← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 77-78 — με τον Whedon

Ψαλμοί 77-78Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της Ουεσλεϊανής έρευνας και της Αρμινιανής ελπίδας στρεφόμαστε σήμερα στο «Commentary on the Old and New Testaments» του Daniel D. Whedon. Η προσεκτική έκθεση του Whedon για τους Ψαλμούς 77 και 78 καλεί τον λαό του Θεού να ακολουθήσει την πορεία από τον εθνικό θρήνο στην ακλόνητη ανάμνηση των ελεών της διαθήκης. Τα λόγια του, διαμορφωμένα από το ίδιο ευαγγελικό πάθος που εμψύχωσε το Μεθοδιστικό κίνημα, μας υπενθυμίζουν ότι ο ζωντανός Θεός εξακολουθεί να οδηγεί το ποίμνιό του μέσα από κάθε έρημο. Καθώς ακούμε, είθε το Άγιο Πνεύμα να ζωογονήσει την πίστη και να ανανεώσει την εμπιστοσύνη μας στην αμετάβλητη πιστότητα του Υψίστου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα μαζί τους Ψαλμούς 77 και 78, επιτρέποντας στο εμπνευσμένο κείμενο να μιλήσει πρώτο. Καθώς τα λόγια του Ασάφ αναδύονται από τα βάθη της εθνικής θλίψης και κινούνται προς τις παντοδύναμες πράξεις του Κυρίου, είθε οι καρδιές μας να προετοιμαστούν να δεχτούν τόσο την ειλικρινή κραυγή αγωνίας όσο και την σταθεροποιητική δύναμη της ιερής μνήμης. Διαβάστε αργά, ακούγοντας τη μετάβαση από την καταγγελία στην εμπιστοσύνη που αυτοί οι ψαλμοί παρουσιάζουν τόσο δυναμικά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει θέτοντας το ιστορικό και λογοτεχνικό πλαίσιο για τον Ψαλμό 77. Εισαγωγή. Εις τον αρχιμουσικόν, εις τον Ιεδουθούν, Ψαλμός του Ασάφ. Δεν υπάρχουν ιστορικές αναφορές σε αυτόν τον ψαλμό με τις οποίες να τον ταυτίσουμε με την κατάλληλη περίσταση, αλλά τα εσωτερικά του σημάδια είναι έντονα. Δεν μιλάει ο συγγραφέας για τον εαυτό του, παρά μόνο καθώς συμμετέχει στην κοινή συμφορά, αλλά για τον λαό, και από τα βάθη της εθνικής καρδιάς. Είναι σαν το έθνος να εξέφραζε τις θλίψεις του μέσω αυτού. Όσον αφορά το θέμα του ψαλμού, αποτελείται από δύο διαιρέσεις. Η πρώτη (Ψαλμοί 77:1-9) περιγράφει τις θλίψεις του έθνους και την αποθαρρυμένη του κατάσταση· η δεύτερη (Ψαλμοί 77:10-20) είναι μια προσπάθεια να αναζωπυρωθεί η πίστη και να διασφαλιστεί η ελπίδα με μια αναδρομή στα πρώιμα ελέη και θαύματα του Θεού προς τον λαό του. Ο Ψαλμός 77:10 είναι το σημείο μετάβασης του ψαλμού. Αλλά αυτή η ταραχή του έθνους, που είναι το βάρος του μισού άσματος, ήταν βαθιά και συντριπτική (Ψαλμοί 77:2-3), και είχε μακρά διάρκεια, τόσο που η ελπίδα είχε σχεδόν σβήσει. Ο Whedon στη συνέχεια σημειώνει την αποφασιστική στροφή στο εδάφιο 10 όπου η πίστη αρχίζει να αναζωπυρώνεται. Εδάφιο 10. 10. Ο τόνος του ψαλμού αλλάζει απότομα. Το υπόλοιπο μέρος περιγράφει τους λόγους της πίστης και της ελπίδας του. Αυτή είναι η αδυναμία μου Κυριολεκτικά, Αυτή είναι η ασθένειά μου· δηλαδή, η καταγγελία και η απογοήτευσή μου είναι οι φυσικές εκδηλώσεις των υπερβολικών μου παθών. Έτη της δεξιάς του Υψίστου Η μετάβαση είναι απότομη, όπως στον Αββακούμ 3:0. Η έλλειψη συμπληρώνεται, στην αγγλική μας μετάφραση, με τις λέξεις, 'Αλλά θα θυμηθώ', το οποίο είναι ανάλογο με τον Ψαλμό 77:11. Η ιδέα είναι ότι θα αναζωπυρώσει και θα διατηρήσει την πίστη και την ελπίδα του ανακαλώντας τα μεγάλα έργα του Θεού προς τον λαό του παλαιά, και τον αρχικό του σκοπό σχετικά με αυτούς. Αυτό ήταν ένα κοινό αντίδοτο στην απιστία και την απελπισία κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας, όπως δείχνουν οι ψαλμοί εκείνης της περιόδου. הלותי, (hallothee,) μεταφρασμένο αδυναμία, στο Piel παίρνει την έννοια της ικεσίας, της δέησης, και πολλοί το διαβάζουν, 'Αυτή είναι η ικεσία μου τα έτη της δεξιάς', κ.λπ. Αλλά η έννοια που ήδη δόθηκε φαίνεται η πιο φυσική και η πιο σύμφωνη με τη σύνδεση. Αλλάζοντας τις εβραϊκές τονικές σημάνσεις ο Δρ. Conant διαβάζει το εδάφιο: 'Και είπα, Αυτή είναι η αδυναμία μου! Έτη της δεξιάς του Υψίστου Θα μνημονεύσω τα έργα του Γιαχ, Διότι θα θυμηθώ τα θαύματά σου από παλιά.' Ο Whedon στη συνέχεια εισάγει τον διδακτικό σκοπό και το πλαίσιο του Ψαλμού 78. Εισαγωγή. Μασχίλ του Ασάφ. Ο νουθετικός και διδακτικός χαρακτήρας του ψαλμού τον χαρακτηρίζει, όπως υποδηλώνει ο τίτλος, ως έργο της οικογένειας του Ασάφ. Σκοπός του είναι να ενοποιήσει και να εθνικοποιήσει τις φυλές, στις οποίες οι αποξενωτικές τάσεις των περιοχών πέραν του Ιορδάνη, προστιθέμενες στις νομαδικές τους προκλήσεις, αλλά, πάνω απ' όλα, η φθονερή και φιλόδοξη αντιπαλότητα των Εφραιμιτών, προσέφεραν μια δυσοίωνη αντίσταση. Για να συμφιλιωθούν οι φυλές και να εδραιωθεί σταθερά η κυβέρνηση, δύο σημεία πρέπει να διευθετηθούν δημοσίως από θεία εξουσία: η κυριαρχία του οίκου του Δαβίδ, και η εγκαθίδρυση της κιβωτού του Θεού και της εθνικής λατρείας στη Σιών. Αυτό επιτευχθέν, με τις αρχές της θεοκρατίας η εθνική συναίνεση θα θεωρούνταν εξασφαλισμένη. Το επιχείρημα τίθεται με μεγάλη προσοχή, ειλικρινή τόλμη και ιστορική λεπτομέρεια. Ως εκ τούτου, χρονολογούμε τον ψαλμό κατά, ή λίγο μετά, τη μεταφορά της κιβωτού στη Σιών. 2 Σαμουήλ 6:0. ΤΙΤΛΟΣ: Μασχίλ Για να δώσει διδασκαλία. Ο Whedon προχωρά στην εξήγηση της σημασίας του Μασχίλ και του διδακτικού σχεδιασμού του ψαλμού. Κανένας ψαλμός δεν έχει καλύτερη αξίωση για αυτόν τον τίτλο. Η αγαθότητα και η αυστηρότητα του Θεού, η αστάθεια και η αναποφασιστικότητα του ανθρώπου, τα άπειρα κίνητρα για πιστότητα, η αυστηρή επίπληξη της απιστίας, είναι μεταξύ των κυριότερων μαθημάτων του αυστηρού ηθικολόγου. Οι Ψαλμοί 78:1-8 εισάγουν τον συγγραφέα, με μια ανακοίνωση του θέματός του: τα μαθήματα ευσέβειας και ηθικής διακυβέρνησης που προέρχονται από την ιστορία του λαού του Θεού. Νόμος (Εβραϊκά, תורה, torah,) Η λέξη σημαίνει πρωτίστως διδασκαλία, η οποία είναι η έννοιά της εδώ, αν και γενικά νόμος, συχνά γενικά για ολόκληρο τον κώδικα του Μωυσή, όπως στο 2 Βασιλέων 14:6. Παραβολή Οποιοσδήποτε τρόπος διδασκαλίας με ομοιότητα. Βλέπε στους Ψαλμούς 49:4. Ο Ματθαίος (Ματθαίος 13:35) εφαρμόζει αυτό το εδάφιο στον Χριστό, και στον τρόπο διδασκαλίας του. Σκοτεινά ρητά Συνώνυμα με τις παραβολές, αναφερόμενα εδώ σε εκείνες τις αρχές της ηθικής διακυβέρνησης και της λύτρωσης που είναι κρυμμένες σε τύπους, μεταφορικές λέξεις ή πράξεις, ή σε ανεξήγητες προνοίες.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon κλείνει την επεξεργασία του Ψαλμού 77 σημειώνοντας το απότομο αλλά ταιριαστό συμπέρασμά του και τη συνέχειά του στον Αββακούμ. Εδάφιο 20. 20. Οδήγησες τον λαό σου σαν ποίμνιο Μια όμορφη Ασαφική εικόνα (Ψαλμοί 80:1), και μια ανάπαυση της πίστης τελικά στον μεγάλο Ποιμένα του Ισραήλ. Εδώ ο ψαλμός κλείνει απότομα, σαν ο συγγραφέας να τον είχε αφήσει ατελή. Αλλά 'όπου ο ψαλμός μας σταματά, ο Αββακούμ, κεφ. 3, συνεχίζει, παίρνοντάς τον από εκείνο το σημείο σαν συνέχεια. Διότι ο προφήτης αρχίζει με την προσευχή να αναβιώσει εκείνη την πράξη λύτρωσης των Μωσαϊκών ημερών του παρελθόντος, και εν μέσω οργής να θυμηθεί το έλεος· και, με εκφράσεις και εικόνες που είναι δανεισμένες από τον ψαλμό μας, βλέπει τότε μια νέα πράξη λύτρωσης, με την οποία εκείνη του παρελθόντος επισκιάζεται.' Delitzsch. Ο Whedon τέλος σταθμίζει την ανειλικρινή μετάνοια του λαού και τη σπλαχνική ανοχή του Θεού. Εδάφιο 34. 34. Όταν τους σκότωσε, τότε Οι λέξεις 'όταν' και 'τότε' είναι εμφατικές. Αν δώσουμε μια πιο ομοιόμορφη απόδοση στο ו, (ve,) 'τότε', 'και' 'αλλά', στην αγγλική μετάφραση, ώστε να διατηρήσουμε τη σχέση του με το ενδεχόμενο μόριο, אמ, (eem,) όταν, αν, έχουμε μια σαφέστερη αντίθεση μεταξύ του χαρακτήρα του Θεού και εκείνου του λαού του όπως δίνεται στους Ψαλμούς 78:34-39. Έτσι: Όταν τους σκότωσε, τότε τον ζήτησαν, Τότε στράφηκαν και νωρίς ζήτησαν τον Θεό, Τότε θυμήθηκαν ότι ο Θεός είναι ο βράχος τους, Τότε [θυμήθηκαν] τον Θεό τον Ύψιστο, τον λυτρωτή τους, Τότε τον παρέσυραν με το στόμα τους· Τότε με τη γλώσσα τους του είπαν ψέματα· Τότε η καρδιά τους δεν ήταν σταθερή μαζί του· Τότε δεν ήταν σταθεροί στη διαθήκη του: Αλλά αυτός, όντας ελεήμων, καθάρισε την ανομία τους, Και δεν τους κατέστρεψε, Και πολλές φορές απέστρεψε την οργή του, Και δεν εξήγειρε όλη την οργή του, Και θυμήθηκε ότι ήταν σάρκα, Ένας άνεμος που φεύγει και δεν επιστρέφει. Η μετάνοιά τους, όντας εκβιασμένη από την πίεση των κρίσεών τους, και όχι από πεποίθηση και θεϊκή λύπη για την αμαρτία, ήταν ανειλικρινής, ασταθής και ψεύτικη, και δεν επέφερε καμία μεταρρύθμιση ζωής ή αληθινή υπακοή. Ο Θεός, επομένως, μπορούσε να τους κυβερνήσει μόνο με τη ράβδο και με τον τρόμο.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στη ζωή μου ή στην κοινότητά μου χρειάζεται να ανακληθεί συνειδητά η μνήμη των περασμένων ελεών του Θεού; 2. Πώς διαμορφώνει το πρότυπο του ειλικρινούς θρήνου που ακολουθείται από την ανάμνηση τις καθημερινές μου προσευχές; 3. Με ποιους τρόπους φυλάγομαι από την αστάθεια που ξεχνά τα έργα του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ελεήμων και τηρητής της διαθήκης Θεέ, σε ευχαριστούμε για το φως που έριξε στον λόγο σου ο δούλος σου Daniel D. Whedon. Χάρισε μας τη χάρη να κραυγάζουμε από τα βάθη όπως ο Ασάφ, αλλά γρήγορα να στρέφουμε τα μάτια μας στα χρόνια της δεξιάς σου. Κράτησε τις καρδιές μας σταθερές στην πίστη που παραδόθηκε μια φορά στους αγίους, μήπως περιορίσουμε τον Άγιο του Ισραήλ με την απιστία. Είθε το ίδιο Πνεύμα που οδήγησε τον Ισραήλ μέσα από τη θάλασσα να οδηγήσει την εκκλησία σου σήμερα, και είθε η κυριαρχία του Χριστού να εδραιωθεί σε κάθε φυλή και γλώσσα. Στο ισχυρό όνομα του Ιησού προσευχόμαστε. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →