Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 14 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 14 των Πράξεων μας εισάγει στην συνεχιζόμενη ιστορία της προόδου του ευαγγελίου μεταξύ των εθνικών. Με χαρακτηριστική θέρμη και ακρίβεια ο Χένρι παρακολουθεί το ταξίδι των αποστόλων μέσα από αντιδράσεις, θαυματουργικά σημεία και την επείγουσα πρόσκληση να απομακρυνθούν από τα είδωλα. Οι σκέψεις του τονίζουν τόσο το θάρρος που απαιτείται από τους πιστούς μάρτυρες όσο και τους απροσδόκητους τρόπους με τους οποίους ο Θεός επιβεβαιώνει τον λόγο του. Καθώς ακολουθούμε την καθοδήγηση του Χένρι, ωθούμαστε να σκεφτούμε πώς ο ίδιος ζωντανός Θεός εξακολουθεί να εργάζεται σήμερα μέσω των υπηρετών του. Αυτό το μάθημα προσφέρει μια σταθερή πορεία μέσα από το κεφάλαιο, συνδυάζοντας προσεκτική ερμηνεία με εγκάρδια εφαρμογή για τους σύγχρονους μαθητές.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε το κεφάλαιο 14 των Πράξεων σε ένα ήσυχο μέρος. Αφήστε την αφήγηση του Παύλου και του Βαρνάβα να ξεδιπλωθεί αργά, σημειώνοντας το μείγμα τολμηρού κηρύγματος, σφοδρής αντίστασης και απροσδόκητου θαυμασμού στη Λύστρα. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στον ίδιο λόγο της χάριτος που ο Χένρι αγαπούσε. Διαβάστε το κεφάλαιο μία φορά για τη ροή των γεγονότων και μετά ξανά για να παρατηρήσετε τις αντιδράσεις των αποστόλων τόσο στον έπαινο όσο και στον κίνδυνο. Προετοιμαστείτε να ακούσετε μαζί με τις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τις πέντε κύριες κινήσεις του κεφαλαίου.
Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε περαιτέρω αφήγηση της προόδου του ευαγγελίου μέσω της διακονίας του Παύλου και του Βαρνάβα μεταξύ των εθνικών· προχωρεί νικώντας και για να νικήσει, συναντώντας όμως αντίσταση, όπως πριν, μεταξύ των απίστων Ιουδαίων. Εδώ είναι: Ι. Το επιτυχές κήρυγμα του ευαγγελίου για κάποιο διάστημα στην Ικόνιο και η εκδίωξή τους από εκεί λόγω της βίας των διωκτών τους, Ιουδαίων και εθνικών, και η αναγκαστική τους είσοδος στις γειτονικές χώρες, εδ. 1-7. ΙΙ. Η θεραπεία ενός χωλού στη Λύστρα και η βαθιά ευλάβεια που συνέλαβαν γι' αυτούς οι άνθρωποι εκεί, την οποία μόλις που κατάφεραν να εμποδίσουν να φτάσει σε ακρότητα, εδ. 8-18. ΙΙΙ. Η οργή του λαού κατά του Παύλου, με υποκίνηση των Ιουδαίων, αποτέλεσμα της οποίας ήταν να τον λιθοβολήσουν, όπως νόμιζαν, μέχρι θανάτου· αλλά θαυματουργικά αποκαταστάθηκε στη ζωή, εδ. 19, 20. IV. Η επίσκεψη που έκαναν ο Παύλος και ο Βαρνάβας στις εκκλησίες που είχαν ιδρύσει, για να τις ενισχύσουν και να τις τακτοποιήσουν, εδ. 21-23. V. Επιστρέφουν στην Αντιόχεια, από όπου είχαν αποσταλεί· το καλό που έκαναν καθ' οδόν και η αναφορά που έκαναν στην εκκλησία της Αντιόχειας για την αποστολή τους και, αν μου επιτραπεί να πω, για την εκστρατεία που είχαν κάνει, εδ. 24-28.Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την ενωμένη προσέγγιση των αποστόλων στη συναγωγή της Ικονίου.
Ι. Το κήρυγμα του ευαγγελίου στην Ικόνιο, όπου οι απόστολοι αναγκάστηκαν να αποσυρθούν από την Αντιόχεια. Όπως το αίμα των μαρτύρων υπήρξε σπόρος της εκκλησίας, έτσι και η εξορία των ομολογητών βοήθησε να διασπαρεί αυτός ο σπόρος. Παρατηρήστε: 1. Πώς έκαναν την πρώτη προσφορά του ευαγγελίου στους Ιουδαίους στις συναγωγές τους· εκεί πήγαιναν, όχι μόνο ως τόπο συνάθροισης, αλλά ως τόπο συνάντησης μαζί τους, προς τους οποίους, όπου κι αν πήγαιναν, έπρεπε να απευθύνονται πρώτα. Αν και οι Ιουδαίοι στην Αντιόχεια τους είχαν μεταχειριστεί βάρβαρα, δεν αρνήθηκαν γι' αυτό να κηρύξουν το ευαγγέλιο στους Ιουδαίους στην Ικόνιο, οι οποίοι ίσως ήταν καλύτερα διατεθειμένοι. Ας μην καταδικάζονται όσοι ανήκουν σε οποιαδήποτε ομολογία συλλήβδην, ούτε να υποφέρουν κάποιοι για τα σφάλματα άλλων· αλλά ας κάνουμε το καλό σε εκείνους που μας έκαναν κακό. Αν και οι αιμοδιψείς μισούν τον ευθύ, όμως ο δίκαιος ζητά την ψυχή του (Παρ. κθ΄ 10), ζητά τη σωτηρία της. 2. Πώς οι απόστολοι συμφώνησαν σε αυτό. Γίνεται μνεία αυτού, ότι πήγαν και οι δύο μαζί στη συναγωγή, για να μαρτυρήσουν την ομοφωνία και την αμοιβαία αγάπη τους, ώστε ο λαός να πει: Δείτε πώς αγαπούν ο ένας τον άλλον, και να σκεφτεί καλύτερα τον Χριστιανισμό, και ώστε να ενισχύουν ο ένας τα χέρια του άλλου και να επιβεβαιώνουν ο ένας τη μαρτυρία του άλλου, και από το στόμα δύο μαρτύρων να βεβαιώνεται κάθε λόγος. Δεν πήγαινε ο ένας μία ημέρα και ο άλλος άλλη, ούτε ο ένας στην αρχή και ο άλλος κάποια στιγμή αργότερα· αλλά πήγαιναν και οι δύο μαζί.Ο Χένρι περιγράφει στη συνέχεια την αξιοσημείωτη επιτυχία που συνόδευσε το κήρυγμά τους εκεί.
ΙΙ. Η επιτυχία του κηρύγματός τους εκεί: Μίλησαν έτσι ώστε ένα μεγάλο πλήθος, ίσως μερικές εκατοντάδες, αν όχι χιλιάδες, τόσο από τους Ιουδαίους όσο και από τους Έλληνες, δηλαδή τους εθνικούς, πίστεψε. Παρατηρήστε εδώ: 1. Ότι το ευαγγέλιο κηρύχθηκε τώρα σε Ιουδαίους και εθνικούς μαζί, και όσοι από κάθε ομολογία πίστεψαν ήρθαν μαζί στην εκκλησία. Στο τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου κηρύχθηκε πρώτα στους Ιουδαίους, και μερικοί από αυτούς πίστεψαν, και μετά στους εθνικούς, και μερικοί από αυτούς πίστεψαν· αλλά εδώ τίθενται μαζί, τεθειμένοι στο ίδιο επίπεδο. Οι Ιουδαίοι δεν έχουν χάσει τόσο την προτίμησή τους ώστε να τεθούν πίσω, μόνο οι εθνικοί φέρονται να σταθούν ισότιμα με αυτούς· και οι δύο συμφιλιώνονται με τον Θεό σε ένα σώμα (Εφεσ. β΄ 16), και και οι δύο μαζί γίνονται δεκτοί στην εκκλησία χωρίς διάκριση. 2. Φαίνεται να υπήρχε κάτι αξιοσημείωτο στον τρόπο του κηρύγματος των αποστόλων εδώ, το οποίο συνέβαλε στην επιτυχία τους: Μίλησαν έτσι ώστε ένα μεγάλο πλήθος πίστεψε — τόσο καθαρά, τόσο πειστικά, με τέτοια απόδειξη και επίδειξη του Πνεύματος, και με τέτοια δύναμη· μίλησαν έτσι, τόσο θερμά, τόσο στοργικά, και με τόσο φανερό ενδιαφέρον για τις ψυχές των ανθρώπων, ώστε μπορούσε κανείς να αντιληφθεί ότι δεν ήταν μόνο πεπεισμένοι, αλλά γεμάτοι από τα πράγματα για τα οποία μιλούσαν, και ότι ό,τι μιλούσαν προερχόταν από την καρδιά και επομένως ήταν πιθανό να φτάσει στην καρδιά· μίλησαν έτσι, τόσο σοβαρά και τόσο ειλικρινά, τόσο τολμηρά και θαρραλέα, ώστε όσοι τους άκουγαν δεν μπορούσαν παρά να πουν ότι ο Θεός ήταν μαζί τους αληθινά. Ωστόσο η επιτυχία δεν έπρεπε να αποδοθεί στον τρόπο του κηρύγματός τους, αλλά στο Πνεύμα του Θεού, που χρησιμοποίησε αυτό το μέσο.Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στη θαυματουργική θεραπεία στη Λύστρα και στην αντίδραση του λαού.
Ι. Μια θαυματουργική θεραπεία που έκανε ο Παύλος στη Λύστρα σε έναν χωλό που ήταν χωλός από τη γέννησή του, έναν τέτοιο που θεραπεύτηκε θαυματουργικά από τον Πέτρο και τον Ιωάννη, κεφ. γ΄ 2. Εκείνο εισήγαγε το ευαγγέλιο μεταξύ των Ιουδαίων, αυτό μεταξύ των εθνικών· και τα δύο σχεδιάστηκαν για να αντιπροσωπεύσουν την αδυναμία όλων των παιδιών των ανθρώπων στα πνευματικά πράγματα: είναι χωλοί από τη γέννησή τους, μέχρι η χάρη του Θεού βάλει δύναμη σε αυτούς· γιατί όταν ήμασταν ακόμη χωρίς δύναμη, ο Χριστός πέθανε για τους ασεβείς, Ρωμ. ε΄ 6. Παρατηρήστε εδώ: 1. Την αξιοθρήνητη κατάσταση του φτωχού χωλού (εδ. 8): Ήταν ανίσχυρος στα πόδια του, ανίκανος (έτσι είναι η λέξη) σε τέτοιο βαθμό που ήταν αδύνατο να βάλει το πόδι του στο έδαφος, για να στηριχθεί σε αυτό. Ήταν γνωστό ότι ήταν έτσι από τη μήτρα της μητέρας του, και ότι δεν είχε περπατήσει ποτέ, ούτε μπορούσε να σταθεί όρθιος. Πρέπει να πάρουμε αφορμή από εδώ για να ευχαριστήσουμε τον Θεό για τη χρήση των μελών μας· και όσοι στερούνται αυτό μπορούν να παρατηρήσουν ότι η περίπτωσή τους δεν είναι μοναδική. 2. Την προσδοκία που δημιουργήθηκε σε αυτόν για θεραπεία (εδ. 9): Άκουσε τον Παύλο να κηρύττει, και, είναι πιθανό, επηρεάστηκε πολύ από όσα άκουσε, πίστεψε ότι οι απεσταλμένοι, έχοντας την αποστολή τους από εκεί, είχαν θεία δύναμη που τους συνόδευε, και ήταν επομένως ικανοί να τον θεραπεύσουν από τη χωλότητά του. Αυτό ο Παύλος το αντιλήφθηκε, με το πνεύμα της διάκρισης που είχε, και ίσως η όψη του προσώπου του μαρτυρούσε εν μέρει γι' αυτόν: Ο Παύλος αντιλήφθηκε ότι είχε πίστη για να θεραπευθεί· το επιθυμούσε, το ήλπιζε, είχε ένα τέτοιο πράγμα στις σκέψεις του, το οποίο δεν φαίνεται να είχε ο χωλός που θεράπευσε ο Πέτρος, γιατί δεν περίμενε τίποτε περισσότερο από ελεημοσύνη. Δεν βρέθηκε τόσο μεγάλη πίστη στον Ισραήλ όσο μεταξύ των εθνικών, Ματθ. η΄ 10. 3. Η θεραπεία που έγινε: Ο Παύλος, αντιλαμβανόμενος ότι είχε πίστη για να θεραπευθεί, έφερε τον λόγο και τον θεράπευσε, Ψαλμ. ρζ΄ 20. Σημείωσε, ο Θεός δεν θα απογοητεύσει τις επιθυμίες που είναι του δικού του είδους, ούτε τις ελπίδες που ο ίδιος υψώνει. Ο Παύλος του μίλησε με δυνατή φωνή, είτε επειδή ήταν σε κάποια απόσταση, είτε για να δείξει ότι τα αληθινά θαύματα, που γίνονται με τη δύναμη του Χριστού, ήταν πολύ διαφορετικά από τα ψεύτικα θαύματα που γίνονται από απατεώνες, που ψιθύριζαν και μουρμούριζαν και ψιθύριζαν, Ησ. η΄ 19. Ο Θεός λέει: Δεν μίλησα εν κρυπτώ, σε σκοτεινό τόπο της γης, Ησ. με΄ 19. Ο Παύλος του μίλησε με δυνατή φωνή, ώστε ο λαός γύρω να προσέξει και να υψωθούν οι προσδοκίες τους για το αποτέλεσμα. Δεν φαίνεται ότι αυτός ο χωλός ήταν ζητιάνος· λέγεται (εδ. 8) ότι καθόταν, όχι ότι καθόταν ζητώντας ελεημοσύνη. Αλλά μπορούμε να φανταστούμε πόσο μελαγχολικό ήταν γι' αυτόν να βλέπει άλλους ανθρώπους να περπατούν γύρω του, και ο ίδιος ανίκανος· και επομένως πόσο ευπρόσδεκτος ήταν ο λόγος του Παύλου σε αυτόν, 'Στάσου όρθιος στα πόδια σου· βοήθησε τον εαυτό σου, και ο Θεός θα σε βοηθήσει· δοκίμασε αν έχεις δύναμη, και θα βρεις ότι την έχεις.' Μερικά αντίγραφα το διαβάζουν: Σου λέω, στο όνομα του Κυρίου Ιησού Χριστού, στάσου όρθιος στα πόδια σου. Είναι βέβαιο ότι αυτό υπονοείται, και πολύ πιθανό εκφράστηκε από τον Παύλο, και δύναμη πήγε μαζί με αυτόν τον λόγο· γιατί αμέσως πήδηξε και περπάτησε, πήδηξε από τον τόπο όπου καθόταν, και όχι μόνο στάθηκε όρθιος, αλλά για να δείξει ότι θεραπεύτηκε τέλεια, και ότι αμέσως, περπάτησε μπρος-πίσω μπροστά σε όλους. Εδώ εκπληρώθηκε η γραφή, ότι όταν η έρημος του εθνικού κόσμου γίνει να ανθίσει ως ρόδο τότε ο χωλός θα πηδήξει ως ελάφι, Ησ. λε΄ 1, 6. Εκείνοι που με τη χάρη του Θεού θεραπεύονται από την πνευματική τους χωλότητα πρέπει να το δείξουν πηδώντας με άγιο αγαλλίαμα και περπατώντας σε άγια συναναστροφή.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αναλογίζεται τη διαίρεση που δημιούργησε το ευαγγέλιο στην πόλη.
V. Η διαίρεση που προκάλεσε αυτό στην πόλη (εδ. 4): Το πλήθος της πόλης διαιρέθηκε σε δύο μέρη, και τα δύο ενεργά και ζωηρά. Μεταξύ των αρχόντων και προσώπων υψηλού βαθμού, και μεταξύ του κοινού λαού, υπήρχαν μερικοί που κρατιούνταν με τους απίστους Ιουδαίους, και άλλοι που κρατιούνταν με τους αποστόλους. Ο Βαρνάβας λογίζεται εδώ απόστολος, αν και δεν ήταν από τους δώδεκα, ούτε κλήθηκε με τον έκτακτο τρόπο που κλήθηκε ο Παύλος, επειδή ξεχωρίστηκε με ειδικό διορισμό του Αγίου Πνεύματος για την υπηρεσία των εθνικών. Φαίνεται ότι αυτή η υπόθεση του κηρύγματος του ευαγγελίου έγινε τόσο καθολικά αντιληπτή με ενδιαφέρον ώστε κάθε πρόσωπο, ακόμη και από το πλήθος της πόλης, ήταν είτε υπέρ είτε κατά· κανείς δεν έμεινε ουδέτερος. 'Είτε υπέρ μας είτε υπέρ των αντιπάλων μας, για τον Θεό ή τον Βάαλ, για τον Χριστό ή τον Βεελζεβούλ.' 1. Μπορούμε εδώ να δούμε το νόημα της πρόρρησης του Χριστού ότι δεν ήρθε να στείλει ειρήνη στη γη, αλλά μάλλον διαίρεση, Λουκ. ιβ΄ 51-53. Αν όλοι είχαν δώσει ομόφωνα στις μεθόδους του, θα υπήρχε καθολική συμφωνία· και, αν οι άνθρωποι μπορούσαν να συμφωνήσουν σε αυτό, δεν θα υπήρχε επικίνδυνη διχόνοια ούτε διαφωνία σε άλλα πράγματα· αλλά, διαφωνώντας εδώ, το ρήγμα ήταν πλατύ σαν τη θάλασσα. Ωστόσο οι απόστολοι δεν πρέπει να κατηγορηθούν που ήρθαν στην Ικόνιο, αν και πριν έρθουν η πόλη ήταν ενωμένη, και τώρα ήταν διαιρεμένη· γιατί είναι καλύτερο μέρος της πόλης να πάει στον ουρανό παρά όλη στην κόλαση. 2. Μπορούμε εδώ να πάρουμε τα μέτρα των προσδοκιών μας· ας μην θεωρούμε παράξενο αν το κήρυγμα του ευαγγελίου προκαλεί διαίρεση, ούτε να σκανδαλιζόμαστε γι' αυτό· είναι καλύτερο να κατηγορηθούμε και να διωχθούμε ως διαιρέτες γιατί κολυμπάμε ενάντια στο ρεύμα παρά να παραδοθούμε να παρασυρθούμε από το ρεύμα που οδηγεί στην καταστροφή. Ας κρατηθούμε με τους αποστόλους, και ας μην φοβηθούμε εκείνους που κρατιούνται με τους Ιουδαίους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας σας καλεί ο Θεός να μιλήσετε τολμηρά παρά την αντίθεση; Πώς μπορείτε να προφυλαχθείτε από το να λαμβάνετε τιμή που ανήκει μόνο στον Θεό; Με ποιους τρόπους μπορείτε να βοηθήσετε τους νέους πιστούς να σταθούν στερεοί αφού πρώτα εμπιστευτούν τον Χριστό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, πλήρωσον ἡμᾶς τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα κηρύττωμεν τὸ εὐαγγέλιον τῆς χάριτός σου μετὰ θάρρους καὶ ταπεινότητος, ἀκόμη καὶ ἐν μέσῳ σφοδρᾶς ἀντιθέσεως, ὥστε πᾶσα καρδία νὰ ἐπιστρέψῃ ἀπὸ τῶν εἰδώλων πρὸς τὸν ζῶντα Θεόν, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν. Ἐνίσχυσον τὸν λαόν σου ἐν τῇ πίστει, κατάστησον πρεσβυτέρους ἐν ταῖς ἐκκλησίαις, καὶ διατήρησον ἡμᾶς πάντοτε ἐξηρτημένους ἀπὸ τῆς συντηρητικῆς σου δυνάμεως, ἕως ὅτου εἰσέλθωμεν εἰς τὴν βασιλείαν σου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →