναστάσεώς του με την ανάσταση σε καινότητα ζωής, εσωτερική και εξωτερική. Πρέπει να έχουμε νέες καρδιές και νέες ζωές. Σημείωσε, ολόκληρη η ζωή ενός χριστιανού πρέπει να είναι εορτή αζύμων. Η κοινή συναναστροφή του και οι θρησκευτικές του επιτελέσεις πρέπει να είναι άγιες. Πρέπει να καθαρίσει την παλαιά ζύμη και να κρατήσει την εορτή των αζύμων της ειλικρίνειας και της αληθείας. Πρέπει να είναι χωρίς ενοχή στη συμπεριφορά του προς τον Θεό και τον άνθρωπο. Και όσο περισσότερη ειλικρίνεια υπάρχει στην ομολογία μας, τόσο λιγότερο θα κρίνουμε εκείνη των άλλων. Σημείωσε, συνολικά, η θυσία του Λυτρωτή μας είναι το ισχυρότερο επιχείρημα σε ευγενική καρδιά για καθαρότητα και ειλικρίνεια. Πόσο ειλικρινή μέριμνα έδειξε για την ευημερία μας, πεθαίνοντας για μας! Και πόσο τρομερή απόδειξη ήταν ο θάνατός του για την απεχθή φύση της αμαρτίας και την δυσαρέσκεια του Θεού εναντίον της! Βαρύτατο κακό, που δεν μπορούσε να εξιλεωθεί παρά μόνο με το αίμα του Υιού του Θεού! Και θα αγαπήσει ένας χριστιανός τον φονιά του Κυρίου του; Μη γένοιτο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί η κρυμμένη ανεκτικότητα της αμαρτίας να αποδυναμώνει τη μαρτυρία της τοπικής σας Εκκλησίας; Πώς το τελειωμένο έργο του Χριστού ως Πάσχα μας σας κινεί να επιδιώξετε ειλικρίνεια αντί για απλή εξωτερική ορθότητα; Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να φυλάξετε την καρδιά σας από τη ζύμη της κακίας ή της υπερηφάνειας αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ, τὸ ἀληθινὸν Πάσχα ἡμῶν, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸ αἷμά σου τὸ χυθὲν πρὸς καθαρισμὸν ἡμῶν ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἐνίσχυσον τὴν ἐκκλησίαν σου νὰ ἀντιμετωπίζῃ καὶ νὰ ἀπομακρύνῃ τὸ κακὸν μὲ ἁγίαν ἀνδρείαν, ἐκκαθαρίζουσα πᾶν ἴχνος κακίας καὶ ὑποκρισίας, ὥστε ἡ κοινὴ ζωὴ ἡμῶν νὰ χαρακτηρίζεται ἀπὸ τὸν ἄζυμον ἄρτον τῆς εἰλικρινείας καὶ τῆς ἀληθείας. Διατήρησον ἡμᾶς ἀμόλυντους ἀπὸ τὴν μόλυνσιν τοῦ κόσμου ἐνῷ παραμένομεν ἐν αὐτῷ, καὶ καθιστᾶ ἡμᾶς ἅλας καὶ φῶς ποὺ ἑλκύει ἄλλους πρὸς τὴν χάριν σου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →