← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Ρωμαίους 4 — με τον Brown

Ρωμαίους 4Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα αντλούμε από το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, καθώς εξηγεί το 4ο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους. Η προσεκτική τους αντιμετώπιση στίχο προς στίχο δείχνει πώς ο απόστολος θεμελιώνει τη δικαίωση μέσω της πίστης στο αρχείο της Παλαιάς Διαθήκης, ειδικά στη ζωή του Αβραάμ και στο τραγούδι του Δαβίδ. Ακούμε για την ίδια ευαγγελική σαφήνεια που χαρακτήρισε τη Μεταρρύθμιση και εξακολουθεί να αγκυροβολεί τους πιστούς σήμερα.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο 4ο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Αφήστε το επιχείρημα του αποστόλου να ξεδιπλωθεί από το παράδειγμα του Αβραάμ μέσω της μαρτυρίας του Δαβίδ στο τελειωμένο έργο του Χριστού. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στην ίδια δικαιοσύνη που λογίζεται ανεξάρτητα από τα έργα.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Jamieson, Fausset και Brown αρχίζουν την επεξεργασία τους για το κεφάλαιο παρουσιάζοντας τη δικαίωση του Αβραάμ. Εισαγωγή. ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4 :- . Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗ ΤΗΣ ΔΙΚΑΙΩΣΗΣ ΜΕΣΩ ΤΗΣ ΠΙΣΤΗΣ ΕΞΗΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ. Πρώτον: Ο Αβραάμ δικαιώθηκε μέσω της πίστης. Στη συνέχεια εξετάζουν την ακριβή σημασία της δήλωσης της Γραφής ότι η πίστη λογίστηκε στον Αβραάμ για δικαιοσύνη. Στίχος 3. 3. Διότι τι λέγει η Γραφή; Επίστευσεν ο Αβραάμ τω Θεώ, και ελογίσθη εις αυτόν εις δικαιοσύνην — ( Γένεσις 15:6 ). Ρωμαιοκαθολικοί εξηγητές και Αρμινιανοί Προτεστάντες ερμηνεύουν αυτό ως ότι ο Θεός δέχτηκε την πράξη πίστης του Αβραάμ ως υποκατάστατο της πλήρους υπακοής. Αλλά αυτό είναι αντίθετο με όλο το πνεύμα και το γράμμα της διδασκαλίας του αποστόλου. Σε όλο αυτό το επιχείρημα, η πίστη τίθεται σε άμεση αντίθεση με τα έργα, στο θέμα της δικαίωσης—ακόμη και στους Ρωμαίους 4:4 ; Ρωμαίους 4:5 . Η σημασία, επομένως, δεν μπορεί να είναι ότι η απλή πράξη της πίστης—η οποία είναι τόσο έργο όσο κάθε άλλο καθήκον που έχει διαταχθεί ( Ιωάννης 6:29 ; 1 Ιωάννης 3:23 ) —λογίστηκε στον Αβραάμ για όλη την υπακοή. Η σημασία είναι σαφώς ότι ο Αβραάμ πίστεψε στις υποσχέσεις που περιλάμβαναν τον Χριστό ( Γένεσις 12:3 ; Γένεσις 15:5 , κ.λπ.), όπως εμείς πιστεύουμε στον ίδιο τον Χριστό και και στις δύο περιπτώσεις, η πίστη είναι απλώς το όργανο που μας θέτει στην κατοχή της ευλογίας που δωρεάν δωρίζεται. Ο σχολιασμός στη συνέχεια στρέφεται στην περιγραφή του Δαβίδ για την ίδια ευλογία. Στίχος 5. 5. Τω δε μη εργαζομένω —ο οποίος, απελπισμένος από την αποδοχή από τον Θεό μέσω 'εργασίας' γι' αυτήν, το έργο της υπακοής, δεν το επιχειρεί. αλλά πιστεύοντι επί τον δικαιούντα τον ασεβή —ρίχνεται στο έλεος Εκείνου που δικαιώνει αυτούς που αξίζουν μόνο καταδίκη. η πίστις αυτού, κ.λπ.—(Βλέπε στο :- ). Δεύτερον: Ο Δαβίδ ψάλλει για την ίδια δικαίωση. Συνεχίζουν να δείχνουν πώς η περιτομή χρησίμευσε μόνο ως σφραγίδα της δικαιοσύνης που ήδη κατείχε ο Αβραάμ. Στίχος 9. 9-12. Έρχεται λοιπόν αυτή η ευλογία, κ.λπ.—δηλαδή, «Μην πείτε, Όλα αυτά λέγονται για τους περιτμημένους, και επομένως δεν αποτελούν απόδειξη του γενικού τρόπου του Θεού να δικαιώνει τους ανθρώπους, διότι η δικαίωση του Αβραάμ έλαβε χώρα πολύ πριν περιτμηθεί, και έτσι δεν μπορούσε να εξαρτηθεί από αυτό το τελετουργικό: μάλιστα, 'το σημείο της περιτομής' δόθηκε στον Αβραάμ ως 'σφραγίδα' (ή σημάδι) της (δικαιωτικής) δικαιοσύνης που είχε πριν περιτμηθεί· ώστε να σταθεί σε κάθε εποχή ως ο πατέρας των πιστών —ο πρότυπος άνθρωπος της δικαίωσης μέσω της πίστης—σύμφωνα με τον τύπο του οποίου, ως το πρώτο δημόσιο παράδειγμα αυτής, όλοι έπρεπε να διαμορφωθούν, είτε Ιουδαίοι είτε Εθνικοί, οι οποίοι θα πίστευαν έκτοτε για αιώνια ζωή.»
Σκεφτείτε
Οι συγγραφείς συγκεντρώνουν τη δύναμη όλου του επιχειρήματος σε μια σειρά δογματικών συμπερασμάτων. Στίχος 25. 25. Όστις παρεδόθη διά —«εξαιτίας» των παραπτωμάτων ημών —δηλαδή, για να τα εξιλεώσει με το αίμα Του. και ηγέρθη πάλιν διά —«εξαιτίας», δηλαδή, για να. την δικαίωσιν ημών —Καθώς η ανάστασή Του ήταν η θεία διαβεβαίωση ότι είχε «απομακρύνει την αμαρτία με τη θυσία του Εαυτού Του», και η κορύφωση όλου του έργου Του, η δικαίωσή μας συνδέεται κατάλληλα με αυτή την ένδοξη πράξη. Σημείωση, (1) Το δόγμα της δικαίωσης μέσω των έργων, καθώς γεννά την αυτο-υπερηφάνεια, είναι αντίθετο με τις πρώτες αρχές κάθε αληθινής θρησκείας ( :- ; και βλέπε στο :- , Σημείωση 1). (2) Ο τρόπος δικαίωσης ενός αμαρτωλού ήταν ο ίδιος σε όλες τις εποχές, και η μαρτυρία της Παλαιάς Διαθήκης σε αυτό το θέμα είναι μία με αυτή της Καινής ( :- , κ.λπ., και βλέπε στο :- , Σημείωση 1). (3) Η πίστη και τα έργα, στο θέμα της δικαίωσης, είναι αντίθετα και ασυμβίβαστα, ακριβώς όπως η χάρη και το χρέος ( Ρωμαίους 4:4 Ρωμαίους 4:5 ; και βλέπε στο Ρωμαίους 4:5- : ). Κλείνουν υπογραμμίζοντας τον διαρκή σκοπό αυτών των παραδειγμάτων της Παλαιάς Διαθήκης για κάθε γενιά. (8) Η δικαίωση, σε αυτό το επιχείρημα, δεν μπορεί να θεωρηθεί—όπως επιμένουν οι Ρωμαιοκαθολικοί και άλλοι αιρετικοί—ως αλλαγή στον χαρακτήρα των ανθρώπων· διότι εκτός του ότι αυτό συγχέεται με τον αγιασμό, ο οποίος έχει τη δική του θέση σε αυτή την Επιστολή, ολόκληρο το επιχείρημα του παρόντος κεφαλαίου—και σχεδόν όλες οι πιο σημαντικές του ρήτρες, εκφράσεις και λέξεις—θα ήταν σε αυτή την περίπτωση ακατάλληλες και θα οδηγούσαν μόνο σε παραπλάνηση. Αναμφίβολα σημαίνει αποκλειστικά μια αλλαγή στην κατάσταση ή τη σχέση των ανθρώπων με τον Θεό· ή, σε επιστημονική γλώσσα, είναι μια αντικειμενική, όχι υποκειμενική αλλαγή—μια αλλαγή από ενοχή και καταδίκη σε αθώωση και αποδοχή. Και η καλύτερη απόδειξη ότι αυτό είναι το κλειδί για όλο το επιχείρημα είναι ότι ανοίγει όλες τις κλειδαριές της πολύπλοκης κλειδαριάς με την οποία μας έχει εμπλουτίσει ο απόστολος σε αυτή την Επιστολή.
Απαντήστε
1. Πού εξακολουθώ να μπαίνω στον πειρασμό να αναζητώ θέση ενώπιον του Θεού με κάτι που έχω κάνει; 2. Πώς με ενθαρρύνει το πρότυπο της πίστης του Αβραάμ όταν οι περιστάσεις φαίνονται απελπιστικές; 3. Με ποιους τρόπους αντιμετωπίζω τα μυστήρια ως σφραγίδες χάριτος που έχω ήδη λάβει, αντί ως μέσα για να την κερδίσω;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Γραφής ότι η δικαιοσύνη λογίζεται στους ασεβείς που πιστεύουν. Κράτησέ μας από κάθε σκέψη αξίας και δίδαξέ μας να αναπαυόμαστε μόνο στο τελειωμένο έργο του Χριστού. Ενίσχυσε την πίστη μας να πιστεύουμε στις υποσχέσεις Σου ακόμα και όταν κάθε φυσική ελπίδα έχει εξαφανιστεί. Είθε η ίδια χάρη που δικαίωσε τον Αβραάμ να χαρακτηρίσει τη ζωή μας και τη ζωή της Εκκλησίας Σου. Στο όνομα του Ιησού του αναστημένου Κυρίου μας, Αμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →