← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Έξοδος

Μόσχος, Διαθήκη και η Παράκληση του Μεσίτη

Έξοδος 31-32Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στα γραπτά της για τα γεγονότα της Εξόδου 31-32, η Έλεν Γ. Γουάιτ ξεδιπλώνει την επίσημη ιστορία της ταχείας απομάκρυνσης του Ισραήλ από τον ζωντανό Θεό προς την ειδωλολατρία στους πρόποδες του Σινά. Με τρυφερή αλλά αμείλικτη σαφήνεια δείχνει πόσο γρήγορα η ανθρώπινη καρδιά λησμονεί τη φωνή του νόμου και στρέφεται σε ορατά υποκατάστατα. Οι σελίδες της μας προσκαλούν να σταθούμε με τον Μωυσή ανάμεσα σε έναν άγιο Θεό και έναν επαναστατημένο λαό, βλέποντας τόσο το βάθος της αμαρτίας όσο και το μεγαλύτερο βάθος του θείου ελέους. Μέσα από την πένα της η μεγάλη διαμάχη αποκαλύπτεται ακριβώς τη στιγμή που η διαθήκη σπάει, όμως η ελπίδα παραμένει επειδή ένας άνθρωπος στέκεται στο χάσμα. Ελκόμαστε να δούμε ότι η ίδια αγάπη που παρακαλεί για τους αμαρτωλούς εξακολουθεί να παρακαλεί σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ανοιχτές τις Γραφές διαβάζουμε τώρα την Έξοδο 31 και 32, ακούγοντας τον κρότο του νόμου, τον θόρυβο του στρατοπέδου και τη σιωπηλή δύναμη της μεσιτείας. Ας προετοιμάσουν τα λόγια της Γραφής τις καρδιές μας για να δεχθούμε το περαιτέρω φως που δίνεται μέσω της αγγελιαφόρου του Κυρίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Γουάιτ μας εισάγει στην ανήσυχη αναμονή του στρατοπέδου κάτω από το σύννεφο: Πώς μπορούσε ο Ισραήλ να οδηγηθεί στην ειδωλολατρία αμέσως μετά την ακρόαση του νόμου που την απαγόρευε να βροντά από το βουνό; Εικονογράφηση © Pacific Press Publ. Assoc. Ενώ ο Μωυσής απουσίαζε ήταν καιρός αναμονής και αγωνίας για τον Ισραήλ. Ο λαός γνώριζε ότι είχε ανέβει στο όρος με τον Ιησού και είχε εισέλθει στο σύννεφο του πυκνού σκότους που μπορούσε να φανεί από την πεδιάδα κάτω, να αναπαύεται στην κορυφή του βουνού, φωτιζόμενο κατά καιρούς με τις αστραπές της θείας Παρουσίας. Περίμεναν με ανυπομονησία την επιστροφή του. Συνηθισμένοι όπως ήταν στην Αίγυπτο σε υλικές αναπαραστάσεις της θεότητας, ήταν δύσκολο γι' αυτούς να εμπιστευθούν σε ένα αόρατο ον, και είχαν φθάσει να στηρίζονται στον Μωυσή για να στηρίζει την πίστη τους. Τώρα αφαιρέθηκε από αυτούς. Μέρα με τη μέρα, εβδομάδα με την εβδομάδα περνούσε, και ακόμη δεν επέστρεφε. Παρά το ότι το σύννεφο ήταν ακόμη ορατό, φαινόταν σε πολλούς στο στρατόπεδο ότι ο αρχηγός τους τους είχε εγκαταλείψει, ή ότι είχε καταναλωθεί από την καταβροχθίζουσα φωτιά. Για την ταχεία επιστροφή του Ισραήλ στα σύμβολα της Αιγύπτου αντανακλά: Αισθανόμενοι την αδυναμία τους απουσία του αρχηγού τους, επέστρεψαν [σελ. 316] στις παλιές τους δεισιδαιμονίες. Το «μικτό πλήθος» ήταν οι πρώτοι που επιδόθηκαν σε γογγυσμό και ανυπομονησία, και ήταν οι ηγέτες στην αποστασία που ακολούθησε. Μεταξύ των αντικειμένων που θεωρούνταν από τους Αιγυπτίους σύμβολα θεότητας ήταν το βόδι ή μοσχάρι· και ήταν με την πρόταση εκείνων που είχαν ασκήσει αυτή τη μορφή ειδωλολατρίας στην Αίγυπτο που ένα μοσχάρι κατασκευάστηκε τώρα και λατρεύτηκε. Ο λαός επιθυμούσε κάποια εικόνα για να αντιπροσωπεύει τον Θεό, και να προπορεύεται αυτών στη θέση του Μωυσή. Ο Θεός δεν είχε δώσει κανένα είδος ομοιώματος του Εαυτού Του, και είχε απαγορεύσει κάθε υλική αναπαράσταση για τέτοιο σκοπό. Τα ισχυρά θαύματα στην Αίγυπτο και στην Ερυθρά Θάλασσα σχεδιάστηκαν για να εδραιώσουν την πίστη σε Αυτόν ως τον αόρατο, παντοδύναμο Βοηθό του Ισραήλ, τον μόνο αληθινό Θεό. Και η επιθυμία για κάποια ορατή εκδήλωση της παρουσίας Του είχε χορηγηθεί στον στύλο του σύννεφου και της φωτιάς που καθοδηγούσε τις ορδές τους, και στην αποκάλυψη της δόξας Του επί του όρους Σινά. Αλλά με το σύννεφο της Παρουσίας ακόμη ενώπιόν τους, επέστρεψαν στις καρδιές τους στην ειδωλολατρία της Αιγύπτου, και αντιπροσώπευσαν τη δόξα του αόρατου Θεού με το ομοίωμα ενός βοδιού! Η Γουάιτ μας φέρνει στη στιγμή που ο Μωυσής μαθαίνει για την αποστασία: Ο Μωυσής στο όρος προειδοποιήθηκε για την αποστασία στο στρατόπεδο [σελ. 318] και κατευθύνθηκε να επιστρέψει χωρίς καθυστέρηση. «Πήγαινε, κατέβα κάτω», ήταν τα λόγια του Θεού· «ο λαός σου, τον οποίο έβγαλες από τη γη της Αιγύπτου, διεφθάρησαν: εξέκλιναν ταχέως από την οδό την οποία τους διέταξα. Έκαναν για τον εαυτό τους ένα χυτό μοσχάρι, και το προσκύνησαν.» Ο Θεός θα μπορούσε να είχε ελέγξει την κίνηση από την αρχή· αλλά επέτρεψε να φθάσει σε αυτό το ύψος ώστε να διδάξει σε όλους ένα μάθημα στην τιμωρία Του της προδοσίας και της αποστασίας. Έπειτα μας δείχνει τη δαπανηρή μεσιτεία που επικράτησε: Καθώς ο Μωυσής μεσίτευε για τον Ισραήλ, η δειλία του χάθηκε στο βαθύ ενδιαφέρον και την αγάπη του για εκείνους για τους οποίους, στα χέρια του Θεού, είχε γίνει το μέσο να κάνει τόσα πολλά. Ο Κύριος άκουσε τις παρακλήσεις του, και χορήγησε την ανιδιοτελή προσευχή του. Ο Θεός είχε αποδείξει τον δούλο Του· είχε δοκιμάσει την πιστότητα και την αγάπη του για εκείνον τον πλανημένο, αχάριστο λαό, και ευγενώς είχε υπομείνει ο Μωυσής τη δοκιμασία. Το ενδιαφέρον του για τον Ισραήλ πήγαζε από κανένα ιδιοτελές κίνητρο. Η ευημερία του εκλεκτού λαού του Θεού ήταν πιο αγαπητή σε αυτόν από την προσωπική τιμή, πιο αγαπητή από το προνόμιο να γίνει πατέρας ενός ισχυρού έθνους. Ο Θεός ευαρεστήθηκε με την πιστότητα, την απλότητα της καρδιάς και την ακεραιότητά του, και ανέθεσε σε αυτόν, ως πιστό ποιμένα, τη μεγάλη φροντίδα να οδηγήσει τον Ισραήλ στη Γη της Επαγγελίας.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Γουάιτ αποκαλύπτει την ίδια την διακήρυξη του Κυρίου για τον χαρακτήρα Του: Η Θεότητα διακήρυξε τον Εαυτό Του, «Ο Κύριος, ο Κύριος ο Θεός, ελεήμων και ευσπλαχνικός, μακρόθυμος, και άφθονος σε καλοσύνη και αλήθεια, φυλάττων έλεος για χιλιάδες, συγχωρών ανομία και παράβαση και αμαρτία, και που δεν θα αθωώσει καθόλου τον ένοχο.» Μας δείχνει προς τα εμπρός στη δόξα που αντανακλάται μέσω της μεσιτείας του Χριστού: Η δόξα που αντανακλάται στο πρόσωπο του Μωυσή απεικονίζει τις ευλογίες που θα λάβει ο λαός του Θεού που τηρεί τις εντολές μέσω της μεσιτείας του Χριστού. Μαρτυρεί ότι όσο πιο στενή είναι η κοινωνία μας με τον Θεό, και όσο πιο σαφής η γνώση μας των απαιτήσεών Του, τόσο πιο πλήρως θα συμμορφωθούμε με τη θεία εικόνα, και τόσο πιο εύκολα γινόμαστε μέτοχοι της θείας φύσεως.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού στη δική μου ζωή έχω γίνει ανυπόμονος ενώ περίμενα τον καιρό του Θεού; Πώς πειράζομαι να κατασκευάσω ορατά υποκατάστατα για τον αόρατο Θεό; Με ποιους τρόπους ο Χριστός με καλεί να σταθώ στο χάσμα για άλλους μέσω ανιδιοτελούς προσευχής;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, καθώς ἀτενίζομεν εἰς τὴν διαθήκην τὴν σφραγισθεῖσαν ἐν Σινᾷ καὶ τὸ ἱερὸν σημεῖον τῆς σαββατιαίας ἀναπαύσεως, λύτρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς εἰδωλολατρίας τῆς διασπώσης τὴν κοινωνίαν μετὰ Σοῦ. Διὰ τῆς μεσιτείας τοῦ Ἰησοῦ, τοῦ ἀδιαλείπτου ἡμῶν Μεσίτου, ἀποκατάστησον ἡμᾶς εἰς τὴν διαθηκικὴν πίστιν καὶ γράψον τὸν νόμον Σου ἐπὶ τῶν καρδιῶν ἡμῶν. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ ἕως οὗ ἡ μακαρία ἐλπὶς τῆς ταχείας Αὐτοῦ ἐπιστροφῆς ἀνατείλῃ ἐν δόξῃ. Ἀμήν.

Ellen G. White — Η Σύγκρουση των Αιώνων & Επιλεγμένα Έργα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →