Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 39-40 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στις σελίδες των Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον, η φωνή της Γραφής επιτρέπεται να ερευνά τη συνείδηση και να οδηγεί την καρδιά σε ταπεινή εμπιστοσύνη. Σε όλη την πραγματεία του στα κεφάλαια τριάντα εννέα και σαράντα του Ιώβ, ο Σάιμεον περιγράφει πώς ο Κύριος σιγάζει κάθε υπερήφανη απάντηση και οδηγεί τον πιστό στη μόνη ασφαλή βάση, τη σκόνη της αυτοταπείνωσης ενώπιον του Υψίστου. Το ίδιο Πνεύμα που απάντησε στον Ιώβ εξακολουθεί να μιλά μέσω αυτών των ερμηνειών, καλώντας την Εκκλησία σήμερα σε σεβασμό και άγιο φόβο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνωστεί το ιερό κείμενο αργά και δυνατά, επιτρέποντας στις ερωτήσεις του να αντηχούν χωρίς άμεση απάντηση. Προσέξτε τα ίδια τα λόγια του Κυρίου προς τον Ιώβ και παρατηρήστε πώς προετοιμάζουν τον δρόμο για τις ομολογίες που ακολουθούν. Κάντε παύση μετά από κάθε κεφάλαιο ώστε το βάρος της θείας μεγαλειότητας να εγκατασταθεί στην ακούουσα καρδιά.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει θέτοντας την κατηγορία εναντίον εκείνων που ελέγχουν τον Θεό.
Στίχος 2. ΟΜΙΛΙΑ: 490 Η ΑΜΑΡΤΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Ιώβ 40:2 . Εκείνος που ελέγχει τον Θεό, ας απαντήσει γι' αυτό . Οι φίλοι του Ιώβ απέτυχαν να πείσουν τον νου του. Και δεν είναι παράξενο, διότι δεν υιοθέτησαν καμία γραμμή επιχειρημάτων κατάλληλη για αυτόν τον σκοπό. Ο Ιώβ ήταν ένοχος, υπερβολικά ένοχος, ενώπιον του Θεού, αν και όχι με τον τρόπο που φαντάζονταν οι φίλοι του. Είχε παραπονεθεί για τον Θεό με πολύ ασεβείς και ανίερους όρους. Είχε παραπονεθεί για τον Θεό ότι 'πολλαπλασιάζει τις πληγές του χωρίς αιτία [Σημείωση: Ιώβ 9:17 .].' Είχε ακόμη και καταδικάσει τον Θεό ως καταπιεστή: 'Θα πω στον Θεό, Μη με καταδικάζεις: δείξε μου γιατί αντιμάχεσαι μαζί μου. Είναι καλό για σένα να καταπιέζεις, να περιφρονείς το έργο των χεριών σου, και να λάμπεις πάνω στη βουλή των ασεβών; Ερευνάς την ανομία μου, και ψάχνεις την αμαρτία μου. Γνωρίζεις ότι δεν είμαι ασεβής [Σημείωση: Ιώβ 10:2-3 ; Ιώβ 10:6-7 .].'Ο Σάιμεον στρέφεται έπειτα στην ομολογία της αληθινής ταπείνωσης.
Στίχος 4. ΟΜΙΛΙΑ: 491 ΑΛΗΘΙΝΗ ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ Ιώβ 40:4 . Ιδού, είμαι ευτελής! ΑΥΤΑ είναι τα λόγια ενός ανθρώπου τον οποίο ο Θεός είχε ανακηρύξει 'τέλειο και ευθύ'. Ως πεσμένος απόγονος του Αδάμ, μετείχε της διαφθοράς της κοινής μας φύσης: αλλά ως παιδί του Θεού, ήταν ένας από τους πιο εξέχοντες όλου του ανθρώπινου γένους. Μπορεί πράγματι να νομιστεί ότι αυτή η ομολογία του απέδειξε ότι ήταν ένοχος κάποιου τεράστιου εγκλήματος, αλλά μάλλον έδειχνε τη μεγάλη του πρόοδο στη θεία ζωή, και την απόλυτη αποστροφή του για κάθε κακό. Αναμφίβολα υπήρχε δίκαιη αφορμή για αυτή την αναγνώριση, επειδή είχε παραβεί με τα χείλη του κατηγορώντας τη διαγωγή της Πρόνοιας προς αυτόν: αλλά, αν ήταν κατάλληλα για την περίπτωσή του, πολύ περισσότερο είναι για όλους εκείνους που δεν κατέχουν τις υψηλές του επιτεύξεις. Θα θεωρήσουμε τα λόγια ως εκφράζοντα, Ι. Μια ανακάλυψη τότε που έγινε — Ο Ιώβ είχε σίγουρα χαμηλές απόψεις για τον εαυτό του συνολικά [Σημείωση: Ιώβ 9:20 ; Ιώβ 9:30-31 .Συνεχίζει να ξεδιπλώνει την ανακάλυψη που έκανε ο Ιώβ για την ίδια του την αμαρτωλότητα.
Ότι η διαγωγή του ήταν αμαρτωλή — [Όντας συνειδητός της ακεραιότητας της καρδιάς του, σε σχέση με τα πράγματα που οι φίλοι του είχαν επιρρίψει σε αυτόν, είχε κάνει σωστά διατηρώντας την αθωότητά του ενώπιόν τους: αλλά είχε σφάλει διατηρώντας την στον βαθμό που το έκανε, είχε σφάλει φανταζόμενος ότι δεν είχε αξίζει από τα χέρια του Θεού τις συμφορές που του επιβλήθηκαν, και, πάνω απ' όλα, παραπονούμενος για τον Θεό ότι ενεργούσε άδικα και σκληρά απέναντί του. Αυτές οι κινήσεις της καρδιάς του τις είδε τώρα ως υπερβολικά αμαρτωλές, καθώς πρόδιδαν υπερβολικά υψηλές σκέψεις για τον εαυτό του, και μεγάλη ασεβή προς τον Θεό του ουρανού και της γης, 'ενώπιον του οποίου οι ίδιοι οι ουρανοί δεν είναι καθαροί, και ο οποίος κατηγορεί τους αγγέλους του για ανοησία'. Αυτή την αμαρτία λοιπόν τώρα την θρηνούσε πικρά.] 2. Ότι ολόκληρη η καρδιά του ήταν αμαρτωλή — [Δεν έβλεπε τη διαγωγή του ως μια απλή μεμονωμένη πράξη, αλλά έπαιρνε αφορμή, από τον καρπό που είχε παραχθεί, να εξετάσει τη ρίζα από την οποία πήγαζε.Ο Σάιμεον κλείνει το τμήμα δείχνοντας τις διαθέσεις που συνοδεύουν την γνήσια μετάνοια.
Οι διαθέσεις με τις οποίες συνοδευόταν — [Υποτάχθηκε στον έλεγχο, και αναγνώρισε τον εαυτό του ένοχο σε σχέση με το ίδιο το πράγμα που του είχε επιρριφθεί. Αυτό είναι ένα καλό τεστ αληθινής και γνήσιας μετάνοιας. Είναι εύκολο να αναγνωρίσει κανείς την αμαρτωλότητα της φύσης μας, αλλά για έναν άνθρωπο, μετά από μακρά και επίμονη διατήρηση της ακεραιότητάς του, να ομολογήσει το σφάλμα του ενώπιον των ίδιων των ανθρώπων που τον έχουν κατηγορήσει σφοδρά, δεν είναι μικρό επίτευγμα: όμως ο Ιώβ ομολόγησε, ότι είχε επανειλημμένα παραβεί, τόσο δικαιολογώντας τον εαυτό του, όσο και καταδικάζοντας τον Θεό. Επιπλέον, δήλωσε την απόφασή του, με τη βοήθεια του Θεού, να μην παραβεί πλέον [Σημείωση: εδ. 5.]: και με αυτό έδειξε πέρα από αμφιβολία την πραγματικότητα και το βάθος της μετάνοιάς του. Τι χρήση έχει εκείνη η μετάνοια που δεν εμπνέει σε εμάς έναν σταθερό σκοπό να μην αμαρτήσουμε πλέον;
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σάιμεον πιέζει την τελική απάντηση που κάθε ψυχή πρέπει να δώσει ενώπιον του Θεού.
Γι' αυτό απεχθάνομαι τον εαυτό μου, και μετανοώ εν σκόνη και στάχτη [Σημείωση: Ιώβ 42:3 ; Ιώβ 42:6 .].' Ω αδελφοί! αυτή είναι η απάντηση που πρέπει να δώσει ο καθένας μας: διότι 'ο Θεός θα δικαιωθεί ασφαλώς σε όλα όσα έχει κάνει, και θα είναι καθαρός όταν κρίνεται [Σημείωση: Ψαλμοί 51:4 .].' Θα υπερασπιστεί την τιμή του, και θα φιμώσει κάθε υπερήφανο αντιλέγοντα — — — Αντί λοιπόν να ελέγχουμε τον Θεό στο μέλλον, ας γίνει αυτό η συνήθεια του νου μας: ας διατηρούμε, υπό όλες τις περιστάσεις, ταπεινή εμπιστοσύνη στην αγαθότητά του, και πράη υποταγή στο θέλημά του. Αυτό είναι το καθήκον μας, το συμφέρον μας, η ευτυχία μας. Περιμένουμε τόσο από τα ίδια μας τα παιδιά: και θα δείξουμε λιγότερο σεβασμό για τον Θεό, από ό,τι εμείς, τα φτωχά πλάσματα που σφάλλουμε, απαιτούμε από αυτά; Ας κείμεθα ως πηλός στα χέρια του πάνσοφου, πάνχαριτου Θεού μας, και ας τον αφήσουμε να τελειοποιήσει το έργο του με τον δικό του τρόπο, έχοντας καμία ανησυχία στον νου μας, παρά μόνο να εκπληρώσουμε το θέλημά του και να δοξάσουμε το όνομά του.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού επέτρεψα να υψωθεί παράπονο εναντίον των διαχειρίσεων του Κυρίου; Σε ποιο μέτρο εξακολουθώ να ζητώ να δικαιολογήσω τον εαυτό μου ενώπιόν του; Πώς θα καλλιεργήσω την καθημερινή συνήθεια να βάζω το χέρι μου στο στόμα μου και να αναπαύομαι στο κυρίαρχο έλεός του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε πανάγιε, που απάντησες στον Ιώβ από τον ανεμοστρόβιλο και τον έφερες στη σκόνη, χάρισέ μας την ίδια θέα της μεγαλειότητάς σου και της δικής μας ευτέλειας. Σιώπα κάθε γογγυστική σκέψη και δίδαξέ μας να σου απαντούμε μόνο με ταπεινή ομολογία και λατρευτική εμπιστοσύνη. Ας ερευνήσει το Πνεύμα που ερεύνησε την καρδιά του Ιώβ και τις δικές μας, ώστε να μετανοήσουμε εν σκόνη και στάχτη και να βρούμε στον Χριστό μόνο τη δικαιοσύνη και την ειρήνη μας. Φύλαξέ μας, σε παρακαλούμε, από την αυθάδεια που θα καλούσε σε λογαριασμό τους τρόπους σου, και οδήγησέ μας στον δρόμο της πράης υποταγής μέχρι να σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →