← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 11 — με τον Μπράουν

Ρωμαίους 11Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα αντλούμε από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για να παρακολουθήσουμε το μεγαλειώδες επιχείρημα του αποστόλου στους Ρωμαίους 11. Η εδάφιο προς εδάφιο έκθεσή τους ξεδιπλώνει τους αμετάβλητους σκοπούς του Θεού για τον Ισραήλ και τους Εθνικούς, επιδεικνύοντας κυρίαρχη χάρη που διατηρεί ένα υπόλοιπο, ενώ παράλληλα δείχνει προς μια μελλοντική εθνική αποκατάσταση. Με ευλαβική σαφήνεια, ο σχολιασμός φυλάσσει τα δόγματα της εκλογής και της πιστότητας της διαθήκης, καλώντας τους πιστούς να δουν το βάθος της θείας σοφίας χωρίς αυθάδεια. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να δώσει ταπεινές καρδιές για να δεχτούμε αυτές τις αλήθειες για την ενίσχυση της πίστης και τη δόξα μόνο του Θεού.
Διαβάστε
Ετοιμαστείτε τώρα να ακούσετε το 11ο κεφάλαιο των Ρωμαίων να διαβάζεται ολόκληρο. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να εγκατασταθούν βαθιά, καθώς ο σχολιασμός σύντομα θα καθοδηγήσει τη μελέτη μας. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την κατανόησή σας στο μυστήριο της μερικής σκλήρυνσης του Ισραήλ και στον πλούτο του ελέους που επεκτείνεται στους Εθνικούς, ώστε η ανάγνωση να προκαλέσει τόσο δέος όσο και ελπίδα στο κυρίαρχο σχέδιό Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown εξετάζουν στη συνέχεια το υπόλοιπο που διατηρείται στην παρούσα εποχή. Εδάφιο 5. 5. Έτσι και στον παρόντα καιρό —«στην παρούσα εποχή»· αυτή την περίοδο της απόρριψης του Ισραήλ. (Βλέπε :- , Ελληνικά ). υπάρχει —«υπάρχει» ή «έχει παραμείνει» ένα υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος —«Όπως στην εποχή του Ηλία η αποστασία του Ισραήλ δεν ήταν τόσο καθολική όσο φαινόταν, και όπως ο ίδιος στην απογοήτευσή του συμπέρανε ότι ήταν, έτσι και τώρα, η απόρριψη του Χριστού από τον Ισραήλ δεν είναι τόσο τρομακτική σε έκταση όσο θα νόμιζε κανείς: Υπάρχει τώρα, όπως υπήρχε τότε, ένα πιστό υπόλοιπο· όχι όμως από άτομα φυσικά καλύτερα από την άπιστη μάζα, αλλά από άτομα που επιλέχθηκαν με χάρη για σωτηρία.» (Βλέπε 1 Κορινθίους 4:7 · 2 Θεσσαλονικείς 2:13 ). Αυτό επιβεβαιώνει την άποψή μας για το επιχείρημα περί Εκλογής στο 2 Θεσσαλονικείς 2:13- : , ως μη εκλογή Εθνικών στη θέση των Ιουδαίων, και απλώς σε θρησκευτικά πλεονεκτήματα, αλλά μια κυρίαρχη επιλογή ορισμένων από τον ίδιο τον Ισραήλ, μεταξύ άλλων, για να πιστέψουν και να σωθούν. (Βλέπε Ρωμαίους 9:6 .) Ο σχολιασμός στη συνέχεια παρουσιάζει την εικόνα της απαρχής και της ρίζας. Εδάφιο 16. 16. Διότι —«Αλλά» αν η απαρχή είναι αγία, και το φύραμα είναι αγίο· και αν η ρίζα . . . έτσι και τα κλαδιά —Οι Ισραηλίτες έπρεπε να προσφέρουν στον Θεό τις απαρχές της γης—τόσο στην ακατέργαστη κατάστασή τους, σε μια δέσμη φρεσκοκομμένων σιτηρών ( Λευιτικόν 23:10 · Λευιτικόν 23:11 ), όσο και στην επεξεργασμένη τους κατάσταση, φτιαγμένες σε ψωμιά από ζύμη ( Λευιτικόν 23:11- : ) —με το οποίο όλη η παραγωγή εκείνης της εποχής θεωρούνταν αγιασμένη. Είναι πιθανό ότι η τελευταία από αυτές τις προσφορές εννοείται εδώ, καθώς σε αυτήν η λέξη «φύραμα» ταιριάζει καλύτερα· και το επιχείρημα του αποστόλου είναι ότι όπως ο διαχωρισμός του Αβραάμ, του Ισαάκ και του Ιακώβ από την υπόλοιπη ανθρωπότητα, ως το γονικό στέλεχος της φυλής τους, ήταν μια τόσο πραγματική προσφορά απαρχών όσο αυτή που αγίαζε την παραγωγή της γης, έτσι, στην θεία εκτίμηση, ήταν ένας τόσο πραγματικός διαχωρισμός της μάζας ή του «φυράματος» αυτού του έθνους σε όλους τους καιρούς προς τον Θεό. Η εικόνα της «ρίζας» και των «κλαδιών» της είναι παρόμοιας σημασίας—ο καθαγιασμός του ενός από αυτά επεκτείνεται στο άλλο. Για το μέλλον του έθνους πιέζουν τον προφητικό λόγο σχετικά με όλο τον Ισραήλ. Εδάφιο 26. 26, 27. Και έτσι όλος ο Ισραήλ θα σωθεί —Το να κατανοήσουμε αυτή τη μεγάλη δήλωση, όπως κάνουν ακόμα κάποιοι, απλώς ως μια σταδιακή εισαγωγή μεμονωμένων Ιουδαίων, ώστε τελικά να μην παραμείνει κανείς στην απιστία, είναι να κάνουμε φανερή βία τόσο σε αυτήν όσο και σε ολόκληρο το πλαίσιο. Μπορεί να σημαίνει μόνο την τελική συγκέντρωση του Ισραήλ ως έθνους, σε αντίθεση με το παρόν «υπόλοιπο». (Έτσι THOLUCK, MEYER, DE WETTE, PHILIPPI, ALFORD, HODGE). Τρεις επιβεβαιώσεις αυτού ακολουθούν τώρα: δύο από τους προφήτες, και μια τρίτη από την ίδια την Αβρααμική διαθήκη.
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς καταλήγουν με σημαντικές σκέψεις για την αμετάκλητη διαθήκη. (2) Η διατήρηση αυτού του υπολοίπου, ακόμη και ο αρχικός τους διαχωρισμός, είναι όλη από καθαρή χάρη ( Ρωμαίους 11:5 · Ρωμαίους 11:6 ). (3) Όταν άτομα και κοινότητες, μετά από πολλές άκαρπες προειδοποιήσεις, εγκαταλείπονται από τον Θεό, πηγαίνουν από το κακό στο χειρότερο ( Ρωμαίους 11:6- : ). (4) Ο Θεός έχει διατάξει τις σχέσεις Του με τις μεγάλες διαιρέσεις της ανθρωπότητας, «ώστε καμία σάρκα να μην καυχηθεί ενώπιόν Του». Εθνικοί και Ιουδαίοι έχουν ο καθένας με τη σειρά του «κλειστεί στην απιστία», ώστε ο καθένας με τη σειρά του να βιώσει το «έλεος» που σώζει τον αρχηγό των αμαρτωλών ( Ρωμαίους 11:6- : ). (5) Όπως «δικαιωνόμαστε με την πίστη», έτσι και «φυλασσόμαστε με τη δύναμη του Θεού μέσω της πίστης»—μόνο της πίστης—προς σωτηρία ( Ρωμαίους 11:6- : ). (6) Η διαθήκη του Θεού με τον Αβραάμ και το φυσικό του σπέρμα είναι μια αιώνια διαθήκη, με την ίδια ισχύ κάτω από το Ευαγγέλιο όπως και πριν από αυτό. Τέλος, προτρέπουν την Εκκλησία σε δυναμική αποστολή προς τον Ισραήλ. (7) Έτσι η Χριστιανική Εκκλησία έχει το υψηλότερο κίνητρο για την ίδρυση και τη δυναμική συνέχιση των αποστολών προς τους Ιουδαίους· ο Θεός όχι μόνο υποσχέθηκε ότι θα υπάρχει ένα υπόλοιπο από αυτούς που θα συγκεντρώνονται σε κάθε εποχή, αλλά δεσμεύτηκε για την τελική συγκέντρωση ολόκληρου του έθνους, ανέθεσε την τιμή αυτής της συγκέντρωσης στην Εκκλησία των Εθνικών, και τους διαβεβαίωσε ότι το γεγονός, όταν συμβεί, θα έχει μια ζωογόνο επίδραση σε ολόκληρο τον κόσμο ( Ρωμαίους 11:12-16 · Ρωμαίους 11:26-31 ). (8) Εκείνοι που πιστεύουν ότι σε όλες τις ευαγγελικές προφητείες της Παλαιάς Διαθήκης οι όροι «Ιακώβ», «Ισραήλ», κ.λπ., πρέπει να νοούνται αποκλειστικά για τη Χριστιανική Εκκλησία, φαίνεται να διαβάζουν την Παλαιά Διαθήκη διαφορετικά από τον απόστολο, ο οποίος, από τη χρήση αυτών των ίδιων όρων στην προφητεία της Παλαιάς Διαθήκης, αντλεί επιχειρήματα για να αποδείξει ότι ο Θεός έχει έλεος σε αποθήκευση για τον φυσικό Ισραήλ ( Ρωμαίους 11:26 Ρωμαίους 11:27 ).
Απαντήστε
Πώς η διατήρηση ενός υπολοίπου μόνο με χάρη ταπεινώνει κάθε σκέψη προσωπικής αξίας στη δική σας σωτηρία; Με ποιους τρόπους η ενσωμάτωση των πιστών από τα Έθνη μπορεί να προκαλέσει ευγνωμοσύνη αντί για υπερηφάνεια προς τα φυσικά κλαδιά; Τι ελπίδα σας ξυπνά η υποσχόμενη εθνική αποκατάσταση του Ισραήλ για την παγκόσμια εκδήλωση του ελέους του Θεού;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, θαυμάζομεν τὸ βάθος τοῦ πλούτου τῆς σοφίας καὶ τῆς γνώσεώς Σου, καθὼς διακηρύσσεται ἐν τῷ Λόγῳ Σου, διότι ἀνεξερεύνητα εἶναι τὰ κρίματά Σου καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοί Σου. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ καυχήσεως, ἵνα στεκώμεθα μόνον διὰ πίστεως καὶ συνεχίζωμεν ἐν εὐλαβείᾳ ἐνώπιόν Σου, ποθοῦντες τὴν ἡμέραν καθ' ἣν πᾶς Ἰσραὴλ θέλει σωθῆ καὶ τὸ πλήρωμα τῶν ἐθνῶν εἰσαχθῇ. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ῥίζωσον ἡμᾶς ἔτι βαθύτερον ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ ἐλέους Σου, ἵνα Σὲ μόνον δοξάζωμεν. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →