← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων

Α΄ Μακκαβαίων 7-8 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Α' Μακκαβαίων 7-8Υπόμνημα της Βίβλου Haydock22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα έβδομο και όγδοο κεφάλαια του Πρώτου Μακκαβαίων ιχνηλατούν μια αποφασιστική μετατόπιση στον αγώνα για την ιουδαϊκή ανεξαρτησία. Μετά τον θάνατο του Αντιόχου Επιφανούς, ο Δημήτριος διαφεύγει από τη ρωμαϊκή κράτηση και καταλαμβάνει τον θρόνο των Σελευκιδών, εγκαθιστώντας υπάκουους αξιωματούχους που επαναλαμβάνουν την εκστρατεία κατά του Ιούδα και των οπαδών του. Η αφήγηση καταγράφει τόσο την προδοσία του Άλκιμου όσο και την προσωρινή επιτυχία του Νικάνορα πριν στραφεί στη διπλωματική προσέγγιση του Ιούδα προς τη Ρώμη. Αυτά τα γεγονότα απεικονίζουν την αλληλεπίδραση μεταξύ πολιτικής φιλοδοξίας, θρησκευτικής πιστότητας και της αναζήτησης αξιόπιστων συμμάχων. Οι αναγνώστες συναντούν το κόστος της εσφαλμένης εμπιστοσύνης όταν οι Ασιδαίοι αποδέχονται τις διαβεβαιώσεις του Άλκιμου, καθώς και την συνετή αναγνώριση ότι ακόμη και ισχυρές αυτοκρατορίες μπορούν να υπηρετήσουν τη θεία πρόνοια. Τα κεφάλαια επομένως προετοιμάζουν την κοινότητα να σταθμίσει την στρατιωτική αντίσταση έναντι της διαπραγματευμένης ασφάλειας ενώ παραμένει αγκυρωμένη στη διαθήκη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Διαβάστε το Πρώτο Μακκαβαίων 7–8 στην Έκδοση Ντουάι Ρέιμς ή στην Καθολική Δημόσια Έκδοση. Προσέξτε πώς ο Δημήτριος εδραιώνει την εξουσία και αποστέλλει τον Βακχίδη με τον Άλκιμο του οποίου οι ψευδείς υποσχέσεις οδηγούν στη σφαγή των Ασιδαίων. Παρατηρήστε το επαναλαμβανόμενο μοτίβο των δόλιων διαπραγματεύσεων από τον Νικάνωρα και την ταχεία αντιστροφή στην Αδασά. Δώστε προσοχή στην προσευχή των ιερέων για τον βασιλιά ακόμη και υπό απειλή και στο λεπτομερές πορτρέτο των ρωμαϊκών θεσμών που ωθεί τον Ιούδα να ζητήσει συνθήκη. Σημειώστε την αντίθεση μεταξύ της πειθαρχημένης διακυβέρνησης των Ρωμαίων και της αστάθειας της αυλής των Σελευκιδών.
Μελετήστε

Μελέτη

Το σχόλιο του Χάιντοκ παρέχει ιστορικές λεπτομέρειες που διευκρινίζουν τα κίνητρα των κύριων ηθοποιών και τον χαρακτήρα της ρωμαϊκής δημοκρατίας την εποχή της πρεσβείας. Η αρχική αφήγηση της διαφυγής του Δημητρίου από τη Ρώμη παρέχει το πολιτικό υπόβαθρο για τον ανανεωμένο διωγμό που περιγράφεται στο κεφάλαιο 7. Ρώμη. Ήταν όμηρος αντί του Επιφανούς, ο οποίος σφετερίστηκε τον θρόνο του, κεφ. α΄ 11. Μετά τον θάνατο του τελευταίου, η σύγκλητος έστειλε τρεις πρέσβεις για να διοικήσουν το βασίλειο κατά την ανηλικιότητα του Ευπάτορα. Ένας από αυτούς σκοτώθηκε. Ο βασιλιάς και ο Λυσίας έστειλαν για να απολογηθούν, αλλά δεν έλαβαν ικανοποιητική απάντηση. Ο Δημήτριος θεώρησε ότι αυτή ήταν κατάλληλη ευκαιρία για να ανακτήσει τον θρόνο. Συμβουλεύτηκε τον ιστορικό Πολύβιο, ο οποίος τον συμβούλευσε να αναχωρήσει ιδιωτικά. Ωστόσο, απευθύνθηκε στη σύγκλητο για άδεια, και αφού απορρίφθηκε, διέφυγε με οκτώ συνοδούς στην Τρίπολη και από εκεί στην Απάμεια. Οι αντίπαλοί του δεν τόλμησαν να τον επιτεθούν, καθώς προσποιούνταν ότι είχε σταλεί από τους Ρωμαίους. Ο στρατός του Ευπάτορα συνέλαβε τον βασιλιά τους και τον Λυσία και τους θανάτωσε. (Πολύβιος, ρια΄ και ρκβ΄· Ιώσηπος· Καλμέτ) — Ο Σέλευκος και ο Επιφανής ήταν αδελφοί· και φυσικά ο Δημήτριος ήταν εξάδελφος του Ευπάτορα, (Γουόρθινγκτον) και ο νόμιμος κληρονόμος του Σελεύκου. (Χάιντοκ) Η παράτυπη διεκδίκηση του Αλκίμου για την αρχιερωσύνη εξηγεί γιατί οι Ασιδαίοι αρχικά τον εμπιστεύτηκαν αλλά τελικά υπέστησαν προδοσία. Άλκιμος. Κατέλαβε τη θέση του Μενελάου και θα ήταν αρχιερέας, αλλά αυτό το αξίωμα κατείχαν οι Μακκαβαίοι. (Γουόρθινγκτον) — Ο Ευπάτωρ είχε σκοτώσει τον Μενέλαο, επειδή ήταν υπερβολικά ταραχοποιός. Ο Ονίας Δ΄ έπρεπε να αναγνωριστεί· (Καλμέτ) αλλά αυτός κατέφυγε στην Αίγυπτο και εκεί έχτισε ναό. Ο Λυσίας συμβούλευσε τον βασιλιά να επιλέξει κάποιον από οικογένεια μικρότερης δύναμης. Ο Άλκιμος ήταν τέτοιος, αν και απόγονος του Ααρών, εδ. 14. (Ιώσηπος, Αρχαιότητες ιβ΄ 5 και ιγ΄ 6 και κ΄ 8.) — Είχε πέσει υπό τον Επιφανή, και οι Ιουδαίοι δεν θα τον δέχονταν. Η σταδιοδρομία του Νικάνορα απεικονίζει τη στρατηγική των Σελευκιδών να εναλλάσσουν διπλωματία και βία, που κατέληξε στην ήττα του κοντά στην Ιερουσαλήμ. Εχθρός. Ήταν από τους πιο τρομερούς· όμως ο Ιούδας τελικά τον σκότωσε, εδ. 43 και Β΄ Μακκαβαίων ιε΄ 28. (Γουόρθινγκτον) — Ο Νικάνωρ ήταν σε μεγάλη εύνοια του βασιλιά και είχε διαφύγει μαζί του από τη Ρώμη. (Ιώσηπος, Αρχαιότητες ιβ΄ 17.) — Πρώτα έστειλε τρεις πρέσβεις στον Ιούδα, σε απάντηση σε όσα είχε προτείνει ο Σίμων· και συνήφθη ειρήνη. Ο Άλκιμος κατηγόρησε τότε τον Νικάνορα, και ο βασιλιάς του έστειλε διαταγή να συλλάβει τον Ιούδα. Ενώ προσπαθούσε να συμμορφωθεί, ο Ιούδας διέφυγε. Ήταν πάλι πολύ εκτεθειμένος· (εδ. 29.) και γι’ αυτό συγκέντρωσε τον στρατό του και πολέμησε κοντά στην Ιερουσαλήμ, Β΄ Μακκαβαίων ιδ΄ 15. (Ούσερ, έτος κόσμου 3842.) (Καλμέτ) Η περιγραφή της ρωμαϊκής δύναμης και πολιτικής εξηγεί την απόφαση του Ιούδα να επιδιώξει συμμαχία που θα προστάτευε τη θρησκευτική ελευθερία. Ρωμαίοι. Πολλοί ιστορικοί, ο Λίβιος, ο Πλούταρχος κ.ά., καταγράφουν το ίδιο. (Γουόρθινγκτον) — Πράγματα. Ελληνικά, «λαοί που ενώνονται μαζί τους». (Χάιντοκ) — Συμμορφώνονται με τα δίκαια αιτήματά τους. (Μενοχίος) — Η Γραφή μιλά για τις καλές εποχές της δημοκρατίας και δίνει αυτή την πρόσκαιρη ανταμοιβή στις αρετές των Ρωμαίων, τις οποίες αυτοί τόσο πολύ επιδίωκαν και στις οποίες μόνο ήταν άξιοι. (Καλμέτ) — «Μέχρι τώρα, λέει ο Φλώρος, ο ρωμαϊκός λαός ήταν ωραίος, ευγενής, ευσεβής, άγιος και μεγαλοπρεπής.» Οι Ιουδαίοι, πρώτοι μεταξύ των ανατολικών εθνών, χρησιμοποίησαν τη φιλία τους για να εξασφαλίσουν την ελευθερία τους. Facile tunc Romanis de alieno lagrientibus, Ιουστ. λστ΄.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το κείμενο παρουσιάζει μια κοινότητα παγιδευμένη ανάμεσα σε μια εχθρική μοναρχία και μια αναδυόμενη δημοκρατία της οποίας οι αρετές ο ιερός συγγραφέας καταγράφει χωρίς να εγκρίνει κάθε μεταγενέστερη εξέλιξη. Ο Ιούδας αναγνωρίζει ότι η πιστότητα στον νόμο απαιτεί μερικές φορές συνετή εμπλοκή με ξένες δυνάμεις, όμως το ίδιο κεφάλαιο προειδοποιεί κατά των ψευδαισθήσεων που προκύπτουν όταν οι ηγέτες αποδέχονται διαβεβαιώσεις από άνδρες όπως ο Άλκιμος. Οι ιερείς συνεχίζουν να προσφέρουν θυσία για τον βασιλιά ακόμη και ενώ ο Νικάνορας απειλεί τον ναό, αποδεικνύοντας ότι η μεσιτεία για τις πολιτικές αρχές δεν χρειάζεται να συνεπάγεται έγκριση των πολιτικών τους. Η οργανωμένη ελευθερία της Ρώμης, απαλλαγμένη από τον φθόνο που αργότερα διέσπασε τη σύγκλητό της, προσέφερε μια προσωρινή ασπίδα η συμμαχία επομένως εξυπηρέτησε τον άμεσο στόχο της επιβίωσης χωρίς να αντικαταστήσει την εξάρτηση από τη θεία απελευθέρωση. Αυτά τα επεισόδια προσκαλούν σε στοχασμό για τα κατάλληλα όρια του πολιτικού υπολογισμού μέσα σε μια ζωή προσανατολισμένη στην πιστότητα στη διαθήκη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς το παράδειγμα των Ασιδαίων προειδοποιεί κατά της τοποθέτησης εμπιστοσύνης σε ηγέτες των οποίων η ομολογία κοινής πίστης συγκαλύπτει αντίθετες προθέσεις; Με ποιους τρόπους μπορεί οι σύγχρονοι Καθολικοί να διακρίνουν μεταξύ της αναγκαίας συνεργασίας με τις πολιτικές αρχές και του κινδύνου συμβιβασμού της ακεραιότητας της λατρείας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε των δυνάμεων, εσύ καθοδήγησες τον λαό σου μέσα από εποχές εξορίας και αποκατάστασης χάρισε μας τη διάκριση να αναγνωρίζουμε αξιόπιστη συμβουλή και το θάρρος να απορρίπτουμε δόλιες υποσχέσεις. Ευχαριστούμε για την ιστορική γνώση που διατηρήθηκε από τον σχολιαστή του οποίου το έργο συγκεντρώνει προγενέστερους μάρτυρες του ιερού κειμένου. Είθε η προσεκτική προσοχή τους στο αρχείο της πρώιμης πειθαρχίας της Ρώμης και των ραδιουργιών της αυλής των Σελευκιδών να συνεχίσει να φωτίζει τις επιλογές που αντιμετωπίζουν οι πιστοί σήμερα. Ενίσχυσε τους ηγέτες της Εκκλησίας σου να επιδιώκουν συμμαχίες που διασφαλίζουν την ελευθερία της λατρείας ενώ εμπιστεύονται τελικά το ισχυρό χέρι σου. Διά Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →