Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεση 49-50 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Καθολικό Οικογενειακό Σχόλιο της Βίβλου του Χέιντοκ στα κεφάλαια 49 και 50 της Γένεσης. Σε αυτές τις τελικές σκηνές ο Ιακώβ συγκεντρώνει τους γιους του για να μιλήσει για τα μέλλοντά τους, και το σχόλιο συγκεντρώνει αιώνες καθολικής διορατικότητας σε αυτά τα λόγια. Η συλλογή του Χέιντοκ υφαίνει μαζί τις φωνές του Τσάλλονερ, του Καλμέ και άλλων για να φωτίσει τόσο την κυριολεκτική ιστορία όσο και το βαθύτερο πνευματικό νόημα. Καθώς προχωρούμε μέσα από τους έξι παλμούς θα ακούσουμε πρώτα το ίδιο το κείμενο, έπειτα θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους, θα εξετάσουμε τις ευρύτερες συνδέσεις τους, θα αποκριθούμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Ας καθοδηγήσει το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ τον διαλογισμό μας στην τελευταία διαθήκη του πατριάρχη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε το ιερό κείμενο της Γένεσης κεφάλαια 49 και 50 και διαβάστε τα τελικά λόγια που ο Ιακώβ απευθύνει σε καθέναν από τους γιους του μαζί με την αφήγηση του θανάτου και της ταφής του. Προσέξτε πώς ο ετοιμοθάνατος πατέρας κοιτάζει τόσο προς τα πίσω στη δική του ζωή όσο και προς τα εμπρός στο πεπρωμένο των φυλών που θα κατέβουν από τα παιδιά του. Αφήστε τον επίσημο τόνο αυτών των κεφαλαίων να εγκατασταθεί στην καρδιά σας πριν στραφείτε στο σχόλιο. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, ώστε ο ρυθμός των ευλογιών να αντηχήσει μέσα σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά περιγράφοντας το αρχαίο έθιμο των γονέων να δίνουν τελευταίες οδηγίες στα παιδιά τους.
Σχόλιο της Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Τελευταίο. Εβραϊκά «μελλοντικές ημέρες». Ήταν αρχαίο και αξιέπαινο έθιμο οι γονείς να συγκεντρώνουν τα παιδιά τους στις τελευταίες τους στιγμές για να τους δώσουν σωτήριες οδηγίες. Συχνά επίσης προέλεγαν σε αυτά τι θα συνέβαινε. Βλέπε Δευτερονόμιο λα΄· Ιησούς του Ναυή κδ΄· Α΄ Βασιλειών ιβ΄· Τωβίτ δ΄ 3· Α΄ Μακκαβαίων β΄. Ο Κύρος και ο Σωκράτης πίστευαν και οι δύο ότι είχαν τότε διορατικότητα στο μέλλον. (Καλμέ)Ο Χέιντοκ στρέφεται έπειτα στην ευλογία του Ιούδα συγκρίνοντάς τον με σκύμνο λιονταριού.
Σκύμνος λιονταριού κ.λπ. Αυτή η ευλογία του Ιούδα προλέγει τη δύναμη της φυλής του την καρποφορία της κληρονομιάς του και κυρίως ότι το σκήπτρο και η νομοθετική εξουσία δεν θα αφαιρούνταν εντελώς από τη γενιά του μέχρι περίπου την εποχή της ελεύσεως του Χριστού όπως πράγματι δεν αφαιρέθηκε ποτέ πράγμα που αποτελεί απόδειξη κατά των σύγχρονων Ιουδαίων ότι ο Μεσσίας έχει έρθει από καιρό διότι το σκήπτρο έχει αφαιρεθεί εντελώς από τον Ιούδα από καιρό. (Τσαλλόνερ) --- Αυτό κανείς δεν μπορεί να το αρνηθεί. Ο Ιούδας συγκρίνεται με λιοντάρι που ήταν το έμβλημα της βασιλικής του αξιοπρέπειας και φερόταν στα λάβαρα αυτής της φυλής. --- Στη λεία. Εβραϊκά «από τη λεία». Προχωρεί από νίκη σε νίκη. Ξαπλώνει έτοιμος να πέσει πάνω στη λεία του και αποσυρόμενος στα βουνά παραμένει πρόθυμος να ανανεώσει την επίθεση. (Καλμέ) --- Διαβάστε την ιστορία του Δαβίδ και του Σολομώντα οι οποίοι τόσο εν ειρήνη όσο και εν πολέμω ήταν τρόμος για τα γύρω έθνη.Σχετικά με την προφητεία του σκήπτρου το σχόλιο σημειώνει:
Το σκήπτρο. Σχεδόν κάθε λέξη σε αυτό το εδάφιο έχει εξηγηθεί με διαφορετικό τρόπο. Αλλά όλοι οι αρχαίοι Ιουδαίοι συμφωνούν με τους Χριστιανούς ότι περιέχει πρόρρηση του Μεσσία και δείχνει την περίοδο της ελεύσεώς του. Είτε αυτό επαληθεύτηκε όταν ο Ηρώδης ξένος κατέλαβε τον θρόνο και αναγνωρίστηκε από τους Ιουδαίους ακριβώς περίπου την εποχή της γεννήσεως του Σωτήρος μας όπως υποθέτουν οι περισσότεροι πατέρες είτε έλαβε πλήρη ισχύ μόνο όταν ο Αγρίππας Β΄ έχασε όλη την εξουσία του ο ναός και η πόλη ερειπώθηκαν και ολόκληρο το έθνος διασκορπίστηκε για πάντα δεν είναι ίσως τόσο εύκολο να προσδιοριστεί. Σε οποιαδήποτε υπόθεση ο Μεσσίας έχει έρθει από καιρό. Ο Ιακώβ προλέγει είτε ότι ο Χριστός θα εμφανιζόταν μόλις οι Ιουδαίοι θα έπεφταν υπό ξένο ζυγό και με αυτή την έννοια γεννήθηκε περίπου το 37ο έτος του Ηρώδη του μεγάλου --- είτε θα ερχόταν λίγο πριν το βασίλειο του Ιούδα λάβει τέλος το οποίο συνέβη το 70ο έτος της χριστιανικής εποχής ή περίπου 37 χρόνια μετά τη δημόσια εμφάνιση και τον θάνατο του Σωτήρος μας. Το σκήπτρο δεν θα απομακρυνθεί αμετάκλητα από τους Ιουδαίους στους οποίους η φυλή του Ιούδα είχε πάντα τη μεγαλύτερη εξουσία στον διορισμό των αρχόντων όταν δεν επιλέγονταν από την ίδια τη φυλή ή από τον μηρό του μέχρι ο Μεσσίας που έχει αναμένεται τόσο καιρό να έρθει και να συγκεντρώσει όλα τα έθνη στην Εκκλησία του. Τότε τα σχέδια της Πρόνοιας παρακολουθώντας τους Ιουδαίους έχοντας εκπληρωθεί η δημοκρατία τους θα διαλυθεί επειδή έχυσαν το αίμα του αντί να αναγνωρίσουν την ουράνια ομορφιά του εδ. 12. Τα προφανή σημεία παρακμής στο βασίλειο των Ιουδαίων ήταν αρκετά για να διεγείρουν την προσοχή όλων να αναζητήσουν τον Μεσσία και διαβάζουμε τόσο στον Ιωάννη δ΄ 25 όσο και στον Τάκιτο και τον Σουητώνιο ότι η εμφάνισή του αναμενόταν πλήρως περίπου εκείνη την εποχή. Το σκήπτρο είναι το έμβλημα κυρίαρχης αν και όχι πάντα ανεξάρτητης εξουσίας. Ο Ιούδας και οι απόγονοί του ήταν πάντα επικεφαλής των αδελφών τους. Πορεύονταν πρώτοι στην έρημο δύο από τους κριτές ήταν αυτής της φυλής. Αλλά η κύρια δόξα τους άρχισε με τον Δαβίδ του οποίου οι απόγονοι όλο το έθνος υπάκουε μέχρι που ο Ιεροβοάμ απέσπασε τις δέκα φυλές. Ακόμα η φυλή του Βενιαμίν και οι Λευίτες προσκολλήθηκαν στον Ιούδα. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας υπήρχαν κριτές που επιτρεπόταν να επιβλέπουν τους αδελφούς τους και ο βασιλιάς Ιωακείμ ανυψώθηκε σε υψηλή εξουσία. Οι άρχοντες που ήρθαν στην εξουσία μετά την επιστροφή των Ιουδαίων ήταν είτε αυτής της φυλής τουλάχιστον από την πλευρά της μητέρας είτε επιλέχθηκαν και αναγνωρίστηκαν από τη φυλή του Ιούδα. Ακόμα και ο Ηρώδης με αυτή την έννοια θα μπορούσε να θεωρηθεί Ιουδαίος βασιλιάς αν και ξένος όπως και ένας Θράκας θα μπορούσε να μετρηθεί Ρωμαίος αυτοκράτορας χωρίς καμία μείωση της αυτοκρατορικής εξουσίας της Ρώμης. Ίσως πράγματι ήταν σφετεριστής μέχρι που το έθνος αναγνώρισε την εξουσία του δύο χρόνια μετά τη γέννηση του Χριστού. (Φίλων Περί Χρόνου β΄ Ιώσηπος Αρχαιότητες ιζ΄ 3.) «Ο Ηρώδης ήταν ο πρώτος ξένος βασιλιάς που έγινε δεκτός από τους Ιουδαίους.» (Αυγουστίνος Πόλη του Θεού ιη΄ 45.) Αν λοιπόν κανένας ξένος δεν έπρεπε να αναγνωριστεί από το έθνος μέχρι Αυτός που επρόκειτο να ιδρύσει πνευματική και αιώνια βασιλεία η στιγμή είχε φτάσει όταν οι Ιουδαίοι υποτάχθηκαν στον Ηρώδη και ο Χριστός είχε γεννηθεί πράγματι δύο χρόνια νωρίτερα. --- Από τον Ιούδα ή από αυτή τη φυλή διότι ο Ιακώβ έδωσε ιδιαίτερες ευλογίες σε καθέναν (εδ. 28) και εξ αυτού οι πατέρες συμπεραίνουν ότι ο Μεσσίας θα προερχόταν από τον Ιούδα. --- Άρχων από τον μηρό του γραμμικά κατερχόμενος από αυτόν ή αναγνωρισμένος τουλάχιστον από τους απογόνους του όπως όλοι οι νόμιμοι άρχοντες ήταν μέχρι την έλευση του Χριστού. --- Μεχοκέκ θα μπορούσε επίσης να σημαίνει διδάσκαλος ή γραμματέας που ερμηνεύει τον νόμο του Μωυσή ο οποίος υπήρχε για την ίδια περίοδο αλλά αυτό είναι πιθανότερα περαιτέρω επεξήγηση του σκήπτρου κ.λπ. (Καλμέ) --- Μέχρι χαντ σι οι οποίες λέξεις ενωμένες λαμβάνονται πάντα με αυτή την έννοια. (Χέλβικος) --- Απεσταλμένος. Σχιλοάχ (ή Σσολούε) φαίνεται να υπήρχε στο αντίγραφο του Ιερωνύμου αν και τώρα διαβάζουμε Σιλό (ή Σσόλε) «σε αυτόν» ανήκει η εξουσία Εβδομήκοντα «σε αυτόν είναι αποταμιευμένα όλα τα πράγματα ή μέχρι να φτάσουν τα πράγματα που είναι αποταμιευμένα γι’ αυτόν. (Καλμέ) --- Προσδοκία ή συγκέντρωση εθνών όπως προλέχθηκε αργότερα από τον Αγγαίο β΄ 8. Αν εξετάσουμε όλες τις πιθανές ερμηνείες που έχουν δοθεί σε αυτό το εδάφιο θα διαπιστώσουμε ότι όλες τείνουν να μεταφέρουν την ίδια αλήθεια. «Το σκήπτρο (σσεμπέτ ράβδος ράβδος ποιμαντική εξουσία ή φυλή) δεν θα απομακρυνθεί (παύσει αφαιρεθεί) από τον Ιούδα (τη φυλή ή τους Ιουδαίους) ούτε ηγέτης (γραμματέας νομικός ή νομοθέτης) από τον μηρό του (μεταξύ των ποδιών του ή από τα λάβαρά του) μέχρι Αυτός που θα αποσταλεί (σιό ο ειρηνοποιός ο υιός του σε αυτόν ανήκει ή τα πράγματα είναι αποταμιευμένα) έρθει και Αυτόν τα έθνη θα προσδοκούν (και θα υπακούουν) σε Αυτόν θα αναβλέπουν (και θα συγκεντρωθούν). Ποιον θα δείξουν οι Ιουδαίοι στον οποίο συμφωνούν όλοι αυτοί οι χαρακτήρες εκτός από τον θείο μας Κύριο τον οποίο πρέπει επίσης κάποτε να προσκυνήσουν; (Χέιντοκ)
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χέιντοκ συνδέει τις δοκιμασίες του Ιωσήφ με τη θεία δύναμη στον παλμό του συλλογισμού.
Το τόξο του στηρίχθηκε στον ισχυρό, κ.λπ. Δηλαδή, στον Θεό, που ήταν η δύναμή του· ο οποίος επίσης έλυσε τα δεσμά του και τον έβγαλε από τη φυλακή για να είναι ο ποιμένας, δηλαδή ο τροφοδότης και άρχων της Αιγύπτου· και ο λίθος, δηλαδή ο βράχος και στήριγμα του Ισραήλ.Περαιτέρω το σχόλιο στοχάζεται στις ευλογίες που ρέουν στον Ιωσήφ.
Οι ευλογίες του πατέρα σου, κ.λπ. Δηλαδή, οι ευλογίες του πατέρα σου γίνονται πιο ισχυρές και αποτελεσματικές σε σχέση με εσένα, από την πρόσθετη δύναμη που λαμβάνουν από το ότι κληρονομεί τις ευλογίες των προγόνων του Αβραάμ και Ισαάκ. --- Η επιθυμία των αιώνιων λόφων, κ.λπ. Αυτές οι ευλογίες όλες έβλεπαν προς τον Χριστό, που ονομάζεται η επιθυμία των αιώνιων λόφων, ως αυτός που ποθούσε, όπως ήταν, όλη η δημιουργία. Μυστικά, οι πατριάρχες και οι προφήτες ονομάζονται οι αιώνιοι λόφοι, λόγω της εξοχότητας της σοφίας και της αγιότητάς τους. --- Ο Ναζιραίος. Αυτή η λέξη σημαίνει έναν που είναι χωρισμένος· και συμφωνεί με τον Ιωσήφ, ως χωρισμένος από, και πιο εξέχων από, τους αδελφούς του. Όπως οι αρχαίοι Ναζιραίοι ονομάζονταν έτσι από το ότι είχαν τεθεί στην άκρη για τον Θεό και είχαν αφιερωθεί σε αυτόν. (Τσάλλονερ) --- Ο Ναζίρ δηλώνει επίσης έναν εκλεκτό ή στεφανωμένο, και είναι τίτλος ενός από τους κύριους αυλικούς ή υπουργούς των Περσών βασιλέων. Τέτοιος ήταν ο Ιωσήφ. (Καλμέ) --- Αυτές οι ευλογίες ίσως χάθηκαν από την κακή συμπεριφορά των απογόνων του, όταν ο Ιεροβοάμ έστησε τη λατρεία των χρυσών μοσχαριών· αν και πιθανώς πολλές θα υπήρχαν από τις φυλές του Εφραίμ και του Μανασσή μέχρι την έλευση του Μεσσία. (Τιρίνους)
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η μνήμη της τελικής συγκέντρωσης του Ιακώβ σας προσκαλεί να προετοιμάσετε τα δικά σας λόγια για εκείνους που αγαπάτε; Με ποιον τρόπο η υπόσχεση του σκήπτρου διεγείρει την ελπίδα σας για τη βασιλεία του Χριστού σήμερα; Πού βλέπετε τη δύναμη του Θεού να σας στηρίζει εν μέσω δοκιμασιών όπως κάποτε στήριξε τον Ιωσήφ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ τῶν πατέρων ἡμῶν, ὁ ἐκπληρώσας τὰς εὐλογίας τὰς λαληθείσας ὑπὸ τοῦ Ἰακὼβ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ἐν τῇ ὑποσχέσει τοῦ Μεσσίου ἐκ τῆς φυλῆς Ἰούδα, χάρισαι ἡμῖν τὸ αὐτὸ πνεῦμα πίστεως τὸ βλέπον τὴν χεῖρά σου ἐνεργοῦσαν ἐν πάσῃ δοκιμασίᾳ. Ὡς μετέτρεψας τὸ κακὸν τὸ γενόμενον εἰς τὸν Ἰωσὴφ εἰς σωτηρίαν πολλῶν, ἐνίσχυσον τὰς οἰκογενείας ἡμῶν νὰ λαλοῦν λόγους ζωῆς καὶ εὐλογίας εἰς τὰς γενεὰς τὰς ἐρχομένας. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, διατήρησον ἡμᾶς πιστοὺς ἕως ὅτου συναχθῶμεν τέλος εἰς τὴν αἰώνιον παρουσίαν σου.
Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →