← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερεμίας 31-32 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιερεμίας 31-32Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε προς τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει τους θησαυρούς του Ιερεμία 31-32. Ο Καλβίνος δείχνει πώς ο προφήτης στηρίζει την ελπίδα των εξορίστων στην αρχαία διαθήκη της πιστότητας του Θεού, υπενθυμίζοντάς τους ότι η ίδια δύναμη που φανερώθηκε άλλοτε στην έρημο θα φέρει πάλι την αποκατάσταση. Το σχόλιό του μας προσκαλεί να δούμε ότι το έλεος του Θεού δεν είναι στιγμιαίο αλλά πηγάζει από αιώνιο σκοπό που δεν μπορεί να ανατραπεί από απόσταση, χρόνο ή παρούσα θλίψη. Καθώς ακούμε, ας ενισχύσει η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου τη δική μας πεποίθηση ότι ο Κύριος που κάποτε λύτρωσε τον λαό του θα ολοκληρώσει σίγουρα το έργο της χάριτός του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσει τον Ιερεμία 31-32. Αυτά τα κεφάλαια περιέχουν υποσχέσεις νέας διαθήκης ελέους και της βέβαιης επιστροφής του σκορπισμένου λαού του Θεού. Διάβασε αργά, επιτρέποντας στις λέξεις της αποκατάστασης και της αιώνιας αγάπης να εγκατασταθούν βαθιά. Παρατήρησε πώς ο προφήτης ανακαλεί το ταξίδι της ερήμου και την πιστότητα που υπερβαίνει κάθε εξορία. Άφησε το κείμενο να αφυπνίσει ελπίδα που κανένα διάστημα αναμονής δεν μπορεί να σβήσει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει συνοψίζοντας τον σκοπό του προφήτη να υπενθυμίσει την προηγούμενη απελευθέρωση του Θεού. Τώρα αντιλαμβανόμαστε τον σκοπό του Προφήτη· και μπορούμε να συμπεριλάβουμε σε λίγες λέξεις την ουσία όσων λέγει, — Ότι δεν υπήρχε λόγος να φοβηθούμε, ότι ο Θεός δεν θα ελευθέρωνε εν καιρώ τον λαό Του· διότι ήταν καλώς γνωστόν, ότι όταν έγινε πρώην ο απελευθερωτής του λαού Του, η δύναμις Του κατέστη ένδοξος κατά ποικίλους τρόπους, μάλιστα ότι ήταν ασυλλήπτως μεγάλη, αφού επί σαράντα έτη έθρεψε τον λαό Του εν τη ερήμω, και επίσης ότι η έξοδος αυτών ήταν ως εάν οι νεκροί ανέστησαν εκ των τάφων αυτών, διότι οι Αιγύπτιοι ηδύναντο ευκόλως να φονεύσουν όλον τον λαόν· ώστε ελήφθησαν ως εκ θανάτου, όταν ωδηγήθησαν εις την γην η οποία είχε επαγγελθεί εις τον Αβραάμ. Δεν υπήρχε λοιπόν αμφιβολία ότι ο Θεός θα πάλιν, κατά θαυμαστόν τρόπον, ελευθέρωνεν αυτούς, και θα εφανέρωνε την αυτήν δύναμιν εν τη απελευθερώσει αυτών ως εφαίνετο πρώην προς τους πατέρας αυτών. Ο Καλβίνος κατόπιν αναιρεί το παράπονον του λαού δείχνοντας τον αιώνιον χαρακτήρα της αγάπης του Θεού. Εντεύθεν ο Προφήτης αποκρίνεται, Αλλά, κ.λπ.: ο σύνδεσμος β είναι εδώ αντιθετικός, ως εάν έλεγεν, Όχι, ή Ναι, διότι δύναται επίσης να ληφθή αντί του γμ, γαμ, «Ναι, ηγάπησά σε με αιώνιον αγάπην.» Τότε ο Θεός αποκρίνεται προς τους ασεβείς, και δείχνει, ότι Αυτός γενόμενος άπαξ ο απελευθερωτής του λαού Του, δεν ανέλαβεν αυτό το έργον διά στιγμιαίαν παρόρμησιν, αλλά διότι ούτως υπεσχέθη εις τον Αβραάμ, και είχε υιοθετήσει τον λαόν. Αφού λοιπόν η διαθήκη του Θεού ήτο αιώνιος, ούτως αναιρεί εδώ την ασεβή συκοφαντίαν, ότι ο Θεός ενήργησε γενναιοδώρως μόνον διά στιγμήν προς τον λαόν Του, και εφρόντισε μόνον άπαξ διά τας θλίψεις αυτών, ώστε να βοηθήση αυτούς. Ναι, λέγει, ηγάπησά σε με αιώνιον αγάπην. Ο Θεός λοιπόν εδώ δείχνει, ότι η απολύτρωσις, δι’ ης εφανέρωσε θαυμαστόν δείγμα του ελέους Του, εθεμελιούτο επί της δωρεάν υιοθεσίας η οποία δεν ήτο δι’ εν έτος, αλλά αιώνιος εις την διάρκειαν αυτής. Ούτω βλέπομεν ότι ελέγχει την απεχθή βλασφημίαν του λαού, και υποδηλοί ότι η υιοθεσία ήτο η αιτία της απολυτρώσεως αυτών. Ο Καλβίνος έπειτα εξάγει την πρακτικήν χρήσιν αυτής της αιωνίου διαθήκης διά πάσαν γενεάν πιστών. Και τούτο το χωρίον πρέπει να σημειωθή προσεκτικώς: διότι αύται αι ψευδείς φαντασιώσεις έρχονται αμέσως εις τας διανοίας ημών, όταν αναγινώσκωμεν ή ακούωμεν πώς ο Θεός κατά ποικίλους τρόπους και βαθμούς υπήρξε ελεήμων προς τον λαόν Του, «Ε! τούτο συνέβη πρώην, αλλά δεν γνωρίζομεν εάν ο σκοπός του Θεού παραμένη ο αυτός· αυτός βεβαίως παρέσχεν αυτήν την εύνοιαν εις τον αρχαίον λαόν Του, αλλά δεν γνωρίζομεν εάν η αυτή δύναται ή θέλει να επεκταθή εις ημάς.» Ούτω ο διάβολος, διά της πανουργίας αυτού, υποβάλλει εις ημάς ταύτας τας ψευδείς φαντασιώσεις, αι οποίαι εμποδίζουν την ροήν της χάριτος του Θεού, ώστε να μη έλθη εις ημάς. Ούτω η χάρις του Θεού σταματά εις την πορείαν αυτής, όταν ούτω χωρίζωμεν εαυτούς από τους πατέρας, και από πάντας τους δούλους αυτού προς τους οποίους υπήρξεν ούτω ελεήμων. Είναι, λοιπόν, διδασκαλία ιδιαιτέρως ωφέλιμος, όταν ο Προφήτης δείχνη, ότι οιαδήποτε ευλογίαι ο Θεός έχει εν οιαδήποτε στιγμή παραχωρήσει εις τον αρχαίον λαόν Του, πρέπει να αποδοθούν εις την δωρεάν διαθήκην αυτού, και ότι η διαθήκη εκείνη είναι αιώνιος: και εντεύθεν δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Θεός είναι σήμερον έτοιμος να εξασφαλίση την σωτηρίαν πάντων των ευσεβών· διότι παραμένει πάντοτε ο αυτός, και ουδέποτε μεταβάλλεται· και θα ηθέλεν επίσης η πιστότης και η σταθερότης αυτού να λάμψη εν τη διαθήκη την οποίαν εποιήσατο μετά της Εκκλησίας αυτού. Αφού, λοιπόν, η διαθήκη του Θεού είναι απαραβίαστος και δεν δύναται να αποτύχη, ακόμη και εάν ο ουρανός και η γη περιέλθουν εις σύγχυσιν, οφείλομεν να αισθανώμεθα βέβαιοι ότι ο Θεός θα είναι πάντοτε απελευθερωτής εις ημάς: πώς λοιπόν; διότι η διαθήκη αυτού παραμένει η αυτή· και, επομένως, η δύναμις αυτού να απελευθερώση ημάς θα παραμείνη η αυτή. Αύτη είναι η χρήσις την οποίαν οφείλομεν να κάμωμεν του χωρίου τούτου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος παύει για να δηλώσει τη χρήσιμη διδασκαλία που προκύπτει όταν η απελπισία απειλεί την καρδιά. Μια χρήσιμη διδασκαλία μπορεί επομένως να συναχθεί: Οποτεδήποτε η απελπισία παρουσιάζεται στα μάτια μας ή οποτεδήποτε οι θλίψεις μας μας πειράζουν στην απελπισία ας έλθουν στον νου μας οι ευεργεσίες του Θεού όχι μόνο εκείνες που εμείς οι ίδιοι έχουμε βιώσει αλλά και εκείνες που έχει σε όλες τις εποχές χορηγήσει στην Εκκλησία του σύμφωνα με όσα λέγει επίσης ο Δαβίδ ο οποίος είχε αυτή την παρηγοριά στη θλίψη του όταν πιεζόταν από ακραία κακά και σχεδόν κατακλυζόταν από απελπισία,
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποιες από τις παρούσες περιστάσεις σου χρειάζεσαι περισσότερο να θυμηθείς τα αρχαία ελέη του Θεού; 2. Πώς αλλάζει η μονιμότητα της διαθήκης του Θεού τον τρόπο που βλέπεις τις καθυστερήσεις ή τις απογοητεύσεις; 3. Ποιο βήμα ελπίδας μπορείς να κάνεις σήμερα επειδή ο ίδιος Κύριος που λύτρωσε τον Ισραήλ παραμένει πιστός στον λόγο του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ὑποσχόμενος ἀγαπᾶν τὸν λαόν σου ἀγάπῃ αἰωνίᾳ καὶ συνθήκην καινὴν ποιῆσαι μετ’ αὐτῶν, γράφων τὸν νόμον σου ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν, στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος, ὅταν ἡ ἐξορία καὶ ἡ ἀπώλεια πιέζωσιν σκληρῶς τὰς ψυχὰς ἡμῶν. Ποίησον ἡμᾶς ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ πιστότητι τοῦ Λόγου σου, ὅτι βεβαίως οἰκοδομήσεις καὶ φυτεύσεις πάλιν ὅσα ἡ ἁμαρτία ἠρήμωσε, καὶ ἔσῃ Θεὸς ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα. Διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ ἡμῶν, ἐν τῇ δυνάμει τοῦ Πνεύματός σου, χάρισαι ἡμῖν ταύτην τὴν ἐλπίδα. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →