Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 16 — με τον Benson
Άνοιγμα
Αγαπητοί, στρεφόμαστε σήμερα στο δέκατο έκτο κεφάλαιο των Πράξεων μέσα από τον πιστό φακό του σχολίου του Joseph Benson, 'The Commentary on the Old and New Testaments'. Με ποιμαντική θέρμη και προσεκτική προσοχή στην καθοδήγηση του Πνεύματος, ο Benson ανιχνεύει την πρόοδο του ευαγγελίου στην Ευρώπη, την ανάδειξη του Τιμόθεου, και τους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους ο Κύριος ανοίγει καρδιές εν μέσω θλίψης και φυλάκισης. Τα λόγια του μας προσκαλούν να περπατήσουμε με τον Παύλο και τον Σίλα, να ακούσουμε την ίδια ουράνια κλήση, και να αναπαυθούμε στη δύναμη του αναστημένου Χριστού που εξακολουθεί να ιδρύει την εκκλησία του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο έκτο κεφάλαιο των Πράξεων με πνεύμα ήσυχης προσμονής. Ακούστε πώς το Άγιο Πνεύμα κατευθύνει τους ιεραποστόλους, πώς μια πωλήτρια πορφύρας δέχεται τον λόγο με χαρά, και πώς ο μεσονύκτιος έπαινος σε μια φυλακή γίνεται η πύλη σωτηρίας για έναν δεσμοφύλακα και το σπίτι του. Δεχθείτε το απόσπασμα ως ζωντανή Γραφή που εξακολουθεί να καλεί τους μαθητές να ακολουθήσουν όπου κι αν οδηγεί ο Κύριος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Benson ξεκινά αφηγούμενος την άφιξη του Παύλου στη Δέρβη και τα Λύστρα και τη συνάντησή του με τον Τιμόθεο.
Στίχοι 1-3. Πράξεις 16:1-3. Τότε Όταν είχε περάσει από τις περιοχές της Συρίας και της Κιλικίας· ήλθε στη Δέρβη και τα Λύστρα Στα οποία μέρη είχε κηρύξει το ευαγγέλιο στην προηγούμενη πορεία του. Και υπήρχε εκεί ένας συγκεκριμένος μαθητής, ονόματι Τιμόθεος Καθώς ο Παύλος (Β' Τιμ. 3:10-11) μιλάει για τον Τιμόθεο ως μάρτυρα των παθών του στα Λύστρα, και δεν διαβάζουμε τίποτα για αξιοσημείωτα πάθη που υπέστη σε αυτή τη δεύτερη πορεία του σε αυτά τα μέρη, είναι πιθανό ότι ο Τιμόθεος μεταστράφηκε από αυτόν στο προηγούμενο ταξίδι του, και ήταν θεατής αυτών που υπέστη τότε στα Λύστρα, (βλ. κεφ. Πράξεις 14:19-20), και ότι ο Παύλος τότε άρχισε να έχει κάποια γνωριμία μαζί του. Ο υιός μιας συγκεκριμένης πιστής Ιουδαίας, αλλά ο πατέρας του ήταν Έλληνας Αυτές οι περιστάσεις αναφέρονται ως άξιες σημείωσης, επειδή αργότερα έγινε ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στην εκκλησία, καθώς και ένας πιστός και χρήσιμος φίλος του αποστόλου. Ο οποίος είχε καλή φήμη, κ.λπ.Στη συνέχεια εξηγεί τους λόγους για την περιτομή του Τιμόθεου και την χειροτονία του στο έργο.
Ελέγετο· από τους αδελφούς στα Λύστρα και το Ικόνιο Ως ένας εξαιρετικά σοβαρός και ευσεβής νεαρός άνδρας, ο οποίος ήταν αξιοσημείωτος για την πρώιμη ευσέβειά του, έχοντας ανατραφεί από την καλή μητέρα του και τη γιαγιά του σε γνωριμία με τις Άγιες Γραφές από την παιδική του ηλικία, Β' Τιμόθεο 1:5· Β' Τιμόθεο 3:15. Αυτόν ήθελε ο Παύλος να πάει μαζί του Ως βοηθός στο έργο του, καθοδηγούμενος σε αυτό από το Άγιο Πνεύμα, Α' Τιμόθεο 1:18· και, για να τον καταστήσει ικανό για το αξίωμα, του χάρισε τα έκτακτα χαρίσματα του Πνεύματος, και τον είχε επίσημα χειροτονήσει για τη διακονία από το πρεσβυτέριο, ή την πρεσβυτερία, των Λύστρων, Α' Τιμόθεο 4:14. Διότι, στο προηγούμενο ταξίδι του, αυτός και ο Βαρνάβας είχαν χειροτονήσει πρεσβυτέρους σε κάθε πόλη. Επιπλέον, σκοπεύοντας να χρησιμοποιήσει τον Τιμόθεο στο κήρυγμα στους Ιουδαίους, τον περιέτεμε· επειδή γνώριζε ότι οι Ιουδαίοι δεν θα τον σέβονταν ως διδάσκαλο, αν τον θεωρούσαν απερίτμητο Εθνικό.Ο Benson συνεχίζει να περιγράφει πώς παραδόθηκαν τα διατάγματα στις εκκλησίες για την εδραίωσή τους.
Στίχοι 4-5. Πράξεις 16:4-5. Και Για να διασφαλιστεί η ειρήνη μεταξύ των αδελφών σε αυτά τα μέρη, και να μην επιβληθεί κανένα περιττό βάρος στους προσήλυτους Εθνικούς, μέσω των τεχνών οποιωνδήποτε Ιουδαϊζόντων διδασκάλων· καθώς ο Παύλος και οι σύντροφοί του περνούσαν από τις πόλεις, τους παρέδωσαν τα διατάγματα για να τα τηρούν Εμπιστεύτηκαν στην φύλαξη κάθε εκκλησίας ένα ακριβές και επικυρωμένο αντίγραφο των διαταγμάτων, που έγιναν από το συμβούλιο στην Ιερουσαλήμ. Βλέπε Πράξεις 15:29: διότι, αν και αυτά τα διατάγματα γράφτηκαν με τη μορφή επιστολής προς τους αδελφούς των Εθνικών στην Αντιόχεια, τη Συρία και την Κιλικία, ανήκαν εξίσου σε όλους τους προσήλυτους Εθνικούς παντού. Και έτσι οι εκκλησίες εδραιώθηκαν, κ.λπ. Οι διάφορες εκκλησίες όπου έφτασαν, ποτισμένες από τέτοιους πιστούς εργάτες, και ενθαρρυμένες με μια τόσο ευνοϊκή απόφαση του μεγάλου ζητήματος που τότε ήταν υπό συζήτηση, ενισχύθηκαν πολύ στην προσήλωσή τους στην χριστιανική πίστη· και αυξάνονταν όλο και περισσότερο σε αριθμό καθημερινά Διότι ο επαχθής ζυγός του νόμου του Μωυσή, που τώρα είχε σπάσει, ένα μεγάλο εμπόδιο στη μεταστροφή των Εθνικών είχε αφαιρεθεί.Στη συνέχεια στρέφεται στο όραμα που κατεύθυνε τους ιεραποστόλους προς τη Μακεδονία.
Στίχοι 9-10. Πράξεις 16:9-10. Και Ενώ βρίσκονταν σε αυτό το μέρος, αναποφάσιστοι, πιθανώς, σε ποια ακτή της Ευρώπης θα έπρεπε να πλεύσουν, αν, σύμφωνα με την πρόθεσή τους, διέσχιζαν τη θάλασσα· ένα όραμα εμφανίστηκε στον Παύλο τη νύχτα Για να τους κατευθύνει: δεν ήταν όνειρο, αν και ήταν νύχτα. Κανένα όνειρο δεν αναφέρεται στην Καινή Διαθήκη, εκτός από αυτό του Ιωσήφ, και της συζύγου του Πιλάτου. Στάθηκε ένας άνδρας από τη Μακεδονία Μπροστά του, πιθανώς ένας άγγελος, ντυμένος με τη μακεδονική ενδυμασία, ή χρησιμοποιώντας τη γλώσσα αυτής της χώρας, και εκπροσωπώντας τους κατοίκους της· και τον παρακάλεσε Με μεγάλη επιμονή· λέγοντας, Έλα στη Μακεδονία, και βοήθησέ μας Εναντίον του Σατανά, της άγνοιας και της αμαρτίας. Και αφού είδε το όραμα Και έδωσε αναφορά γι' αυτό στους συντρόφους του· αμέσως προσπαθήσαμε να πάμε στη Μακεδονία Υπακούοντας πρόθυμα στην ουράνια νουθεσία· βέβαια συμπεραίνοντας Από αυτό το όραμα· ότι ο Κύριος μας είχε καλέσει να κηρύξουμε το ευαγγέλιο σε αυτούς Σε αυτή τη χώρα. Αυτό είναι το πρώτο μέρος στο οποίο ο Λουκάς υπονοεί την παρουσία του στον απόστολο. Και εδώ το κάνει μόνο με έμμεσο τρόπο. Ούτε αναφέρει σε όλη την ιστορία το δικό του όνομα, ούτε οτιδήποτε έκανε ή είπε για την υπηρεσία του Χριστιανισμού· αν και ο Παύλος μιλάει γι' αυτόν με τους πιο τιμητικούς όρους, Κολοσσαείς 4:14· Β' Τιμόθεο 4:11· και πιθανώς, ως τον αδελφό του οποίου ο έπαινος στο ευαγγέλιο διαδόθηκε σε όλες τις εκκλησίες, Β' Κορινθίους 8:18. Η ίδια παρατήρηση μπορεί να γίνει και για τους υπόλοιπους ιερούς ιστορικούς, οι οποίοι ο καθένας τους δείχνει την ίδια αξιαγάπητη σεμνότητα.
Σκεφτείτε
Ο Benson καταλήγει με την επείγουσα ερώτηση του δεσμοφύλακα και την αποστολική απάντηση της πίστης στον Χριστό.
Στίχοι 31-34. Πράξεις 16:31-34. Και είπαν, Πίστευε στον Κύριο Ιησού Χριστό Τον οποίο είναι το καθήκον μας να κηρύττουμε ως τον μεγάλο και μοναδικό Σωτήρα· και να εμπιστεύεσαι πλήρως σε αυτόν για τη σωτηρία· αγαπώντας, υπακούοντας και ζώντας για τη δόξα του. Καθώς ο Παύλος είχε κηρύξει αρκετό καιρό στους Φιλίππους, ο δεσμοφύλακας, πριν από αυτό, πρέπει να είχε ακούσει για τον Ιησού Χριστό, ίσως περισσότερες από μία φορές: θα σωθείς Τώρα και για πάντα, από κάθε κακό· και το σπίτι σου επίσης, αν και αυτοί πιστέψουν. 'Το νόημα δεν μπορεί να είναι ότι η αιώνια σωτηρία της οικογένειάς του θα μπορούσε να εξασφαλιστεί από την πίστη του, αλλά ότι η πίστη του στον Χριστό θα ήταν η καλύτερη ασφάλεια της οικογένειάς του από τον παρόντα κίνδυνο· και ότι, αν και αυτοί οι ίδιοι πίστευαν, θα δικαιούνταν τις ίδιες πνευματικές και αιώνιες ευλογίες με τον ίδιο· την οποία δήλωση ο Παύλος μπορεί να πρόσθεσε μάλλον, καθώς είναι πιθανό ότι πολλοί από αυτούς, υπό αυτόν τον τρομερό συναγερμό, είχαν συνοδεύσει τον κύριο της οικογένειας στο μπουντρούμι.'Στοχάζεται τον διαρκή καρπό της παραμονής τους στους Φιλίππους.
Οι πιεστικές προσκλήσεις της Λυδίας, ωστόσο, υπερνίκησαν την απροθυμία τους, και τελικά συναίνεσαν στο αίτημά της, και έμειναν στο σπίτι της όσο παρέμειναν στους Φιλίππους, που ήταν πολλές ημέρες: βλέπε Πράξεις 16:12· Πράξεις 16:18. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου έθεσαν τα θεμέλια μιας πολυάριθμης εκκλησίας, που συγκεντρώθηκε τόσο από τους Ιουδαίους όσο και από τους Εθνικούς· μιας εκκλησίας η οποία, μετά την αναχώρηση του αποστόλου, αυξήθηκε τόσο υπερβολικά, ώστε, όταν έγραψε την επιστολή του προς τους Φιλιππησίους, είχαν αρκετούς επισκόπους, ή πρεσβυτέρους, και διακόνους, Φιλιππησίους 1:1.
Απαντήστε
1. Πού μπορεί το Πνεύμα να κλείνει απαλά μια πόρτα ώστε μια άλλη, ίσως απροσδόκητη, να ανοίξει για το ευαγγέλιο;
2. Πώς το παράδειγμα της φιλοξενίας της Λυδίας και της μεταστροφής του δεσμοφύλακα μας προσκαλεί να δεχτούμε τόσο τον λόγο όσο και τους αγγελιοφόρους του με ανοιχτές καρδιές;
3. Σε ποια παρούσα δοκιμασία θα μπορούσε η πρακτική της προσευχής και του επαίνου, όπως έδειξαν ο Παύλος και ο Σίλας, να γίνει μια μαρτυρία που προσελκύει άλλους στον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Joseph Benson και για τον ζωντανό λόγο που εξακολουθεί να καθοδηγεί την εκκλησία σου. Άνοιξε τις καρδιές μας όπως άνοιξες της Λυδίας, και δώσε μας θάρρος να ψάλλουμε τους ύμνους σου ακόμη και σε μεσονύκτιες φυλακές. Ανάδειξε πιστούς Τιμόθεους ανάμεσά μας, ενίσχυσε τον λαό σου στην αλήθεια, και φέρε πολλά νοικοκυριά στη σωτήρια γνώση του Ιησού Χριστού. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τους αποστόλους να καθοδηγήσει τα βήματά μας αυτή την ημέρα, ώστε το ευαγγέλιο να τρέχει και να δοξάζεται. Μέσω του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →