← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 19-20 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 19-20Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από την ωμή ειλικρίνεια των κεφαλαίων 19 και 20 του Ιώβ, όπου η οδύνη συναντά την ακλόνητη ελπίδα. Το σχόλιό του αποκαλύπτει πώς ο Ιώβ απαντά στους επικριτές του ενώ αγκυροβολεί την ψυχή του στη μελλοντική λύτρωση. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του Χένρι, ανακαλύπτουμε τόσο το βάρος των παρόντων δοκιμασιών όσο και το φως των αιώνιων υποσχέσεων. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να ακούσουμε προσεκτικά τα λόγια του Ιώβ και τις σκέψεις του Χένρι, επιτρέποντάς τους να διαμορφώσουν τις δικές μας αντιδράσεις στις δυσκολίες. Μαζί θα εξερευνήσουμε το παράπονο, την παρηγοριά και την πρόσκληση να εμπιστευθούμε τον ζωντανό Λυτρωτή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 19 και 20 του Ιώβ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τη βαθιά αίσθηση απομόνωσης του Ιώβ και τη θαρραλέα διακήρυξη της πίστης του σε έναν ζωντανό Λυτρωτή. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφείτε στις παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι. Σκεφτείτε πώς ο Ιώβ μετακινείται από τον θρήνο στην εμπιστευτική ελπίδα και προετοιμαστείτε να δεχθείτε τη σοφία που αντλεί ο Χένρι από αυτές τις αρχαίες ανταλλαγές.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή της απάντησης του Ιώβ στον Βιλδάδ. Αυτό το κεφάλαιο είναι η απάντηση του Ιώβ στον λόγο του Βιλδάδ στο προηγούμενο κεφάλαιο. Αν και το πνεύμα του ήταν λυπημένο και πολύ θερμαινόμενο, και ο Βιλδάδ ήταν πολύ ευερέθιστος, ωστόσο του έδωσε άδεια να πει όλα όσα σχεδίαζε να πει, και δεν τον διέκοψε στη μέση του επιχειρήματός του· αλλά, όταν τελείωσε, του έδωσε μια δίκαιη απάντηση, στην οποία, Ι. Παραπονιέται για άδικη μεταχείριση. Και πολύ άδικα το παίρνει. 1. Ότι οι παρηγορητές του πρόσθεσαν στη θλίψη του, εδ. 2-7. 2. Ότι ο Θεός του ήταν ο συγγραφέας της θλίψης του, εδ. 8-12. 3. Ότι οι συγγενείς και οι φίλοι του ήταν ξένοι προς αυτόν, και αποφεύγοντάς τον, στη θλίψη του, εδ. 20-22. ΙΙ. Παρηγορεί τον εαυτό του με τις πιστεύουσες ελπίδες ευτυχίας στον άλλο κόσμο, αν και είχε τόσο λίγη παρηγοριά σε αυτόν, κάνοντας μια πολύ επίσημη ομολογία της πίστης του, με την επιθυμία να καταγραφεί ως απόδειξη της ειλικρίνειάς του, εδ. 23-27. ΙΙΙ. Ολοκληρώνει με μια προειδοποίηση προς τους φίλους του να μην επιμείνουν στις σκληρές κρίσεις τους εναντίον του, εδ. 28, 29. Αν η διαμαρτυρία που κάνει εδώ ο Ιώβ για τα παράπονά του μπορεί μερικές φορές να δικαιολογήσει τα παράπονά μας, ωστόσο οι χαρούμενες απόψεις του για τη μελλοντική κατάσταση, ταυτόχρονα, μπορεί να μας ντροπιάσουν εμάς τους χριστιανούς, και μπορεί να χρησιμεύσουν για να σιγήσουν τα παράπονά μας, ή τουλάχιστον να τα ισορροπήσουν. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια πώς ο Ιώβ περιγράφει την αδικία των φίλων του. Ι. Πώς περιγράφει την αδικία τους προς αυτόν και τι λογαριασμό δίνει γι' αυτήν. 1. Βασάνισαν την ψυχή του, και αυτό είναι πιο οδυνηρό από τη βασάνιση των οστών, Ψαλμός 6,2-3. Ήταν οι φίλοι του· ήρθαν να τον παρηγορήσουν, προσποιήθηκαν ότι τον συμβούλευαν για το καλύτερο· αλλά με μεγάλη σοβαρότητα, και επίδειξη σοφίας και ευσέβειας, έθεσαν τον εαυτό τους να του αφαιρέσουν τη μόνη παρηγοριά που του είχε απομείνει τώρα σε έναν καλό Θεό, μια καλή συνείδηση, και ένα καλό όνομα· και αυτό τον βασάνισε στην καρδιά του. 2. Τον έσπασαν σε κομμάτια με λόγια, και αυτά ήταν σίγουρα σκληρά και πολύ σκληρά λόγια που θα έσπαγαν έναν άνθρωπο σε κομμάτια: τον λυπήθηκαν, και έτσι τον έσπασαν· και επομένως θα υπάρξει λογαριασμός στο μέλλον για όλες τις σκληρές ομιλίες που ειπώθηκαν εναντίον του Χριστού και του λαού του, Ιούδα 15. 3. Τον επέπληξαν, (εδ. 3), του έδωσαν κακό χαρακτήρα και του απέδωσαν πράγματα που δεν γνώριζε. Σε ένα ειλικρινές μυαλό η επίπληξη είναι κάτι κοφτερό. 4. Έκαναν τον εαυτό τους ξένο προς αυτόν, ήταν αποφεύγοντάς τον τώρα που βρισκόταν στις δοκιμασίες του, και φαινόταν σαν να μην τον γνώριζαν (κεφ. 2,12), δεν ήταν ελεύθεροι μαζί του όπως συνήθιζαν όταν ήταν στην ευημερία του. Αυτοί που κυβερνώνται από το πνεύμα του κόσμου, και όχι από αρχές αληθινής τιμής ή αγάπης, κάνουν τον εαυτό τους ξένο προς τους φίλους τους, ή τους φίλους του Θεού, όταν βρίσκονται σε δοκιμασία. Ένας φίλος αγαπά πάντα. 5. Όχι μόνο αποξενώθηκαν από αυτόν, αλλά μεγάλωσαν τον εαυτό τους εναντίον του (εδ. 5), όχι μόνο φαίνονταν αποφεύγοντάς τον, αλλά φαίνονταν μεγάλοι πάνω του, και τον περιφρονούσαν, μεγαλώνοντας τον εαυτό τους για να τον καταπιέσουν. Είναι κάτι ταπεινό, είναι κάτι βάσιμο, έτσι να ποδοπατάς αυτούς που είναι κάτω. 6. Υποστήριξαν εναντίον του την επίπληξή του, δηλαδή χρησιμοποίησαν τη θλίψη του ως επιχείρημα εναντίον του για να αποδείξουν ότι είναι κακός άνθρωπος. Θα έπρεπε να είχαν υποστηρίξει υπέρ αυτού την ακεραιότητά του, και να τον βοηθήσουν να πάρει την παρηγοριά αυτής κάτω από τη θλίψη του, και έτσι να είχαν υποστηρίξει αυτό εναντίον της επίπληξής του (όπως ο Απόστολος Παύλος, Β΄ Κορινθίους 1,12)· αλλά, αντί γι' αυτό, υποστήριξαν την επίπληξή του εναντίον της ακεραιότητάς του, που δεν ήταν μόνο άδικο, αλλά πολύ άδικο· γιατί πού θα βρούμε έναν έντιμο άνθρωπο αν η επίπληξη μπορεί να γίνει δεκτή ως επιχείρημα εναντίον του; Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην επίσημη ομολογία πίστης του Ιώβ στον Λυτρωτή. Σε όλες τις συνομιλίες μεταξύ του Ιώβ και των φίλων του δεν βρίσκουμε πιο βαρυσήμαντες και σημαντικές γραμμές από αυτές· θα περίμενε κανείς κάτι τέτοιο; Εδώ υπάρχει πολύ τόσο από τον Χριστό όσο και από τον ουρανό σε αυτούς τους στίχους: και αυτός που είπε τέτοια πράγματα όπως αυτά δήλωσε ξεκάθαρα ότι αναζητούσε την καλύτερη χώρα, δηλαδή την ουράνια· όπως έκαναν οι πατριάρχες εκείνης της εποχής, Εβραίους 11,14. Έχουμε εδώ το σύμβολο πίστης του Ιώβ, ή την ομολογία πίστης του. Η πίστη του στον Θεό τον Πατέρα Παντοδύναμο, τον Δημιουργό του ουρανού και της γης, και τις αρχές της φυσικής θρησκείας, τις είχε συχνά ομολογήσει: αλλά εδώ τον βρίσκουμε όχι ξένο στη αποκαλυπτική θρησκεία· αν και η αποκάλυψη του υποσχεμένου Σπέρματος, και της υποσχεμένης κληρονομιάς, διακρινόταν τότε μόνο σαν την αυγή της ημέρας, ωστόσο ο Ιώβ διδάχθηκε από τον Θεό να πιστεύει σε έναν ζωντανό Λυτρωτή, και να προσβλέπει στην ανάσταση των νεκρών και τη ζωή του μέλλοντος αιώνα, γιατί γι' αυτά, αναμφίβολα, πρέπει να εννοηθεί ότι μιλά. Αυτά ήταν τα πράγματα με τα οποία παρηγορούσε τον εαυτό του με την προσδοκία, και όχι μια απελευθέρωση από τη θλίψη του ή μια αναβίωση της ευτυχίας του σε αυτόν τον κόσμο, όπως θα τον καταλάβαιναν μερικοί· γιατί εκτός από το ότι οι εκφράσεις που χρησιμοποιεί εδώ, για τον Λυτρωτή που στέκεται την τελευταία ημέρα πάνω στη γη, για το ότι βλέπει τον Θεό, και τον βλέπει για τον εαυτό του, είναι άθλια εξαναγκασμένες αν εννοηθούν για οποιαδήποτε προσωρινή απελευθέρωση, είναι πολύ σαφές ότι δεν είχε καμία προσδοκία καθόλου για την επιστροφή του σε μια ευημερούσα κατάσταση σε αυτόν τον κόσμο. Είχε μόλις πει ότι ο δρόμος του ήταν περιφραγμένος, (εδ. 8) και η ελπίδα του απομακρύνθηκε σαν δέντρο, εδ. 10. Μάλιστα, και μετά από αυτό εξέφρασε την απελπισία του για οποιαδήποτε παρηγοριά σε αυτή τη ζωή, κεφ. 23,8,9· 30,23. Έτσι ώστε πρέπει αναγκαστικά να τον εννοήσουμε για τη λύτρωση της ψυχής του από τη δύναμη του τάφου, και την υποδοχή του στη δόξα, που μιλάται για, Ψαλμός 49,15. Έχουμε λόγους να πιστεύουμε ότι ο Ιώβ βρισκόταν ακριβώς τώρα υπό μια εξαιρετική ώθηση του μακαρίου Πνεύματος, που τον ύψωσε πάνω από τον εαυτό του, του έδωσε φως, και του έδωσε έκφραση, ακόμη και προς έκπληξή του. Και μερικοί παρατηρούν ότι, μετά από αυτό, δεν βρίσκουμε τους λόγους του Ιώβ τέτοια παθιασμένα, ευερέθιστα, ακατάλληλα παράπονα για τον Θεό και την πρόνοιά του όπως έχουμε συναντήσει πριν: αυτή η ελπίδα ηρέμησε το πνεύμα του, ηρέμησε την καταιγίδα και, έχοντας ρίξει εδώ άγκυρα μέσα στο καταπέτασμα, το μυαλό του κρατήθηκε σταθερό από αυτόν τον καιρό και μετά. Ας παρατηρήσουμε,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει σημειώνοντας την πρόθεση πίσω από τη δημόσια διακήρυξη ελπίδας του Ιώβ. Ι. Για ποια πρόθεση κάνει ο Ιώβ αυτή την ομολογία της πίστης του εδώ. Ποτέ τίποτα δεν ήρθε πιο κατάλληλα, ή για καλύτερο σκοπό. 1. Ο Ιώβ κατηγορούνταν τώρα, και αυτό ήταν η έκκλησή του. Οι φίλοι του τον επέπληξαν ως υποκριτή και τον περιφρόνησαν ως κακό άνθρωπο· αλλά αυτός επικαλείται το σύμβολο πίστης του, την πίστη του, την ελπίδα του, και τη δική του συνείδηση, που όχι μόνο τον αθώωσε από κυρίαρχη αμαρτία, αλλά τον παρηγόρησε με την προσδοκία μιας μακαρίας ανάστασης. Αυτά δεν είναι τα λόγια αυτού που έχει δαιμόνιο. Επικαλείται την έλευση του Λυτρωτή, από αυτή τη διαμάχη στο δικαστήριο στην κρίση του θρόνου, ακόμη και σε αυτόν στον οποίο έχει ανατεθεί όλη η κρίση, που ήξερε ότι θα τον δικαίωνε. Η σκέψη της ημέρας του Θεού που έρχεται θα κάνει πολύ μικρό πράγμα για εμάς να κρινόμαστε από την κρίση του ανθρώπου, Α΄ Κορινθίους 4,3,4. Πόσο εύκολα μπορούμε να αντέξουμε τις άδικες συκοφαντίες και τις επικρίσεις των ανθρώπων ενώ περιμένουμε την ένδοξη εμφάνιση του Λυτρωτή μας, και των λυτρωμένων του, την τελευταία ημέρα, και ότι τότε θα υπάρξει ανάσταση ονομάτων, καθώς και σωμάτων! 2. Ο Ιώβ ήταν τώρα θλιμμένος, και αυτό ήταν το τονωτικό του· όταν πιεζόταν υπερβολικά αυτό τον κρατούσε από το λιποθυμία—πίστευε ότι θα έβλεπε την καλοσύνη του Κυρίου στη χώρα των ζωντανών· όχι σε αυτόν τον κόσμο, γιατί αυτός είναι η χώρα των πεθαμένων.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς μπορεί η ανάμνηση ενός ζωντανού Λυτρωτή να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε στιγμές απομόνωσης ή παρεξήγησης; Σε ποιους τομείς της ζωής πειράζεστε να μεγαλώνετε τον εαυτό σας εναντίον άλλων που υποφέρουν; Πού σας προσκαλεί ο Θεός να αγκυροβολήσετε την ελπίδα σας πέρα από τις παρούσες συνθήκες;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν μέσωι τῶν παθημάτων ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ὁμολογῶμεν εἰλικρινῶς τὸν πόνον μας, ἐνῶ κρατοῦμεν σταθερὰ τὴν ὑπόσχεσιν ὅτι ὁ ζῶν Λυτρωτής μας θὰ σταθῇ ἐπὶ τῆς γῆς. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ νὰ προσθέτωμεν εἰς τὰ βάρη τῶν θλιβομένων, καὶ στερέωσον τὴν ἐλπίδα μας εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν ὅτε θὰ σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον ἐν τῇ δυνάμει τῆς ἀναστάσεως τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →