← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Θρήνοι

Θρήνοι 3 — με τον Κόουκ

Θρήνοι 3Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες της αφοσίωσης στρεφόμαστε ξανά στο 'Commentary on the Holy Bible' του Thomas Coke. Ως ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος και πιστός σύντροφος του Wesley, ο Coke ανοίγει τις Γραφές με την καρδιά ενός ποιμένα, οδηγώντας τους πιστούς μέσα από τη θλίψη στις σταθερές ευσπλαχνίες του Θεού. Σήμερα τα λόγια του για το κεφάλαιο 3 των Θρήνων μας προσκαλούν να καθίσουμε με τη θλίψη του προφήτη, να ακολουθήσουμε το μονοπάτι από την απελπισία στην ανανεωμένη ελπίδα, και να αναπαυθούμε στην αμετάβλητη πιστότητα του Κυρίου που δεν θλίβει εκούσια.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το κεφάλαιο 3 των Θρήνων με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Καθώς τα λόγια του προφήτη υψώνονται μπροστά μας, είθε το Άγιο Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας να δεχθούν τόσο το βάρος της θλίψης όσο και το φως της θείας συμπόνιας που ο Coke τόσο προσεκτικά ξεδιπλώνει για τον λαό του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Coke ανοίγει το κεφάλαιο παρουσιάζοντας το παράδειγμα θλίψης του προφήτη. Εισαγωγή. ΚΕΦ. Γ'. Οι πιστοί θρηνούν τις συμφορές τους. Με τις ευσπλαχνίες του Θεού τρέφουν την ελπίδα τους. Αναγνωρίζουν τη δικαιοσύνη του Θεού. Προσεύχονται για απελευθέρωση και για δικαιοσύνη στους εχθρούς τους. Πριν από τον Χριστό 588. Σε αυτό το κεφάλαιο ο προφήτης φαίνεται να είχε ως στόχο να διδάξει στους συμπατριώτες του το μάθημα του πώς να συμπεριφέρονται καλά στην αντιξοότητα. Για τον σκοπό αυτό, πρώτα απ' όλα παρουσιάζει τον εαυτό του ως παράδειγμα των πιο σκληρών και δοκιμαστικών θλίψεων. Στη συνέχεια επισημαίνει τις ανεξάντλητες ευσπλαχνίες του Θεού ως την αστείρευτη πηγή της παρηγοριάς και της ελπίδας του· και προτρέπει τους άλλους σε υπομονή και ήσυχη παραίτηση υπό παρόμοιες συνθήκες, δείχνοντας ότι ο Θεός είναι πάντα ευγενικός προς εκείνους που τον περιμένουν· ότι είναι επιρρεπής στη συγχώρεση και τον οίκτο, και δεν ευχαριστιέται να θλίβει την ανθρωπότητα· αλλά αποστρέφεται με αηδία όλες τις πράξεις καταπίεσης και κακόβουλης σκληρότητας. Στη συνέχεια στρέφεται στον εναρκτήριο στίχο και το βαθύτερο νόημά του. Στίχος 1. Θρήνοι 3:1. Εγώ είμαι ο άνθρωπος που είδε θλίψη — Ο προφήτης εδώ μιλά εν μέρει με τον δικό του χαρακτήρα, και εν μέρει με αυτόν των συμπατριωτών του και των συν-παθόντων· και καθ' όλη τη διάρκεια με τέτοιο τρόπο που συμφωνεί θαυμάσια με τον Κύριο Ιησού Χριστό, του οποίου ο Ιερεμίας στις θλίψεις του ειδικά ήταν τύπος. Βλέπε Ησαΐας 53:3. Ο αναγνώστης θα βρει τις περισσότερες εκφράσεις σε αυτό το κεφάλαιο εξηγημένες στο βιβλίο του Ιώβ και στους Ψαλμούς. Ο Coke στη συνέχεια ξεδιπλώνει την αναβίωση της ελπίδας μέσω της ανάμνησης του ελέους. 2ον, Επιτέλους μια ακτίνα ελπιδοφόρας ελπίδας διαπερνά το τρομερό σκοτάδι. Η ψυχή μου τα έχει ακόμη στη μνήμη, και ταπεινώνεται μέσα μου· και η πραγματική ταπείνωση είναι ο σίγουρος δρόμος για την επιστροφή της παρηγοριάς: ή τα λόγια μπορούν να αποδοθούν πιο αληθινά, Θα θυμηθείς σίγουρα, εκφράζοντας την πίστη του στον Θεό, παρά όλες τις λύπες του· ή, η ψυχή μου συλλογίζεται μέσα μου· για τη χάρη, το έλεος, την αλήθεια και την πιστότητά σου· αυτό ανακαλώ στη μνήμη μου, γι' αυτό έχω ελπίδα, η οποία εξακολουθεί να αποκλείει την απελπισία. Μια ποικιλία λόγων προτείνει για να ενθαρρύνει αυτή την ελπίδα, και να παρηγορήσει την καρδιά του στον Θεό. 1. Είναι από τα ελέη του Κυρίου που δεν καταναλωθήκαμε, όπως αξίζαμε να καταναλωθούμε. Είναι έλεος, άπειρο έλεος, που χαρίζει τη ζωή σε οποιονδήποτε αμαρτωλό για μια στιγμή: μπορούμε να απορούμε που είμαστε έξω από την κόλαση, και να ντρεπόμαστε να παραπονεθούμε, όταν κάθε πρόσκαιρη θλίψη είναι τόσο πολύ λιγότερη από ό,τι αξίζει η ανομία μας. Τονίζει την αλήθεια ότι ο Κύριος δεν θα απορρίψει για πάντα. Ο Κύριος δεν θα απορρίψει για πάντα, το οποίο είναι το μεγάλο επιχείρημα για υπομονή σε κάθε μετανοούντα που επιστρέφει· διότι χωρίς μετάνοια και πίστη από την πλευρά μας, δεν μπορεί να μας ευλογήσει συνεπώς με τη φύση και τις τελειότητές του.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Coke καταλήγει σιωπώντας κάθε παράπονο ενώπιον της δικαιοσύνης και του ελέους του Θεού. Μόνο οι συμβουλές του μπορούν να έχουν αποτέλεσμα: τίποτα δεν μπορεί να αντικρούσει τη διοριστική, επιτρεπτική ή υπομονετική του θέληση. Από το στόμα του Υψίστου δεν προέρχεται το κακό και το καλό; Ασφαλώς. Κάθε διάθεση της πρόνοιάς του, ευημερούσα ή θλιβερή, είναι άκρως αγία, δίκαιη και καλή: οτιδήποτε, λοιπόν, είναι το θέλημά του πρέπει να είναι η χαρά μας. 2. Δεν έχουμε ποτέ λόγο να παραπονεθούμε. Γιατί παραπονιέται ένας ζωντανός άνθρωπος; ένα σκουλήκι, του οποίου η πνοή είναι στα ρουθούνια του, και στην καρδιά του είναι δεμένη η ανοησία· ένας άκρως ανίκανος κριτής των διαθέσεων της άπειρης σοφίας· ένας ζωντανός άνθρωπος, του οποίου η ζωή έχει προ πολλού χαθεί στη θεία δικαιοσύνη, και στον οποίο είναι μια εκπληκτική πράξη ελέους το ότι είναι έξω από την κόλαση· ένας άνθρωπος για την τιμωρία των αμαρτιών του; Κλείνει τις σκέψεις του υπενθυμίζοντάς μας την απροθυμία του Κυρίου να λυπήσει τα παιδιά του. Η θλίψη μας, πράγματι, για κάποιο διάστημα, μπορεί να είναι μεγάλη, μέσω ποικίλων πειρασμών· αλλά αν και προκαλεί θλίψη, οι παιδαγωγίες του όλες πηγάζουν από την πατρική του καρδιά προς εκείνους που ρίχνονται πάνω του εν Χριστώ Ιησού, και έχουν σχεδιαστεί για να προκαλέσουν θεϊκή λύπη που οδηγεί στην αιώνια σωτηρία· και επομένως, όταν επιτευχθεί ο σκοπός της θλίψης, θα έχει όμως συμπόνια σύμφωνα με το πλήθος των ελέων του, τα οποία εν Χριστώ Ιησού είναι απεριόριστα και άπειρα σε όλους τους πιστούς· διότι με κανέναν άλλο σκοπό δεν διορθώνει ποτέ τα αγαπημένα του παιδιά· δεν θλίβει εκούσια ούτε λυπεί τα παιδιά των ανθρώπων, δεν ευχαριστιέται στις δυστυχίες μας· με την απιστία μας τον προκαλούμε, ως τρυφερό πατέρα, με απροθυμία να πάρει τη ράβδο· αλλά αισθάνεται για εμάς όταν παιδαγωγεί, λυπείται στην θλίψη μας, και με χαρά αφήνει τη ράβδο όταν έχει επιτελέσει τον σκοπό για τον οποίο την έστειλε. Ω πόσο μεγάλα είναι τα τρυφερά ελέη του Θεού μας!
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στις παρούσες δοκιμασίες μου καλούμαι να θυμηθώ τα ελέη που ποτέ δεν αποτυγχάνουν; 2. Πώς η πρόσκληση να φέρω τον ζυγό στη νεότητά μου μιλά στην προθυμία μου να υποταχθώ στην σοφή πειθαρχία του Θεού; 3. Με ποιους τρόπους πειράζομαι να παραπονεθώ αντί να περιμένω ήσυχα τη σωτηρία του Κυρίου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του Thomas Coke, ο οποίος μας οδηγεί μέσα από την κοιλάδα του θρήνου στο φως των συμπονοιών σου. Χάρισέ μας χάρη να φέρουμε τον σταυρό μας χωρίς γογγυσμό, να εξετάσουμε τους δρόμους μας και να επιστρέψουμε σε σένα με συντετριμμένες καρδιές, και να ελπίζουμε στο ατελείωτο έλεός σου. Είθε το ίδιο Πνεύμα που στήριξε τον προφήτη να μας στηρίξει, μέχρι κάθε λύπη να καταπιεί η χαρά της σωτηρίας σου. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Thomas Coke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →