← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 2 — με τον Μάθιου Χένρι

Θρήνοι 2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι στο κεφάλαιο 2 των Θρήνων μας προσκαλεί σε μια σοβαρή περισυλλογή για τη θεία οργή και τη ανθρώπινη θλίψη. Με προσεκτική προσοχή στον πενθικό τόνο του κειμένου, ο Χένρι ανιχνεύει πώς το χέρι του Θεού διαμορφώνει κάθε συμφορά που πλήττει τη Σιών. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η κρίση δεν είναι ποτέ τυχαία αλλά πηγάζει από την αγάπη της διαθήκης που προκαλείται από την επίμονη αμαρτία. Καθώς ακούμε τη φωνή του σήμερα, οδηγούμαστε να εξετάσουμε τόσο τη σφοδρότητα της οργής του Θεού όσο και την τρυφερότητα των τελικών σκοπών του. Αυτό το μάθημα προσφέρει χώρο για να καθίσουμε με το βάρος αυτών των αληθειών και να ανταποκριθούμε με ταπεινή πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 των Θρήνων. Αφήστε τις επαναλαμβανόμενες κραυγές του «Πώς» και τις ζωντανές εικόνες των ανατρεπόμενων τειχών, των σιωπηλών προφητών και των πενθούντων πρεσβυτέρων να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Παρατηρήστε πώς το κεφάλαιο μετακινείται από την άγρια οργή του Θεού στον ωμό θρήνο του λαού και τελικά σε μια άμεση έκκληση για το ελεήμον βλέμμα του Κυρίου. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και αφήστε το κείμενο να σας προετοιμάσει για τις γνώσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά τονίζοντας την έμφαση που δίνεται στο χέρι του Θεού σε όλη τη διάρκεια των συμφορών που περιγράφονται. Είναι μια πολύ θλιβερή απεικόνιση που γίνεται εδώ για την κατάσταση της εκκλησίας του Θεού, του Ιακώβ και του Ισραήλ, της Σιών και της Ιερουσαλήμ· αλλά η έμφαση σε αυτούς τους στίχους φαίνεται να δίνεται καθ' όλη τη διάρκεια στο χέρι του Θεού στις συμφορές που υποφέρουν. Η θλίψη δεν είναι τόσο ότι γίνονται τέτοια και τέτοια πράγματα όσο ότι ο Θεός τα έχει κάνει, ότι φαίνεται οργισμένος μαζί τους· είναι αυτός που τους παιδεύει, και τους παιδεύει με οργή και με την έντονη δυσαρέσκειά του· έχει γίνει εχθρός τους, και πολεμά εναντίον τους· και αυτό, αυτό είναι η αψίνθιο και η χολή στην θλίψη και τη δυστυχία. Ο Χένρι συνεχίζει αντιπαραβάλλοντας τις προηγούμενες εποχές της εύνοιας του Θεού με την παρούσα οργή. Ι. Ήταν εποχή που η ευαρέσκεια του Θεού ήταν στην εκκλησία του, και εμφανιζόταν σε αυτήν, και εμφανιζόταν για χάρη της, ως φίλος. Αλλά τώρα η δυσαρέσκειά του είναι εναντίον της· είναι οργισμένος μαζί της, και εμφανίζεται και ενεργεί εναντίον της ως εχθρός. Αυτό επαναλαμβάνεται συχνά εδώ, και θρηνείται με λύπη. Ό,τι έχει κάνει το έχει κάνει με την οργή του· αυτό καθιστά την παρούσα ημέρα πραγματικά μελαγχολική ημέρα για εμάς, ότι είναι η ημέρα της οργής του (εδ. 1), και πάλι (εδ. 2) είναι με την οργή του, και (εδ. 3) είναι με την άγρια οργή του, που έχει ρίξει κάτω και έχει αποκόψει, και (εδ. 6) με την αγανάκτηση της οργής του. Σημείωσε, σε εκείνους που ξέρουν να εκτιμούν την εύνοια του Θεού τίποτα δεν φαίνεται πιο τρομερό από την οργή του· οι διορθώσεις με αγάπη γίνονται εύκολα ανεκτές, αλλά οι επιπλήξεις με αγάπη πληγώνουν βαθιά. Είναι η οργή του Θεού που καίει εναντίον του Ιακώβ σαν φλογερή φωτιά (εδ. 3), και είναι φωτιά που καταναλώνει· καταβροχθίζει γύρω, καταβροχθίζει όλες τις τιμές της, όλες τις παρηγοριές της. Αυτή είναι η οργή που χύνεται σαν φωτιά (εδ. 4), σαν τη φωτιά και το θειάφι που έβρεξαν στα Σόδομα και τα Γόμορρα· αλλά ήταν η αμαρτία τους που άναψε αυτή τη φωτιά. Ο Θεός είναι τόσο τρυφερός Πατέρας στα παιδιά του που μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι ποτέ δεν οργίζεται μαζί τους παρά μόνο όταν τον προκαλούν, και του δίνουν αιτία να οργίζεται· ούτε οργίζεται ποτέ περισσότερο από ό,τι υπάρχει αιτία. Η διαθήκη του Θεού μαζί τους ήταν ότι αν υπάκουαν στη φωνή του θα ήταν εχθρός στους εχθρούς τους (Εξ. κγ΄ 22), και ήταν έτσι όσο έμεναν κοντά του· αλλά τώρα είναι εχθρός σε αυτούς· τουλάχιστον είναι ως εχθρός, εδ. 5. Έχει λυγίσει το τόξο του σαν εχθρός, εδ. 4. Στάθηκε με το δεξί του χέρι τεντωμένο εναντίον τους, και ένα σπαθί τραβηγμένο σε αυτό ως αντίπαλος. Ο Θεός δεν είναι πραγματικά εχθρός στον λαό του, όχι, ούτε όταν οργίζεται μαζί τους και τους διορθώνει με οργή. Μπορεί να είμαστε πολύ δυσαρεστημένοι εναντίον των πιο αγαπημένων φίλων και συγγενών μας, τους οποίους όμως απέχουμε πολύ από το να έχουμε εχθρότητα. Αλλά μερικές φορές είναι ως εχθρός σε αυτούς, όταν όλες οι προνοίες του σχετικά με αυτούς φαίνονται στην εξωτερική εμφάνιση να έχουν τάση προς την καταστροφή τους, όταν όλα στρέφονταν εναντίον τους και τίποτα υπέρ τους. Αλλά, ευλογητός ο Θεός, ο Χριστός είναι η ειρήνη μας, ο ειρηνοποιός μας, που έχει σκοτώσει την εχθρότητα, και σε αυτόν μπορούμε να συμφωνήσουμε με τον αντίπαλό μας, που είναι σοφία μας να το κάνουμε, αφού είναι μάταιο να διαφωνούμε μαζί του, και μας προσφέρει πλεονεκτικούς όρους ειρήνης. Αναλογιζόμενος περαιτέρω, ο Χένρι περιγράφει πώς ο Κύριος έχει καλύψει την κόρη της Σιών με ένα σύννεφο. ΙΙ. Ήταν εποχή που η εκκλησία του Θεού εμφανιζόταν πολύ λαμπρή, και ένδοξη, και σημαντική μεταξύ των εθνών· αλλά τώρα ο Κύριος έχει καλύψει την κόρη της Σιών με ένα σύννεφο (εδ. 1), ένα σκοτεινό σύννεφο, που είναι πολύ τρομερό για τον εαυτό του, και μέσα από το οποίο δεν μπορεί να δει το πρόσωπό του· ένα παχύ σύννεφο (έτσι σημαίνει αυτή η λέξη), ένα μαύρο σύννεφο, που επισκιάζει όλη τη δόξα της και κρύβει την εξοχότητά της· όχι τέτοιο σύννεφο όπως εκείνο κάτω από το οποίο ο Θεός τους οδηγούσε μέσα από την έρημο, ή εκείνο στο οποίο ο Θεός πήρε κατοχή του ναού και τον γέμισε με τη δόξα του· όχι, εκείνη η πλευρά του σύννεφου είναι τώρα στραμμένη προς αυτούς που ήταν στραμμένη προς τους Αιγύπτιους στην Ερυθρά Θάλασσα. Η ομορφιά του Ισραήλ τώρα ρίχνεται από τον ουρανό στη γη· οι άρχοντές τους (Β' Σαμ. α΄ 19), η θρησκευτική τους λατρεία, η ομορφιά της αγιότητάς τους, όλα όσα τους συνιστούσαν στην αγάπη και την εκτίμηση των γειτόνων τους και τους έκαναν αγαπητούς, που τους είχαν ανεβάσει στον ουρανό, τώρα μαράθηκαν και χάθηκαν, επειδή ο Θεός το είχε καλύψει με σύννεφο. Έχει αποκόψει όλο το κέρας του Ισραήλ (εδ. 3), όλη την ομορφιά και τη μεγαλοπρέπειά της (Ψαλμ. ρλβ΄ 17), όλη την αφθονία και την πληρότητά της, και όλη τη δύναμη και την εξουσία της. Είχαν, στην υπερηφάνειά τους, υψώσει το κέρας τους εναντίον του Θεού, και επομένως δικαίως ο Θεός θα αποκόψει το κέρας τους. Τους αδυνάτισε να αντισταθούν και να αντιταχθούν στους εχθρούς τους· γύρισε πίσω το δεξί τους χέρι, ώστε να μην είναι σε θέση να ακολουθήσουν το χτύπημα που έδωσαν ούτε να αποκρούσουν το χτύπημα που τους δόθηκε. Τι μπορεί να κάνει το δεξί τους χέρι εναντίον του εχθρού όταν ο Θεός το τραβάει πίσω, και το μαραίνει, όπως έκανε με του Ιεροβοάμ; Έτσι ρίχθηκε η ομορφιά του Ισραήλ, όταν ένας λαός φημισμένος για θάρρος δεν ήταν σε θέση να σταθεί στο έδαφός του ούτε να διατηρήσει τη θέση του.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι στρέφεται στις εκκλήσεις για θρήνο μεταξύ του λαού. ΙΙ. Εκκλήσεις για θρήνο δίνονται εδώ: Η καρδιά του λαού φώναξε προς τον Κύριο, εδ. 18. Μερικοί φοβούνται ότι ήταν κραυγή, όχι αληθινής μετάνοιας, αλλά πικρής παραπόνου· η καρδιά τους ήταν γεμάτη θλίψη όσο μπορούσε να χωρέσει, και έδωσαν διέξοδο σε αυτήν με θλιβερά ουρλιαχτά και κραυγές, στις οποίες χρησιμοποίησαν το όνομα του Θεού· όμως θα υποθέσουμε φιλάνθρωπα ότι πολλοί από αυτούς φώναξαν με ειλικρίνεια προς τον Θεό για έλεος στη δυστυχία τους· και ο προφήτης τους προτρέπει να συνεχίσουν να το κάνουν: «Ω τείχος της κόρης της Σιών! είτε εσείς που στέκεστε στο τείχος, εσείς οι φύλακες στα τείχη (Ησ. ξβ΄ 6), όταν βλέπετε τους εχθρούς στρατοπεδευμένους γύρω από τα τείχη και κάνοντας τις προσεγγίσεις τους προς αυτά, ή εξαιτίας του τείχους (αυτό είναι το θέμα του θρήνου), εξαιτίας της κατάρρευσης του τείχους (που δεν έγινε παρά μόνο περίπου ένα μήνα μετά την κατάληψη της πόλης), εξαιτίας αυτής της περαιτέρω συμφοράς, ας θρηνήσει ακόμα η κόρη της Σιών.» Αυτό ήταν κάτι που ο Νεεμίας θρήνησε πολύ αργότερα, Νεεμ. α΄ 3, 4. «Ας τρέχουν δάκρυα σαν ποτάμι ημέρα και νύχτα, κλάψε χωρίς διακοπή, μην δίνεις στον εαυτό σου ανάπαυση από το κλάμα, ας μην παύσει το μήλο του ματιού σου.» Αυτό υπονοεί, 1. Ότι οι συμφορές θα συνεχίζονταν, και οι αιτίες θλίψης θα επανεμφανίζονταν συχνά, και νέα αφορμή θα δινόταν σε αυτούς κάθε ημέρα και κάθε νύχτα να θρηνούν για τον εαυτό τους. 2. Ότι θα ήταν επιρρεπείς, με τον καιρό, να γίνουν αναίσθητοι και ανόητοι κάτω από το χέρι του Θεού, και θα χρειαζόταν να καλούνται ακόμα να θλίβουν τις ψυχές τους όλο και περισσότερο, μέχρις ότου οι υπερήφανες και σκληρές καρδιές τους ταπεινωθούν και μαλακώσουν πλήρως. Ο Χένρι καταλήγει εξετάζοντας τις αιτίες για έναν τέτοιο βαθύ θρήνο. ΙΙΙ. Αιτίες για θρήνο αποδίδονται εδώ, και οι συμφορές που πρέπει να θρηνηθούν περιγράφονται πολύ συγκεκριμένα και παθητικά.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη ζωή σας έχετε αισθανθεί το χέρι του Θεού να διαμορφώνει περιστάσεις που μοιάζουν με κρίση παρά με απλή δυσκολία; Πώς μπορεί ο ειλικρινής θρήνος, αντί για γρήγορες εξηγήσεις, να ανοίξει τον δρόμο για βαθύτερη εμπιστοσύνη στους σκοπούς του Θεού; Ποιες πρακτικές μετάνοιας ή ανάμνησης θα μπορούσαν να σας βοηθήσουν να εκτιμήσετε περισσότερο την παρουσία και τον Λόγο του Θεού σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, ερχόμαστε ενώπιόν σου αναγνωρίζοντας ότι η οργή σου είναι πραγματική και το έλεός σου είναι ακόμα μεγαλύτερο. Δίδαξέ μας να βλέπουμε το χέρι σου ακόμα και σε εποχές απώλειας και να φέρνουμε τη θλίψη μας ειλικρινά σε σένα. Μαλάκωσε τις καρδιές μας όπου έχουμε γίνει αναίσθητοι στον Λόγο σου και στις προειδοποιήσεις σου. Αποκατάστησε σε εμάς έναν άγιο φόβο που θησαυρίζει την παρουσία σου πάνω από κάθε παρηγοριά. Ας γίνουν οι θρήνοι μας προσευχές που μας γυρίζουν πίσω σε σένα, τον μόνο που μπορεί να θεραπεύσει και να ανοικοδομήσει. Στο όνομα του Χριστού της ειρήνης μας προσευχόμαστε, Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →