← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικόν 25-26 — με τον Μακλάρεν

Λευιτικόν 25-26Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν πάνω στα κεφάλαια 25 και 26 του Λευιτικού. Αυτά τα κεφάλαια παρουσιάζουν το έτος του Ιωβηλαίου και τις εκτεταμένες συνέπειές του για τη ζωή υπό τη διαθήκη του Θεού. Η προσεκτική έκθεση του Μακλάρεν αντλεί διαχρονικές πνευματικές αρχές που εξακολουθούν να μιλούν στους σύγχρονους αναγνώστες. Καθώς διατρέχουμε τις γνώσεις του, καλούμαστε να σκεφτούμε την κυριότητα του Θεού, το σύντομο προσκύνημά μας και την ελευθερία που βρίσκεται στη λύτρωση. Αυτό το μάθημα μας καθοδηγεί να στοχαστούμε βαθιά πάνω στη διαχείριση, την παροδικότητα και τη θεία συντροφιά. Ας φωτίσουν τα λόγια του Μακλάρεν το αρχαίο κείμενο για την παρούσα πορεία μας με τον Θεό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας για να ακούσετε τα κεφάλαια 25 και 26 του Λευιτικού. Αυτά τα χωρία σκιαγραφούν τους κανονισμούς του Ιωβηλαίου, τους νόμους σχετικά με τη γη και τους δούλους, και τις υποσχέσεις που συνδέονται με την υπακοή στη διαθήκη. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας τα επαναλαμβανόμενα θέματα της ανάπαυσης, της λύτρωσης και της κυρίαρχης αξίωσης του Θεού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν, προετοιμάζοντας τον δρόμο για να ξεδιπλώσει η έκθεση του Μακλάρεν το βαθύτερο νόημά τους. Αφιερώστε χρόνο για να παρατηρήσετε τόσο τις ιστορικές οδηγίες όσο και τις πνευματικές αντηχήσεις που φτάνουν διαμέσου των αιώνων.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ξεκινά ξεδιπλώνοντας τον βαθύτερο σκοπό πίσω από τους νόμους της γης του Ιωβηλαίου. Εκτός από αυτούς τους σκοπούς, ορίστηκε να επιβάλει, και να κάνει όλο τον ιστό του εθνικού πλούτου να στηρίζεται συνειδητά, αυτή τη σκέψη που περιέχεται στο κείμενό μας. Ο λόγος για τον οποίο η γη δεν έπρεπε να περάσει από τα χέρια των αντιπροσώπων εκείνων στους οποίους ο Θεός την είχε αρχικά δώσει, ήταν ότι δεν την είχε δώσει πραγματικά σε αυτούς καθόλου. Δεν ήταν δική τους για να πουληθεί — είχαν μόνο μια ευεργετική κατοχή. Ενώ την κατείχαν, ήταν ακόμη δική Του, και ούτε αυτοί, ούτε οποιοσδήποτε στον οποίο θα μπορούσαν να πουλήσουν τη χρήση της για ένα διάστημα, ήταν τίποτε περισσότερο από ενοικιαστές κατά βούληση. Η γη ήταν δική Του, και αυτοί ήταν μόνο σαν μια ομάδα περιπλανώμενων, που στρατοπέδευαν για λίγο με την άδεια του ιδιοκτήτη, στο κτήμα του. Οι φωτιές του στρατοπέδου τους ήταν εδώ σήμερα, αλλά αύριο θα είχαν φύγει. Ήταν «ξένοι και πάροικοι». Αυτό μπορεί να ακούγεται θλιβερό, αλλά όλη η θλίψη φεύγει όταν διαβάζουμε παρακάτω — «με Εμένα». Είναι φιλοξενούμενοι του Θεού, έτσι ώστε, αν και δεν κατέχουν ούτε ένα πόδι εδάφους, δεν χρειάζεται να φοβούνται την έλλειψη. Ο Μακλάρεν στρέφεται στη συνέχεια στη διδασκαλία για την παροδικότητα της παραμονής μας εδώ. ΙΙ. Έχουμε τη διδασκαλία της παροδικότητας της παραμονής μας εδώ. Ο Μακλάρεν τονίζει την παρηγορητική προσθήκη του «με Εμένα» στην κατάσταση του παροίκου μας. Κάποιοι από εμάς νομίζουν ότι τέτοιες σκέψεις όπως οι προηγούμενες είναι θλιβερές. Γιατί να είναι έτσι; Δεν χρειάζεται να είναι. Το κείμενό μας προσθέτει μια μικρή λέξη που αφαιρεί όλη τη θλίψη από αυτές. «Με Εμένα»· αυτό δίνει την αληθινή έννοια της επίγειας ζωής μας. Είμαστε πράγματι ξένοι, περνώντας μέσα από μια χώρα που δεν είναι δική μας, αλλά ενώ είμαστε πάροικοι, είμαστε «πάροικοι» με τον βασιλιά της χώρας. Στους αρχαίους φιλόξενους χρόνους, ο αρχηγός της φυλής θα έ prene τους ταξιδιώτες στη δική του σκηνή, και θα αναλάμβανε την ευθύνη για την ασφάλεια και την άνεσή τους. Έτσι είμαστε φιλοξενούμενοι του Θεού στα ταξίδια μας. Θα φροντίσει για εμάς. Ο επισκέπτης δεν χρειάζεται να ανησυχεί για τη διαχείριση του σπιτιού, μπορεί με ασφάλεια να το αφήσει αυτό στον οικοδεσπότη. Αν ο βασιλιάς μας έχει αναλάβει υπό την προστασία του, μπορούμε να είμαστε απόλυτα βέβαιοι ότι δεν θα μας συμβεί κακό στη χώρα του. Έτσι, για τον εαυτό μας και για εκείνους που αγαπάμε, και για όλα τα ευρύτατα συμφέροντα της εκκλησίας και του κόσμου, υπάρχει ειρήνη και δύναμη στη σκέψη ότι είμαστε φιλοξενούμενοι του Θεού εδώ, «ξένοι και πάροικοι με Αυτόν». Θα μας προσκαλέσει στο τραπέζι Του και θα μας αφήσει να πεινάσουμε; Θα μας καλέσει να είμαστε φιλοξενούμενοί Του, και έπειτα, όπως κάποιος προδοτικός Άραβας σεΐχης, θα παραβιάσει τους νόμους της φιλοξενίας και θα βλάψει τους υπερβολικά εμπιστευόμενους φιλοξενούμενούς Του; Αδύνατο για πάντα. Έτσι είμαστε ασφαλείς, και ο άρτος μας θα μας δοθεί, διότι είμαστε πάροικοι με τον Θεό.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν εξετάζει πώς να εφαρμόσουμε αυτήν την επίγνωση της παροδικότητας. Ας θέσουμε τον εαυτό μας συνειδητά να εμβαθύνουμε τις πεποιθήσεις μας γι' αυτό, και εν μέσω όλων των ψευδαισθήσεων αυτών των φαινομενικά στερεών θεαμάτων των πραγμάτων, ας κρατήσουμε σταθερά την πεποίθηση ότι δεν είναι παρά φευγαλέες σκιές που περνούν πάνω από την πλευρά του ιερού βουνού, και ότι μόνο ο Θεός και η εκτέλεση του θελήματός Του διαρκούν. Έτσι η ζωή μας θα διαπεράσει με τις ρίζες της αναζήτησης το μόνιμο έδαφος όλης της Ύπαρξης, και, κοιτάζοντας προς τα «αιώνια πράγματα», θα μπορέσουμε να κάνουμε αυτό που είναι μόνο για μια στιγμή να συμβάλει στην αιώνια εξευγένιση του χαρακτήρα μας και στον πλουτισμό της ζωής μας εκεί πέρα. Καταλήγει με τη βεβαιότητα ότι είτε εδώ είτε εκεί, ο Θεός είναι μαζί μας. Έτσι θα είναι ενώ ζούμε· και αν φέτος πεθάνουμε — καλά, ο Βασιλιάς αυτής της χώρας, όπου είμαστε ξένοι, είναι ο Βασιλιάς της άλλης χώρας πέρα από τη θάλασσα, όπου είμαστε στο σπίτι μας. Έτσι θα είμαστε μόνο πιο κοντά Του για την αλλαγή. Ο θάνατος ο χωριστής θα μας ενώσει μόνο με τον Βασιλιά, του οποίου η παρουσία πράγματι γεμίζει αυτή την υποτελή επαρχία της αυτοκρατορίας Του με όλο το αγαθό της, αλλά ο οποίος κατοικεί σε πιο λαμπρή «ομορφιά», και γίνεται αισθητός με μεγαλύτερη εγγύτητα στην άλλη «χώρα που είναι πολύ μακριά». Είτε εδώ είτε εκεί, μπορούμε να έχουμε τον Θεό μαζί μας, αν θέλουμε. Με Αυτόν ως οικοδεσπότη και σύντροφό μας, ας προχωρήσουμε ειρηνικά στον δρόμο μας, όσο διαρκεί η ζωή των ξένων και παροίκων. Θα μας φέρει στην πατρίδα όπου θα είμαστε στο σπίτι μας με τον Βασιλιά, και θα βρούμε σε Αυτόν την «ασφαλή κατοικία μας, και ήσυχο τόπο ανάπαυσης, και ειρηνική κατοικία για πάντα».
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η αναγνώριση της κυριότητας του Θεού μεταμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο χειρίζεστε τους πόρους σας αυτή την εβδομάδα; Σε ποιους τομείς της ζωής χρειάζεστε περισσότερο να θυμάστε ότι είστε πάροικος μαζί Του; Πού μπορεί η υπόσχεση της σταθερής παρουσίας Του να φέρει νέο θάρρος για το έτος που έρχεται;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, δίδαξον ἡμᾶς ἐκ τοῦ Λόγου Σου νὰ κρατῶμεν πάντα χαλαρῶς, διότι ἡ γῆ εἶναι ἰδική Σου καὶ ἡμεῖς εἴμεθα μόνον οἰκονόμοι καὶ ξένοι ἐπ’ αὐτῆς. Βοήθησον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ὡς ξένοι καὶ παρεπίδημοι, οἱ ὁποῖοι ὅμως κατοικοῦν μετὰ Σοῦ καθ’ ἕκαστον βῆμα, ἐμπιστευόμενοι τὸ Πνεῦμά Σου νὰ βαθύνῃ τὴν ἐξάρτησίν μας ἐπὶ τῆς ἀνελλιποῦς Σου προνοίας. Πλήρωσον τὰς καρδίας ἡμῶν εὐχαριστίας, ἡ ὁποία βλέπει τὴν χεῖρά Σου καὶ ἐν τῇ δόσει καὶ ἐν τῇ λήψει, ἕλκων ἡμᾶς ἀεὶ ἐγγύτερον πρὸς τὸν Χριστόν. Ἀμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →