Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 3 — με τον Όουεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην μεγαλειώδη Έκθεση της Επιστολής προς Εβραίους του Ιωάννη Όουεν, ο πουριτανός θεολόγος αναπτύσσει τη δόξα του Χριστού με διαθηκική ακρίβεια και ποιμαντική επείγουσα ανάγκη. Το κεφάλαιο 3 στρέφεται από την υπεροχή του Υιού έναντι των αγγέλων στην πρακτική πρόσκληση της επιμονής στο ευαγγέλιο. Η πραγματεία του Όουεν ενώνει το δογματικό βάθος με διεισδυτική εφαρμογή, δείχνοντας πώς η ουράνια κλήση διαμορφώνει τη ζωή της εκκλησίας. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να καθίσουμε υπό την έκθεσή του καθώς κατευθύνει το βλέμμα μας στον Ιησού, τον απόστολο και αρχιερέα της ομολογίας μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια και προσδοκία, διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο 3 της προς Εβραίους. Προσέξτε την πρόσκληση του Πνεύματος να θεωρήσετε τον Χριστό, τις προειδοποιήσεις που αντλούνται από την αποτυχία του Ισραήλ στην έρημο, και την υπόσχεση της ανάπαυσης που παραμένει για τον λαό του Θεού. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά πριν στραφείτε στην έκθεση του Όουεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Όουεν ανοίγει την έκθεση του κεφαλαίου εισερχόμενος στην εφαρμογή της διδασκαλίας που ήδη διακηρύχθηκε.
Διότι, άγιοι αδελφοί, μέτοχοι της ουρανίου κλήσεως, θεωρήσατε [επιμελώς] τον απόστολον και αρχιερέα της ομολογίας ημών, Ιησούν Χριστόν, όστις ήτο πιστός [όντας πιστός] εις τον καταστήσαντα αυτόν [τον έκαμε τοιούτον], καθώς και ο Μωϋσής εις όλον τον οίκον αυτού [εις ολόκληρον τον οίκον αυτού]. Ο απόστολος εις τας δύο ταύτας στίχους εισέρχεται εις την εφαρμογήν της διδασκαλίας την οποίαν είχε διακηρύξει και επιβεβαιώσει εις τα δύο προηγούμενα κεφάλαια. Συγχρόνως, κατά την σταθεράν μέθοδόν του εις την επιστολήν ταύτην, ανοίγει οδόν διά ό,τι είχε περαιτέρω να παραδώσει της αυτής φύσεως και σημασίας.Ο Όουεν στη συνέχεια αναπτύσσει τη σύνδεση μεταξύ του προηγούμενου λόγου και της παρούσης προτροπής.
Η πρώτη λέξις αναφέρεται εις ό,τι προηγήθη, 'διότι', ή, 'βλέποντες ότι τα πράγματα είναι καθώς εφανέρωσα, δηλαδή ότι εκείνος περί του οποίου ομιλώ προς υμάς είναι τόσον εξαίρετος και τόσον υψηλώς υψωμένος υπεράνω πάντων, και ότι ενώ εταπεινώθη επί τινα καιρόν, τούτο ήτο ανεκφράστως προς όφελος και πλεονέκτημα της εκκλησίας, δεν δύναται παρά να είναι καθήκον υμών να θεωρήσητε αυτόν· τουτέστιν, και ό,τι είναι εν εαυτώ, και ό,τι είναι προς ημάς'. Ο σκοπός του είναι να πιέσει επ' αυτών την γενικήν προτροπήν προς σταθερότητα και επιμονήν εις την ομολογίαν του ευαγγελίου· αλλά δεν την εκφράζει εις τους στίχους τούτους, επιμένοντας μόνον εις ένα ενδιάμεσον καθήκον, υπηρετικόν εις εκείνο το κυρίως εννοούμενον. Τούτο δε είναι η επιμελής θεώρησις αυτών του Ιησού Χριστού, μετά όσων είχε παραδώσει περί αυτού, και όσων επρόκειτο ακόμη να διακηρύξει προς αυτούς. Και τούτο το επείγει ως τον μόνον τρόπον διά του οποίου ηδύναντο να πεισθούν και να βοηθηθούν εις την σταθερότητα προς την οποίαν εστοχάζετο.Ο Όουεν τότε αντλεί την πρώτην κυρίαν παρατήρησιν σχετικά με την αξιοποίηση της ευαγγελικής διδασκαλίας.
Αύτη είναι η σύνδεσις του λόγου αυτού και η πρόθεσις της συνεπαγωγής αυτού· όθεν παρατηρείτε, ότι, Ι. Πάσαι αι διδασκαλίαι του ευαγγελίου, ιδιαιτέρως αι περί του προσώπου και των αξιωμάτων του Χριστού, δέον να αξιοποιούνται εις την πράξιν εν πίστει και υπακοή. Την πορείαν ταύτην ο απόστολος ημών επιμένει: έχων προηγουμένως εκθέσει την διδασκαλίαν περί του προσώπου και των αξιωμάτων του Χριστού, εδώ την εφαρμόζει εις το καθήκον αυτών και την εδραίωσιν εις την ομολογίαν της αληθείας. Ταύτα δεν αποκαλύπτονται εις ημάς μόνον διά να γινώσκωνται, αλλά διά να χρησιμοποιούνται πρακτικώς διά τους σκοπούς της αποκαλύψεως αυτών. Ούτω δέον να γινώσκωμεν τον Χριστόν ώστε να ζώμεν εις αυτόν εν τη δυνάμει της χάριτος αυτού, και εις τον έπαινον της δόξης αυτού. 'Εάν γινώσκητε ταύτα', λέγει, 'μακάριοι είσθε εάν πράττητε αυτά', Ιωάννης 13:17. Είναι προνόμιον ημών να γινώσκωμεν αυτά, μέγα προνόμιον· αλλά είναι μακαριότης ημών να πράττωμεν αυτά.Ο Όουεν περαιτέρω περιγράφει τους αγίους από την μετοχήν αυτών εις την ουράνιον κλήσιν.
Και διά της προσφωνήσεως ταύτης 'άγιοι αδελφοί' ο απόστολος φανερώνει την υψηλήν εκτίμησιν αυτού προς αυτούς ή τον σεβασμόν αυτού προς αυτούς, θεωρών αυτούς ως πρόσωπα ηγιασμένα υπό του Πνεύματος και του λόγου του Χριστού, και μετ' αγαπητικής στοργής προς αυτούς ως αδελφούς αυτού. Διά της προσφωνήσεως ταύτης επίσης προς αυτούς δίδει μεγάλην απόδειξιν της ειλικρινείας αυτού εις την συναλλαγήν μετ' αυτών· διότι δεν ηδύναντο να φοβηθούν ότι θα επέβαλλεν οτιδήποτε επ' αυτών τους οποίους ετίμα ως αγίους, και ηγάπα ως αδελφούς. Και ούτω λειαίνει την οδόν αυτού προς την επακολουθούσαν προτροπήν αυτού. 2. Περιγράφει αυτούς από την κλήσιν αυτών, Κλήσεως επουρανίου μέτοχοι. Τούτο είναι σύνηθες εις τον απόστολον ημών: 'Κλητοί άγιοι' 'Ηγιασμένοι εν Χριστώ Ιησού'. Και την κλήσιν ταύτην ή την κλήσιν περιγράφει πρώτον διά της ποιότητος αυτής· είναι 'ουράνιος', ή 'υπερουράνιος'· ή, ως αλλαχού, 'η κλήσις η εκ των άνω': και έπειτα αποδίδει εις αυτούς συμφέρον εις αυτήν. Και καλεί αυτήν 'ουράνιον', (1.)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Όουεν εκθέτει την υπερβαίνουσαν χάριν του Θεού εις την παραχώρησιν της ουρανίου ταύτης κλήσεως προς τους Εβραίους.
Και, αφ' ετέρου, υπαινίσσεται ότι δεν έδει να κάμουν περίφραξιν του προνομίου τούτου, όπως εκείνα με τα οποία παλαιότερον είχον εμπιστευθή. Των εθνών όντων συγκληρονόμων μετ' αυτών εις τούτο, ήσαν 'μέτοχοι' μετ' άλλων εις την 'ουράνιον κλήσιν' ταύτην· ως Εφεσίους 3:6. (3.) Δηλώνει την ιδίαν αυτού κοινωνίαν μετ' αυτών εις το μέγα τούτο προνόμιον, διά του οποίου ηδύναντο να εννοήσουν την στενήν αυτού μέριμναν διά την κατάστασιν και την συνθήκην αυτών. (4.) Υπενθυμίζει εις αυτούς το καθήκον αυτών από το προνόμιον αυτών. Όντες μέτοχοι της κλήσεως ταύτης προς τον Χριστόν, είναι αναγκαίον να είναι καθήκον αυτών επιμελώς να 'θεωρήσωσι' αυτόν· το οποίον προτρέπει αυτούς. Αλλά δυνάμεθα να κάμωμεν τινας παρατηρήσεις επί των λέξεων αι οποίαι ήδη ανεπτύχθησαν. ΙΙ. Οι διαχειρισταί του ευαγγελίου δέον να χρησιμοποιούν ιεράν φρόνησιν εις την προσέλκυσιν των νόων και των στοργών εκείνων τους οποίους μέλλουν να διδάξουν. Ούτω μεταχειρίζεται ο Παύλος τους Εβραίους τούτους.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η εντολή να θεωρήσωμεν τον Χριστόν την καθημερινήν ζωήν της πίστεως; Κατά ποιους τρόπους το προνόμιον της ουρανίου κλήσεως φυλάττει κατά της απιστίας; Πού δύναται η καρδία να πειρασθή να αναπαυθή βραχέως της πλήρους επιμονής εις το ευαγγέλιον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πάτερ, όστις εκάλεσας ημάς με ουράνιον κλήσιν εν τω Υιώ σου, δός ημίν χάριν να θεωρήσωμεν τον Ιησούν επιμελώς ως απόστολον και αρχιερέα της ομολογίας ημών. Φύλαξον ημάς από της πονηράς καρδίας της απιστίας και από του απομακρύνεσθαι από του ζώντος Θεού. Ας ενισχύση η πιστότης του Χριστού την ιδίαν ημών επιμονήν, ώστε να κρατήσωμεν στερεάν την πεποίθησιν και την αγαλλίασιν της ελπίδος μέχρι τέλους. Ας εφαρμόση το Πνεύμα σου τας αληθείας ταύτας με δύναμιν, προς δόξαν του Χριστού και οικοδομήν της εκκλησίας σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →