Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 12 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα εισερχόμαστε στον στοχαστικό κόσμο του Ιωάννη Καλβίνου καθώς σχολιάζει το κεφάλαιο 12 του Ματθαίου. Ο Καλβίνος καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις συγκρούσεις μεταξύ του Ιησού και των θρησκευτικών αρχών, δείχνοντας πώς οι εξωτερικοί κανόνες μπορούν να επισκιάσουν την βαθύτερη κλήση του ελέους και της αληθινής λατρείας. Η μετρημένη ερμηνεία του μας προσκαλεί να εξετάσουμε την κυριότητα του Χριστού και την ελευθερία που βρίσκεται σε αυτόν. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Καλβίνου, νέο φως πέφτει σε οικείες περικοπές και μας προκαλεί να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές. Αυτό το μάθημα προσφέρει έναν σταθερό δρόμο μέσα από το κείμενο, συνδυάζοντας προσεκτική μελέτη με ήσυχο στοχασμό για το τι σημαίνει να ακολουθεί κανείς τον Κύριο του Σαββάτου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 12 του Ματθαίου. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες διαμάχες για το Σάββατο και την αυξανόμενη αντίθεση που αντιμετωπίζει ο Ιησούς. Αφήστε τα λόγια του ευαγγελιστή να κατασταλάξουν πριν στραφείτε στο σχόλιο του Καλβίνου. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και επιτρέψτε στην αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Αυτή η ανάγνωση προετοιμάζει το έδαφος για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας το περιστατικό στους αγρούς.
Ματθαίος 12:1. Ο Ιησούς περπατούσε το Σάββατο Ήταν ο σκοπός των Ευαγγελιστών, σε αυτή την ιστορία, να δείξουν εν μέρει τι κακόβουλη διάθεση είχαν οι Φαρισαίοι, και εν μέρει πόσο δεισιδαιμονικά ήταν προσκολλημένοι σε εξωτερικά και ασήμαντα πράγματα, ώστε να κάνουν την αγιότητα να συνίσταται εξ ολοκλήρου σε αυτά. Κατηγορούν τους μαθητές του Χριστού ότι μάζευαν στάχυα το Σάββατο, κατά τη διάρκεια του ταξιδιού τους, όταν πιέζονταν από την πείνα, σαν να παραβίαζαν έτσι το Σάββατο. Η τήρηση του Σαββάτου ήταν, πράγματι, ιερό πράγμα, αλλά όχι με τον τρόπο που φαντάζονταν, ώστε να μην μπορεί κανείς να κουνήσει σχεδόν το δάχτυλό του χωρίς να τρέμει η συνείδηση. [76] Ήταν υποκρισία, επομένως, που τους έκανε τόσο ακριβείς σε ασήμαντα ζητήματα, ενώ λυπόντουσαν τον εαυτό τους σε χονδροειδείς δεισιδαιμονίες· όπως ο Χριστός τους ελέγχει αλλού μεΟ Καλβίνος παρουσιάζει στη συνέχεια το πρώτο επιχείρημα που αντλείται από το παράδειγμα του Δαβίδ.
Ματθαίος 12:3. Δεν διαβάσατε τι έκανε ο Δαβίδ; Ο Χριστός χρησιμοποιεί πέντε επιχειρήματα για να αντικρούσει τη συκοφαντία τους. Πρώτον, απολογείται για τους μαθητές του επικαλούμενος το παράδειγμα του Δαβίδ, (Α' Σαμουήλ 21:6.) Ενώ ο Δαβίδ έφευγε από την οργή του Σαούλ, ζήτησε προμήθειες από τον αρχιερέα Αχιμέλεχ· και επειδή δεν υπήρχε συνηθισμένη τροφή διαθέσιμη, κατάφερε να λάβει μέρος του ιερού άρτου. Αν η ανάγκη του Δαβίδ τον δικαιολογούσε, το ίδιο επιχείρημα πρέπει να γίνει δεκτό και στην περίπτωση άλλων. Επομένως, έπεται ότι οι τελετές του Νόμου δεν παραβιάζονται όπου δεν υπάρχει προσβολή της ευσέβειας. [77] Τώρα ο Χριστός θεωρεί δεδομένο ότι ο Δαβίδ ήταν αθώος, επειδή το Άγιο Πνεύμα αποδίδει έπαινο στον ιερέα που του επέτρεψε να λάβει μέρος του ιερού άρτου. Όταν λέει ότι δεν ήταν νόμιμο να φάει αυτόν τον άρτο παρά μόνο για τους ιερείς, πρέπει να εννοούμε ότι αναφέρεται στον συνήθη νόμο:Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στο έργο των ιερέων το Σάββατο.
5. Ότι τα Σάββατα οι ιερείς βεβηλώνουν το Σάββατο. Αυτό είναι το δεύτερο επιχείρημα με το οποίο ο Χριστός αποδεικνύει ότι η παραβίαση του Σαββάτου, για την οποία παραπονιούνταν οι Φαρισαίοι, ήταν απαλλαγμένη από κάθε κατηγορία· επειδή τα Σάββατα είναι νόμιμο να σφάζονται ζώα για θυσία, να περιτέμνονται βρέφη, και να γίνονται άλλα πράγματα σχετικά με τη λατρεία του Θεού. Επομένως, έπεται ότι τα καθήκοντα της ευσέβειας δεν είναι σε καμία περίπτωση ασυμβίβαστα μεταξύ τους. [78] Αλλά αν ο ναός αγιάζει τις χειρωνακτικές εργασίες που συνδέονται με τις θυσίες και με όλη την εξωτερική υπηρεσία, η αγιότητα του αληθινού και πνευματικού ναού έχει μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα, απαλλάσσοντας τους λατρευτές του από κάθε κατηγορία, ενώ εκτελούν τα καθήκοντα της ευσέβειας. [79] Τώρα ο σκοπός που είχαν οι μαθητές ήταν να προσφέρουν στον Θεό ψυχές που ήταν αφιερωμένες από το Ευαγγέλιο.Ο Καλβίνος συνεχίζει με το τρίτο επιχείρημα από τον προφήτη Ωσηέ.
7. Αλλά αν γνωρίζατε Αυτό το τρίτο επιχείρημα αναφέρεται επίσης μόνο από τον Ματθαίο. Ο Χριστός μεταφέρει έμμεσο έλεγχο στους Φαρισαίους, επειδή δεν εξέταζαν γιατί διορίστηκαν οι τελετές και σε ποιο σκοπό κατευθύνονται. Αυτό ήταν κοινό σφάλμα σχεδόν σε κάθε εποχή· και γι' αυτό ο προφήτης Ωσηέ (6:6) φωνάζει ενάντια στους ανθρώπους της εποχής του επειδή ήταν υπερβολικά προσκολλημένοι στις τελετές, και νοιάζονταν λίγο για τα καθήκοντα της καλοσύνης. Αλλά ο Θεός δηλώνει δυνατά ότι αποδίδει υψηλότερη αξία στο έλεος παρά στη θυσία, χρησιμοποιώντας τη λέξη έλεος, με σχήμα λόγου, για πράξεις καλοσύνης, καθώς οι θυσίες περιλαμβάνουν την εξωτερική υπηρεσία του Νόμου. Αυτή η δήλωση ο Χριστός την εφαρμόζει στη δική του εποχή, και κατηγορεί τους Φαρισαίους ότι βασάνιζαν πονηρά τον Νόμο του Θεού έξω από την αληθινή του σημασία, παραβλέποντας τον δεύτερο πίνακα, και ότι ήταν εξ ολοκλήρου απασχολημένοι με τελετές.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος στοχάζεται πάνω στην εξουσία του Υιού του ανθρώπου επί του Σαββάτου.
8. Διότι ο Υιός του ανθρώπου είναι Κύριος ακόμη και του Σαββάτου. Μερικοί συνδέουν αυτή την πρόταση με μια προηγούμενη δήλωση, ότι ένας μεγαλύτερος από τον ναό είναι εδώ, (εδ. 6)· αλλά εγώ τους θεωρώ διαφορετικούς. Στην πρώτη περίπτωση, ο Χριστός, με υπαινιγμό στον ναό, διακήρυξε ότι ό,τι συνδεόταν με την προσωπική του αγιότητα δεν ήταν παράβαση του Νόμου· αλλά τώρα, δηλώνει ότι έχει λάβει εξουσία να απαλλάσσει τους ακολούθους του από την ανάγκη τήρησης του Σαββάτου. Ο Υιός του ανθρώπου, (λέει,) στην άσκηση της εξουσίας του, μπορεί να χαλαρώσει το Σάββατο με τον ίδιο τρόπο όπως και άλλες νομικές τελετές. Και σίγουρα έξω από τον Χριστό η δουλεία του Νόμου είναι άθλια, από την οποία αυτός μόνο ελευθερώνει εκείνους στους οποίους χαρίζει το ελεύθερο Πνεύμα της υιοθεσίας, [82] (Ρωμαίους 8:15.)Ο Καλβίνος κλείνει τα επιχειρήματα σημειώνοντας τον σκοπό του Σαββάτου για τον άνθρωπο.
Μάρκος 2:27. Το Σάββατο έγινε για τον άνθρωπο. Αυτό το πέμπτο επιχείρημα αναφέρεται μόνο από τον Μάρκο. Η γενική έννοια είναι ότι εκείνοι οι άνθρωποι κρίνουν λανθασμένα που στρέφουν προς την καταστροφή του ανθρώπου, [83] το Σάββατο που ο Θεός διόρισε για το όφελός του. Οι Φαρισαίοι είδαν τους μαθητές του Χριστού απασχολημένους σε ιερό έργο· τους είδαν εξαντλημένους από την κούραση του ταξιδιού, και εν μέρει από την έλλειψη τροφής· και όμως προσβάλλονται που, όταν πεινούν, παίρνουν λίγους κόκκους σιταριού για την υποστήριξη των κουρασμένων σωμάτων τους. Δεν είναι αυτό μια ανόητη προσπάθεια να ανατρέψουν τον σκοπό του Θεού, όταν απαιτούν προς βλάβη των ανθρώπων εκείνη την τήρηση του Σαββάτου που αυτός σκόπευε να είναι ωφέλιμη; Αλλά νομίζω ότι κάνουν λάθος όσοι υποθέτουν ότι σε αυτό το χωρίο το Σάββατο καταργείται εντελώς· επειδή ο Χριστός απλώς μας πληροφορεί ποια είναι η σωστή χρήση του. Αν και διακήρυξε, λίγο πριν, ότι είναι Κύριος του Σαββάτου, όμως ο πλήρης χρόνος για την κατάργησή του [84] δεν είχε έρθει ακόμη, επειδή το καταπέτασμα του ναού δεν είχε σχιστεί ακόμη, (Ματθαίος 27:51.)
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη δική σας ζωή βρίσκετε τον εαυτό σας προσκολλημένο σε εξωτερικές μορφές ενώ χάνετε την κλήση προς το έλεος; Πώς αλλάζει η αναγνώριση του Ιησού ως Κυρίου του Σαββάτου τον τρόπο που προσεγγίζετε την ανάπαυση και τη λατρεία; Με ποιους τρόπους οι παρατηρήσεις του Καλβίνου για την υποκρισία μπορεί να σας προσκαλέσουν να εξετάσετε τα δικά σας κίνητρα αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Δέσποτα Κύριε, ὁ ἀποκαλύψας ἐν τῷ Υἱῷ σου ὅτι τὸ ἔλεος θριαμβεύει κατὰ τῆς θυσίας, δώρησαι ἡμῖν χάριν ὥστε ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ ἣν μόνος ὁ Χριστὸς παρέχει ὡς Κύριος τοῦ Σαββάτου. Φρούρησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς ὑπερηφανίας τῆς στρεβλούσης τὰ δῶρα τῆς διαθήκης σου εἰς βάρη, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου διαμόρφωσον ἡμᾶς ὥστε περιπατεῖν ταπεινῶς ἐν συμπαθείᾳ καὶ εἰλικρινεῖ ἀφοσιώσει πρὸς αὐτόν. Εἴθε νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν πίστιν σου ἐν πάσῃ ὑποχρεώσει, ὑψοῦντες τὸ ὄνομά σου μόνον.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →