Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 4 — με τον Clarke
Άνοιγμα
Στο θερμό φως της Γουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Υπόμνημα του Adam Clarke σε ολόκληρη τη Βίβλο για τη μελέτη μας του τέταρτου κεφαλαίου της Πρώτης προς Κορινθίους. Η υπομονετική έκθεση του Clarke προσκαλεί κάθε πιστό να δεχθεί την απλή έννοια της Γραφής και να περπατήσει σε πρακτική αγιότητα ως πιστοί οικονόμοι των μυστηρίων του Θεού.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε το τέταρτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους αργά και με προσευχή, ζητώντας από το Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τον λόγο που ακολουθεί και να μας διαμορφώσει πληρέστερα στην ομοίωση του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Clarke ξεκινά εκθέτοντας το αποστολικό αξίωμα.
1 Κορινθίους 4:5 Ως των διακόνων του Χριστού — ως υπηρετας χριστου. Η λέξη υπηρετης σημαίνει έναν υπο-κωπηλάτη, ή κάποιον που, στις τριήρεις, τετρήρεις ή πεντήρεις γαλέρες, κωπηλατούσε σε έναν από τους κατώτερους πάγκους· αλλά σημαίνει επίσης, όπως χρησιμοποιείται από τους Έλληνες συγγραφείς, οποιονδήποτε κατώτερο αξιωματικό ή βοηθό. Με τον όρο εδώ ο απόστολος δείχνει στους Κορινθίους ότι, μακριά από το να είναι κεφαλές και αρχηγοί, αυτός και οι συνάδελφοί του απόστολοι θεωρούσαν τους εαυτούς τους μόνο ως κατώτερους αξιωματικούς, απασχολούμενους υπό τον Χριστό από τον οποίο και μόνο έλαβαν τον διορισμό τους, το έργο τους και την ανταμοιβή τους. Οικονόμοι των μυστηρίων του Θεού. — και οικονομους μυστηριων θεου, Οικονόμοι των Θεϊκών μυστηρίων. Βλέπε την εξήγηση της λέξης οικονόμος στη σημείωση του Clarke στο «Ματθαίος 24:45»· Λουκάς 8:3· Λουκάς 12:42.Ο Clarke στρέφεται στη συνέχεια στο ζήτημα της ανθρώπινης κρίσης.
Εδάφιο 3. Εδάφιο 1 Κορινθίους 4:3. Ελάχιστο είναι το να κριθώ από εσάς — Εκείνοι που προτιμούσαν τον Απολλώ ή τον Κηφά από τον Άγιο Παύλο, θα έδιναν φυσικά τους λόγους για αυτή την προτίμηση· και αυτοί μπορεί, σε πολλές περιπτώσεις, να ήταν πολύ δυσμενείς για τον χαρακτήρα του ως ανθρώπου, Χριστιανού ή αποστόλου· για αυτό ήταν αδιάφορος, καθώς δεν ζητούσε τη δική του δόξα, αλλά τη δόξα του Θεού στη σωτηρία των ψυχών τους. Ή από ανθρώπινη κρίση — Η ὑπο ανθρωπινης ἡμερας, κυριολεκτικά, ή από ανθρώπινη ημέρα: αλλά ανθρωπινη ημερα σημαίνει οποιαδήποτε ημέρα ορισμένη από δικαστή ή άρχοντα για να δικάσει έναν άνθρωπο. Αυτή είναι η σημασία του ημερα, Ψαλμοί 37:13: Ο Κύριος θα γελάσει μαζί του: διότι βλέπει ότι η ΗΜΕΡΑ του, ηημερα αυτου, η κρίση του έρχεται. Μαλαχίας 3:17: Και θα είναι δικοί μου την ΗΜΕΡΑ, εις ημεραν, στην κρίση, όταν θα συγκεντρώσω τα κοσμήματά μου. Έχει την ίδια σημασία στο 2 Πέτρου 3:10: Αλλά η ΗΜΕΡΑ, η ΚΡΙΣΗ, του Κυρίου θα έρθει. Η λέξη ανθρωπινος, ανθρώπινος, σημαίνει άθλιος, δυστυχισμένος, θλιβερός· έτσι Ιερεμίας 17:16: Ούτε επιθύμησα, יום אנוש yom enosh, την ημέρα του ανθρώπου· αλλά πολύ σωστά μεταφράζεται στην έκδοσή μας, την οδυνηρή ημέρα. Οι ΗΜΕΡΕΣ του Θεού, Ιώβ 24:1, σίγουρα σημαίνουν οι ΚΡΙΣΕΙΣ του Θεού. Και η ΗΜΕΡΑ του Κυρίου ημών Ιησού, σε αυτή την επιστολή, 1 Κορινθίους 1:8· 1 Κορινθίους 5:5, σημαίνει την ημέρα κατά την οποία ο Χριστός θα κρίνει τον κόσμο· ή μάλλον την ίδια την κρίση. Εγώ δεν κρίνω τον εαυτό μου. — Αφήνω τον εαυτό μου εντελώς στον Θεό, του οποίου είμαι, και τον οποίο υπηρετώ.Ο Clarke τονίζει το σημείο ότι κανείς δεν κατέχει τίποτα εκτός από αυτό που έχει λάβει.
Εδάφιο 7. Εδάφιο 1 Κορινθίους 4:7. Διότι ποιος σε κάνει να διαφέρεις — Είναι πιθανό ότι ο απόστολος εδώ απευθύνεται σε κάποιον από αυτούς τους φουσκωμένους διδασκάλους, ο οποίος καυχιόταν για τα χαρίσματά του, και για τη γνώση που είχε του Ευαγγελίου, κ.λπ. Σαν να έλεγε: Αν έχεις όλη αυτή τη γνώση που ισχυρίζεσαι ότι έχεις, δεν την έλαβες από εμένα ή από κάποιον άλλο από τους συνεργάτες μου που κήρυξαν πρώτοι το Ευαγγέλιο στην Κόρινθο; Ο Θεός δεν σου μίλησε ποτέ για να σε κάνει απόστολο. Έχεις ένα σωματίδιο φωτός που δεν έχεις λάβει από το κήρυγμά μας; Γιατί τότε καυχιέσαι, κομπάζεις και θριαμβολογείς, σαν να είχε μιλήσει ο Θεός πρώτα μέσω εσού, και όχι μέσω ημών; Αυτή είναι η πιο πιθανή σημασία αυτού του εδαφίου και μια σημασία που ταιριάζει σε όλο το πλαίσιο.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Clarke συγκεντρώνει το σύνολο σε μια τελική προτροπή για την υπουργική πιστότητα.
Ότι υπήρχαν πολλές παρατυπίες σε αυτή την Εκκλησία, οι οποίες απαιτούσαν τόσο την παρουσία όσο και την εξουσία του αποστόλου, θα δούμε στα επόμενα κεφάλαια. 1. Στο προηγούμενο κεφάλαιο βρίσκουμε τους διακόνους του Θεού να συγκρίνονται με ΟΙΚΟΝΟΜΟΥΣ, από τους οποίους απαιτείται η αυστηρότερη πιστότητα. (1.) Πιστότητα στον ΘΕΟ, δημοσιεύοντας την αλήθεια του με ζήλο, υπερασπιζόμενοι την με θάρρος, και συστήνοντάς την με σύνεση. (2.) Πιστότητα στον ΧΡΙΣΤΟ, των οποίων είναι εκπρόσωποι, συστήνοντας ειλικρινά και πλήρως τη χάρη και τη σωτηρία του βάσει του πάθους και του θανάτου του, και κηρύττοντας τις αρχές του σε όλη τους τη δύναμη και αγνότητα. (3.) Πιστότητα στην ΕΚΚΛΗΣΙΑ, προσέχοντας να διατηρούν μια ευσεβή πειθαρχία, μη επιτρέποντας σε κανέναν να εισέλθει σε αυτήν εκτός από εκείνους που έχουν εγκαταλείψει τις αμαρτίες τους και μη επιτρέποντας σε κανέναν να παραμείνει σε αυτήν που δεν συνεχίζει να κοσμεί τη διδασκαλία του Θεού του Σωτήρα τους. (4.)Ο Clarke καταλήγει προειδοποιώντας ενάντια σε ένα φουσκωμένο μυαλό.
Πιστότητα στη δική τους ΔΙΑΚΟΝΙΑ, περπατώντας έτσι ώστε να μην φέρουν καμία μομφή στο Ευαγγέλιο· αποφεύγοντας τα άκρα της νωθρής τρυφερότητας αφενός, και της αυστηρής σκληρότητας αφετέρου. Θεωρώντας το ποίμνιο, όχι ως δικό τους ποίμνιο, αλλά ως το ποίμνιο του Ιησού Χριστού· παρακολουθώντας, κυβερνώντας και τρέφοντάς το σύμφωνα με την εντολή του Θεϊκού τους Διδασκάλου. 2. Ένας διάκονος του Θεού πρέπει να ενεργεί με μεγάλη προσοχή: κάθε άνθρωπος, κυριολεκτικά, βρίσκεται μεταξύ της μυστικής κρίσης του Θεού και της δημόσιας μομφής των ανθρώπων. Δεν πρέπει να κάνει τίποτα βιαστικά, για να μην υποστεί δικαίως τη μομφή των ανθρώπων· και δεν πρέπει να κάνει τίποτα παρά μόνο με τον αγαπητό φόβο του Θεού, για να μην υποστεί τη μομφή του Δημιουργού του. Ο άνθρωπος που σπάνια επιτρέπει στον εαυτό του να κάνει λάθος, είναι κάποιος για τον οποίο μπορεί να ειπωθεί με ασφάλεια, ότι σπάνια έχει δίκιο. Είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να συγχέει τη δική του θέληση με τη θέληση του Θεού, και τη δική του πείσμα με την άκαμπτη προσήλωση στο καθήκον του.
Απαντήστε
Απάντησε
Πού στη ζωή μου μπαίνω στον πειρασμό να κρίνω πριν την ώρα; Πώς διαχειρίζομαι τα δώρα που έχω λάβει ξεκάθαρα από τον Θεό; Με ποιους τρόπους με καλεί το Πνεύμα σε μεγαλύτερη ταπεινοφροσύνη και πιστότητα σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχήσου
Ευλογημένε Κύριε, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Adam Clarke. Χάρισέ μας χάρη να εκτιμούμε τους διακόνους σου ως οικονόμους των μυστηρίων σου και να μην κρίνουμε τίποτα πριν την ώρα σου. Κράτησέ μας από κάθε υπερήφανη σκέψη, ώστε να δεχόμαστε κάθε αγαθό ως το ελεύθερο δώρο σου και να περπατάμε ενώπιόν σου στην απλότητα της αγίας αγάπης. Διαμόρφωσέ μας, ω Πατέρα, στην εικόνα του Υιού σου, μέσω της δύναμης του Πνεύματος. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →