← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους

Β΄ Κορ 4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Κορινθίους 4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα υποδεχόμαστε τη σταθερή σοφία του Ματθαίου Χένρι καθώς ανοίγει το Β΄ Κορινθίους κεφάλαιο 4. Ο Χένρι συνοδεύει τον απόστολο μέσα από εποχές τιμής και δυσκολίας, δείχνοντας πώς το έλεος στηρίζει εκείνους που έχουν εμπιστευθεί το ευαγγέλιο. Οι μετρημένες σκέψεις του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τη δική μας σταθερότητα όταν η διακονία γίνεται δαπανηρή. Σε αυτές τις σελίδες ανακαλύπτουμε ότι τα πήλινα σκεύη ακόμη μεταφέρουν ουράνιο θησαυρό όταν ο Θεός παρέχει τη δύναμη. Ας αφήσουμε το σχόλιό του να σταθεροποιήσει τις καρδιές μας για το έργο που έχουμε μπροστά μας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σταθείτε τώρα και διαβάστε το Β΄ Κορινθίους 4 ολόκληρο. Ακούστε τις διπλές νότες της υπομονής και της ελπίδας που αντηχούν σε κάθε στίχο. Αφήστε το κείμενο να ηρεμήσει ήσυχα πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Χένρι για το πώς αυτές οι αλήθειες βιώθηκαν από τους πρώτους υπηρέτες του ευαγγελίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει δηλώνοντας τη σταθερότητα και την ειλικρίνεια των αποστόλων στη διακονία τους. Ι. Δύο πράγματα γενικά έχουμε λογαριασμό:—Τη σταθερότητα και την ειλικρίνεια στο έργο και τον κόπο τους, σχετικά με τα οποία παρατηρήστε, 1. Η σταθερότητα και η επιμονή τους στο έργο δηλώνονται: «Δεν λιποψυχούμε (εδ. 1) κάτω από τη δυσκολία του έργου μας, ούτε παραιτούμαστε από τον κόπο μας.» Και αυτή η σταθερότητά τους οφειλόταν στο έλεος του Θεού. Από το ίδιο έλεος και χάρη από το οποίο έλαβαν την αποστολή (Ρωμ. α΄ 5), έλαβαν δύναμη να επιμείνουν στο έργο αυτού του αξιώματος. Σημείωση, Όπως είναι μεγάλο έλεος και χάρη να κληθούμε να είμαστε άγιοι, και ιδιαίτερα να λογισθούμε πιστοί, και να τεθούμε στη διακονία (Α΄ Τιμ. α΄ 12), έτσι οφείλεται στο έλεος και τη χάρη του Θεού αν συνεχίσουμε πιστοί και επιμείνουμε στο έργο μας με επιμέλεια. Οι καλύτεροι άνθρωποι στον κόσμο θα λιποψυχούσαν στο έργο τους, και κάτω από τα βάρη τους, αν δεν λάμβαναν έλεος από τον Θεό. Με τη χάρη του Θεού είμαι ό,τι είμαι, είπε αυτός ο μεγάλος απόστολος στην προηγούμενη επιστολή του προς αυτούς τους Κορινθίους, ιε΄ 10. Και εκείνο το έλεος που μας βοήθησε μέχρι τώρα, μπορούμε να βασιστούμε ότι θα μας βοηθήσει ακόμη και μέχρι το τέλος. 2. Η ειλικρίνειά τους στο έργο βεβαιώνεται (εδ. 2) σε διάφορες εκφράσεις: Αποκηρύξαμε τα κρυφά πράγματα της ατιμίας. Τα πράγματα της ατιμίας είναι κρυφά πράγματα, που δεν αντέχουν το φως· και όσοι τα πράττουν ντρέπονται γι' αυτά, ιδιαίτερα όταν γίνονται γνωστά. Τέτοια πράγματα ο απόστολος δεν επέτρεψε, αλλά τα αποκήρυξε και τα απέφυγε με αγανάκτηση: Μη περιπατώντας με πανουργία, ή με προσποίηση, ενεργώντας με τέχνη και πονηρία, αλλά με μεγάλη απλότητα, και με ανοιχτή ελευθερία. Δεν είχαν κακά και πονηρά σχέδια καλυμμένα με ωραίες και φαινομενικές προφάσεις κάποιου καλού. Ούτε στο κήρυγμά τους χειρίστηκαν τον λόγο του Θεού δολίως· αλλά, όπως είπε προηγουμένως, χρησιμοποίησαν μεγάλη απλότητα λόγου, και δεν έκαναν τη διακονία τους να υπηρετεί έναν σκοπό, ή να υποκύπτει σε ταπεινά σχέδια. Δεν εξαπάτησαν τον λαό με ψεύδος αντί για αλήθεια. Μερικοί νομίζουν ότι ο απόστολος υπαινίσσεται την απάτη που χρησιμοποιούν οι δόλιοι παίκτες, ή εκείνη των εμπόρων στην αγορά, που αναμειγνύουν κακά εμπορεύματα με καλά. Οι απόστολοι δεν ενήργησαν όπως τέτοια πρόσωπα, αλλά φανέρωσαν την αλήθεια στη συνείδηση κάθε ανθρώπου, δηλώνοντας τίποτε άλλο παρά ό,τι στη δική τους συνείδηση πίστευαν ότι είναι αληθινό, και ό,τι μπορούσε να χρησιμεύσει για την πεποίθηση των συνειδήσεων εκείνων που τους άκουγαν, οι οποίοι έπρεπε να κρίνουν για τον εαυτό τους, και να δώσουν λογαριασμό για τον εαυτό τους. Και όλα αυτά τα έκαναν ως ενώπιον του Θεού, επιθυμώντας έτσι να συστήσουν τον εαυτό τους στον Θεό, και στις συνειδήσεις των ανθρώπων, με την ακάλυπτη ειλικρίνειά τους. Σημείωση, Μια σταθερή προσήλωση στις αλήθειες του ευαγγελίου θα συστήσει διακόνους και λαό· και η ειλικρίνεια ή η ευθύτητα θα διατηρήσει τη φήμη ενός ανθρώπου, και την καλή γνώμη σοφών και καλών ανθρώπων γι' αυτόν. Ο Χένρι στη συνέχεια απομακρύνει μια αντίρρηση σχετικά με εκείνους στους οποίους το ευαγγέλιο παραμένει κρυμμένο. ΙΙ. Μια αντίρρηση απομακρύνεται, η οποία θα μπορούσε να διατυπωθεί έτσι: «Αν είναι έτσι, πώς τότε συμβαίνει το ευαγγέλιο να είναι κρυμμένο, και να αποδεικνύεται αναποτελεσματικό, ως προς μερικούς που το ακούν;» Σε αυτό ο απόστολος απαντά, δείχνοντας ότι αυτό δεν ήταν σφάλμα του ευαγγελίου, ούτε των κηρύκων του. Αλλά οι αληθινές αιτίες αυτού είναι, 1. Εκείνες είναι χαμένες ψυχές στις οποίες το ευαγγέλιο είναι κρυμμένο, ή αναποτελεσματικό, εδ. 3. Ο Χριστός ήρθε να σώσει αυτό που ήταν χαμένο (Ματθ. ιζ΄ 11), και το ευαγγέλιο του Χριστού στέλνεται για να σώσει τέτοιους· και, αν αυτό δεν τους βρει και δεν τους σώσει, είναι χαμένοι για πάντα· δεν πρέπει ποτέ να περιμένουν τίποτε άλλο να τους σώσει, γιατί δεν υπάρχει άλλη μέθοδος ή μέσο σωτηρίας. Το κρύψιμο του ευαγγελίου επομένως από ψυχές είναι και απόδειξη και αιτία της καταστροφής τους. 2. Ο θεός αυτού του κόσμου τύφλωσε τα μυαλά τους, εδ. 4. Βρίσκονται υπό την επιρροή και τη δύναμη του διαβόλου, ο οποίος εδώ ονομάζεται ο θεός αυτού του κόσμου, και αλλού ο άρχων αυτού του κόσμου, εξαιτίας του μεγάλου ενδιαφέροντος που έχει σε αυτόν τον κόσμο, της ομολογίας που του αποδίδεται από πλήθη σε αυτόν τον κόσμο, και της μεγάλης επιρροής που, με θεία άδεια, φέρει στον κόσμο, και στις καρδιές των υπηκόων του, ή μάλλον δούλων του. Και όπως είναι ο άρχων του σκότους, και άρχων του σκότους αυτού του κόσμου, έτσι σκοτίζει τις αντιλήψεις των ανθρώπων, και αυξάνει τις προκαταλήψεις τους, και υποστηρίζει το συμφέρον του κρατώντας τους στο σκοτάδι, τυφλώνοντας τα μυαλά τους με άγνοια, και πλάνη, και προκαταλήψεις, ώστε να μην δουν το φως του ένδοξου ευαγγελίου του Χριστού, ο οποίος είναι η εικόνα του Θεού. Παρατηρήστε, (1.) Ο σχεδιασμός του Χριστού με το ευαγγέλιό του είναι να κάνει μια ένδοξη αποκάλυψη του Θεού στα μυαλά των ανθρώπων. Έτσι, ως η εικόνα του Θεού, αποδεικνύει τη δύναμη και τη σοφία του Θεού, και τη χάρη και το έλεος του Θεού για τη σωτηρία τους. Αλλά, (2.) Ο σχεδιασμός του διαβόλου είναι να κρατά τους ανθρώπους στην άγνοια· και, όταν δεν μπορεί να κρατήσει το φως του ευαγγελίου έξω από τον κόσμο, κάνει μεγάλη υπόθεσή του να το κρατήσει έξω από τις καρδιές των ανθρώπων. Ο Χένρι στη συνέχεια παρέχει απόδειξη της ακεραιότητας της διακονίας δείχνοντας τι κήρυτταν στην πραγματικότητα οι απόστολοι. ΙΙΙ. Μια απόδειξη της ακεραιότητάς τους δίνεται, εδ. 5. Έκαναν υπόθεσή τους να κηρύττουν τον Χριστό, και όχι τον εαυτό τους: Δεν κηρύττουμε τον εαυτό μας. Ο εαυτός δεν ήταν η ύλη ούτε ο σκοπός του κηρύγματος των αποστόλων: δεν έδιναν τις δικές τους ιδέες και ιδιωτικές γνώμες, ούτε τα πάθη και τις προκαταλήψεις τους, για τον λόγο και το θέλημα του Θεού· ούτε ζητούσαν τον εαυτό τους, για να προωθήσουν το δικό τους κοσμικό συμφέρον ή δόξα. Αλλά κήρυτταν τον Χριστό Ιησού τον Κύριο· και έτσι έπρεπε και τους άρμοζε να κάνουν, ως όντες υπηρέτες του Χριστού. Η υπόθεσή τους ήταν να κάνουν τον Δεσπότη τους γνωστό στον κόσμο ως τον Μεσσία, ή τον Χριστό του Θεού, και ως Ιησού, τον μόνο Σωτήρα των ανθρώπων, και ως τον νόμιμο Κύριο, και να προωθήσουν την τιμή και τη δόξα του. Σημείωση, Όλες οι γραμμές της χριστιανικής διδασκαλίας συγκεντρώνονται στον Χριστό· και στο κήρυγμα του Χριστού κηρύττουμε όλα όσα πρέπει να κηρύξουμε. «Ως προς τον εαυτό μας,» λέει ο απόστολος, «κηρύττουμε, ή δηλώνουμε, ότι είμαστε υπηρέτες σας για χάρη του Ιησού.» Αυτό δεν ήταν κομπλιμέντο, αλλά πραγματική ομολογία ετοιμότητας να κάνουμε καλό στις ψυχές τους, και να προωθήσουμε το πνευματικό και αιώνιο συμφέρον τους, και αυτό για χάρη του Ιησού· όχι για χάρη του εαυτού μας ή του δικού μας πλεονεκτήματος, αλλά για χάρη του Χριστού, ώστε να μιμηθούν το μεγάλο παράδειγμά του, και να προωθήσουν τη δόξα του. Σημείωση, Οι διάκονοι δεν πρέπει να είναι υπερήφανα πνεύματα, κυριαρχώντας στην κληρονομιά του Θεού, οι οποίοι είναι υπηρέτες των ψυχών των ανθρώπων· όμως, ταυτόχρονα, πρέπει να αποφεύγουν τη μικρότητα πνεύματος που συνεπάγεται το να γίνονται υπηρέτες των χιούμορ ή των επιθυμιών των ανθρώπων· αν έπρεπε έτσι να ζητούν να ευαρεστούν ανθρώπους, δεν θα ήταν υπηρέτες του Χριστού, Γαλ. α΄ 10. Και υπήρχε καλός λόγος, 1. Γιατί έπρεπε να κηρύττουν τον Χριστό. Διότι με το φως του ευαγγελίου έχουμε τη γνώση της δόξας του Θεού, η οποία λάμπει στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού, εδ. 6. Και το φως αυτού του Ηλίου της δικαιοσύνης είναι πιο ένδοξο από εκείνο το φως που ο Θεός πρόσταξε να λάμψει από το σκοτάδι. Είναι ευχάριστο πράγμα για το μάτι να βλέπει τον ήλιο στον ουρανό· αλλά είναι πιο ευχάριστο και ωφέλιμο όταν το ευαγγέλιο λάμπει στην καρδιά. Σημείωση, Όπως το φως ήταν το πρωτότοκο της πρώτης δημιουργίας, έτσι είναι και στη νέα δημιουργία: ο φωτισμός του Πνεύματος είναι το πρώτο έργο του στην ψυχή. Η χάρη του Θεού δημιούργησε τέτοιο φως στην ψυχή ώστε εκείνοι που κάποτε ήταν σκοτάδι γίνονται φως εν Κυρίω, Εφ. ε΄ 8. 2. Γιατί δεν έπρεπε να κηρύττουν τον εαυτό τους: επειδή ήταν μόνο πήλινα σκεύη, πράγματα μικρής ή καθόλου αξίας. Εδώ φαίνεται να υπάρχει υπαινιγμός στους λύχνους που έφεραν οι στρατιώτες του Γεδεών σε πήλινες στάμνες, Κρ. ζ΄ 16. Ο θησαυρός του φωτός και της χάρης του ευαγγελίου τίθεται σε πήλινα σκεύη. Οι διάκονοι του ευαγγελίου είναι αδύναμα και εύθραυστα πλάσματα, και υποκείμενα σε παρόμοια πάθη και αδυναμίες όπως οι άλλοι άνθρωποι· είναι θνητοί, και σύντομα σπάζουν σε κομμάτια. Και ο Θεός το έχει διατάξει έτσι ώστε όσο πιο αδύναμα είναι τα σκεύη τόσο πιο ισχυρή μπορεί να φανεί η δύναμή του, ώστε ο ίδιος ο θησαυρός να εκτιμάται περισσότερο. Σημείωση, Υπάρχει μια εξοχότητα δύναμης στο ευαγγέλιο του Χριστού, για να φωτίζει τον νου, να πείθει τη συνείδηση, να μεταστρέφει την ψυχή, και να ευφραίνει την καρδιά· αλλά όλη αυτή η δύναμη είναι από τον Θεό τον δημιουργό, και όχι από ανθρώπους, που είναι μόνο όργανα, ώστε ο Θεός σε όλα τα πράγματα να δοξάζεται.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα ανιχνεύοντας την αιώνια προοπτική που εμπόδισε τους υπηρέτες να λιποψυχήσουν. 5. Η προοπτική της αιώνιας ζωής και ευτυχίας τους εμπόδισε να λιποψυχήσουν, και ήταν ισχυρή υποστήριξη και παρηγοριά. Ως προς αυτό παρατηρήστε, (1.) Ο απόστολος και οι συνυποφέροντές του είδαν τις θλίψεις τους να εργάζονται προς τον ουρανό, και ότι θα τελείωναν τελικά (εδ. 17), οπότε ζύγισαν τα πράγματα ορθά στον ζυγό του αγιαστηρίου· έκαναν σαν να έθεταν τη δόξα του ουρανού σε μια πλάστιγγα και τις επίγειες θλίψεις τους στην άλλη· και, σταθμίζοντας τα πράγματα στις σκέψεις τους, βρήκαν τις θλίψεις ελαφριές, και τη δόξα του ουρανού να είναι πολύ υπερβαλλόμενο βάρος. Εκείνο που η αίσθηση ήταν έτοιμη να κηρύξει βαρύ και μακρύ, οδυνηρό και κουραστικό, η πίστη αντιλήφθηκε ότι είναι ελαφρύ και σύντομο, και μόνο για μια στιγμή. Από την άλλη πλευρά, η αξία και το βάρος του στεφάνου της δόξας, όπως είναι υπερβολικά μεγάλα από μόνα τους, έτσι εκτιμώνται από την πιστεύουσα ψυχή—πολύ υπερβαίνοντας όλες τις εκφράσεις και τις σκέψεις του· και θα είναι ειδική υποστήριξη στις θλίψεις μας όταν μπορούμε να αντιληφθούμε ότι είναι διορισμένες ως ο δρόμος και μας προετοιμάζουν για την απόλαυση της μελλοντικής δόξας. (2.) Η πίστη τους τους επέτρεψε να κάνουν αυτή τη σωστή κρίση των πραγμάτων: Δεν βλέπουμε τα πράγματα που φαίνονται, αλλά τα πράγματα που δεν φαίνονται, εδ. 18. Είναι με πίστη που βλέπουμε τον Θεό, ο οποίος είναι αόρατος (Εβρ. ια΄ 27), και με αυτήν βλέπουμε σε αόρατο ουρανό και κόλαση, και η πίστη είναι η απόδειξη πραγμάτων που δεν φαίνονται. Σημείωση, [1.] Υπάρχουν αόρατα πράγματα, καθώς και πράγματα που φαίνονται. [2.] Υπάρχει αυτή η τεράστια διαφορά μεταξύ τους: τα αόρατα πράγματα είναι αιώνια, τα ορατά πράγματα μόνο προσωρινά, ή μόνο προσωρινά. [3.] Με πίστη όχι μόνο διακρίνουμε αυτά τα πράγματα, και τη μεγάλη διαφορά μεταξύ τους, αλλά με αυτήν επίσης στοχεύουμε στα αόρατα πράγματα, και τα θεωρούμε κυρίως, και το κάνουμε σκοπό και στόχο μας, όχι να αποφύγουμε τα παρόντα κακά, και να αποκτήσουμε παρόν αγαθό, και τα δύο από τα οποία είναι προσωρινά και παροδικά, αλλά να αποφύγουμε μελλοντικό κακό και να αποκτήσουμε μελλοντικά αγαθά, τα οποία αν και αόρατα, είναι πραγματικά, και βέβαια, και αιώνια· και η πίστη είναι η υπόσταση πραγμάτων που ελπίζονται, καθώς και η απόδειξη πραγμάτων που δεν φαίνονται, Εβρ. ια΄ 1.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην παρούσα υπηρεσία σας αισθάνεστε το έλεος που σας εμποδίζει να λιποψυχήσετε; Πώς μπορεί η γνώση ότι μεταφέρετε θησαυρό σε πήλινο σκεύος να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τους περιορισμούς σας σήμερα; Σε ποιες αόρατες πραγματικότητες σας προσκαλεί το Πνεύμα να στερεώσετε το βλέμμα σας αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το έλεος που πρώτα μας κάλεσε και τώρα μας κρατά σταθερούς στο έργο που μας έδωσες. Ενίσχυσε κάθε πήλινο σκεύος ανάμεσά μας ώστε η εξοχότητα της δυνάμεώς σου να φαίνεται καθαρά. Όταν η θλίψη πιέζει από κάθε πλευρά, ανανέωσε την εσωτερική μας ζωή ημέρα με την ημέρα. Στερέωσε τα μάτια μας στο αιώνιο βάρος της δόξας που υπερβαίνει κάθε στιγμιαία δοκιμασία. Ας λάμψει μέσα από εμάς το φως της γνώσης της δόξας σου στο πρόσωπο του Ιησού Χριστού προς άλλους. Το ζητούμε αυτό για χάρη του Υιού σου και για το καλό της εκκλησίας του. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →