Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Ιωάννης
Α' Ιω 3 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η κλασική ερμηνεία του Μάθιου Χένρι για την Α' Ιωάννου 3 μας καλεί να παραμείνουμε στη θεϊκή όραση της αγάπης του αποστόλου και της μεταμορφωτικής της δύναμης. Στο σημερινό μάθημα ακολουθούμε τον Χένρι καθώς ανιχνεύει πώς το θαυμαστό δώρο της υιοθεσίας από τον Πατέρα καλεί τους πιστούς στην καθαρότητα, τους χωρίζει από τα έργα του διαβόλου και τους ενώνει στην πρακτική αγάπη. Το μετρημένο, ευλαβικό του ύφος μετατρέπει κάθε στίχο σε καθρέφτη της καρδιάς και σε πρόσκληση για άγια ζωή. Καθώς ανοίγουμε μαζί το κεφάλαιο, ας βοηθήσουν οι γνώσεις του Χένρι να δούμε τόσο την αξιοπρέπεια που ήδη κατέχουμε όσο και τη δόξα που μας περιμένει όταν εμφανιστεί ο Χριστός.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το Α' Ιωάννου κεφάλαιο 3, ίσως δυνατά. Προσέξτε πώς το απόσπασμα μετακινείται από το θαύμα του να ονομαζόμαστε τέκνα του Θεού στις πρακτικές απαιτήσεις της καθαρότητας, της δικαιοσύνης και της αδελφικής αγάπης. Αφήστε τα λόγια να σας περιβάλουν χωρίς βιασύνη, επιτρέποντας στο Πνεύμα να τονίσει φράσεις που προκαλούν πεποίθηση ή παρηγοριά. Όταν τελειώσετε, σταματήστε για μια στιγμή σιωπηρής ευγνωμοσύνης πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά ξεσπώντας σε θαυμασμό για την αγάπη του Πατέρα στην υιοθεσία.
Ι. Ξεσπά σε θαυμασμό για εκείνη τη χάρη που είναι η πηγή μιας τέτοιας θαυμαστής παραχώρησης: Ιδού (βλέπετε, παρατηρείτε) τι είδους αγάπη, ή πόσο μεγάλη αγάπη, ο Πατέρας έχει δωρίσει σε εμάς, ώστε να ονομαζόμαστε, αποτελεσματικά καλούμενοι (αυτός που καλεί πράγματα που δεν υπάρχουν τα κάνει να είναι αυτό που δεν ήταν) οι υιοί του Θεού! Ο Πατέρας υιοθετεί όλα τα τέκνα του Υιού. Ο Υιός πράγματι τους καλεί, και τους κάνει αδελφούς του· και έτσι τους μεταδίδει τη δύναμη και την αξιοπρέπεια των υιών του Θεού. Είναι θαυμαστή συγκαταβατική αγάπη του αιωνίου Πατέρα, ότι εμείς οι τέτοιοι να γίνουμε και να ονομαστούμε υιοί του — εμείς που εκ φύσεως είμαστε κληρονόμοι αμαρτίας, και ενοχής, και της κατάρας του Θεού — εμείς που εκ πράξεως είμαστε τέκνα διαφθοράς, ανυπακοής, και αχαριστίας! Παράξενο, ότι ο άγιος Θεός δεν ντρέπεται να ονομάζεται Πατέρας μας, και να μας ονομάζει υιούς του! Εκείθεν ο απόστολος,Ο Χένρι έπειτα παροτρύνει τους υιούς του Θεού να επιδιώξουν την αγιότητα υπό το φως της ελπίδας τους.
ΙV. Παροτρύνει τη δέσμευση αυτών των υιών του Θεού στην επιδίωξη της αγιότητας: Και κάθε άνθρωπος που έχει αυτή την ελπίδα εν αυτώ καθαρίζει τον εαυτό του όπως ακριβώς εκείνος είναι καθαρός, εδ. 3. Οι υιοί του Θεού γνωρίζουν ότι ο Κύριός τους είναι άγιος και καθαρός· είναι καθαρότερος καρδιάς και οφθαλμών ώστε να μην επιτρέψει καμία μόλυνση ή ακαθαρσία να κατοικήσει μαζί του. Εκείνοι λοιπόν που ελπίζουν να ζήσουν μαζί του πρέπει να μελετούν την ύψιστη καθαρότητα από τον κόσμο, και τη σάρκα, και την αμαρτία· πρέπει να αυξάνουν στη χάρη και την αγιότητα. Όχι μόνο ο Κύριός τους τους προστάζει να το κάνουν, αλλά η νέα τους φύση τους ωθεί να το κάνουν· ναι, η ελπίδα τους για τον ουρανό θα τους υπαγορεύσει και θα τους εξαναγκάσει να το κάνουν. Γνωρίζουν ότι ο αρχιερέας τους είναι άγιος, ακέραιος, και αμόλυντος. Γνωρίζουν ότι ο Θεός και Πατέρας τους είναι ο ύψιστος και άγιος, ότι όλη η κοινωνία είναι καθαρή και αγία, ότι η κληρονομιά τους είναι κληρονομιά αγίων εν φωτί. Είναι αντίφαση σε τέτοια ελπίδα να επιτρέπουν αμαρτία και ακαθαρσία. Και επομένως, όπως αγιαζόμαστε δια πίστεως, πρέπει να αγιαζόμαστε δια ελπίδος. Για να σωθούμε δια ελπίδος πρέπει να καθαριστούμε δια ελπίδος. Είναι η ελπίδα των υποκριτών, και όχι των υιών του Θεού, που κάνει παραχώρηση για την ικανοποίηση ακάθαρτων επιθυμιών και ορέξεων.Έπειτα, ο Χένρι συλλογίζεται από την αποστολή του Χριστού να αφαιρέσει την αμαρτία.
ΙΙ. Από τον σκοπό και την αποστολή του Κυρίου Ιησού εν και προς αυτόν τον κόσμο, που ήταν να αφαιρέσει την αμαρτία: Και γνωρίζετε ότι εκείνος φανερώθηκε για να αφαιρέσει τις αμαρτίες μας, και εν αυτώ δεν υπάρχει αμαρτία, εδ. 5. Ο Υιός του Θεού εμφανίστηκε, και έγινε γνωστός, στη φύση μας· και ήλθε για να υπερασπιστεί και να εξυψώσει τον θείο νόμο, και αυτό δια της υπακοής στην εντολή, και δια της υποταγής και του πάθους υπό την ποινική κύρωση, υπό την κατάρα αυτού. Ήλθε λοιπόν για να αφαιρέσει τις αμαρτίες μας, να αφαιρέσει την ενοχή αυτών δια της θυσίας του εαυτού του, να αφαιρέσει την τέλεση αυτών εμφυτεύοντας νέα φύση σε εμάς (διότι αγιαζόμαστε δια της αρετής του θανάτου αυτού), και να αποτρέψει και να σώσει από αυτή δια του ιδίου παραδείγματος, και (ή διότι) εν αυτώ δεν υπήρχε αμαρτία· ή, αφαιρεί την αμαρτία, ώστε να μας συμμορφώσει προς τον εαυτό του, και εν αυτώ δεν υπάρχει αμαρτία. Εκείνοι που προσδοκούν κοινωνία με τον Χριστό άνω πρέπει να μελετούν κοινωνία με αυτόν εδώ στην ύψιστη καθαρότητα. Και ο χριστιανικός κόσμος πρέπει να γνωρίζει και να θεωρεί τον μεγάλο σκοπό της ελεύσεως του Υιού του Θεού εδώ: ήταν να αφαιρέσει την αμαρτία μας: Και γνωρίζετε (και αυτή η γνώση πρέπει να είναι βαθιά και αποτελεσματική) ότι εκείνος φανερώθηκε για να αφαιρέσει τις αμαρτίες μας.Ο Χένρι περαιτέρω δείχνει την αντίθεση μεταξύ αμαρτίας και πραγματικής ενώσεως με τον Χριστό.
ΙΙΙ. Από την αντίθεση μεταξύ αμαρτίας και πραγματικής ενώσεως ή προσκολλήσεως στον Κύριο Χριστό: Όποιος μένει εν αυτώ δεν αμαρτάνει, εδ. 6. Το αμαρτάνει εδώ είναι το ίδιο με το διαπράττει αμαρτία (εδ. 8, 9), και το διαπράττει αμαρτία είναι το ασκεί αμαρτία. Εκείνος που μένει εν Χριστώ δεν συνεχίζει στην άσκηση αμαρτίας. Όπως η ζωτική ένωση με τον Κύριο Ιησού έσπασε τη δύναμη της αμαρτίας στην καρδιά και τη φύση, έτσι η συνέχιση εν αυτής αποτρέπει την κυριαρχία και την επικράτηση αυτής στη ζωή και τη συμπεριφορά. Ή η αρνητική έκφραση εδώ τίθεται για τη θετική: Δεν αμαρτάνει, δηλαδή είναι υπάκουος, τηρεί τις εντολές (με ειλικρίνεια, και στη συνήθη πορεία της ζωής) και πράττει εκείνα που είναι ευάρεστα ενώπιόν του, όπως λέγεται εδ. 22. Εκείνοι που μένουν εν Χριστώ μένουν στη διαθήκη τους με αυτόν, και συνεπώς επαγρυπνούν κατά της αμαρτίας που είναι αντίθετη προς αυτήν. Μένουν στο ισχυρό φως και τη γνώση αυτού· και επομένως μπορεί να συναχθεί ότι εκείνος που αμαρτάνει (μένει στην κυρίαρχη άσκηση αμαρτίας) δεν τον έχει δει (δεν έχει τον νου του εντυπωμένο με υγιή ευαγγελική διάκριση αυτού), ούτε τον έχει γνωρίσει, δεν έχει πειραματική γνωριμία με αυτόν. Η πρακτική αποκήρυξη της αμαρτίας είναι η μεγάλη απόδειξη πνευματικής ενώσεως με, συνεχίσεως εν, και σωτηρίου γνώσεως του, Κυρίου Χριστού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι διακρίνει μεταξύ των τέκνων του Θεού και των τέκνων του διαβόλου.
Ζ΄. Από τη διάκριση μεταξύ των τέκνων του Θεού και των τέκνων του διαβόλου. Έχουν τους ιδιαίτερους χαρακτήρες τους. Εν τούτοις τα τέκνα του Θεού φανερώνονται και τα τέκνα του διαβόλου, εδ. 10. Εν τω κόσμω (κατά την παλαιά διάκριση) υπάρχει το σπέρμα του Θεού και το σπέρμα του όφεως. Τώρα το σπέρμα του όφεως γίνεται γνωστό από τις δύο αυτές υπογραφές: 1. Από την παράλειψη της θρησκείας: Όστις δεν πράττει δικαίως (παραλείπει και αδιαφορεί για τα δικαιώματα και τα οφειλόμενα του Θεού· διότι η θρησκεία δεν είναι παρά η δικαιοσύνη μας προς τον Θεό, ή η απόδοση σε αυτόν των οφειλομένων του, και όστις δεν το πράττει αυτό συνειδητώς) δεν είναι εκ του Θεού, αλλά, αντιθέτως, εκ του διαβόλου. Ο διάβολος είναι ο πατήρ των αδίκων ή αθρήσκων ψυχών. Και, 2. Από το μίσος προς τους ομοπίστους: Ούτε εκείνος που δεν αγαπά τον αδελφόν αυτού, εδ. 10. Οι αληθινοί χριστιανοί πρέπει να αγαπώνται για χάρη του Θεού και του Χριστού. Εκείνοι που δεν τους αγαπούν ούτως, αλλά τους περιφρονούν, και μισούν, και διώκουν, έχουν ακόμη τη φύση του όφεως να κατοικεί εν αυτοίς.Ο Χένρι τέλος παρουσιάζει την αγάπη προς τους αδελφούς ως απόδειξη ότι έχει περάσει από τον θάνατο στη ζωή.
Α΄. Ότι είναι σημείον της ευαγγελικής μας δικαιώσεως, της μεταβάσεώς μας σε κατάσταση ζωής: Γνωρίζομεν ότι μετεβήκαμεν εκ του θανάτου εις την ζωήν, διότι αγαπώμεν τους αδελφούς, εδ. 14. Είμεθα εκ φύσεως τέκνα οργής και κληρονόμοι θανάτου. Διά του ευαγγελίου (της ευαγγελικής διαθήκης ή επαγγελίας) η κατάστασις ημών προς άλλον κόσμον αλλοιώνεται και μεταβάλλεται. Μεταβαίνομεν εκ του θανάτου εις την ζωήν, από την ενοχήν του θανάτου εις το δικαίωμα της ζωής· και η μετάβασις αυτή γίνεται επί της πίστεώς μας εις τον Κύριον Ιησούν: Ο πιστεύων εις τον Υιόν έχει ζωήν αιώνιον, και ο μη πιστεύων έχει την οργήν του Θεού μένουσαν επ’ αυτού, Ιωάννου γ΄ 36. Τώρα αυτήν την ευτυχή αλλαγήν καταστάσεως δυνάμεθα να ερχώμεθα να βεβαιωθώμεν: Γνωρίζομεν ότι μετεβήκαμεν εκ του θανάτου εις την ζωήν· δυνάμεθα να το γνωρίζωμεν εκ των αποδείξεων της πίστεώς μας εις τον Χριστόν, εκ των οποίων η αγάπη προς τους αδελφούς ημών είναι μία, η οποία μας οδηγεί να χαρακτηρίσωμεν αυτήν την αγάπην ότι είναι τοιούτον σημείον της δικαιωθείσης καταστάσεώς μας. Δεν είναι ζήλος υπέρ κόμματος εν τη κοινή θρησκεία, ή στοργή προς, ή προσποίησις εκείνων που είναι της αυτής ομολογίας και υποδεεστέρων αισθημάτων μεθ’ ημών. Αλλά η αγάπη αυτή,
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποια περιοχή της καθημερινής ζωής η ελπίδα να δούμε τον Χριστό σας ωθεί να καθαρίσετε τον εαυτό σας αυτή τη στιγμή;
2. Πού μπορεί να δικαιολογείτε ένα πρότυπο αμαρτίας που ο Χένρι θα σας προέτρεπε να αποκηρύξετε εξαιτίας της ένωσής σας με τον Χριστό;
3. Πώς μπορείτε να μετακινηθείτε από λόγια αγάπης σε μια συγκεκριμένη πράξη συμπόνιας προς έναν αδελφό ή αδελφή αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὴν ἀπέραντον ἀγάπην σου, ἡ ὁποία μᾶς ἔκαμε τέκνα σου καὶ μᾶς ἐκάλεσε νὰ περιπατῶμεν ἐν ἁγιότητι, ἀποστρεφόμενοι πᾶν ἔργον τοῦ πονηροῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, διατήρησον ἡμᾶς μένοντας ἐν Χριστῷ, ὥστε ἡ ἁμαρτία νὰ χάνῃ τὴν δύναμίν της, καὶ κίνησον ἡμᾶς νὰ ἀγαπῶμεν ἀλλήλους οὐχὶ μόνον ἐν λόγῳ ἀλλὰ καὶ ἐν ἔργῳ καὶ ἀληθείᾳ. Στήριξον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὴν ἡμέραν καθ’ ἣν θέλομεν ἰδεῖ τὸν Ἰησοῦν καὶ θέλομεν ὁμοιωθῆ πρὸς αὐτόν, εἰς δόξαν τοῦ ὀνόματός σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →