← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Θεσσαλονικείς

Β' Θεσ. 3 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Θεσσαλονικείς 3Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στο Β' Θεσσαλονικείς κεφάλαιο 3 προσφέρει σταθερή καθοδήγηση στους πιστούς που επιθυμούν να ζουν πιστά ενώ αναμένουν την επιστροφή του Χριστού. Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος ισορροπεί επείγουσες αιτήσεις προσευχής, σαφείς οδηγίες κατά της αργίας και θερμές ευλογίες που στηρίζουν την εκκλησία στην ειρήνη. Οι σκέψεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε πώς η αλήθεια του ευαγγελίου πρέπει να διαμορφώνει τόσο την ιδιωτική μας λατρεία όσο και τη δημόσια συμπεριφορά μας. Καθώς ακολουθούμε την έκθεσή του, ανακαλύπτουμε νέους λόγους να προσευχόμαστε, να εργαζόμαστε και να εμπιστευόμαστε τον Κύριο που φυλάττει τον λαό του. Αυτό το μάθημα μας καλεί να δεχθούμε την ίδια ενθάρρυνση που άκουσαν πρώτοι οι Θεσσαλονικείς.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε τώρα χρόνο για να διαβάσετε το Β' Θεσσαλονικείς κεφάλαιο 3 στην Αγία Γραφή σας. Ακούστε την έκκληση του αποστόλου προς προσευχή, τις προειδοποιήσεις του κατά της άτακτης ζωής και τις ευλογίες που κλείνουν την επιστολή. Παρατηρήστε πώς κάθε εντολή στηρίζεται στην πιστότητα του Κυρίου. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει το κεφάλαιο υπογραμμίζοντας την αίτηση του αποστόλου για προσευχή. Ι. Ο απόστολος επιθυμεί τις προσευχές των φίλων του: Τέλος, αδελφοί, προσεύχεσθε υπέρ ημών, εδ. 1. Πάντοτε τους ενθυμόταν στις προσευχές του και δεν ήθελε να τον λησμονήσουν αυτόν και τους συνεργάτες του, αλλά να τους φέρουν στην καρδιά τους ενώπιον του θρόνου της χάριτος. Σημείωσε, 1. Αυτός είναι ένας τρόπος με τον οποίο διατηρείται η κοινωνία των αγίων, όχι μόνο με το να προσεύχονται μαζί ή ο ένας με τον άλλον, αλλά με το να προσεύχονται ο ένας για τον άλλον όταν απουσιάζουν ο ένας από τον άλλον. Έτσι, όσοι βρίσκονται σε μεγάλη απόσταση μπορούν να συναντηθούν στον θρόνο της χάριτος· και έτσι, όσοι δεν είναι ικανοί να κάνουν ή να λάβουν καμία άλλη καλοσύνη, μπορούν με αυτόν τον τρόπο να κάνουν και να λάβουν πραγματική και πολύ μεγάλη καλοσύνη. 2. Είναι καθήκον του λαού να προσεύχεται για τους λειτουργούς του· και όχι μόνο για τους δικούς του ποιμένες, αλλά και για όλους τους καλούς και πιστούς λειτουργούς. Και, 3. Οι λειτουργοί χρειάζονται, και επομένως πρέπει να επιθυμούν, τις προσευχές του λαού τους. Πόσο αξιοσημείωτη είναι η ταπείνωση και πόσο ελκυστικό το παράδειγμα αυτού του μεγάλου αποστόλου, ο οποίος ήταν τόσο ισχυρός στην προσευχή ο ίδιος, και όμως δεν περιφρόνησε τις προσευχές του πιο ταπεινού χριστιανού, αλλά επιθυμούσε να έχει μερίδιο σε αυτές. Παρατήρησε, περαιτέρω, για τι ζητείται και καθοδηγείται να προσευχηθούν· δηλαδή, (1.) Για την επιτυχία της διακονίας του ευαγγελίου: Ώστε ο λόγος του Κυρίου να τρέχει ελεύθερα και να δοξάζεται, εδ. 1. Αυτό ήταν το μεγάλο πράγμα για το οποίο ο Παύλος ήταν περισσότερο ανήσυχος. Ήταν περισσότερο ανήσυχος ώστε το όνομα του Θεού να αγιαστεί, η βασιλεία του να προοδεύσει και το θέλημά του να γίνει, παρά για τον καθημερινό του άρτο. Επιθυμούσε ο λόγος του Κυρίου να τρέχει (έτσι είναι στο πρωτότυπο), να κερδίζει έδαφος, ώστε το συμφέρον της θρησκείας στον κόσμο να προχωρεί και όχι να οπισθοδρομεί, και όχι μόνο να προχωρεί, αλλά να προχωρεί γρήγορα. Όλες οι δυνάμεις του άδη ήταν τότε, και είναι ακόμη λίγο ή πολύ, σηκωμένες και συγκεντρωμένες για να αντιταχθούν στον λόγο του Κυρίου, να εμποδίσουν τη δημοσίευση και την επιτυχία του. Πρέπει λοιπόν να προσευχόμαστε ώστε τα εμπόδια να αφαιρεθούν, ώστε το ευαγγέλιο να έχει ελεύθερη πορεία στα αυτιά, τις καρδιές και τις συνειδήσεις των ανθρώπων, ώστε να δοξαστεί στην πεποίθηση και τη μεταστροφή των αμαρτωλών, στον έλεγχο των αντιφρονούντων και στην άγια συναναστροφή των αγίων. Ο Θεός, που μεγάλυνε τον νόμο και τον έκανε έντιμο, θα δοξάσει το ευαγγέλιο και θα το κάνει έντιμο, και έτσι θα δοξάσει το ίδιο του το όνομα· και οι καλοί λειτουργοί και οι καλοί χριστιανοί μπορούν πολύ καλά να είναι ευχαριστημένοι να είναι λίγοι, να είναι οτιδήποτε, να είναι τίποτα, αν ο Χριστός μεγαλυνθεί και το ευαγγέλιό του δοξαστεί. Ο Παύλος ήταν τώρα στην Αθήνα, ή, όπως νομίζουν μερικοί, στην Κόρινθο, και θα ήθελε οι Θεσσαλονικείς να προσευχηθούν ώστε να έχει εκεί τόσο καλή επιτυχία όσο είχε στη Θεσσαλονίκη, ώστε να είναι το ίδιο καλά και με τους άλλους όπως ήταν με αυτούς. Σημείωσε, Αν οι λειτουργοί υπήρξαν επιτυχείς σε έναν τόπο, πρέπει να επιθυμούν να είναι επιτυχείς σε κάθε τόπο όπου μπορεί να κηρύξουν το ευαγγέλιο. (2.) Για την ασφάλεια των λειτουργών του ευαγγελίου. Ζητά τις προσευχές τους, όχι για προαγωγή, αλλά για διαφύλαξη: Ώστε να ελευθερωθούμε από αλόγιστους και πονηρούς ανθρώπους, εδ. 2. Σημείωσε, Εκείνοι που είναι εχθροί του κηρύγματος του ευαγγελίου και διώκτες των πιστών κηρύκων του είναι αλόγιστοι και πονηροί άνθρωποι. Ενεργούν εναντίον όλων των κανόνων και νόμων της λογικής και της θρησκείας, και είναι ένοχοι της μεγαλύτερης ανοησίας και ασέβειας. Όχι μόνο στις αρχές της αθεΐας και της απιστίας, αλλά και στην πράξη της κακίας και της ανηθικότητας, και ιδιαίτερα στον διωγμό, υπάρχει η μεγαλύτερη ανοησία στον κόσμο, καθώς και ασέβεια. Υπάρχει ανάγκη πνευματικής προστασίας, καθώς και βοήθειας, για ευσεβείς και πιστούς λειτουργούς, διότι αυτοί είναι σαν τους σημαιοφόρους, που πλήττονται περισσότερο· και επομένως όλοι όσοι εύχονται καλά στο συμφέρον του Χριστού στον κόσμο πρέπει να προσεύχονται γι' αυτούς. Διότι όλοι οι άνθρωποι δεν έχουν πίστη· δηλαδή, πολλοί δεν πιστεύουν το ευαγγέλιο· δεν θα το αγκαλιάσουν οι ίδιοι, και δεν είναι παράξενο αν τέτοιοι είναι ανήσυχοι και κακόβουλοι στις προσπάθειές τους να αντιταχθούν στο ευαγγέλιο, να κατηγορούν τη διακονία και να ατιμάζουν τους λειτουργούς του λόγου· και πάρα πολλοί δεν έχουν κοινή πίστη ή εντιμότητα· δεν υπάρχει εμπιστοσύνη που μπορούμε να βάλουμε με ασφάλεια σε αυτούς, και πρέπει να προσευχόμαστε να ελευθερωθούμε από εκείνους που δεν έχουν συνείδηση ούτε τιμή, που ποτέ δεν νοιάζονται για ό,τι λένε ή κάνουν. Μπορεί μερικές φορές να βρισκόμαστε σε τόσο μεγάλο ή μεγαλύτερο κίνδυνο από ψεύτικους και προσποιητούς φίλους όσο από ανοιχτούς και ομολογημένους εχθρούς. Ο Χένρι παρουσιάζει στη συνέχεια τη σύντομη προσευχή που προσφέρθηκε για τις καρδιές των Θεσσαλονικέων. ΙΙΙ. Κάνει μια σύντομη προσευχή γι' αυτούς, εδ. 5. Είναι προσευχή για πνευματικές ευλογίες. Δύο πράγματα μέγιστης σημασίας προσεύχεται ο απόστολος:—1. Να οδηγηθούν οι καρδιές τους στην αγάπη του Θεού, να αγαπήσουν τον Θεό ως το πιο εξαίρετο και αξιαγάπητο Ον, το καλύτερο από όλα τα όντα· και αυτό δεν είναι μόνο πιο λογικό και αναγκαίο για την ευτυχία μας, αλλά είναι η ίδια η ευτυχία μας· είναι μεγάλο μέρος της ευτυχίας του ουρανού, όπου αυτή η αγάπη θα γίνει τέλεια. Δεν μπορούμε ποτέ να φτάσουμε σε αυτό εκτός αν ο Θεός με τη χάρη του κατευθύνει ορθά τις καρδιές μας, διότι η αγάπη μας είναι επιρρεπής να αποπλανάται μετά από άλλα πράγματα. Σημείωσε, Υφιστάμεθα μεγάλη ζημία με το να τοποθετούμε λανθασμένα τα συναισθήματά μας· είναι αμαρτία μας και δυστυχία μας που τοποθετούμε τα συναισθήματά μας σε λάθος αντικείμενα. Αν ο Θεός κατευθύνει την αγάπη μας ορθά προς τον εαυτό του, τα υπόλοιπα συναισθήματα θα διορθωθούν έτσι. 2. Να ενωθεί με αυτή την αγάπη του Θεού μια υπομονετική αναμονή του Χριστού. Δεν υπάρχει αληθινή αγάπη του Θεού χωρίς πίστη στον Ιησού Χριστό. Πρέπει να περιμένουμε τον Χριστό, το οποίο προϋποθέτει την πίστη μας σε αυτόν, ότι πιστεύουμε πως ήρθε μια φορά εν σαρκί και θα έρθει πάλι εν δόξα· και πρέπει να προσδοκούμε αυτή τη δεύτερη έλευση του Χριστού και να φροντίζουμε να ετοιμαστούμε γι' αυτήν· πρέπει να υπάρχει υπομονετική αναμονή, υπομένοντας με θάρρος και σταθερότητα όλα όσα μπορεί να συναντήσουμε εν τω μεταξύ· και έχουμε ανάγκη υπομονής, και ανάγκη θείας χάριτος για να ασκήσουμε χριστιανική υπομονή, την υπομονή του Χριστού (όπως διαβάζουν μερικοί τη λέξη), υπομονή για χάρη του Χριστού και κατά το παράδειγμα του Χριστού. Ο Χένρι στη συνέχεια λεπτομερεί τις συγκεκριμένες οδηγίες που δόθηκαν σε ολόκληρη την εκκλησία. (1.) Οι εντολές και οι οδηγίες του προς ολόκληρη την εκκλησία αφορούν, [1.] Τη συμπεριφορά τους προς τα άτακτα πρόσωπα που βρίσκονταν ανάμεσά τους, η οποία εκφράζεται έτσι (εδ. 6), να αποσύρονται από αυτούς, και αργότερα να σημειώνουν εκείνον τον άνθρωπο και να μην έχουν καμία συναναστροφή μαζί του, ώστε να ντραπεί· όμως να μην τον θεωρούν εχθρό, αλλά να τον νουθετούν ως αδελφό. Οι οδηγίες του αποστόλου πρέπει να τηρούνται προσεκτικά στη συμπεριφορά μας προς άτακτα πρόσωπα. Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί στις εκκλησιαστικές επιπλήξεις και την εκκλησιαστική πειθαρχία. Πρέπει, Πρώτον, Να σημειώσουμε εκείνον τον άνθρωπο που είναι ύποπτος ή κατηγορείται ότι δεν υπακούει στον λόγο του Θεού ή ότι περπατά αντίθετα προς αυτόν, δηλαδή, πρέπει να έχουμε επαρκή απόδειξη του σφάλματός του πριν προχωρήσουμε περαιτέρω. Πρέπει, Δεύτερον, Να τον νουθετήσουμε με φιλικό τρόπο· πρέπει να τον υπενθυμίσουμε την αμαρτία του και το καθήκον του· και αυτό πρέπει να γίνει ιδιωτικά (Ματθ. ιη΄ 15)· τότε, αν δεν ακούσει, πρέπει, Τρίτον, Να αποσυρθούμε από αυτόν και να μην έχουμε συναναστροφή μαζί του, δηλαδή, πρέπει να αποφεύγουμε την οικεία συνομιλία και την κοινωνία με τέτοιους, για δύο λόγους, δηλαδή, για να μην μάθουμε τους κακούς τρόπους του· διότι όποιος ακολουθεί μάταιους και αργούς ανθρώπους και συναναστρέφεται με τέτοιους, κινδυνεύει να γίνει όμοιος με αυτούς. Άλλος λόγος είναι για την ντροπή, και έτσι τη μεταρρύθμιση, εκείνων που παραπταίνουν, ώστε όταν οι αργοί και άτακτοι άνθρωποι δουν πώς οι χαλαρές πρακτικές τους δεν αρέσουν σε όλους τους σοφούς και καλούς ανθρώπους, να ντραπούν γι' αυτές και να περπατούν πιο τακτικά. Η αγάπη λοιπόν προς τα πρόσωπα των αδελφών μας που παραπταίνουν, ακόμη και όταν μισούμε τις κακίες τους, πρέπει να είναι το κίνητρο της απομάκρυνσής μας από αυτούς· και ακόμη και εκείνοι που βρίσκονται υπό τις επιπλήξεις της εκκλησίας δεν πρέπει να θεωρούνται εχθροί (εδ. 15)· διότι, αν ανακτηθούν και μεταρρυθμιστούν από αυτές τις επιπλήξεις, θα ανακτήσουν την πίστη και την παρηγοριά τους, και το δικαίωμα στα εκκλησιαστικά προνόμια ως αδελφοί. [2.] Η γενική τους συμπεριφορά και η διαγωγή τους πρέπει να είναι σύμφωνα με το καλό παράδειγμα που ο απόστολος και εκείνοι που ήταν μαζί του είχαν δώσει σε αυτούς: Εσείς οι ίδιοι γνωρίζετε πώς πρέπει να μας μιμείστε, εδ. 7. Εκείνοι που φύτεψαν τη θρησκεία ανάμεσά τους είχαν δώσει καλό παράδειγμα ενώπιόν τους· και οι λειτουργοί του ευαγγελίου πρέπει να είναι παραδείγματα για το ποίμνιο. Είναι καθήκον των χριστιανών όχι μόνο να περπατούν σύμφωνα με τις παραδόσεις των αποστόλων και τις διδασκαλίες που κήρυξαν, αλλά και σύμφωνα με το καλό παράδειγμα που έθεσαν ενώπιόν τους, να είναι μιμητές τους εφόσον ήταν μιμητές του Χριστού. Το συγκεκριμένο καλό παράδειγμα που αναφέρει ο απόστολος ήταν η επιμέλειά τους, η οποία ήταν τόσο διαφορετική από ό,τι βρέθηκε στους άτακτους περιπατητές που παρατηρεί: «Δεν συμπεριφερθήκαμε άτακτα ανάμεσά σας (εδ. 7), δεν περάσαμε τον χρόνο μας αργά, σε αργές επισκέψεις, αργή ομιλία, αργά αθλήματα». Κοπίασαν στη διακονία τους, στο κήρυγμα του ευαγγελίου και στο να κερδίζουν τη ζωή τους. Ούτε φάγαμε ψωμί κανενός ανθρώπου δωρεάν, εδ. 8. Αν και θα μπορούσε δικαίως να απαιτήσει συντήρηση, διότι εκείνοι που κηρύττουν το ευαγγέλιο δικαιούνται να ζουν από το ευαγγέλιο. Αυτό είναι ένα δίκαιο χρέος που ο λαός οφείλει στους λειτουργούς του, και ο απόστολος είχε δύναμη ή εξουσία να το απαιτήσει (εδ. 9)· αλλά παραιτήθηκε από το δικαίωμά του από αγάπη προς αυτούς και για χάρη του ευαγγελίου, και για να είναι παράδειγμα για να το ακολουθήσουν (εδ. 9), ώστε να μάθουν πώς να γεμίζουν τον χρόνο και να απασχολούνται πάντοτε σε κάτι που θα αποβεί σε καλό λογαριασμό.
Σκεφτείτε

Σκέψη

Ο Χένρι κλείνει με σκέψεις για την τελική ευλογία της ειρήνης και της χάριτος. ΙΙΙ. Ώστε η χάρις του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού να είναι με αυτούς. Έτσι αυτός ο απόστολος ολοκλήρωσε την πρώτη επιστολή του προς αυτούς τους Θεσσαλονικείς· και είναι δια μέσου της χάριτος του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού που μπορούμε άνετα να ελπίζουμε να έχουμε ειρήνη με τον Θεό και να απολαύσουμε την παρουσία του Θεού, διότι αυτός έκανε εκείνους που ήταν μακριά κοντά. Αυτή η χάρις είναι το παν για να μας κάνει ευτυχείς. Αυτό είναι που ο απόστολος θαύμαζε και μεγάλυνε σε όλες τις περιστάσεις, αυτό που ευχαριστιόταν και εμπιστευόταν· και με αυτόν τον χαιρετισμό ή την ευλογία, γραμμένο με το ίδιο του το χέρι, ως το σημείο κάθε επιστολής (όταν τα υπόλοιπα γράφονταν από γραμματέα), φρόντισε μήπως οι εκκλησίες στις οποίες έγραφε επιβληθούν από πλαστές επιστολές, τις οποίες ήξερε ότι θα είχαν επικίνδυνες συνέπειες.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη δική σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο ο Κύριος να σας στηρίξει και να σας φυλάξει από το κακό; 2. Πώς μπορεί η έκκληση για ήσυχη, επιμελή εργασία να μεταμορφώσει έναν τομέα της καθημερινής σας ρουτίνας; 3. Τι βήμα μπορείτε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να ενθαρρύνετε έναν αδελφό ή αδελφή που κουράζεται στο να κάνει το καλό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε τῆς εἰρήνης, κατεύθυνον τὰς καρδίας ἡμῶν εἰς τὴν ἀγάπην σου καὶ τὴν ὑπομονὴν τοῦ Χριστοῦ, στερεῶν ἡμᾶς ἐν παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ καὶ φυλάσσων ἀπὸ πάσης ὁδοῦ πονηρᾶς. Χάρισαι ἡμῖν χάριν τοῦ ζῆν ἡσύχως, τοῦ ἐργάζεσθαι πιστῶς, καὶ τοῦ ὑπομένειν ἐν τῷ ἀγαθοποιεῖν, καθὼς προσμένομεν τὴν φανέρωσιν αὐτοῦ, ἵνα ὁ λόγος σου τρέχῃ καὶ δοξάζηται ἐν ἡμῖν. Εἴη ἡ παρουσία σου μεθ' ἡμῶν ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →