Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Η Θάλασσα από Γυαλί και το Τραγούδι των Νικητών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Πριν χυθούν οι τελευταίες πληγές, η Αποκάλυψη σταματά για να μας δείξει έναν τόπο ανάπαυσης και έναν ήχο ψαλμωδίας. Ο Ιωάννης βλέπει «άλλο σημείο στον ουρανό, μεγάλο και θαυμαστό» — επτά αγγέλους με τις επτά τελευταίες πληγές — αλλά το βλέμμα στρέφεται πρώτα σε μια μεγάλη ηρεμία: «μια θάλασσα από γυαλί αναμεμειγμένη με φωτιά», και επάνω της στέκονται εκείνοι που νίκησαν το θηρίο, κρατώντας τις άρπες του Θεού και ψάλλοντας. Ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας, του οποίου το υπόμνημα υπήρξε οδηγός της χριστιανικής Ανατολής για αυτό το βιβλίο επί δεκατέσσερις αιώνες, διαβάζει το κεφάλαιο όχι ως κατώφλι τρόμου αλλά ως όραμα των αγίων εν ανάπαυσει. Η οργή που συγκεντρώνεται είναι πραγματική και σοβαρή· όμως η Αποκάλυψη τοποθετεί το τραγούδι των νικητών πριν από τις φιάλες, ώστε να μετρούμε την επερχόμενη κρίση από την απέναντι όχθη όπου οι λυτρωμένοι ήδη στέκονται και ήδη ψάλλουν. Αυτός είναι ο ορθόδοξος τρόπος ανάγνωσης της Αποκάλυψης: πρώτα η ελπίδα, και η παιδαγωγία εμπεριεχόμενη στη φιλανθρωπία του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε την Αποκάλυψη 15 — σύντομη και γεμάτη φως. Ο Ιωάννης βλέπει «άλλο σημείο στον ουρανό, μεγάλο και θαυμαστό, επτά αγγέλους έχοντας τις επτά τελευταίες πληγές· διότι σε αυτές συμπληρώθηκε η οργή του Θεού». Έπειτα βλέπει «μια θάλασσα από γυαλί αναμεμειγμένη με φωτιά», και εκείνους που «νίκησαν το θηρίο και την εικόνα αυτού και το χάραγμα αυτού και τον αριθμό του ονόματος αυτού», στεκόμενους επάνω της με «τις άρπες του Θεού». Ψάλλουν «το άσμα του Μωυσέως του δούλου του Θεού και το άσμα του Αρνίου»: «Μεγάλα και θαυμαστά τα έργα σου, Κύριε ο Θεός ο Παντοκράτωρ· δίκαιαι και αληθιναί αι οδοί σου, Βασιλεύ των αγίων… διότι πάντα τα έθνη θα έλθουν και θα προσκυνήσουν ενώπιόν σου· διότι αι κρίσεις σου εφανερώθησαν». Έπειτα «ο ναός της σκηνής του μαρτυρίου εν τω ουρανώ ηνοίχθη», και οι επτά άγγελοι εξήλθον ενδεδυμένοι λινά καθαρά, περιεζωσμένοι περί τα στήθη με χρυσές ζώνες· ένα από τα τέσσερα ζώα έδωσε σε αυτούς «επτά χρυσάς φιάλας γεμάτας από την οργή του Θεού»· και «ο ναός εγεμίσθη καπνού από την δόξαν του Θεού», ώστε ουδείς να μπορέσει να εισέλθει έως ότου εκπληρωθούν αι επτά πληγαί.
Μελετήστε
Μελέτη
Τι είναι αυτή η λαμπερή, πυρόφωτη θάλασσα επάνω στην οποία στέκονται οι νικητές; Ο Άγιος Ανδρέας αρνείται να την αναγνώσει ως τόπο βασάνου· είναι η ακτινοβολία των σωζομένων.
Η θάλασσα από γυαλί, νομίζουμε, σημαίνει το πλήθος των σωζομένων, την καθαρότητα της μελλούσης καταστάσεως και τη λαμπρότητα των αγίων, δι’ ων, διά των ακτίνων των αρετών, θα λάμψουν ως ο ήλιος.Και η φωτιά αναμεμειγμένη σε αυτή δεν είναι απλή καταστροφή· η ίδια φωτιά ενεργεί κατά δύο τρόπους ταυτοχρόνως, και ο Ανδρέας, ακολουθώντας τον Μέγα Βασίλειο, διακρίνει αυτούς:
Η δύναμις αυτής δύναται να διαιρεθεί εις δύο ενεργείας, κατά το ρητόν του Ψαλμωδού (Ψαλμ. 28:7): η μία καίει τους αμαρτωλούς, η άλλη φωτίζει τους δικαίους, ως ο Μέγας Βασίλειος ενόησε.Ακόμη και οι άρπες που κρατούν οι νικητές δεν είναι απλά όργανα αλλά ολόκληρος τρόπος ζωής που έγινε μουσικός. Ο Ανδρέας ακούει σε αυτές την πειθαρχημένη, ενάρετη ζωή παιζόμενη από το χέρι του Πνεύματος:
Αι άρπαι σημαίνουν την νέκρωσιν των μελών και την ευταξίαν του βίου εν τη αρμονία των αρετών, παιζομένην υπό του πλήκτρου του Θείου Πνεύματος.Έτσι το άσμα πριν από τις φιάλες δεν είναι τυχαία διάταξη: το βιβλίο θέλει να δούμε ποιος στέκεται στην απέναντι όχθη πριν παρακολουθήσουμε την οργή να εξέρχεται.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Γιατί δύο άσματα — «το άσμα του Μωυσέως» και «το άσμα του Αρνίου»; Ο Άγιος Ανδρέας ακούει στο ζευγάρωμα όλη την πορεία του λαού του Θεού, εκείνων που δικαιώθηκαν υπό τον Νόμο και εκείνων που αγιάστηκαν εν Χριστώ, υψώνοντας μία αδιάλειπτη ευχαριστία:
από το άσμα του Αρνίου, ότι εκείνοι που έζησαν οσίως μετά την έλευσιν του Χριστού προσφέρουν εις Αυτόν αδιάλειπτον υμνωδίαν και ευχαριστίαν διά πάσας τας ευεργεσίας και χάριτας δοθείσας υπό Αυτού εις το γένος ημών, διότι διά των θεοφόρων Αποστόλων εκάλεσε πάντα τα έθνη εις την γνώσιν Εαυτού.Και όταν το κεφάλαιο κλείνει με τον ναό γεμάτο καπνό ώστε ουδείς να μπορεί να εισέλθει, ο Ανδρέας δεν μας αφήνει να το αναγνώσουμε ως σκληρότητα· είναι ο σεβασμός της αγιότητας και η μακροθυμία του Θεού προς εκείνους που ακόμη βρίσκονται επί της γης. Ακούει μάλιστα, στις ίδιες τις πληγές, το έλεος που θα μείωνε τα αιώνια βάσανα του μέλλοντος αιώνος, επιτρέποντας και στην παρούσα ζωή παιδαγωγικές πληγές σε εκείνους που τις αξίζουν:
Διότι, ως φιλάνθρωπος ο Θεός, ίνα αι ατελεύτητοι τιμωρίαι του μέλλοντος αιώνος μετριασθώσι, συγχωρεί και εν τη παρούση ζωή πληγάς παιδευτικάς να επισκεφθούν εκείνους που τας αξίζουν.Έτσι ο στοχασμός αυτού του κεφαλαίου είναι η προσευχή που μας διδάσκει να κάνουμε: όχι να γλιτώσουμε από κάθε διόρθωση, αλλά η διόρθωση να είναι χέρι Πατέρα και όχι οργή Κριτού.
Απαντήστε
Απόκριση
Τοποθετήστε τις δύο εικόνες αυτού του κεφαλαίου η μία δίπλα στην άλλη και αφήστε τις να ενεργήσουν επάνω σας. Υπάρχει η θάλασσα από γυαλί — οι άγιοι, φωτεινοί, εν ανάπαυσει, ψάλλοντες — και υπάρχει ο ναός που γεμίζει καπνό, φοβερός και αδιάβατος. Και τα δύο είναι αληθινά· και τα δύο έρχονται. Ο Άγιος Ανδρέας δεν θα σας αφήσει να φύγετε ούτε στην άρνηση ούτε στον τρόμο. Η οργή είναι πραγματική, ώστε να μη προεξοφλείτε· το τραγούδι των νικητών είναι πραγματικό, ώστε να μη απελπίζεστε. Προσέξτε ότι οι λυτρωμένοι ονομάζονται όχι από ό,τι πέτυχαν αλλά από ό,τι νίκησαν: το θηρίο, την εικόνα του, το χάραγμά του, τον αριθμό του. Η πιστότητα — η μικρή καθημερινή άρνηση να υποκύψει κανείς στο πνεύμα της εποχής — είναι εκείνο που βάζει την άρπα του Θεού στο χέρι. Κάντε λοιπόν δική σας την προσευχή του Ανδρέα: ζητήστε από τον Κύριο να σας παιδαγωγήσει εδώ, πατρικώς, με τα δάκρυα της μετανοίας, ώστε το ένδυμα του γάμου να πλυθεί καθαρό τώρα, και να βρεθείτε μεταξύ εκείνων που ήδη στέκονται στην φωτεινή όχθη, ψάλλοντες, όταν έλθουν τα έσχατα. Πρώτα η ελπίδα· καθημερινά η πιστότητα· το τραγούδι ήδη αρχισμένο.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε ο Θεός ο Παντοκράτωρ, δίκαιος και αληθινός εν πάσαις ταις οδοίς Σου, Βασιλεύ των αγίων, ενώπιον του οποίου πάντα τα έθνη θα έλθουν και θα προσκυνήσουν: υψώνουμε τα βλέμματά μας πέρα από την συγκεντρουμένη οργή προς την φωτεινή θάλασσα όπου οι νικητές Σου στέκονται και ψάλλουν το άσμα του Μωυσέως και του Αρνίου. Αρίθμησέ μας, Σε ικετεύουμε, μεταξύ εκείνων που νικούν — όχι διά της ισχύος ημών αλλά διά της χάριτός Σου — ώστε και ημείς να κρατήσουμε τας άρπας του Θεού και τον ευταξίαν βίον των αρετών, παιζόμενον υπό του πλήκτρου του Πνεύματός Σου. Παιδαγώγησέ μας εδώ ως Πατήρ και όχι εν οργή· πλύνε με τα δάκρυα της μετανοίας τα ενδύματα που αι αμαρτίαι ημών εμόλυναν· και ένδυσέ μας το ένδυμα του γάμου, ώστε να εισέλθουμε εις τον αιώνιον νυμφώνα της χαράς Σου. Διότι Άγιος εί, Χριστέ ο Θεός ημών, και Σοι αναπέμπομεν δόξαν, τιμήν και προσκύνησιν, συν τω Πατρί τω εξ αιωνίου και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ Σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →