Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 125-126 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το κλασικό έργο του Αλεξάνδρου Μακλάρεν Expositions of Holy Scripture. Καθώς ανοίγουμε τους Ψαλμούς 125 και 126, ο Μακλάρεν μας καθοδηγεί μέσα από τα προσκυνηματικά άσματα των αναβάσεων, αποκαλύπτοντας πώς η σταθερή εμπιστοσύνη στον Κύριο αντικατοπτρίζει τα ακίνητα βουνά γύρω από τη Σιών και εξασφαλίζει αιώνια προστασία. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να αναπαύσουμε τις τρεμάμενες καρδιές μας στον αμετάβλητο Θεό που περιβάλλει τον λαό Του για πάντα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 125 και 126 αργά και προσευχητικά. Αφήστε τις αρχαίες λέξεις των Ασμάτων των Αναβάσεων να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας καθώς φαντάζεστε προσκυνητές που πλησιάζουν την αγία πόλη. Προσέξτε τις εικόνες των βουνών, της εμπιστοσύνης και της αποκατάστασης που ο Μακλάρεν θα φωτίσει αργότερα για εμάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας τη σκηνή της προσέγγισης του προσκυνητή στην Ιερουσαλήμ.
Τα λεγόμενα «Άσματα των Αναβάσεων», από τα οποία αυτός ο ψαλμός είναι ένας, είναι πιθανώς το τραγούδι ενός προσκυνητή και πιθανώς χρονολογούνται από την περίοδο της αποκατάστασης του Ισραήλ από την αιχμαλωσία της Βαβυλώνας. Σε κάθε περίπτωση, αυτός ο μικρός ψαλμός μοιάζει πολύ με καταγραφή της εντύπωσης που έκανε στον προσκυνητή, καθώς πρώτα έφτασε στην κορυφή του λόφου από όπου κοίταξε την Ιερουσαλήμ. Δύο ιδιαιτερότητες της τοπογραφικής της θέσης λαμβάνονται εδώ και οι δύο ως σύμβολα πνευματικών πραγματικοτήτων, γιατί η ιδιαιτερότητα της θέσης της πόλης είναι ότι στέκεται σε ένα βουνό και περιβάλλεται από βουνά. Υπάρχει μια γλώσσα γης ή χερσόνησος αποκομμένη από την γύρω χώρα από βαθιές χαράδρες, πάνω στην οποία είναι χτισμένα τα κτίρια της πόλης, ενώ απέναντι από την κοιλάδα στην ανατολική πλευρά βρίσκεται το Όρος των Ελαιών, και στα νότια ένας άλλος λόφος, ο λεγόμενος «Λόφος της Κακής Συμβουλής»· αλλά στις δυτικές και βόρειες πλευρές δεν υπάρχουν εμφανείς κορυφές, αν και το έδαφος υψώνεται. Έτσι, πραγματικά, αν και όχι φαινομενικά, υπάρχουν γύρω από την πόλη κυκλικές άμυνες από βουνά. Παρομοίως, λέει ο Ψαλμωδός, στερεωμένοι και σταθεροί σαν σε βουνό, και περιτριγυρισμένοι από προστασία σαν τα προπύργια των αιώνιων λόφων, είναι εκείνοι που εμπιστεύονται στον Κύριο. Η πίστη, λοιπόν, δίνει εσωτερική σταθερότητα, και η πίστη εξασφαλίζει κυκλική άμυνα.Στη συνέχεια, ο Μακλάρεν αναλύει το νόημα της εμπιστοσύνης ως εξάρτησης από τον Θεό.
Η λέξη εδώ που μεταφράζεται σωστά ως «εμπιστοσύνη», όπως οι περισσότερες εκφράσεις στην Παλαιά Διαθήκη για θρησκευτικό συναίσθημα, έχει μια σαφώς μεταφορική χροιά. Κυριολεκτικά σημαίνει να «κρέμεσαι από» κάτι, και έτσι, όμορφα, μας λέει τι είναι η πίστη — απλώς κρέμεσαι από τον Θεό. Όποιος έχει βάλει το τρεμάμενο χέρι του σε κάτι σταθερό, μετέχει, στον βαθμό που το αρπάζει, της σταθερότητας εκείνου από το οποίο κρατιέται· έτσι «όσοι εμπιστεύονται στον Κύριο θα είναι σαν το Όρος Σιών», που στέκεται εκεί καλοκαίρι και χειμώνα, μέρα και νύχτα, χρόνο με τον χρόνο, με τα ισχυρά του στηρίγματα και την ακίνητη μάζα του, το ίδιο το σύμβολο της στερεότητας και της σταθερότητας.Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στην κυκλική προστασία που παρέχει ο Κύριος.
ΙΙ. Και πάλι, αυτή η ίδια στάση της πραγματοποίησης της θείας Παρουσίας, Βουλήσεως και Βοήθειας, θα φέρει γύρω μας κυκλικές άμυνες.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τέλος, ο Μακλάρεν εξάγει την αιώνια διάσταση που μοιράζονται προστάτης και προστατευόμενος.
Και τα δύο είναι «για πάντα». Δηλαδή, αν είναι αλήθεια ότι ο Θεός είναι γύρω μου, και ότι, σε κάποιο ταπεινό μέτρο, η καρδιά μου έχει ανοίξει για να ηρεμήσει και να σταθεροποιηθεί από την εισροή της ίδιας της ζωής Του, τότε το «για πάντα» Του είναι το «για πάντα» μου, και δεν μπορεί να συμβεί να ζει Εκείνος και εγώ να πεθάνω. Η εγγύηση της αιώνιας ύπαρξης της ψυχής που εμπιστεύεται είναι η σημερινή εμπειρία της πραγματικότητας της θείας προστασίας. Και έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα πάντα — ζωή, θάνατο, οτιδήποτε μπορεί να έρθει — βέβαιοι ότι τίποτα δεν αγγίζει τη συνέχεια και τη μονιμότητα της ένωσης μεταξύ της ψυχής που εμπιστεύεται και του Θεού στον οποίο εμπιστεύεται. «Τα βουνά θα φύγουν και οι λόφοι θα απομακρυνθούν, αλλά η αγάπη Μου δεν θα φύγει από σένα· ούτε η διαθήκη της ειρήνης Μου θα απομακρυνθεί, λέει ο Κύριος». Ο σεισμός έρχεται. Συντρίβει μια ήπειρο και αλλάζει την όψη της φύσης· κάνει κοιλάδες όπου υπήρχαν βουνά, και βουνά όπου υπήρχαν πεδιάδες, και ανοιχτές θάλασσες όπου υπήρχαν εύφορες πεδιάδες και καλύπτει τα πάντα με ερείπια και με ερείπια. Αλλά αναδύονται από τη νεφελώδη και χαοτική σύγχυση η πόλη που είναι στηριγμένη στον λόφο και τα περιβάλλοντα ύψη της. «Ο κόσμος παρέρχεται, και η μόδα αυτού, αλλά αυτός που κάνει το θέλημα του Θεού μένει για πάντα».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας χρειάζεστε περισσότερο τη σταθερότητα που έρχεται από το να κρέμεστε από τον Θεό; Πώς μπορεί η εικόνα των κυκλικών βουνών να αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε τις παρούσες δυσκολίες; Πώς θα ήταν για εσάς να ζήσετε σήμερα ως κάποιος που μοιράζεται, έστω και αμυδρά, την αιώνια σταθερότητα του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Θεέ, Σε ευχαριστούμε για την σταθεροποιητική αλήθεια ότι όσοι εμπιστεύονται σε Σένα κρατιούνται σφιχτά σαν το Όρος Σιών. Δίδαξέ μας να κρεμόμαστε από Σένα μόνο όταν οι καρδιές μας τρέμουν και οι περιστάσεις πιέζουν. Περίβαλε μας με τις αόρατες άμυνές Σου και χάρισέ μας μερίδιο στη δική Σου αμετάβλητη γαλήνη. Ας αντανακλούν οι ζωές μας την αιωνιότητα Εκείνου στον οποίο εμπιστευόμαστε, σήμερα και για πάντα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →