← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 117-118 — με τον Σπέρτζεον

Ψαλμοί 117-118Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, σήμερα ανοίγουμε το έργο του Τσαρλς Σπέρτζεον, The Treasury of David, για να σταθούμε στους Ψαλμούς 117 και 118. Αυτά τα σύντομα αλλά απέραντα άσματα καλούν κάθε έθνος να μεγαλύνει τον Κύριο, του οποίου το έλεος ποτέ δεν αποτυγχάνει. Η θερμή, χριστοκεντρική έκθεση του Σπέρτζεον μας οδηγεί στην καρδιά της ευγνώμονος λατρείας, δείχνοντας πώς το Πνεύμα συμπυκνώνει άπειρη αλήθεια σε λίγα λόγια και στη συνέχεια την επεκτείνει ξανά στην χαρούμενη μαρτυρία του λυτρωμένου αγίου. Είθε ο Πρίγκιπας των Κηρύκων να μας οδηγήσει στον θρόνο της χάριτος με νέα δοξολογία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με καρδιές έτοιμες να ευχαριστήσουν, ας διαβάσουμε δυνατά τους Ψαλμούς 117 και 118. Ακούστε την παγκόσμια κλήση για δοξολογία και την προσωπική μαρτυρία αυτού που ο Κύριος ανέστησε. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε γραμμή να διεγείρει ευγνωμοσύνη για το αιώνιο έλεος που μας έφερε στον οίκο του Κυρίου. Σταματήστε μετά από κάθε ενότητα και αφήστε το Πνεύμα να εφαρμόσει τον λόγο στην δική σας ιστορία σωτηρίας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σπέρτζεον ξεκινά με την εισαγωγή στον Ψαλμό 117. Εισαγωγή. . ΘΕΜΑ. Αυτός ο Ψαλμός, ο οποίος είναι πολύ μικρός στο γράμμα του, είναι εξαιρετικά μεγάλος στο πνεύμα του· διότι, ξεπερνώντας όλα τα όρια φυλής ή εθνικότητας, καλεί όλη την ανθρωπότητα να δοξάσει το όνομα του Κυρίου. Κατά πάσα πιθανότητα χρησιμοποιούνταν συχνά ως ένας σύντομος ύμνος κατάλληλος για σχεδόν κάθε περίσταση, και ιδιαίτερα όταν ο χρόνος για τη λατρεία ήταν σύντομος. Ίσως ψαλλόταν επίσης στην αρχή ή στο τέλος άλλων Ψαλμών, όπως χρησιμοποιούμε τώρα τη δοξολογία. Θα είχε χρησιμεύσει είτε για να ανοίξει μια λειτουργία είτε για να την κλείσει. Είναι και σύντομος και γλυκός. Το ίδιο θείο Πνεύμα που εκτείνεται στον 119ο, εδώ συμπυκνώνει τις εκφράσεις του σε δύο σύντομους στίχους, αλλά παρόλα αυτά η ίδια άπειρη πληρότητα είναι παρούσα και αντιληπτή. Αξίζει να σημειωθεί ότι αυτό είναι ταυτόχρονα το συντομότερο κεφάλαιο των Γραφών και το κεντρικό τμήμα ολόκληρης της Βίβλου. Στη συνέχεια παρουσιάζει την εισαγωγή στον Ψαλμό 118. Εισαγωγή. ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ ΚΑΙ ΘΕΜΑ. Στο βιβλίο Έσδρας 3:10-11, διαβάζουμε ότι 'όταν οι οικοδόμοι έθεσαν τα θεμέλια του ναού του Κυρίου, έστησαν τους ιερείς με τις στολές τους με σάλπιγγες, και τους Λευίτες τους υιούς του Ασάφ με κύμβαλα, για να δοξάσουν τον Κύριο, σύμφωνα με τη διάταξη του Δαβίδ βασιλιά του Ισραήλ. Και έψαλλαν μαζί με σειρά, δοξάζοντας και ευχαριστώντας τον Κύριο· διότι είναι αγαθός, διότι το έλεός του διαρκεί για πάντα προς τον Ισραήλ. Και όλος ο λαός φώναξε με μεγάλη κραυγή, όταν δοξολόγησαν τον Κύριο, διότι είχαν τεθεί τα θεμέλια του οίκου του Κυρίου.' Τώρα, τα λόγια που αναφέρονται στον Έσδρα είναι οι πρώτες και οι τελευταίες προτάσεις αυτού του Ψαλμού, και επομένως συμπεραίνουμε ότι ο λαός έψαλλε ολόκληρο αυτό το υπέροχο άσμα· και, επιπλέον, ότι η χρήση αυτής της σύνθεσης σε τέτοιες περιπτώσεις διατάχθηκε από τον Δαβίδ, τον οποίο θεωρούμε ως συγγραφέα του. Στη συνέχεια εξηγεί την αρχική προτροπή του Ψαλμού 117. Στίχος 1. Στίχ. 1. Ω, αινείτε τον Κύριο, όλα τα έθνη. Αυτή είναι μια προτροπή προς τους Εθνικούς να δοξάσουν τον Ιεχωβά, και μια σαφής απόδειξη ότι το πνεύμα της Παλαιάς Διαθήκης διέφερε πολύ από εκείνη τη στενή και περιορισμένη εθνική μισαλλοδοξία με την οποία οι Ιουδαίοι της εποχής του Κυρίου μας είχαν τόσο ανίατα προσβληθεί. Δεν θα μπορούσε να αναμένεται από τα έθνη να συμμετάσχουν στην δοξολογία του Ιεχωβά, εκτός αν επρόκειτο επίσης να γίνουν μέτοχοι των ευεργετημάτων που απολάμβανε ο Ισραήλ· και επομένως ο Ψαλμός ήταν μια υπόδειξη στον Ισραήλ ότι η χάρη και το έλεος του Θεού τους δεν επρόκειτο να περιοριστούν σε ένα έθνος, αλλά σε ευτυχέστερες ημέρες θα επεκτείνονταν σε όλη την ανθρώπινη φυλή, όπως είχε προφητεύσει ο Μωυσής όταν είπε, 'Ευφράνθητε, ω έθνη, ο λαός του' (Δευτερονόμιο 32:43), διότι έτσι το έχει το εβραϊκό κείμενο. Τα έθνη επρόκειτο να είναι ο λαός του. Θα τους ονόμαζε λαό που δεν ήταν λαός, και αγαπημένη αυτήν που δεν ήταν αγαπημένη. Συνεχίζει με τον πρώτο στίχο του Ψαλμού 118. Στίχος 5. Στίχ. 1. Ευχαριστείτε τον Κύριο. Ο ευγνώμων ήρωας αισθάνεται ότι μόνος του δεν μπορεί να εκφράσει επαρκώς την ευγνωμοσύνη του, και γι' αυτό ζητά τη βοήθεια άλλων. Οι ευγνώμονες καρδιές είναι άπληστες για τις γλώσσες των ανθρώπων, και θα τις μονοπωλούσαν όλες για τη δόξα του Θεού. Ολόκληρο το έθνος ενδιαφερόταν για τη θριαμβευτική άνοδο του Δαβίδ, και γι' αυτό ήταν σωστό να ενωθούν στο λατρευτικό του άσμα δοξολογίας. Οι ευχαριστίες έπρεπε να αποδοθούν μόνο στον Ιεχωβά, και όχι στην υπομονή ή την ανδρεία του ίδιου του ήρωα. Είναι πάντα καλό να αναζητούμε τις ευλογίες μας σε αυτόν που τις δωρίζει, και αν δεν μπορούμε να του δώσουμε τίποτα άλλο, ας του δώσουμε τουλάχιστον τις ευχαριστίες μας. Δεν πρέπει να σταματήσουμε στον δεύτερο παράγοντα, αλλά να ανέβουμε αμέσως στην πρώτη αιτία, και να αποδώσουμε όλες μας τις δοξολογίες στον ίδιο τον Κύριο. Έχουμε υπάρξει λησμονιάρηδες ή γογγύζοντες;
Σκεφτείτε
Ο Σπέρτζεον κλείνει τον διαλογισμό τονίζοντας την αντοχή του θείου ελέους. Στίχος 8. Οι άγγελοι μπορεί να λένε ότι είναι αγαθός, αλλά δεν χρειάζονται το έλεός του και επομένως δεν μπορούν να χαρούν εξίσου με αυτό· η άψυχη δημιουργία δηλώνει ότι είναι αγαθός, αλλά δεν μπορεί να αισθανθεί το έλεός του, διότι ποτέ δεν έχει παραβεί· αλλά ο άνθρωπος, βαθιά ένοχος και ευγενικά συγχωρεμένος, βλέπει το έλεος ως το επίκεντρο και το κέντρο της αγαθότητας του Κυρίου. Η αντοχή του θείου ελέους είναι ένα ιδιαίτερο θέμα για άσμα: παρά τις αμαρτίες μας, τις δοκιμασίες μας, τους φόβους μας, το έλεός του διαρκεί για πάντα. Οι καλύτερες επίγειες χαρές παρέρχονται, και ακόμη και ο ίδιος ο κόσμος γερνάει και σπεύδει στην παρακμή, αλλά δεν υπάρχει αλλαγή στο έλεος του Θεού· ήταν πιστός στους προγόνους μας, είναι ελεήμων σε εμάς, και θα είναι ευγενικός στα παιδιά μας και στα παιδιά των παιδιών μας. Ελπίζεται ότι οι φιλοσοφικοί ερμηνευτές που προσπαθούν να περιορίσουν τη λέξη 'για πάντα' σε μια απλή χρονική περίοδο θα έχουν την καλοσύνη να αφήσουν αυτό το χωρίο ήσυχο.
Απαντήστε
1. Πώς η παγκόσμια κλήση του Ψαλμού 117 διευρύνει την άποψή σας για τη χάρη του Θεού πέρα από τον δικό σας κύκλο; 2. Πού στην ιστορία σας ο Κύριος έδειξε τον εαυτό του αγαθό όταν άλλοι απομακρύνθηκαν; 3. Ποιες συγκεκριμένες ευχαριστίες θα προσφέρετε σήμερα επειδή το έλεός του διαρκεί για πάντα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε ύψιστε, σε ευλογούμε για το έλεος που διαρκεί για πάντα. Έχεις καλέσει τα έθνη να δοξάσουν το όνομά σου και έχεις αναστήσει έναν λυτρωτή για τον λαό σου. Χάρισέ μας το ίδιο ευγνώμον πνεύμα που γέμισε τον ψαλμωδό, ώστε να μην πάψουμε ποτέ να ευχαριστούμε. Είθε ο σύντομος ψαλμός και η μακρά μαρτυρία να μας διδάξουν εξίσου να αποδίδουμε κάθε νίκη μόνο στην αγαθότητά σου. Είθε ο Χριστός να υψωθεί στη λατρεία μας και στη μαρτυρία μας μέχρι κάθε γλώσσα να ενωθεί στο άσμα που δεν τελειώνει ποτέ. Στο όνομα του Σωτήρα προσευχόμαστε, Αμήν.

Charles Spurgeon — Θησαυρός του Δαβίδ & Κηρύγματα · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →