← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Κατά Ιωάννην 14 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 14Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στο Κατά Ιωάννην κεφάλαιο 14 με την σταθερή καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η κατά στίχο ερμηνεία φωτίζει τα αποχαιρετιστήρια λόγια του Χριστού προς τους ταραγμένους μαθητές του. Ο Καλβίνος δείχνει πώς αυτές οι υποσχέσεις αγκυρώνουν την καρδιά όταν κάθε ορατή ελπίδα φαίνεται χαμένη. Η προσεκτική του έκθεση μας οδηγεί από τους διασκορπισμένους φόβους στην μοναδική, επαρκή καταφυγή της πίστης στον Υιό. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε ότι η αναχώρηση του Χριστού δεν είναι εγκατάλειψη αλλά ο ίδιος ο δρόμος που εξασφαλίζει τη θέση μας με τον Πατέρα. Τα λόγια του Καλβίνου μας προσκαλούν να αναπαυθούμε όπου οι μαθητές προσκλήθηκαν να αναπαυθούν: στην ζωντανή παρουσία εκείνου που είναι ο ίδιος ο δρόμος. Ας μας σταθεροποιήσουν οι γνώσεις του για την ανάγνωση που ακολουθεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ησύχασε την καρδιά σου και διάβασε το Κατά Ιωάννην 14 αργά, επιτρέποντας σε κάθε υπόσχεση να απευθυνθεί σε όποια ταραχή κινείται μέσα σου. Παρατήρησε πώς ο Ιησούς συναντά τον φόβο με την πρόσκληση να πιστέψεις, πώς περιγράφει τα πολλά δωμάτια που ετοιμάστηκαν, και πώς διακηρύσσει τον εαυτό του ως τον μόνο δρόμο προς τον Πατέρα. Άφησε τα λόγια να παραμείνουν· πρώτα ειπώθηκαν για να σταθεροποιήσουν φοβισμένους ακολούθους και ακόμη φέρουν την ίδια δύναμη σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει εξηγώντας τον λόγο που ο Χριστός επιβεβαιώνει τους μαθητές του. 1. Ας μη ταράσσεται η καρδιά σας. Όχι χωρίς καλό λόγο ο Χριστός επιβεβαιώνει τους μαθητές του με τόσα λόγια, αφού τους περίμενε αγώνας τόσο επίπονος και τρομερός· διότι δεν ήταν συνηθισμένος πειρασμός, ότι σύντομα μετά θα τον έβλεπαν κρεμασμένο στον σταυρό· θέαμα στο οποίο τίποτε δεν φαινόταν παρά λόγος για την κατώτατη απόγνωση. Η εποχή τόσο μεγάλης θλίψης πλησιάζοντας, δείχνει το φάρμακο, ώστε να μην νικηθούν και καταβληθούν· διότι δεν τους προτρέπει και ενθαρρύνει απλώς να είναι σταθεροί, αλλά επίσης τους πληροφορεί πού πρέπει να πάνε για να λάβουν θάρρος· δηλαδή, δια της πίστεως, όταν αναγνωρίζεται ως ο Υιός του Θεού, ο οποίος έχει εν εαυτώ επάρκεια δυνάμεως για να διατηρεί την ασφάλεια των ακολούθων του. Ο Καλβίνος έπειτα στρέφεται στη μέθοδο του να παραμένει κανείς σταθερός δια της πίστεως. Πιστεύετε στον Θεό. Θα μπορούσε επίσης να αναγνωστεί στην προστακτική, Πιστεύετε στον Θεό, και πιστεύετε σε εμένα· αλλά η πρώτη ανάγνωση συμφωνεί καλύτερα, και έχει γίνει πιο γενικά δεκτή. Εδώ δείχνει τη μέθοδο του να παραμένει κανείς σταθερός, όπως είπα ήδη· δηλαδή, αν η πίστη μας αναπαύεται στον Χριστό, και τον βλέπει με κανένα άλλο φως παρά ως παρόντα και να απλώνει το χέρι του για να μας βοηθήσει. Αλλά είναι θαυμαστό ότι η πίστη στον Πατέρα τίθεται εδώ πρώτη κατά σειρά, διότι θα έπρεπε μάλλον να είχε πει στους μαθητές του ότι πρέπει να πιστέψουν στον Θεό, αφού είχαν πιστέψει στον Χριστό· επειδή, όπως ο Χριστός είναι η ζωντανή εικόνα του Πατέρα, έτσι πρέπει πρώτα να στρέψουμε τα μάτια μας σε αυτόν· και γι' αυτόν τον λόγο επίσης κατέρχεται σε εμάς, ώστε η πίστη μας, αρχίζοντας από αυτόν, να ανέλθει στον Θεό. Αλλά ο Χριστός είχε διαφορετικό σκοπό, διότι όλοι ομολογούν ότι πρέπει να πιστεύουμε στον Θεό, και αυτό είναι παραδεδεγμένη αρχή στην οποία όλοι συγκατατίθενται χωρίς αντίφαση· και όμως μόλις ένας στους εκατό το πιστεύει πραγματικά, όχι μόνο επειδή η γυμνή μεγαλειότητα του Θεού είναι σε πολύ μεγάλη απόσταση από εμάς, αλλά επίσης επειδή ο Σατανάς παρεμβάλλει σύννεφα κάθε είδους για να μας εμποδίσει από το να θεωρούμε τον Θεό. Το αποτέλεσμα είναι, ότι η πίστη μας, ζητώντας τον Θεό στην ουράνια δόξα του και στο απρόσιτο φως, εξαφανίζεται· και ακόμη η σάρκα, από μόνη της, προτείνει χίλιες φαντασίες, για να αποστρέψει τα μάτια μας από το να βλέπουμε τον Θεό με κατάλληλο τρόπο. Στη δήλωση ότι ο Χριστός είναι η οδός, η αλήθεια και η ζωή, ο Καλβίνος γράφει: Η οδός, η αλήθεια και η ζωή. Θέτει τρεις βαθμούς, σαν να είχε πει, ότι είναι η αρχή, και το μέσο, και το τέλος· και εξ αυτού έπεται ότι πρέπει να αρχίσουμε με αυτόν, να συνεχίσουμε σε αυτόν, και να τελειώσουμε σε αυτόν. Βεβαίως δεν πρέπει να ζητούμε υψηλότερη σοφία από εκείνη που μας οδηγεί στην αιώνια ζωή, και μαρτυρεί ότι αυτή η ζωή πρέπει να βρεθεί σε αυτόν. Τώρα η μέθοδος του να λάβουμε ζωή είναι, να γίνουμε νέα κτίσματα. Δηλώνει, ότι δεν πρέπει να τη ζητούμε πουθενά αλλού, και, συγχρόνως, μας υπενθυμίζει, ότι είναι η οδός, δια της οποίας μόνης μπορούμε να φθάσουμε σε αυτήν. Για να μην μας αποτύχει σε κανένα σημείο, απλώνει το χέρι σε εκείνους που πλανώνται, και σκύβει τόσο χαμηλά ώστε να οδηγεί νήπια που θηλάζουν. Παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως οδηγό, δεν αφήνει τον λαό του στη μέση του δρόμου, αλλά τους κάνει μετόχους της αλήθειας. Τελικά τους κάνει να απολαύσουν τον καρπό αυτής, ο οποίος είναι το πιο εξαίρετο και ευχάριστο πράγμα που μπορεί να φανταστεί κανείς.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος εξηγεί γιατί κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα παρά μόνο δια του Χριστού. Κανείς δεν έρχεται στον Πατέρα. Αυτή είναι εξήγηση της προηγούμενης δήλωσης, διότι είναι η οδός, επειδή μας οδηγεί στον Πατέρα, και είναι η αλήθεια και η ζωή, επειδή σε αυτόν αντιλαμβανόμαστε τον Πατέρα. Όσον αφορά την επίκληση του Θεού, μπορεί πράγματι να λεχθεί, με αλήθεια, ότι καμία προσευχή δεν εισακούεται παρά μόνο δια της μεσιτείας του Χριστού· αλλά επειδή ο Χριστός δεν ομιλεί τώρα περί προσευχής, πρέπει απλώς να κατανοήσουμε το νόημα ότι οι άνθρωποι επινοούν για τον εαυτό τους αληθινούς λαβυρίνθους, όποτε, αφού εγκατέλειψαν τον Χριστό, επιχειρούν να έρθουν στον Θεό. Διότι ο Χριστός αποδεικνύει ότι είναι η ζωή, επειδή ο Θεός, με τον οποίο είναι η πηγή της ζωής, (Ψαλμός 36:9,) δεν μπορεί να απολαυθεί με κανέναν άλλο τρόπο παρά μόνο εν Χριστώ. Όθεν όλη η θεολογία, όταν χωρίζεται από τον Χριστό, δεν είναι μόνο μάταιη και συγκεχυμένη, αλλά είναι επίσης τρελή, απατηλή και νόθα· διότι, μολονότι οι φιλόσοφοι μερικές φορές εκφέρουν εξαίρετες ρήσεις, όμως δεν έχουν τίποτε παρά μόνο ό,τι είναι βραχύβιο, και μάλιστα αναμεμειγμένο με πονηρά και εσφαλμένα αισθήματα.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού είναι η καρδιά σου πιο πειρασμένη να ταραχθεί σήμερα, και πώς η έμφαση του Καλβίνου στην ανάπαυση της πίστεως στον Χριστό αντιμετωπίζει αυτόν τον φόβο; Με ποιους τρόπους ζήτησες τον Θεό χωριστά από τον Υιό, και τι σε ωθεί η προειδοποίηση του Καλβίνου να επιστρέψεις; Πώς μπορεί η υπόσχεση ότι ο Χριστός ετοιμάζει τόπο για σένα να μεταμορφώσει τον τρόπο που αντιμετωπίζεις την παρούσα αβεβαιότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Πάτερ, κατάπαυσον τὰς τεταραγμένας καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς κυριαρχικῆς χάριτος τοῦ Υἱοῦ Σου, ὅστις μόνος ἐστὶν ἡ ὁδός, ἡ ἀλήθεια, καὶ ἡ ζωή, καὶ ὅστις ἡτοίμασεν τόπον δι' ἡμᾶς κατὰ τὴν διαθηκικὴν ὑπόσχεσίν Σου. Πέμψον τὸ Πνεῦμά Σου τὸ Ἅγιον ἵνα ἐνδυναμώσῃ ἡμᾶς νὰ τηρῶμεν τὰς ἐντολὰς Αὐτοῦ καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ βεβαιότητι τῆς ἐπιστροφῆς Αὐτοῦ. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς πιστότητός Σου ἕως ὅτου ἴδωμεν Αὐτὸν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →