Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ
Δανιήλ 4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στον ήσυχο ρυθμό της καθημερινής μελέτης της Γραφής, το Καθολικό Σχόλιο του Χάιντοκ ανοίγει ένα θησαυροφυλάκιο πατερικής και ακαδημαϊκής ενόρασης για τους πιστούς. Η προσεκτική του συλλογή συγκεντρώνει τις φωνές της Εκκλησίας ανά τους αιώνες για να ξεδιπλώσει τα μυστήρια του Δανιήλ. Σήμερα παραμένουμε στο κεφάλαιο 4, όπου το όνειρο ενός ισχυρού βασιλιά γίνεται μάθημα ταπεινότητας ενώπιον του Υψίστου. Οι σημειώσεις του Χάιντοκ μας βοηθούν να δεχθούμε το κείμενο όχι απλώς ως αρχαία ιστορία αλλά ως ζωντανή πρόσκληση να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές. Ας φυτέψουν αυτές οι ιερές σκέψεις σπόρους σοφίας που θα καρποφορήσουν στην προσευχή και την καθημερινή μετάνοια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο του Δανιήλ κεφάλαιο 4 και διαβάστε το αργά, επιτρέποντας στις λέξεις της μαρτυρίας του ίδιου του βασιλιά να αντηχούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε την κίνηση από τη βασιλική μεγαλοπρέπεια στην ταπεινή αναγνώριση της κυριαρχίας του Θεού. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί μέσα σας πριν στραφείτε στο σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιδοκ ανοίγει το σχόλιο στο κεφάλαιο 4 τοποθετώντας το βασιλικό διάταγμα.
Ο Χέιδοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Παλάτιο. Συνεχίζει το διάταγμα, έχοντας υποτάξει όλους τους εχθρούς του. (Καλμέτ) --- Ο Δανιήλ απαγγέλλει τα λόγια του. Ο βασιλιάς είχε το όνειρο στο τριακοστό τέταρτο έτος της βασιλείας του, η οποία διήρκεσε συνολικά σαράντα τρία, συμπεριλαμβανομένων των επτά απουσίας. (Γουόρθινγκτον)Το σχόλιο εξετάζει στη συνέχεια τον ουράνιο παρατηρητή και τον ρόλο του.
Ένας παρατηρητής. Ένας άγρυπνος άγγελος, ίσως ο φύλακας του Ισραήλ. (Τσαλόνερ) --- Χαλδαϊκά: χιρ· (Χέιδοκ) από όπου προέρχεται η Ίρις η αγγελιαφόρος των θεών. (Άγιος Ιερώνυμος) --- Ο Θεοδότιος διατηρεί το εΐρ. Βλέπε Άγιο Ιερώνυμο στον Ψαλμό εβδομήντα έξι. 4. Ο Σχολιαστής (Ρωμ. έκδ.) λέει: «οι Εβδομήκοντα το αποδίδουν ως άγγελο, οι υπόλοιποι ως παρατηρητή». Αυτοί οι υπερφυσικοί πράκτορες (Χέιδοκ) και οι άγιοι παρουσιάζονται ως κριτές, εδ. 14. (Καλμέτ)Ο Χέιδοκ στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αφήγηση της μεταμόρφωσης του βασιλιά.
Αλλαγμένος, κ.λπ. Δεν φαίνεται, από την Γραφή, ότι ο Ναβουχοδονόσορ άλλαξε από ανθρώπινη μορφή, πολύ λιγότερο ότι μετατράπηκε σε βόδι, αλλά μόνο ότι έχασε το λογικό του και έγινε τρελός· και σε αυτή την κατάσταση παρέμεινε έξω παρέα με θηρία, τρώγοντας χορτάρι σαν βόδι, μέχρι που τα μαλλιά του μεγάλωσαν με τέτοιο τρόπο ώστε να μοιάζουν με φτερά αετού, και τα νύχια του να είναι σαν νύχια πουλιών. (Τσαλόνερ) --- Ο Ωριγένης παρουσιάζει το όλο ως αλληγορική περιγραφή της πτώσης του Εωσφόρου. Βλέπε Άγιο Ιερώνυμο. Αλλά τα επιχειρήματά του έχουν κάνει μικρή εντύπωση· και είναι καθολικά πιστευτό ότι ο Ναβουχοδονόσορ τιμωρήθηκε έτσι για την υπερηφάνειά του, αφού του δόθηκε ένας ολόκληρος χρόνος για να δει αν θα μετανοούσε. Ο τρόπος αυτής της παράξενης μεταμόρφωσης έχει εξηγηθεί ποικιλοτρόπως. Αλλά φαίνεται ότι καταλήφθηκε από το είδος τρέλας που ονομάζεται Λυκανθρωπία, (Καλμέτ) όπως ο Βιργίλιος (Εκλογές στ΄. 48.) αφηγείται για τις κόρες του Πρωτέα, που «με μιμητικά μουγκρητά γέμιζαν τα χωράφια». (Χέιδοκ) --- Έτσι πολλοί φαντάζονται ότι είναι βασιλιάδες, ή άλογα, (Καλμέτ) και ότι ανεβαίνουν συνεχώς πάνω από τα σύννεφα, από τα οποία έχουμε ένα παράδειγμα σε μια γυναίκα που ζει ακόμα στο Γουίτμπι, η οποία σε άλλα θέματα φαίνεται αρκετά λογική, (Χέιδοκ) όπως ο Τερτυλλιανός και άλλοι θεωρούν ότι ήταν ο Ναβουχοδονόσορ, ώστε να υποφέρει περισσότερο. Ωστόσο συνήθως υποτίθεται ότι έχασε τις αισθήσεις του για λίγο, μέχρι που ο Θεός ευδόκησε να τις αποκαταστήσει στον καθορισμένο χρόνο· όταν η προηγούμενη ταπεινωτική του κατάσταση μπορεί να έκανε βαθιά εντύπωση στο νου του, καθώς και στους υπηκόους του, και να προειδοποιήσει όλες τις μελλοντικές γενιές να φυλάγονται από τις μοιραίες συνέπειες της υπερηφάνειας. Ο γιος του, Ευιλμερώδαχ, πιθανώς κυβερνούσε κατά την απουσία του. Τα περισσότερα από τα χαλδαϊκά γραπτά έχουν χαθεί· έτσι δεν χρειάζεται να εκπλαγούμε αν δεν αναφέρουν αυτό το γεγονός, που ήταν τόσο ατιμωτικό για το έθνος. Ωστόσο ο Μεγασθένης, (στον Ευσέβιο, πρ. θ΄. υλτρα) φαίνεται να υπαινίσσεται σε αυτό, όταν παρουσιάζει τον βασιλιά να καταλαμβάνεται από θεϊκή μανία, και να φωνάζει: (Καλμέτ, Διατριβή) «Εγώ, ο ίδιος ο Ναβουχοδονόσορ, προλέγω σε εσάς, Βαβυλώνιοι, μια μοιραία συμφορά, την οποία ούτε ο πρόγονός μου Βήλος, ούτε καν η βασιλεία του Βήλ, (Χέιδοκ, οι θεοί) έχουν δύναμη να αποτρέψουν. Διότι ένας Πέρσης μουλάριος (Κύρος. (Καλμέτ)) θα έρθει, βοηθούμενος από τους δαίμονές σας, και θα φέρει δουλεία....Αφού εξέφρασε αυτό το χρησμό, εξαφανίστηκε ξαφνικά». (Χέιδοκ) --- Καρδιά θηρίου. Στην υποχονδριακή του διάθεση φανταζόταν (Καλμέτ) ότι ήταν βόδι, (Χέιδοκ) απέφευγε την κοινωνία των ανθρώπων, πηγαίνοντας γυμνός και τρεφόμενος με χορτάρι, στα χέρια και τα πόδια του, μέχρι (μετά από επτά χρόνια) ο Θεός να τον αποκαταστήσει στις αισθήσεις και τη βασιλεία του. (Γουόρθινγκτον) --- Η τροφή που χρησιμοποιούσε θα τείνει να τον καθαρίσει, και φυσικά να μειώσει την διαταραχή. (Βαρθόλ.) --- Ωστόσο μόνο ο Θεός μπορούσε να πει ακριβώς πότε η τρέλα θα τον καταλάμβανε ή θα τον άφηνε. --- Καιροί. Αυτό συνήθως δηλώνει έτη, στον Δανιήλ· (ζ΄. 25. και ιβ΄. 7.) και φυσικά (Καλμέτ) πρέπει να το κατανοήσουμε εδώ με αυτή την έννοια· (Γουόρθινγκτον) αν και μερικοί το έχουν εξηγήσει ως αόριστο μήκος χρόνου, ή εβδομάδων, μηνών, ή εποχών. Μόνο χειμώνας και καλοκαίρι γίνονταν δεκτοί, έτσι ώστε η περίοδός του θα αρκούσε έτσι. Βλέπε Θεοδ. (Καλμέτ)Σχετικά με το προτεινόμενο φάρμακο στον βασιλιά, το σχόλιο στρέφεται στην ελεημοσύνη.
Ελεημοσύνες. Χαλδαϊκά: «δικαιοσύνη», λαμβάνεται συχνά με αυτή την έννοια. (Συρ. κ.λπ. Β΄ Κορινθίους θ΄. 9.) (Καλμέτ) --- Η πρόρρηση ήταν υπό όρους, και επομένως ο Δανιήλ προτρέπει τον βασιλιά να αγωνιστεί για να λάβει συγχώρεση με το ισχυρό φάρμακο των ελεημοσυνών· όπως έκανε, αφού υπέμεινε κάποια τιμωρία. (Γουόρθινγκτον) --- Ωστόσο αυτό είναι πολύ αμφίβολο. (εδ. 31.)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιδοκ εξετάζει το ζήτημα της αιώνιας σωτηρίας του βασιλιά.
Ουρανός: ο Θεός που με κοίταξε με οίκτο. Ο άγιος Αυγουστίνος (επ. 111. (Καλμέτ) ή 122. (Γουόρθινγκτον)) φαίνεται να πιστεύει ότι σώθηκε· και ο συγγραφέας του Β. για την Πρόγνωση και τη χάρη, (κεφ. 15) του αποδίδει, παρατηρεί ότι η μετάνοιά του ήταν διαφορετική από εκείνη του Φαραώ. Γι' αυτό κανείς δεν πρέπει να απελπίζεται. (άγιος Ιερώνυμος, επ. έβδομη προς τη Λήτα.) --- Βλέπε Θεοδώρητο· Α. Λαπ. [Κορνήλιος α Λαπίδης] κ.ά. που υποστηρίζουν την ίδια γνώμη: αλλά ο άγιος Θωμάς Ακινάτης εκφράζει τις αμφιβολίες του. Ο Ησαΐας (ιδ΄ 9.) φαίνεται να τον καταδικάζει στην κόλαση· και ο βασιλιάς εδώ δείχνει την προσκόλλησή του στον Βηλ, (εδ. 5.) και μεγάλη αστάθεια. (Κεφ. β΄ 47. και γ΄ 15.) Η πεποίθησή του φαίνεται επομένως να ήταν μόνο θεωρητική, (Καλμέτ) ή στιγμιαία, όπως εκείνη των φιλοσόφων, (Προς Ρωμαίους α΄) που θα τους καθιστούσε πιο ένοχους· και πρέπει να ομολογήσουμε, (Χέιδοκ) ότι αυτή η μεταστροφή είναι πολύ αμφίσημη. (Σάνκτιος. εδ. 24 και 34.) (Χέιδοκ)Το σχόλιο κλείνει αντανακλώντας στις τελευταίες καταγεγραμμένες πράξεις του βασιλιά.
Εγώ, κ.ά. Από αυτό το σημείο μερικοί σχολιαστές συμπεραίνουν, ότι αυτός ο βασιλιάς έγινε αληθινός μεταστραφείς, και πεθαίνοντας λίγο μετά, πιθανότατα σώθηκε. (Χάλλονερ) (Ιώσηπος, Αρχαιότητες, 10) --- Αυτή είναι η τελευταία πράξη του που καταγράφεται. Αν είχε ζήσει πολύ περισσότερο, πιθανότατα θα είχε αποκαταστήσει τους Ιουδαίους. (Γουόρθινγκτον) --- Αλλά ο χρόνος που ορίστηκε από τον ουρανό για την απελευθέρωσή τους δεν είχε φτάσει ακόμη. (Χέιδοκ)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας η υπερηφάνεια αντιστέκεται ακόμα στην κυριαρχία του Θεού; Πώς μπορεί η πρακτική της ελεημοσύνης να γίνει καθημερινό φάρμακο κατά της αυτάρκειας; Με ποιους τρόπους η ιστορία του βασιλιά σας προσκαλεί σε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στον χρόνο του Θεού για τη δική σας μεταστροφή;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁ μόνος κυβερνῶν τὰ βασίλεια τῶν ἀνθρώπων καὶ ταπεινῶν τοὺς ὑπερηφάνους τῇ καρδίᾳ, καθὼς ἐταπείνωσας τὸν μέγαν βασιλέα ἕως οὗ ἀνεγνώρισε τὴν κυρίαρχον χεῖρά σου, οὕτω ταπείνωσον ἡμᾶς καὶ ἀποκατάστησον διὰ τοῦ ἐλέους σου. Δώρησαι ἡμῖν γενναιόδωρες καρδίες πρὸς ἐλεημοσύνην, ἀκλόνητον ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν πρόνοιά σου, καὶ τὴν χάριν νὰ ζῶμεν πάντοτε ἐν ταπεινῇ ἐξαρτήσει ἀπὸ σοῦ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς ἐν τῇ ἐλπίδι τῆς ἀνεξαντλήτου ἀγάπης σου. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →