Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτερονόμιον 25-26 — με τον Σιμεών
Άνοιγμα
Στον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Κάρολου Σιμεών επί των κεφαλαίων 25 και 26 του Δευτερονόμιου. Η υπομονετική έκθεση του Σιμεών προσκαλεί την Εκκλησία να παραμείνει στις ομολογίες ευγνωμοσύνης και πιστότητας στη διαθήκη του Ισραήλ, ώστε το ίδιο Πνεύμα να διεγείρει τις δικές μας καρδιές να παρουσιαστούμε εκ νέου ενώπιον του θυσιαστηρίου του Κυρίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα προσοχή στα ορισμένα κεφάλαια, Δευτερονόμιον 25 και 26, προσέχοντας τόσο τα διατάγματα που ρυθμίζουν την κοινή ζωή του Ισραήλ όσο και τις επίσημες ομολογίες που συνοδεύουν την προσφορά των πρωτογεννημάτων και την ανανέωση των όρκων της διαθήκης.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σιμεών ανοίγει θέτοντας την υψηλή αξία που ο Θεός δίνει στις ευγνώμονες αναμνήσεις.
Στον νόμο ενώπιόν μας, ορισμένες ομολογίες απαιτούνταν να γίνονται την ίδια στιγμή που προσφέρονταν τα πρωτογεννήματα: και τα λόγια που τέθηκαν στα στόματα των προσφερόντων τους υπενθύμιζαν τις υποχρεώσεις που όφειλαν στον Θεό, και συνεπώς ήταν κατάλληλα να διεγείρουν, καθώς και να εκφράσουν, την ευγνωμοσύνη τους προς τον Θεό. Όσον αφορά την απελευθέρωση εκείνου του λαού από την Αίγυπτο, δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για τον νόμο· και επομένως καταργείται μαζί με το υπόλοιπο της ιουδαϊκής τελετουργίας: αλλά ως ένδειξη της υψηλής αξίας που ο Θεός δίνει στις ευγνώμονες αναμνήσεις, αξίζει τον υψηλότερο σεβασμό μας. Θα λάβουμε αφορμή από αυτό, Ι. Να δείξουμε το καθήκον μας σε σχέση με τα ελέη που έχουμε λάβει— Σίγουρα δεν πρέπει να τα δεχόμαστε όπως τα άλογα ζώα, που δεν έχουν κατανόηση: είναι καθήκον μας να ενεργούμε ως νοήμονα πλάσματα· και να κάνουμε τα ελέη του Θεού μας αφορμή για αυξημένο όφελος στις ψυχές μας.Στη συνέχεια δείχνει πώς πρέπει να ανταποδίδονται τέτοιες αναμνήσεις.
Αν η αρχή του νέου έτους, για παράδειγμα, ή η ημέρα των γενεθλίων μας, αφιερώνονταν τακτικά σε αυτή την υπηρεσία, δεν θα μπορούσε να ξοδευτεί καλύτερα. Αλλά, αν οι νόες μας εντυπωσιάζονται δεόντως από την αίσθηση της καλοσύνης του Θεού προς εμάς, δεν θα ικανοποιηθούμε με την αφιέρωση μιας συγκεκριμένης περιόδου στον στοχασμό της, αλλά θα χαιρόμαστε να σκεφτόμαστε και να μιλούμε γι' αυτήν κάθε μέρα που ζούμε.] 2. Να τις ανταποδίδουμε ευγνώμονα— [Οι Ισραηλίτες ορίστηκαν να προσφέρουν τα πρωτογεννήματα της γης στον Θεό, σε ένδειξη ότι τον αναγνώριζαν ως τον Ιδιοκτήτη και Δότη όλων όσων κατείχαν. Τώρα δεν είναι απαραίτητο να προσφέρουμε τις ίδιες συγκεκριμένες προσφορές όπως εκείνοι· αλλά πρέπει να αφιερώνουμε στον Θεό τα πρωτογεννήματα του χρόνου μας, και τα πρωτογεννήματα της περιουσίας μας.Στρεφόμενος στη δεύτερη ομιλία, ο Σιμεών ξεδιπλώνει τη φύση της δέσμευσης της διαθήκης.
Η ιουδαϊκή διαθήκη αφορούσε σε μεγάλο βαθμό τα επίγεια αγαθά, η χορήγηση των οποίων εξαρτιόταν εξ ολοκλήρου από την εκτέλεση ορισμένων όρων εκ μέρους τους: ενώ η δική μας αφορά αποκλειστικά τα πνευματικά αγαθά· και μολονότι έχει όρους όπως η δική τους, παρέχει δύναμη για την εκτέλεσή τους, και έτσι εξασφαλίζει από αποτυχία όλους όσους την αγκαλιάζουν ειλικρινά. Μπορούμε λοιπόν να λάβουμε αφορμή από τα λόγια ενώπιόν μας για να εξετάσουμε, Ι. Τις δεσμεύσεις της διαθήκης μας— Οι Ιουδαίοι απαιτούνταν να 'ομολογήσουν', ή να ομολογήσουν ανοιχτά, την αποδοχή του Θεού ως Θεού τους, και την απόφασή τους να υπακούουν στο θέλημά Του σε όλα· και τέτοιες είναι οι δεσμεύσεις που καλούμαστε να αναλάβουμε και εμείς υπό τη χριστιανική οικονομία: 1. Να δεχθούμε τον Θεό ως Θεό μας— [Οι Ιουδαίοι είχαν ικανοποιητικότατες αποδείξεις ότι ο Ιεχωβάς ήταν ο μόνος αληθινός Θεός, και ότι μόνος Αυτός άξιζε να λατρεύεται και να προσκυνάται.Πιέζει την απαίτηση της καθολικής υπακοής υπό εκείνη τη διαθήκη.
Σκεφθείτε για μια στιγμή τι συνεπάγεται μια τέτοια αποδοχή του Θεού: προϋποθέτει ότι αισθανόμαστε την ένοχη, ανήμπορη και απελπισμένη κατάστασή μας εκ φύσεως· ότι βλέπουμε την καταλληλότητα και την επάρκεια της πρόνοιας που ο Θεός έχει κάνει για εμάς στον Υιό της αγάπης Του· και ότι είμαστε αποφασισμένοι να μην έχουμε εξάρτηση από τίποτε άλλο παρά μόνο από τον αξιομίσθιο θάνατο και τη πανεπαρκή χάρη του Κυρίου Ιησού — — — Αλλά δεν είναι απλώς μια μυστική απόφαση που απαιτεί ο Θεός: εκείνη η απόφαση πρέπει να ομολογηθεί· πρέπει να 'ομολογήσουμε' ότι Αυτός είναι ο Κύριος ο Θεός μας. Δεν πρέπει να ντρεπόμαστε για τον Χριστό, αλλά πρέπει να 'ομολογούμε' Αυτόν ενώπιον των ανθρώπων, και να είμαστε τολμηροί στην ομολογία Του, όπως οι ασεβείς είναι στην αφοσίωσή τους στον θεό αυτού του κόσμου — — —] 2. Να ενεργούμε προς Αυτόν όπως αρμόζει σε εμάς σε εκείνη τη σχέση— [Καθολική υπακοή στις εντολές Του υποσχέθηκε από τους Ιουδαίους παλαιά· και το ίδιο πρέπει να υποσχεθούμε και εμείς.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Σιμεών ολοκληρώνει δηλώνοντας τις υψηλές ευλογίες που εξασφαλίζονται σε εκείνους που αγκαλιάζουν τη διαθήκη.
ποια γλώσσα μπορεί ποτέ να τις εκφράσει· ποια φαντασία μπορεί ποτέ να τις συλλάβει ορθά! Γνωρίζετε όμως ότι, ανέκφραστες όπως είναι, αποτελούν όλη την δικαιωματική μερίδα σας, την αιώνια κληρονομία σας.] Εφαρμογή— Δύο φορές χρησιμοποιείται η έκφραση, 'αυτή η ημέρα'· 'αυτή την ημέρα ομολόγησες'· και 'αυτή την ημέρα ο Θεός ομολόγησε, κ.λπ.' Επιτρέψτε μου λοιπόν να ρωτήσω, Έχετε γνωρίσει ποτέ μια τέτοια ημέρα όπως αυτή, μια ημέρα κατά την οποία παραδώσατε επίσημα τον εαυτό σας στον Θεό ως λαό Του τον εξαγορασμένο, με πλήρη απόφαση να Τον υπηρετήσετε με όλη σας την καρδιά· και μια ημέρα κατά την οποία Εκείνος 'φανερώθηκε σε εσάς όπως δεν φανερώνεται στον κόσμο', και 'σας σφράγισε με το Άγιο Πνεύμα της επαγγελίας, ως αρραβώνα της κληρονομίας σας;' Σε εκείνους που έχουν γνωρίσει μια τέτοια ημέρα: [Ίσως οδηγηθήκατε σε αυτήν μέσω πολλών και σοβαρών θλίψεων [Σημείωση: Ζαχαρίας 13:9 · Ιεζεκιήλ 20:37 .Κλείνει με μια διερευνητική εφαρμογή σε κάθε ακροατή.
Δείτε ποια είναι η περιγραφή του προφήτη για τα πράγματα υπό την ευαγγελική οικονομία [Σημείωση: Ιερεμίας 1:4-5 .]: εκεί όχι μόνο ο λαός του Κυρίου παριστάνεται ως ενθαρρύνοντας ο ένας τον άλλον να συνάψει διαθήκη με τον Θεό, αλλά η κατάσταση των νόων τους περιγράφεται με ακρίβεια, και ολόκληρος ο τρόπος της πορείας τους περιγράφεται. Ας γίνει γνωστό λοιπόν ότι αυτό είναι το καθήκον του καθενός από εμάς. Αν θέλουμε να έχουμε τον Θεό ως μερίδα μας σε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει να Τον δεχθούμε τώρα: και, αν θέλουμε να είμαστε λαός Του σε έναν καλύτερο κόσμο, πρέπει να παραδοθούμε σε Αυτόν τώρα. Το να κάνουμε δικαιολογίες είναι μάταιο. Αυτό το καθήκον υπερέχει κάθε άλλου: και επομένως καλούμε όλους εσάς αυτή την ημέρα να 'ομολογήσετε τον Θεό ως Θεό σας', ώστε Εκείνος, την ημέρα της κρίσεως, να σας αναγνωρίσει ως λαό Του τον εξαγορασμένο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού έχω επιτρέψει στα ελέη του Θεού να περάσουν απαρατήρητα, σαν να ήμουν όχι καλύτερος από τα ζώα που χάνονται; Σε ποιο μέτρο έχω αληθινά ομολογήσει τον Κύριο ως Θεό μου αποδίδοντάς Του τα πρωτογεννήματα του χρόνου μου, της περιουσίας μου και του εαυτού μου; Είμαι προετοιμασμένος, αυτή την ημέρα, να ανανεώσω εκείνη την παράδοση της διαθήκης με την ίδια επίσημη χαρά που σημάδεψε την πρώτη της σύναψη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, που μας έφερες στη γη την αγαθή την οποία ορκίστηκες στους πατέρες μας, δώσε μας χάρη ώστε να αναθεωρήσουμε τα πολυάριθα ελέη Σου και οι καρδιές μας να καούν μέσα μας. Δέξου, σε παρακαλούμε, τα πρωτογεννήματα της ζωής μας και της περιουσίας μας, και σφράγισέ μας εκ νέου ως ιδιόκτητο λαό Σου. Η διαθήκη την οποία ομολογούμε αυτή την ημέρα ας τηρηθεί από τη δύναμη την οποία μόνο Εσύ δεσμεύεσαι· και φέρε μας στο τέλος στην κληρονομία εκείνη την άφθαρτη, όπου θα σε αινέσουμε αιώνια· δια Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →