← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Έξοδος 7-8 — με τον Brown

Έξοδος 7-8Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Υπόμνημα σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown. Η κλασική τους έκθεση στίχο προς στίχο ανοίγει τη δραματική αντιπαράθεση μεταξύ Μωυσή και Φαραώ στην Έξοδο 7-8, παρακολουθώντας τις τρεις πρώτες πληγές και τη σκλήρυνση της καρδιάς του Αιγύπτιου βασιλιά. Με ευλαβική σαφήνεια το υπόμνημα υπογραμμίζει την κυρίαρχη δύναμη του Θεού που εκδηλώνεται μέσω των υπηρετών Του και τη ματαιότητα κάθε αντίστασης στον λόγο Του. Καθώς ακούμε, είθε το Πνεύμα να μας χαρίσει νέα διορατικότητα σε αυτές τις αρχαίες σκηνές και την αιώνια κλήση τους να εμπιστευόμαστε και να υπακούμε στον Κύριο των δυνάμεων.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψτε τώρα στην Έξοδο, κεφάλαια 7 και 8. Διαβάστε αργά την αφήγηση της δεύτερης ακρόασης του Μωυσή και του Ααρών με τον Φαραώ, το θαύμα των ράβδων και τις διαδοχικές πληγές του αίματος, των βατράχων και των σκνιπών. Παρατηρήστε τις επαναλαμβανόμενες αντιπαραθέσεις στον Νείλο και την αυξανόμενη απόδειξη της θείας εξουσίας. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει· μετά επιστρέψτε για να εξετάσετε πώς το υπόμνημα ξεδιπλώνει το νόημά του για τον λαό του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την έκθεση της δεύτερης συνέντευξης παρουσιάζοντας τον θείο διορισμό του Μωυσή και του Ααρών. Στίχος 1. 1. ο Κύριος είπε στον Μωυσή —Εδώ ενθαρρύνεται να περιμένει ξανά τον βασιλιά—όχι, όμως, όπως προηγουμένως, με τη στάση ενός ταπεινού ικέτη, αλλά τώρα οπλισμένος με διαπιστευτήρια ως πρεσβευτής του Θεού, και να κάνει την απαίτησή του με έναν τόνο και τρόπο που κανένας επίγειος μονάρχης ή αυλή δεν είχε ποτέ δει. Σε έκανα θεό —'έκανα', δηλαδή, έθεσα, διόρισα· 'έναν θεό'· δηλαδή, επρόκειτο να ενεργήσει σε αυτή την υπόθεση ως εκπρόσωπος του Θεού, να ενεργήσει και να μιλήσει στο Όνομά Του και να εκτελέσει πράγματα πέρα από τη συνηθισμένη πορεία της φύσης. Οι Ανατολίτες λένε συνήθως για έναν άνθρωπο που είναι εξαιρετικά μεγάλος ή σοφός, 'είναι θεός' μεταξύ των ανθρώπων. Ο Ααρών ο αδελφός σου θα είναι ο προφήτης σου —δηλαδή, 'ερμηνευτής' ή 'εκπρόσωπος'. Ο ένας επρόκειτο να είναι ο αντιπρόσωπος του Θεού, και ο άλλος πρέπει να θεωρείται ο ομιλητής σε όλες τις επόμενες σκηνές, ακόμα κι αν το όνομά του δεν αναφέρεται ρητά. Στη συνέχεια εξετάζουν τον αγώνα με τους Αιγύπτιους μάγους και τις μαγείες τους. Στίχος 11. 11. Τότε ο Φαραώ κάλεσε επίσης τους σοφούς και τους μάγους, κ.λπ.—Ο σκοπός του να τους καλέσει ήταν να διαπιστώσει αν αυτό που έκανε ο Ααρών ήταν πράγματι έργο θείας δύναμης ή απλώς ένα κατόρθωμα μαγικής τέχνης. Οι μάγοι της Αιγύπτου στη σύγχρονη εποχή είναι από καιρό διάσημοι ειδήμονες στο να γοητεύουν φίδια, και ιδιαίτερα πιέζοντας τον αυχένα, τα ρίχνουν σε ένα είδος καταληψίας, που τα καθιστά άκαμπτα και ακίνητα—έτσι φαίνεται να τα μετατρέπουν σε ράβδο. Κρύβουν το φίδι πάνω τους, και με πράξεις ταχυδακτυλουργίας το βγάζουν από τα ρούχα τους, άκαμπτο και ίσιο σαν ράβδο. Ακριβώς το ίδιο κόλπο έπαιξαν και οι αρχαίοι προκάτοχοί τους, οι πιο φημισμένοι από τους οποίους, ο Ιάννης και ο Ιάμβρης ( 2 Τιμόθεο 3:8 ), κλήθηκαν σε αυτή την περίσταση. Είχαν χρόνο μετά την κλήση να κάνουν κατάλληλες προετοιμασίες—και έτσι φαίνεται ότι πέτυχαν με τις 'μαγείες' τους να ασκήσουν μια ψευδαίσθηση στις αισθήσεις. Το υπόμνημα στη συνέχεια παρακολουθεί την πρώτη πληγή και τις καταστροφικές της επιπτώσεις στα ύδατα της Αιγύπτου. Στίχος 17. 17-21. Ο Ααρών ύψωσε τη ράβδο και χτύπησε τα νερά, κ.λπ.—Είτε το νερό μετατράπηκε σε πραγματικό αίμα, είτε μόνο στην εμφάνισή του (και η Παντοδυναμία μπορούσε να επιτύχει το ένα τόσο εύκολα όσο και το άλλο), αυτή ήταν μια σοβαρή καταστροφή. Πόσο μεγάλη πρέπει να ήταν η απογοήτευση και η αηδία σε όλη τη χώρα όταν ο ποταμός έγινε αιματηρό κόκκινο χρώμα, το οποίο απεχθάνονταν εθνικά· το αγαπημένο τους ποτό έγινε ένα αηδιαστικό ρόφημα, και τα ψάρια, που αποτελούσαν τόσο μεγάλο μέρος της τροφής, καταστράφηκαν. [Βλέπε στο :- .] Η τεράστια κλίμακα στην οποία επιβλήθηκε η πληγή φαίνεται από την επέκτασή της στα 'ρεύματα', ή παρακλάδια του Νείλου—στους 'ποταμούς', τα κανάλια, τις 'λίμνες' και τις 'δεξαμενές', αυτό που απομένει μετά από μια υπερχείλιση, τις δεξαμενές, και τα πολλά οικιακά δοχεία στα οποία φυλασσόταν το νερό του Νείλου για φιλτράρισμα. Και αναλόγως οι ταλαιπωρίες του λαού από τη δίψα πρέπει να ήταν σοβαρές. Τίποτα δεν μπορούσε να ταπεινώσει περισσότερο την υπερηφάνεια της Αιγύπτου από αυτή την ατίμωση που έφερε στον εθνικό τους θεό. Τέλος περιγράφουν την πληγή των σκνιπών και την αναγκαστική ομολογία των μάγων. Στίχος 16. 16. χτύπησε τη σκόνη της γης, κ.λπ.—Η ράβδος του Ααρών, με την οδηγία του Μωυσή, ο οποίος διατάχθηκε από τον Θεό, υψώθηκε ξανά, και η γη γέμισε με κουνούπια, σκνίπες—αυτή είναι η σωστή σημασία του πρωτότυπου όρου. Σε συνηθισμένες συνθήκες πικραίνουν τη ζωή στις Ανατολικές χώρες, και επομένως η τρομερή φύση αυτής της πληγής στην Αίγυπτο μπορεί να φανταστεί κανείς όταν καμία προφύλαξη δεν μπορούσε να προστατεύσει από το οδυνηρό τους τσίμπημα. Το πολύ μικρό μέγεθος και η ασήμαντη φύση αυτών των άγριων εντόμων τα έκαναν μια τρομερή μάστιγα. Οι μάγοι ποτέ δεν επιχείρησαν καμία μίμηση, και αυτό που ούτε το αίμα του ποταμού ούτε η ενόχληση των βατράχων είχαν κάνει, η επίσκεψη αυτού του μικροσκοπικού εχθρού τους ανάγκασε να αναγνωρίσουν 'αυτό είναι το δάχτυλο του Θεού'—σωστά 'θεών', γιατί μιλούσαν ως ειδωλολάτρες. :- . ΠΛΗΓΗ ΤΩΝ ΜΥΓΩΝ.
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς πιέζουν το μάθημα της προσωρινής μαλάκυνσης του Φαραώ που ακολουθήθηκε από ανανεωμένη σκληρότητα. Στίχος 8. 8-15. Ο Φαραώ κάλεσε, . . . Παρακάλεσε τον Κύριο, να αφαιρέσει τους βατράχους από μένα —Ο βάτραχος, ο οποίος χρησιμοποιήθηκε τώρα ως όργανο θλίψης, είτε από σεβασμό είτε από αποστροφή, ήταν αντικείμενο εθνικής δεισιδαιμονίας για τους Αιγυπτίους, με τον θεό Πθα να απεικονίζεται με κεφάλι βατράχου. Αλλά ο τεράστιος αριθμός, μαζί με τη δυσοσμία τους, τους έκανε μια αφόρητη ενόχληση, έτσι ώστε ο βασιλιάς ταπεινώθηκε τόσο πολύ ώστε να υποσχεθεί ότι, αν ο Μωυσής μεσολαβούσε για την απομάκρυνσή τους, θα συγκατατίθετο στην αναχώρηση του Ισραήλ, και σε συμμόρφωση με αυτή την έκκληση, αποσύρθηκαν την ίδια ώρα που όρισε ο ίδιος ο μονάρχης. Αλλά πολλοί, ενώ υποφέρουν τις συνέπειες των αμαρτιών τους, κάνουν υποσχέσεις μεταμέλειας και υπακοής τις οποίες αργότερα ξεχνούν· και έτσι ο Φαραώ, όταν είδε ότι υπήρχε μια ανάπαυλα, σκληρύνθηκε ξανά [ Έξοδος 8:15 ]. Έξοδος 8:15- : . ΠΛΗΓΗ ΤΩΝ ΣΚΝΙΠΩΝ. Κλείνουν την ενότητα υπογραμμίζοντας την τελική άρνηση του Φαραώ μετά την πληγή των μυγών. Στίχος 25. 25-32. Ο Φαραώ κάλεσε τον Μωυσή, . . . Πηγαίνετε, θυσιάστε στον Θεό σας στη γη, κ.λπ.—Μεταξύ της ανυπόμονης αγωνίας να απαλλαγεί από αυτή τη μάστιγα και της απροθυμίας εκ μέρους των Εβραίων δούλων, ο βασιλιάς ακολούθησε την πορεία της σκοπιμότητας· πρότεινε να τους αφήσει ελεύθερους να συμμετάσχουν στις θρησκευτικές τους τελετές σε οποιοδήποτε μέρος του βασιλείου. Αλλά πιστός στις οδηγίες του, ο Μωυσής δεν θα δεχόταν καμία τέτοια ρύθμιση· ανέφερε έναν πολύ βάσιμο λόγο για να δείξει τον κίνδυνο αυτής, και ο βασιλιάς, έχοντας υποχωρήσει τόσο ώστε να τους επιτρέψει μια σύντομη αργία πέρα από τα σύνορα, προσάρτησε σε αυτή την παραχώρηση ένα αίτημα να παρακαλέσει ο Μωυσής τον Ιεχωβά για την απομάκρυνση της πληγής. Υποσχέθηκε να το κάνει, και αυτή απομακρύνθηκε την επόμενη μέρα. Αλλά μόλις τελείωσε η πίεση, το πνεύμα του Φαραώ, σαν ένα λυγισμένο τόξο, επανήλθε στην συνηθισμένη του σκληροκαρδία, και, αδιαφορώντας για την υπόσχεσή του, αρνήθηκε να αφήσει τον λαό να φύγει.
Απαντήστε
1. Πού βλέπω το κυρίαρχο χέρι του Θεού πιο καθαρά σε αυτές τις αρχικές κρίσεις; 2. Πώς με προειδοποιεί το μοτίβο αντίστασης του Φαραώ ενάντια στην καθυστέρηση της μετάνοιας; 3. Σε ποιον τομέα της ζωής μου μπαίνω στον πειρασμό να αντιμετωπίζω τον λόγο του Θεού ως διαπραγματεύσιμο και όχι ως απόλυτο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Θεέ του Ισραήλ, που έστειλες τον Μωυσή και τον Ααρών με σημεία και θαύματα εναντίον του υπερήφανου καταπιεστή, χάρισέ μας χάρη να υποκλιθούμε στον λόγο Σου χωρίς καθυστέρηση. Εσύ μόνος είσαι κυρίαρχος σε κάθε καρδιά· σπάσε την πείσμα που ακόμα παραμένει μέσα μας. Όπως οι μάγοι αναγκάστηκαν να ομολογήσουν το δάχτυλό Σου, έτσι δίδαξέ μας να αναγνωρίζουμε τη δύναμή Σου σε κάθε δοκιμασία. Κράτησέ μας από την ανοησία του Φαραώ, ο οποίος υποσχέθηκε διόρθωση μόνο για να επιστρέψει στους προηγούμενους τρόπους του. Είθε το Πνεύμα Σου να εργαστεί μέσα μας μια αληθινή και διαρκή υπακοή, ώστε να Σε υπηρετούμε στη γη των ζώντων, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →