Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Θεσσαλονικείς
Β' Θεσσαλονικείς 1 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τους μετρημένους ρυθμούς της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας που διαμορφώθηκε από υπομονετική μελέτη της Αγίας Γραφής. Για το πρώτο κεφάλαιο της Β' προς Θεσσαλονικείς, ο Συμεών ξεδιπλώνει την ευχαριστία του Αποστόλου για μια εκκλησία που χαρακτηρίζεται από ζωντανή πίστη, αφθονία αγάπης και ακλόνητη υπομονή υπό δοκιμασία, ενώ στρέφει κάθε βλέμμα στον ερχόμενο Κριτή και στη δόξα που ετοιμάστηκε για τους αγίους του. Ας ανάψουν αυτά τα αρχαία λόγια, που τώρα τίθενται ενώπιόν μας πάλι, φρέσκια επιθυμία για την ίδια εκείνη συμμόρφωση με τον Χριστό που ο ίδιος ο Συμεών αναζήτησε με τόση θέρμη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακούσουμε τώρα το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης Επιστολής προς τους Θεσσαλονικείς, προσέχοντας τον έπαινο του Αποστόλου για τις χάριτες της εκκλησίας, τη βεβαιότητά του για τη δίκαιη κρίση του Θεού και την προσευχή του ώστε το όνομα του Κυρίου Ιησού να δοξαστεί στον λαό του. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας στις μετρημένες προτάσεις να εγκατασταθούν στην καρδιά και τη συνείδηση.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει την ευτυχή κατάσταση της Θεσσαλονικέων Εκκλησίας εξετάζοντας την αυξανόμενη πίστη τους.
Η ευτυχής κατάσταση της Θεσσαλονικέων Εκκλησίας — Στην αρχική της κατάσταση επαινέθηκε ιδιαίτερα για «τα έργα της πίστεώς της, και τους κόπους της αγάπης της, και την υπομονή της ελπίδος εν τω Κυρίω ημών Ιησού Χριστώ [Σημείωση: Α' Θεσσαλονικείς 1:3 .].» Αλλά εδώ τη βλέπουμε σε πιο ώριμη κατάσταση: παρατηρούμε, 1. Την αυξανόμενη πίστη της — [Ο Απόστολος μαρτυρεί για τους πιστούς εκεί, ότι η πίστη τους «ηυξήθη υπερβαλλόντως», γινόμενη καθημερινά πιο ζωηρή στις αντιλήψεις της, πιο σθεναρή στις ενέργειές της, πιο ομοιόμορφη στα αποτελέσματά της. Είναι της ίδιας της φύσεως της πίστεως να προσκολλάται σε αόρατα πράγματα και να τα καθιστά, κατά κάποιον τρόπο, παρόντα στην ψυχή.Συνεχίζει θέτοντας την αφθονία της αγάπης τους.
Για αυτά τα πράγματα είχαν κάποια θέα στην αρχή, όπως ακριβώς ένας άνθρωπος έχει για το στερέωμα σε μια συννεφιασμένη νύχτα: αλλά τώρα, όπως όταν μέσα από μια καθαρή ατμόσφαιρα χωρίς σύννεφα, ένας άνθρωπος βλέπει τον απέραντο ουράνιο θόλο στολισμένο σε κάθε μέρος με αστέρια πιο λαμπρά από το λαμπρότερο πετράδι· έτσι τώρα η θέα τους για τον Χριστό, και για όλες τις ακατανόητες δόξες της λυτρωτικής αγάπης, ήταν καθαρή και πλήρης. Μια αντίστοιχη ενέργεια επίσης γινόταν αισθητή σε όλες τις δυνάμεις των ψυχών τους, συνοδευόμενη από μια σταθερή απόφαση της καρδιάς να ζουν για Εκείνον που έζησε και πέθανε για αυτούς. 2. Η αφθονία της αγάπης της — [Αυτό δεν ήταν λιγότερο αξιοσημείωτο. Σε σχεδόν κάθε Εκκλησία, εν μέρει λόγω ποικιλίας απόψεων και συμφερόντων, και εν μέρει λόγω της αδυναμίας της κοινής μας φύσεως, υπάρχουν κάποιες συγκριτικές αποξενώσεις καρδιάς, αν όχι κάποιες πραγματικές διαφωνίες. Αλλά εδώ «η αγάπη εκάστου αυτών πάντων προς αλλήλους ηυξάνετο .»Ο Συμεών στη συνέχεια αναφέρεται στην ακατανίκητη σταθερότητα της υπομονής τους.
Ένα πνεύμα διαπερνούσε όλο το σώμα: και ο χρόνος, αντί να δώσει αφορμή στον εχθρό να υποδαυλίσει διαφορές, είχε μόνο συγκολλήσει και επιβεβαιώσει την αμοιβαία στοργή τους. Σε αυτό έδειξαν πόσο είχαν αυξηθεί στη χάρη, βλέποντας ότι είχαν αφομοιωθεί τόσο πολύ με την εικόνα του Θεού τους, του οποίου το όνομα και η φύση είναι αγάπη. Ευτυχείς, ευτυχείς άνθρωποι, όπου «η ενότητα του Πνεύματος τηρείτο τόσο επίμονα στον δεσμό της ειρήνης!»] 3. Η ακατανίκητη σταθερότητα της υπομονής της — [Μεγάλες ήταν οι δοκιμασίες τους από την αρχή [Σημείωση: Α' Θεσσαλονικείς 1:6 .]: και μολονότι γνωρίζουμε λίγα για τις λεπτομέρειες, μας βεβαιώνεται γενικά ότι οι διωγμοί που υπέστησαν από τους συμπατριώτες τους ήταν του πιο σκληρού και πικρού είδους [Σημείωση: Α' Θεσσαλονικείς 2:14-15 .]. Αλλά φοβήθηκαν;Ο Συμεών προχωρεί για να δείξει πώς ο Απόστολος θεωρούσε αυτή την κατάσταση ως θέμα ευχαριστίας προς τον Θεό.
Ευχαριστίας προς τον Θεό — [Ο Θεός ήταν ο δημιουργός της χάριτος που έλαβαν πρώτα: και ήταν ο δωρητής επίσης όλης της βελτίωσης που είχαν κάνει σε αυτήν. «Απ' αυτόν, και μόνο από αυτόν, βρέθηκε όλος ο καρπός τους.» Σε αυτόν λοιπόν ο Απόστολος απέδωσε τη δόξα, «όπως ήταν πρέπον» να κάνει, και όπως βρήκε τον εαυτό του «υποχρεωμένο» να κάνει. Η δημιουργία του υλικού κόσμου ήταν δική του: ούτε η νέα δημιουργία των ψυχών τους ήταν καθόλου λιγότερο έργο των χεριών του. Αληθώς, χρησιμοποίησε τη θέληση των ανθρώπων: αλλά πρώτα απ' όλα εμφύτευσε εκείνη τη θέληση σε αυτούς, και έπειτα τη χρησιμοποίησε για την εκπλήρωση των δικών του πιο ελεήμονων σκοπών. Από την αρχή μέχρι το τέλος «τους έδωσε και να θέλουν και να ενεργούν κατά την καλή του ευαρέσκεια», όντας εξίσου «ο δημιουργός και ο τελειωτής» όλων. Έτσι λοιπόν πρέπει να κάνουμε και εμείς για ό,τι είναι καλό, είτε στον εαυτό μας είτε στους άλλους. Πρέπει να τον αναγνωρίζουμε σε αυτό, και να τον δοξάζουμε γι' αυτό, και να ομολογούμε, σε σχέση με όλα αυτά, ότι «με τη χάρη του Θεού είμαστε ό,τι είμαστε.»
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Συμεών κλείνει τον λόγο του με μια θερμή προτροπή να προχωρήσουμε μπροστά για υψηλότερα επιτεύγματα.
και καθιστώντας σας περισσότερο όμοιους με Εκείνον που υπέμεινε την αντίφαση των αμαρτωλών εναντίον του εαυτού του, και υπέφερε μέχρι θανάτου. Έτσι η καταλληλότητά σας για τον ουρανό θα αυξάνεται καθημερινά, και θα αναγνωρίζεται πληρέστερα από τον Θεό και Σωτήρα σας την τελευταία ημέρα: και ποτέ δεν χρειάζεται να φοβάστε ότι η ανταπόδοση που θα δώσει θα αντισταθμίσει επαρκώς όλα όσα μπορείτε να κάνετε ή να υποφέρετε σε αυτή την κοιλάδα των δακρύων.Καταλήγει προτρέποντας σε επιμέλεια για τη διάδοση της γνώσεως του Ευαγγελίου.
Ασφαλώς, αν όλοι οι λειτουργοί ένιωθαν τη σημασία αυτών των αληθειών, θα «έκραζαν δυνατά, και δεν θα εφείδοντο.» Αν είχαμε τη δέουσα μέριμνα για την ευημερία των άλλων, θα υπήρχε επίσης μεγαλύτερη προθυμία ανάμεσά μας να πορευθούμε προς τους εθνικούς, και να δείξουμε σε αυτούς τον δρόμο της σωτηρίας. Θα μας αποθάρρυναν λίγες δοκιμασίες ή δυσκολίες, αν λογαριάζαμε το όφελος που θα προέκυπτε για τους απολλυμένους συνανθρώπους μας, ή την ανταπόδοση που εμείς οι ίδιοι θα λαμβάναμε στον κατάλληλο χρόνο; Αγαπητοί αδελφοί, ας μη φοβηθούμε το πρόσωπο του ανθρώπου· ας μη λογαριάσουμε λίγες χλεύες ή ονειδισμούς για χάρη του Κυρίου· ας μη διστάσουμε να υπομείνουμε κακουχίες ως καλοί στρατιώτες: αλλά ας προσβλέψουμε στο τέλος όλων των πραγμάτων· όταν η κατάσταση όλων θα είναι καθορισμένη σε τέλεια αντιστοιχία με τους παρόντες χαρακτήρες και τη συμπεριφορά τους, και κάθε άτομο στο σύμπαν θα λάβει μια δίκαιη «ανταπόδοση μισθού.»
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχει αυξηθεί υπερβαλλόντως η πίστη μου τελευταία, και πού έχει παραμείνει ικανοποιημένη με προηγούμενα μέτρα; Με ποιους τρόπους η αμοιβαία αγάπη του οίκου της πίστεως τόσο με παρηγορεί όσο και με ελέγχει; Είμαι πρόθυμος, όπως οι Θεσσαλονικείς, να λογαριάσω τις παρούσες δοκιμασίες ως ένδειξη μελλοντικής δόξας και να προχωρήσω μπροστά χωρίς επιφύλαξη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, που θα αποκαλυφθείς από τον ουρανό με τους ισχυρούς αγγέλους σου, χάρισε μας χάρη ώστε να σε γνωρίσουμε και να υπακούσουμε στο Ευαγγέλιό σου, ώστε να κριθούμε άξιοι της βασιλείας σου. Αύξησε την πίστη μας μέχρις ότου βλέπει τη δόξα σου με καθαρή όραση· διεύρυνε την αγάπη μας μέχρις ότου αφθονεί προς όλους τους αδελφούς· ενίσχυσε την υπομονή μας μέχρις ότου υπομένει κάθε σταυρό με χαρά. Ας δοξασθεί το όνομά σου σε εμάς και εμείς σε εσένα, κατά την καλή ευαρέσκεια της αγαθότητάς σου, δια του αυτού Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος ζει και βασιλεύει με τον Πατέρα και το Άγιον Πνεύμα, έναν Θεόν, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →