Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 21-22 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα ασχολούμαστε με τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για τα κεφάλαια 21-22 του Β' Σαμουήλ. Ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από τον μεγάλο ύμνο του Δαβίδ για την απελευθέρωση, δείχνοντας πώς η προσωπική εμπειρία της σωτηριώδους δύναμης του Θεού οδηγεί σε διαρκή δοξολογία και ευρύτερη ελπίδα. Η προσεκτική του ερμηνεία βοηθά τους σύγχρονους αναγνώστες να δουν την κίνηση από τη νίκη στο πεδίο της μάχης στο όραμα της βασιλείας και τελικά στην ταπεινή ευχαριστία. Καθώς ακολουθούμε την επεξεργασία του, νέο φως πέφτει στον τρόπο με τον οποίο οι παρελθούσες ευσπλαχνίες διευρύνουν την μελλοντική προσδοκία και εμβαθύνουν την πίστη στον Κύριο που εξοπλίζει τους υπηρέτες Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 21 και 22 του Β' Σαμουήλ αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τα τελευταία κεφάλαια της ιστορίας του Δαβίδ, τα άσματα της διάσωσης και τις υποσχέσεις που εκτείνονται πέρα από τη δική του βασιλεία. Αφήστε τα λόγια του ψαλμού να σας περιβάλουν, προσκαλώντας σας να θυμηθείτε τις δικές σας περιόδους απελευθέρωσης και να ενωθείτε με τον αρχαίο ψάλτη στην απόδοση όλης της δύναμης και της νίκης στον ζωντανό Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει επιβεβαιώνοντας τη δαβιδική συγγραφή του ύμνου.
Η δαβιδική συγγραφή αυτού του μεγάλου ύμνου έχει γίνει δεκτή ακόμη και από κριτικούς που γενικά είναι πολύ αργοί να την αναγνωρίσουν. Ένας από αυτούς λέει ότι 'δεν υπάρχει Ισραηλίτης βασιλιάς στον οποίο οι εκφράσεις του ψαλμού εφαρμόζονται τόσο στενά όσο στον Δαβίδ'. Η αγαπημένη εναλλακτική θεωρία ότι ο ομιλητής είναι το προσωποποιημένο έθνος είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτή. Η φωνή της ατομικής εμπιστοσύνης και της προσωπικής εμπειρίας ακούγεται καθαρά στα φλογερά λόγια. Δύο εκδόσεις του ύμνου διατηρούνται για εμάς, στον Ψαλμ. 18:1-50 και Β' Σαμ. 22:1-51. Μικρές παραλλαγές υπάρχουν στα δύο αντίγραφα, οι οποίες πιθανώς είναι απλώς τυχαίες. Τίποτα σημαντικό δεν εξαρτάται από αυτές. Το κείμενο αρχίζει με τα τελευταία λόγια μιας περιγραφής του Θεού που οπλίζει τον ψάλτη για τις νίκες του, και συνεχίζει να ζωγραφίζει την αναταραχή της μάχης και την τροπή του εχθρού Β' Σαμ. 22:40-43· έπειτα ακολουθεί η θριαμβευτική προσδοκία μελλοντικών ευρύτερων νικών Β' Σαμ. 22:44-46· και αυτό οδηγεί στην τελική έκρηξη ευγνώμονος δοξολογίας Β' Σαμ. 22:47-51.Στη συνέχεια εξετάζει την αναγνώριση της θείας δύναμης στη νίκη.
Αλλά μπορούμε κάλλιστα να πάρουμε παράδειγμα από την αναγνώριση του αυστηρού πολεμιστή ότι όλη η νίκη του οφειλόταν μόνο στον Θεό. Η δύναμη που άσκησε ήταν δώρο του Θεού. Ήταν ο Θεός που υπέταξε τους στασιαστές, όχι ο Δαβίδ. Ο πανικός που έκανε τον εχθρό να τραπεί σε φυγή εμφυσήθηκε σε αυτούς από τον Θεό. Κανένα άλλο όνομα εκτός από του Ιεχωβά δεν έπρεπε να χαραχθεί στο τρόπαιο που υψώθηκε στο πεδίο της μάχης. Ο ανθρώπινος νικητής ήταν μόνο το όργανο του θείου Κατακτητή. Μια τέτοια ταπεινή αναφορά όλης της δύναμης και της επιτυχίας μας σε Αυτόν θα μας σώσει από υπερβολική αυτοεξύμνηση, και είναι ο πιο σίγουρος τρόπος να διατηρήσουμε τη δύναμη που δίνει, η οποία χάνεται πιο σίγουρα όταν παίρνουμε την πίστωσή της για τον εαυτό μας.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια αντλεί μαθήματα για προοδευτική νίκη από την εμπειρία.
Τώρα αυτό το όραμα εκτεταμένων κατακτήσεων, βασισμένο όπως είναι σε μικρότερες παρελθούσες νίκες, φέρει πολύτιμα μαθήματα. Ο Δαβίδ εδώ αρπάζει τις μεγάλες υποσχέσεις προς τον οίκο του για ευρεία κυριαρχία, και προσδοκά τις αρχές της εκπλήρωσής τους για τον εαυτό του. Και επέκτεινε πράγματι τις κατακτήσεις του πέρα από την επικράτεια του Ισραήλ. Αλλά μπορούμε να πάρουμε την ελπίδα ως παράδειγμα σε μια συγκεκριμένη κατεύθυνση του τι πρέπει να είναι το αποτέλεσμα όλης της εμπειρίας των ευσπλαχνιών του Θεού. 'Αύριο θα είναι όπως αυτή η ημέρα, και πολύ πιο άφθονο.' Μικρότερες νίκες θα ακολουθηθούν από μεγαλύτερες. Η αποδοχή της ευνοϊκής βοήθειας του Θεού πρέπει να διευρύνει τις προσδοκίες μας. Η ευγνωμοσύνη μας προς Αυτόν πρέπει να είναι 'ζωντανή αίσθηση μελλοντικών ευεργεσιών'. Προοδευτική νίκη πρέπει να είναι η εμπειρία κάθε πιστού.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει με μια ευγενή έκρηξη ευχαριστίας.
ΙΙΙ. Β' Σαμ. 22:46-51 αποτελούν ένα ευγενές τέλος σε έναν ευγενή ύμνο, στον οποίο η ισχυρή πτέρυγα του ψάλτη δεν κουράζεται ποτέ, ούτε η ροή της σκέψης και του συναισθήματος χαλαρώνει ποτέ. Σε αυτόν, ακόμη πιο απόλυτα από ό,τι στο υπόλοιπο του ψαλμού, η νίκη του αποδίδεται όλη στον Ιεχωβά. Μόνο Αυτός ενεργεί, ο Δαβίδ απλώς δέχεται. Το να έχει μάθει από την εμπειρία ότι 'Ζει', και είναι 'η Πέτρα μου', και να συγκεντρώσει όλα τα συναισθήματα που προκαλούνται από την αναδρομή μιας μακράς ζωής στο 'Ευλογημένη να είναι η Πέτρα μου', σημαίνει να έχει θερίσει και αποθηκεύσει την πλουσιότερη σοδειά που μπορεί να δώσει η γη. Έτσι τελικά ψάλλει ο άνθρωπος του οποίου τα πρώτα χρόνια ήταν γεμάτα αγώνες και στερήσεις. Ένα πρωί καταιγίδας έχει καθαρίσει σε ηλιόλουστη βραδινή γαλήνη, όπως θα συμβεί με όλους μας αν η καταιγίδα μας φυσήξει στο αληθινό μας καταφύγιο.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού έχετε δει πρόσφατα τον Θεό να σας ενισχύει για μια μάχη που δεν μπορούσατε να κερδίσετε μόνοι σας; Πώς θα μπορούσαν οι παρελθούσες απελευθερώσεις να διευρύνουν την προσδοκία σας για μελλοντικές νίκες; Με ποιους τρόπους μπορείτε να μετατρέψετε την προσωπική ευγνωμοσύνη σε δημόσια μαρτυρία που διαδίδει τη δόξα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστὲ Θεέ, σὲ αἰνοῦμεν γιὰ τὶς κραταιὲς ἀπαλλαγὲς ποὺ καταγράφονται σὲ αὐτὰ τὰ κεφάλαια, ὅπου κάθε νίκη ἀνάγεται στὴν κυρίαρχη χείρα Σου καὶ τὸ ᾆσμα τοῦ Δαβὶδ σὲ διακηρύττει ὡς Βράχο του, φρούριο καὶ ἐλευθερωτή. Μεγάλυνε τὴν ἐλπίδα μας διὰ τῶν ἐλέων ποὺ ἤδη ἔχομεν λάβει, καὶ καθιστᾶ τὸν ἴδιον ἀσφαλῆ θεμέλιον δικόν μας. Χάρισέ μας φωνὲς νὰ διακηρύττωμεν τὴν ἀγαθότητά Σου μεταξὺ τῶν ἐθνῶν καὶ καρδιὲς ποὺ ἀναπαύονται στοὺς μείζονας σκοπούς Σου, διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →