← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Θεσσαλονικείς

2 Θεσσαλονικείς 1 — με τον Γκιλ

Β' Θεσσαλονικείς 1John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ασχολούμαστε με την Ειδική-Βαπτιστική Έκθεση της Αγίας Γραφής όλου του Ιωάννη Γκιλ για το κεφάλαιο 1 της Β' Θεσσαλονικείς. Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Γκιλ προσφέρει πλούσια ποιμαντική και δογματική διορατικότητα στα εναρκτήρια λόγια του Παύλου για ευχαριστία, υπομονή και ελπίδα. Γραμμένη τον δέκατο όγδοο αιώνα, αυτή η έκθεση συνεχίζει να υπηρετεί τους πιστούς που επιθυμούν να κατανοήσουν πώς το ευαγγέλιο στηρίζει τις εκκλησίες υπό πίεση. Καθώς ακούμε τη φωνή του Γκιλ, προετοιμάζουμε τις καρδιές μας να δεχθούμε τόσο διδασκαλία όσο και ενθάρρυνση από το αποστολικό κείμενο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το κεφάλαιο 1 της Β' Θεσσαλονικείς στην προτιμώμενη μετάφρασή σας. Προσέξτε τον θερμό χαιρετισμό του αποστόλου, την ευγνωμοσύνη του για την αυξανόμενη πίστη και αγάπη, και τη διαβεβαίωσή του ότι οι παρούσες θλίψεις δεν είναι χωρίς νόημα. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά αντιμετωπίζοντας την ευχαριστία που οφείλεται για την εκκλησία. Στίχος 3. Είμαστε υποχρεωμένοι να ευχαριστούμε τον Θεό ,.... Εφόσον όλες οι ευλογίες, οι πρόσκαιρες και οι πνευματικές, προέρχονται από αυτόν: και πάντοτε: βλέποντας ότι πάντοτε δίνει νέες χάρες ή συνεχίζει τις προηγούμενες· και επειδή αυτές, ιδιαίτερα όσες είναι πνευματικής φύσεως, παραμένουν πάντοτε, όπως η πίστη και η αγάπη· τις οποίες ο απόστολος ιδιαίτερα παρατηρεί ότι τα μέλη αυτής της Εκκλησίας είχαν και αυξάνονταν σε αυτές: διότι δεν ήταν για τον εαυτό του, αλλά για αυτούς δίνει ευχαριστία, για σας, αδελφοί : οι οποίοι ήταν έτσι, όχι σε φυσική ή πολιτική σχέση, αλλά σε πνευματική, όντας τέκνα του Θεού και αδελφοί του Χριστού· και για να το κάνει αυτό για αυτούς, θεωρούσε τον εαυτό του με άλλους υπό υποχρέωση: όπως είναι πρέπον · δίκαιο, κατάλληλο και ταιριαστό· δεν γίνεται μόνο στους προσώπους που έχουν λάβει ελέη από τον Θεό να είναι ευγνώμονες γι' αυτά· αλλά είναι πολύ σωστό για άλλους να ενωθούν μαζί τους σε αυτό, και ιδιαίτερα οι λειτουργοί του Ευαγγελίου, οι οποίοι είναι δεσμευμένοι και στους οποίους ταιριάζει: είναι σύμφωνο με το αξίωμα και το επάγγελμά τους να δώσουν στον Θεό τον έπαινο και τη δόξα όλης της χάριτος και της αυξήσεώς της, με την οποία αυτοί που παρακολουθούν τους κόπους τους ευνοούνται, αφού αυτό δεν είναι από αυτούς, αλλά από τον Θεό· και ήταν για αύξηση της χάριτος που ο απόστολος εδώ δίνει ευχαριστία, όπως έκρινε ότι ήταν υποχρεωμένος να κάνει, και ήταν ταιριαστό να κάνει. Συνεχίζει με παρατηρήσεις για την αύξηση της πίστης και της αγάπης. Αυτό ήταν, στην αρχή, σαν κόκκος σινάπεως, πολύ μικρό, αλλά σταδιακά αυξήθηκε και αυξήθηκε υπερβολικά· και από το να βλέπει τον Χριστό και να τον κοιτάζει, και το οποίο στην αρχή μπορεί να ήταν πολύ αμυδρό και ασαφές, προχώρησε στο να πηγαίνει ή να έρχεται σε αυτόν· και το οποίο μπορεί να ήταν με πολύ αδύναμο τρόπο, και δεν ήταν χωρίς να σύρεται και να οδηγείται, και μεγάλες ενθαρρύνσεις, πολλές προσκλήσεις και μεγάλες διαβεβαιώσεις· και από εκεί σε μια σύλληψη αυτού, αν και μπορεί να είναι με τρόπο τρέμουλο, και όχι χωρίς να καλείται να εκτείνει το χέρι της πίστης και να μην είναι πλέον άπιστος, αλλά πιστεύων· και από εκεί σε μια κλίση και στήριξη σε αυτόν, εμπιστευόμενος σε αυτόν με όλα και για όλα· και από εκεί σε μια διεκδίκηση ενδιαφέροντος σε αυτόν, λέγοντας, Κύριέ μου και Θεέ μου, που είναι η πλήρης βεβαιότητα της πίστης· και όταν φτάσει σε αυτό, έχει αυξηθεί υπερβολικά, που μπορεί να ήταν η περίπτωση αυτών των Θεσσαλονικέων· το οποίο ο απόστολος γνώριζε από τις αφθονίες της αγάπης τους, διότι η πίστη εργάζεται διά της αγάπης· και από την υπομονή τους, τη σταθερότητα και την απόφαση στο να υποφέρουν για τον Χριστό· όλα τα οποία είναι ανάλογα με την πίστη και την αύξησή της· και γι' αυτό δίνει ευχαριστία στον Θεό, διότι η πίστη είναι πολύτιμο πράγμα· και όπως αυτή η ίδια, έτσι και η αύξησή της είναι από τον Θεό, και επομένως σε αυτόν ανήκει ο έπαινος: και η αγάπη του καθενός από σας προς αλλήλους αυξάνεται · όπως η πίστη τους στον Χριστό, έτσι και η αγάπη τους ο ένας προς τον άλλον αυξανόταν και έδειχνε τον εαυτό της στην υπηρεσία ο ένας του άλλου τόσο στα πρόσκαιρα όσο και στα πνευματικά· και αυτό δεν ήταν η περίπτωση λίγων μόνο ή του μεγαλύτερου μέρους, αλλά του καθενός από αυτούς· που έκανε την κοινωνία τους μεταξύ τους πολύ άνετη και ευχάριστη. Ο Γκιλ στρέφεται τότε στην υπομονή και την πίστη που δείχθηκαν στους διωγμούς. Και τα ιδιαίτερα για τα οποία καυχιόταν γι' αυτούς ήταν ως εξής, για την υπομονή και την πίστη σας σε όλους τους διωγμούς και τις θλίψεις που υπομένετε : πολλές και σκληρές ήταν οι ονειδισμοί, οι θλίψεις και οι διωγμοί που τους συνέβησαν για χάρη του Χριστού και της ομολογίας αυτού και του Ευαγγελίου του και αυτό είναι περισσότερο ή λιγότερο η περίπτωση του καθενός που θέλει να ζήσει ευσεβώς εν Χριστώ Ιησού: και αυτά τα υπέμειναν, τα έφεραν και στάθηκαν κάτω από αυτά, δεν σοκαρίστηκαν και δεν κλονίστηκαν και δεν μετακινήθηκαν από την ελπίδα του Ευαγγελίου από αυτά· που δείχνει ότι η αλήθεια της χάριτος ήταν σε αυτούς· διότι όπου δεν υπάρχει η ρίζα του πράγματος, όταν η θλίψη και η θλίψη ανακύπτουν εξαιτίας της ομολογίας του λόγου, τέτοιοι σκανδαλίζονται, παραπατούν και γρήγορα φεύγουν· αλλά αυτοί οι άγιοι υπέμειναν τις θλίψεις τους και με μεγάλη υπομονή, χωρίς γογγυσμό και παράπονο, και με μεγάλη σταθερότητα, στερεότητα και απόφαση του νου.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ κλείνει αντανακλώντας στην ανάπαυση που ετοιμάστηκε για τους ταραγμένους. Στίχος 7. Και σε σας που είστε ταραγμένοι, ανάπαυση μαζί μας ,.... Αυτό είναι ένα άλλο κλάδο της δικαιοσύνης του Θεού, στο να αποδίδει σε αυτούς που θλίβονται και διώκονται για χάρη της δικαιοσύνης, «ανάπαυση»· μια χαλάρωση ή ανάπαυση από διωγμούς, για λίγο τουλάχιστον· όπως οι εκκλησίες της Ιουδαίας, της Γαλιλαίας και της Σαμάρειας είχαν, από εκείνον τον διωγμό που υψώθηκε στον θάνατο του Στεφάνου, Πράξεις 9:31 και όπως οι Χριστιανοί είχαν στην καταστροφή της Ιερουσαλήμ· που αν και ήταν ημέρα εκδίκησης για τους απίστους Ιουδαίους, ήταν καιροί αναψυχής για τους αγίους, οι οποίοι τώρα ελευθερώθηκαν από τους διώκτες τους: ή μάλλον αυτό σχεδιάζει μια ανάπαυση που παραμένει για τους αγίους μετά τον θάνατο στον τάφο και στην έλευση του Κυρίου και σε όλη την αιωνιότητα· όταν θα αναπαυθούν από όλο τον μόχθο και τον κόπο τους και θα ελευθερωθούν από την αμαρτία και από κάθε ανησυχία από αυτήν και από τους πειρασμούς του Σατανά και επίσης από τους διωγμούς των ανθρώπων· βλέπε Ιώβ 3:17 .
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η αύξηση της πίστης σε άλλους διεγείρει ευγνωμοσύνη στην ίδια σας την καρδιά; Με ποιους τρόπους μπορεί οι παρούσες δοκιμασίες να σας εκπαιδεύουν για μελλοντική δόξα; Πώς θα έμοιαζε να αναπαύεστε πιο πλήρως στην υπόσχεση της επιστροφής του Χριστού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, σε αἰνοῦμεν διὰ τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Υἱοῦ σου, τὸ ὁποῖον αὔξει τὴν πίστιν ὑπερβολικῶς καὶ πληθύνει τὴν ἀγάπην πρὸς ἀλλήλους. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τῆς χάριτός σου νὰ ὑπομένωμεν πᾶσαν δοκιμασίαν μετὰ ἀκλονήτου ἐλπίδος, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἡ δικαία σου κρίσις θὰ διορθώσῃ τὰ πάντα ὅταν ὁ Ἰησοῦς ἐπιστρέψῃ ἐν δόξῃ. Εἴθε νὰ ζῶμεν ἀξίως τῆς κλήσεως ἣν ἐλάβομεν, ἵνα τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ μεγαλυνθῇ ἐν ἡμῖν. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →