← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 17 — με τον Ματθαίο Χένρι

Λουκάς 17Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα εξερευνούμε τον πλούσιο σχολιασμό του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 17 του Λουκά. Ο Χένρι αποκαλύπτει προσεκτικά τα λόγια του Ιησού σχετικά με την αποφυγή του σκανδάλου, την επέκταση της συγχώρεσης, την αύξηση της πίστης και την υπηρεσία με ταπεινοφροσύνη. Αναλογίζεται επίσης τον καθαρισμό των δέκα λεπρών και την απροσδόκητη φύση της βασιλείας του Θεού. Οι ποιμαντικές του γνώσεις μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές και τις αντιδράσεις μας στον Κύριο. Ας ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Χένρι ανοίγει τις Γραφές για εμάς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 17 του Λουκά. Προσέξτε τη ροή από τις οδηγίες του Ιησού προς τους μαθητές, μέσω της θεραπείας των λεπρών, μέχρι τη διδασκαλία για τη μέλλουσα βασιλεία. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά με... Ι. Ότι η πρόκληση σκανδάλων είναι μεγάλη αμαρτία, και ότι πρέπει ο καθένας από εμάς να την αποφεύγει και να προσέχει προσεκτικά εναντίον της, εδ. 1, 2. Δεν μπορούμε να περιμένουμε τίποτε άλλο παρά ότι σκάνδαλα θα έρθουν, λαμβάνοντας υπόψη την πονηρία και την ακαμψία που υπάρχουν στη φύση του ανθρώπου, και τον σοφό σκοπό και τη βουλή του Θεού, ο οποίος θα προχωρήσει το έργο του ακόμη και μέσω αυτών των σκανδάλων, και θα φέρει το καλό από το κακό. Είναι σχεδόν αδύνατο παρά σκάνδαλα να έρθουν, και επομένως μας αφορά να προνοήσουμε ανάλογα· αλλά αλλοίμονο σε εκείνον μέσω του οποίου έρχονται, η καταδίκη του θα είναι βαριά (εδ. 2), πιο τρομερή από εκείνη των χειρότερων κακοποιών που καταδικάζονται να ριφθούν στη θάλασσα, διότι αυτοί χάνονται υπό φορτίο ενοχής πιο βαρύ από εκείνο των μυλόπετρων. Αυτό περιλαμβάνει αλλοίμονο, 1. Στους διώκτες, οι οποίοι προκαλούν οποιαδήποτε βλάβη στους ελάχιστους από τους μικρούς του Χριστού, με λόγο ή έργο, με την οποία αποθαρρύνονται στην υπηρεσία του Χριστού, και στην εκπλήρωση του καθήκοντός τους, ή σε κίνδυνο να απομακρυνθούν από αυτό. 2. Στους πλανητές, οι οποίοι διαφθείρουν τις αλήθειες του Χριστού και τις διατάξεις του, και έτσι ταράζουν τις ψυχές των μαθητών· διότι αυτοί είναι εκείνοι μέσω των οποίων έρχονται σκάνδαλα. 3. Σε εκείνους οι οποίοι, υπό την ομολογία του χριστιανικού ονόματος, ζουν σκανδαλωδώς, και έτσι αποδυναμώνουν τους δεσμούς και λυπούν τις καρδιές του λαού του Θεού· διότι από αυτούς έρχεται το σκάνδαλο, και δεν αποτελεί μείωση της ενοχής τους, ούτε θα είναι οποιαδήποτε της τιμωρίας τους, ότι είναι αδύνατο παρά σκάνδαλα να έρθουν. Ο Χένρι συνεχίζει με την έκκληση για ενισχυμένη πίστη. ΙΙΙ. Ότι όλοι έχουμε ανάγκη να ενισχύσουμε την πίστη μας, διότι, καθώς η χάρη αυτή αυξάνεται, όλες οι άλλες χάριτες αυξάνονται. Όσο πιο σταθερά πιστεύουμε τη διδασκαλία του Χριστού, και όσο πιο εμπιστευτικά στηριζόμαστε στη χάρη του Χριστού, τόσο καλύτερα θα είναι για εμάς προς κάθε τρόπο. Τώρα παρατηρήστε εδώ, 1. Την προσέγγιση που έκαναν οι μαθητές προς τον Χριστό, για την ενίσχυση της πίστης τους, εδ. 5. Οι απόστολοι οι ίδιοι, έτσι ονομάζονται εδώ, αν και ήταν πρώτοι υπουργοί του κράτους στη βασιλεία του Χριστού, όμως αναγνώρισαν την αδυναμία και την έλλειψη της πίστης τους, και είδαν την ανάγκη της χάριτος του Χριστού για τη βελτίωσή της· είπαν προς τον Κύριο, «Αύξησε την πίστη μας, και τελείωσε ό,τι λείπει από αυτήν.» Ας γίνουν οι αποκαλύψεις της πίστης πιο σαφείς, οι επιθυμίες της πίστης πιο ισχυρές, οι εξαρτήσεις της πίστης πιο σταθερές και ακλόνητες, οι αφιερώσεις της πίστης πιο ολοκληρωμένες και αποφασιστικές, και οι απολαύσεις της πίστης πιο ευχάριστες. Σημείωσε, η αύξηση της πίστης μας είναι αυτό που πρέπει να επιθυμούμε με ζήλο, και πρέπει να προσφέρουμε αυτή την επιθυμία στον Θεό με προσευχή. Μερικοί νομίζουν ότι ανέβασαν αυτή την προσευχή προς τον Χριστό με αφορμή την πίεση που άσκησε επάνω τους το καθήκον της συγχώρεσης αδικημάτων: «Κύριε, αύξησε την πίστη μας, ή ποτέ δεν θα μπορέσουμε να ασκήσουμε τόσο δύσκολο καθήκον όπως αυτό.» Η πίστη στο συγχωρητικό έλεος του Θεού θα μας δώσει τη δυνατότητα να υπερνικήσουμε τις μεγαλύτερες δυσκολίες που βρίσκονται στον δρόμο της συγχώρεσης του αδελφού μας. Άλλοι νομίζουν ότι ήταν με κάποια άλλη αφορμή, όταν οι απόστολοι είχαν προσαράξει στην εκτέλεση κάποιου θαύματος, και επιπλήχθηκαν από τον Χριστό για την αδυναμία της πίστης τους, όπως Ματθ. ιζ΄. 16, κ.λπ. Σε αυτόν που τους κατηγόρησε πρέπει να προσφύγουν για χάρη να τους διορθώσει· σε αυτόν κραυγάζουν, Κύριε, αύξησε την πίστη μας. 2. Η διαβεβαίωση που τους έδωσε ο Χριστός για την θαυμαστή αποτελεσματικότητα της αληθινής πίστης (εδ. 6): «Αν είχατε πίστη ως κόκκος σινάπεως, τόσο μικρή όσο κόκκος σινάπεως, αλλά η δική σας είναι ακόμη μικρότερη από την ελάχιστη· ή τόσο οξεία όσο κόκκος σινάπεως, τόσο διεγερτική για όλες τις άλλες χάριτες, όσο το σινάπι στα ζωικά πνεύματα,» και επομένως χρησιμοποιείται σε παραλύσεις, «θα μπορούσατε να κάνετε θαύματα πολύ πέρα από όσα κάνετε τώρα· τίποτε δεν θα ήταν πολύ δύσκολο για εσάς, που ήταν κατάλληλο να γίνει για τη δόξα του Θεού, και την επιβεβαίωση της διδασκαλίας που κηρύττετε, ναι, ακόμη και η μεταφύτευση ενός δέντρου από τη γη στη θάλασσα.» Δείτε Ματθ. ιζ΄. 20. Όπως με τον Θεό τίποτε δεν είναι αδύνατο, έτσι όλα τα πράγματα είναι δυνατά σε αυτόν που μπορεί να πιστέψει. Ο Χένρι διδάσκει έπειτα για την ταπεινή υπηρεσία. ΙV. Ότι, οτιδήποτε κάνουμε στην υπηρεσία του Χριστού, πρέπει να είμαστε πολύ ταπεινοί, και να μην φανταζόμαστε ότι μπορούμε να αξίζουμε οποιαδήποτε εύνοια από το χέρι του, ή να την διεκδικούμε ως χρέος· ακόμη και οι απόστολοι οι ίδιοι, οι οποίοι έκαναν τόσο περισσότερα για τον Χριστού από άλλους, δεν πρέπει να νομίζουν ότι είχαν έτσι καταστήσει αυτόν οφειλέτη τους. 1. Είμαστε όλοι δούλοι του Θεού (οι απόστολοι και οι υπηρέτες του είναι με ειδικό τρόπο έτσι), και, ως δούλοι, είμαστε δεμένοι να κάνουμε ό,τι μπορούμε για την τιμή του. Όλη η δύναμή μας και όλος ο χρόνος μας πρέπει να απασχολούνται για αυτόν· διότι δεν είμαστε δικοί μας, ούτε στη διάθεσή μας, αλλά στη διάθεση του Δεσπότη μας. 2. Ως δούλοι του Θεού, μας ταιριάζει να γεμίζουμε τον χρόνο μας με καθήκον, και έχουμε ποικιλία έργου διορισμένου σε εμάς να κάνουμε· πρέπει να κάνουμε το τέλος μιας υπηρεσίας την αρχή μιας άλλης. Ο δούλος που έχει οργώσει, ή έχει θρέψει ζώα, στο χωράφι, όταν έρχεται στο σπίτι τη νύχτα έχει έργο να κάνει ακόμη· πρέπει να περιμένει στο τραπέζι, εδ. 7, 8. Όταν έχουμε απασχοληθεί στα καθήκοντα μιας θρησκευτικής συναναστροφής, αυτό δεν θα μας απαλλάξει από τις ασκήσεις της λατρείας· όταν έχουμε εργαστεί για τον Θεό, ακόμη πρέπει να περιμένουμε στον Θεό, περιμένοντας σε αυτόν συνεχώς. 3. Η κύρια φροντίδα μας εδώ πρέπει να είναι να κάνουμε το καθήκον της σχέσης μας, και να αφήσουμε σε αυτόν τον Δεσπότη μας να μας δώσει την παρηγοριά του, όταν και όπως νομίζει κατάλληλο. Κανένας δούλος δεν περιμένει ότι ο δεσπότης του θα του πει, Πήγαινε και κάθισε να φας· είναι αρκετός χρόνος να το κάνει αυτό όταν έχουμε τελειώσει το έργο της ημέρας μας. Ας είμαστε σε φροντίδα να τελειώσουμε το έργο μας, και να το κάνουμε καλά, και τότε η ανταμοιβή θα έρθει στον κατάλληλο χρόνο. 4. Είναι κατάλληλο ο Χριστός να υπηρετηθεί πριν από εμάς: Ετοίμασε ό,τι να δειπνήσω, και έπειτα θα φας και θα πιεις. Οι αμφιβάλλοντες χριστιανοί λένε ότι δεν μπορούν να δώσουν στον Χριστό τη δόξα της αγάπης του όπως πρέπει, διότι δεν έχουν ακόμη λάβει την παρηγοριά της· αλλά αυτό είναι λάθος. Πρώτα ας έχει ο Χριστός τη δόξα της, ας τον υπηρετούμε με τις αινέσεις μας, και τότε θα φάμε και θα πιούμε στην παρηγοριά εκείνης της αγάπης, και σε αυτό υπάρχει συμπόσιο. 5. Οι δούλοι του Χριστού, όταν πρόκειται να τον υπηρετήσουν, πρέπει να ζωστούν τους εαυτούς τους, πρέπει να απελευθερώνονται από κάθε τι που είναι μπερδεμένο και εμποδιστικό, και να εφοδιάζονται με στενή εφαρμογή του νου για να προχωρήσουν, και να διαπεράσουν, με το έργο τους· πρέπει να ζωσούν τις οσφύες του νου τους. Όταν έχουμε προετοιμαστεί για την ψυχαγωγία του Χριστού, έχουμε ετοιμάσει ό,τι να δειπνήσει, πρέπει τότε να ζωστούμε, για να τον υπηρετήσουμε. Αυτό αναμένεται από δούλους, και ο Χριστός θα μπορούσε να το απαιτήσει από εμάς, αλλά δεν επιμένει σε αυτό. Ήταν μεταξύ των μαθητών του ως ένας που υπηρετούσε, και δεν ήλθε, όπως άλλοι δεσπότες, να πάρει θέση, και να υπηρετηθεί, αλλά να υπηρετήσει· μάρτυρας το πλύσιμο των ποδιών των μαθητών του. 6. Οι δούλοι του Χριστού δεν αξίζουν ούτε τις ευχαριστίες του για οποιαδήποτε υπηρεσία που του κάνουν: «Ευχαριστεί εκείνον τον δούλο; Λογαριάζει τον εαυτό του οφειλέτη του γι’ αυτό; Όχι, με κανέναν τρόπο.» Κανένα καλό έργο μας δεν μπορεί να αξίζει τίποτε από το χέρι του Θεού. Περιμένουμε την εύνοια του Θεού, όχι διότι έχουμε με τις υπηρεσίες μας καταστήσει αυτόν οφειλέτη μας, αλλά διότι αυτός με τις υποσχέσεις του έχει καταστήσει τον εαυτό του οφειλέτη στην τιμή του, και αυτό μπορούμε να το επικαλεστούμε σε αυτόν, αλλά δεν μπορούμε να μηνύσουμε για ένα κβάντουμ μερούιτ—σύμφωνα με την αξία. 7. Οτιδήποτε κάνουμε για τον Χριστό, αν και θα έπρεπε να είναι περισσότερο ίσως από ό,τι κάνουν μερικοί άλλοι, όμως δεν είναι περισσότερο από ό,τι είναι το καθήκον μας να κάνουμε. Αν και θα έπρεπε να κάνουμε όλα τα πράγματα που μας προστάζονται, και αλίμονο! σε πολλά πράγματα υστερούμε από αυτό, όμως δεν υπάρχει έργο υπεραξίας· είναι μόνο ό,τι δεσμευόμαστε από εκείνη την πρώτη και μεγάλη εντολή της αγάπης του Θεού με όλη την καρδιά και την ψυχή, η οποία περιλαμβάνει το έσχατο. 8. Οι καλύτεροι δούλοι του Χριστού, ακόμη όταν κάνουν τις καλύτερες υπηρεσίες, πρέπει ταπεινά να ομολογούν ότι είναι άχρηστοι δούλοι· αν και δεν είναι εκείνοι οι άχρηστοι δούλοι που θάβουν τα τάλαντά τους, και θα ριφθούν στο απόλυτο σκότος, όμως ως προς τον Χριστό, και οποιοδήποτε πλεονέκτημα που μπορεί να προκύψει σε αυτόν από τις υπηρεσίες τους, είναι άχρηστοι· η καλοσύνη μας δεν εκτείνεται στον Θεό, ούτε αν είμαστε δίκαιοι είναι αυτός καλύτερος, Ψαλμ. ιστ΄. 2· Ιώβ κβ΄. 2· λε΄. 7. Ο Θεός δεν μπορεί να κερδίζει από τις υπηρεσίες μας, και επομένως δεν μπορεί να γίνει οφειλέτης από αυτές. Δεν έχει ανάγκη από εμάς, ούτε οι υπηρεσίες μας μπορούν να κάνουν καμία προσθήκη στις τελειότητές του. Μας ταιριάζει επομένως να αποκαλούμε τους εαυτούς μας άχρηστους δούλους, αλλά να αποκαλούμε την υπηρεσία του κερδοφόρα υπηρεσία, διότι ο Θεός είναι ευτυχής χωρίς εμάς, αλλά εμείς είμαστε χαμένοι χωρίς αυτόν.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Χένρι αναλογίζεται την ευγνωμοσύνη στην αφήγηση των λεπρών. 1. Η ιδιαίτερη προσοχή που έλαβε ο Χριστός γι' αυτόν, για την ευγνώμωνα επιστροφή που έκανε, και την αχαριστία εκείνων που μοιράστηκαν μαζί του το έλεος—ότι αυτός που ήταν ξένος στην πολιτεία του Ισραήλ ήταν ο μόνος που επέστρεψε για να δώσει δόξα στον Θεό, εδ. 17, 18. Δείτε εδώ, (1.) Πόσο πλούσιος είναι ο Χριστός στο να κάνει το καλό: Δεν καθαρίστηκαν δέκα; Εδώ ήταν μια θεραπεία χονδρικώς, ένα ολόκληρο νοσοκομείο θεραπεύτηκε με ένα λόγο. Σημείωσε, Υπάρχει αφθονία θεραπευτικής καθαρτικής αρετής στο αίμα του Χριστού, επαρκής για όλους τους ασθενείς του, αν και τόσοι πολλοί. Εδώ είναι δέκα τη φορά καθαρισμένοι· δεν θα έχουμε ποτέ λιγότερη χάρη επειδή άλλοι τη μοιράζονται. (2.) Πόσο φτωχοί είμαστε στις επιστροφές μας: 'Πού είναι οι εννέα; Γιατί δεν επέστρεψαν για να δώσουν ευχαριστία;' Αυτό υπονοεί ότι η αχαριστία είναι πολύ συνηθισμένη αμαρτία. Από τους πολλούς που λαμβάνουν έλεος από τον Θεό, υπάρχουν λίγοι, πολύ λίγοι, που επιστρέφουν για να δώσουν ευχαριστία με ορθό τρόπο (μόλις ένας στους δέκα), που αποδίδουν σύμφωνα με το όφελος που τους έγινε. (3.) Πώς εκείνοι συχνά αποδεικνύονται πιο ευγνώμονες από τους οποίους αναμενόταν λιγότερο. Ένας Σαμαρείτης δίνει ευχαριστία, και ένας Ιουδαίος δεν δίνει. Έτσι πολλοί που ομολογούν την αποκαλυμμένη θρησκεία ξεπερνιούνται, και ντρέπονται εντελώς, από μερικούς που κυβερνώνται μόνο από τη φυσική θρησκεία, όχι μόνο σε ηθική αξία, αλλά και σε ευσέβεια και ευλάβεια. Αυτό χρησιμεύει εδώ για να επιδεινώσει την αχαριστία εκείνων των Ιουδαίων για τους οποίους μιλά ο Χριστός, καθώς το θεωρεί πολύ κακό ότι η καλοσύνη του περιφρονήθηκε τόσο. Και υπονοεί πόσο δίκαια αγανακτεί για την αχαριστία του κόσμου των ανθρώπων, για τους οποίους έκανε τόσο πολύ, και από τους οποίους έλαβε τόσο λίγο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί να διατρέχετε κίνδυνο να προκαλέσετε σκάνδαλο σε έναν συνπιστό αυτή την εβδομάδα; Πώς η παράδειγμα του ενός ευγνώμονα λεπρού προκαλεί το δικό σας πρότυπο ευγνωμοσύνης; Σε ποια περιοχή υπηρεσίας πειράζεστε να ζητήσετε αναγνώριση αντί να παραμείνετε ικανοποιημένοι ως άχρηστος δούλος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, δώρησαι ἡμῖν χάριν τοῦ περιπατεῖν ἐν τῇ ταπεινοφροσύνῃ καὶ πίστει ἃς ὁ Λόγος σου προστάσσει, συγχωροῦντες τοὺς ἄλλους ἐλευθέρως καθὼς ἡμεῖς συγκεχωρήμεθα ἐν Χριστῷ καὶ ὑπηρετοῦντές σοι ἄνευ σκέψεως ἀξίας ἢ ἀμοιβῆς. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ νὰ προκαλέσωμεν ἄλλους εἰς σκάνδαλον καὶ κίνησον ἐν ἡμῖν πνεῦμα εὐγνωμοσύνης ὅμοιον μὲ τὸν ἕνα λεπρὸν ὁ ὁποῖος ἐπέστρεψε διὰ νὰ σοὶ δώσῃ δόξαν μόνῳ. Ἄφες τὴν βασιλείαν σου νὰ κυβερνᾷ ἡσύχως ἐν ταῖς καρδίαις ἡμῶν μέχρι τῆς ἡμέρας καθ’ ἣν ὁ Υἱός σου θὰ φανῇ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →