← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α' Κορ 4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Κορινθίους 4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εξερευνούμε το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους, όπου τα λόγια του αποστόλου για τη διακονία, την ταπεινοφροσύνη και την κρίση λαμβάνουν προσεκτική προσοχή. Οι σκέψεις του Χένρι μας καθοδηγούν μέσα από τις οδηγίες του Παύλου προς τους Κορινθίους, τονίζοντας την κλήση για πιστή διαχείριση και τους κινδύνους της υπερηφάνειας. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να σκεφτούμε πώς αυτές οι αρχαίες γνώσεις διαμορφώνουν τη δική μας πορεία με τον Χριστό και την άποψή μας για εκείνους που τον υπηρετούν. Αυτό το μάθημα μας οδηγεί βαθύτερα στη Γραφή μέσω των διαχρονικών παρατηρήσεων του Χένρι.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοίμασε την καρδιά σου καθώς διαβάζουμε το πρώτο κεφάλαιο της Α' Κορινθίους ολόκληρο. Ας εγκατασταθούν τα λόγια του Παύλου στο πνεύμα σου, σημειώνοντας τον τρυφερό αλλά σταθερό τόνο του προς την εκκλησία. Σκέψου τα θέματα της διαχείρισης, της κρίσης και της μίμησης που αναδύονται. Άφησε το Πνεύμα να τονίσει τι επιθυμεί ο Κύριος να σου μιλήσει προσωπικά μέσα από αυτό το απόσπασμα σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά αντιμετωπίζοντας την ορθή εκτίμηση των διακόνων. Εδώ, Ι. Ο απόστολος διεκδικεί τον σεβασμό που του οφείλεται λόγω του χαρακτήρα και του αξιώματός του, στον οποίο πολλοί από αυτούς είχαν τουλάχιστον αποτύχει σε μεγάλο βαθμό: Ας λογαριάζει έτσι ο άνθρωπος εμάς ως διακόνους του Χριστού και οικονόμους των μυστηρίων του Θεού (εδ. 1), αν και πιθανώς άλλοι μπορεί να τους είχαν εκτιμήσει υπερβολικά, θέτοντάς τον ως κεφαλή μιας παράταξης και δηλώνοντας ότι είναι μαθητές του. Στη γνώμη μας για τους διακόνους, όπως και για όλα τα άλλα πράγματα, πρέπει να προσέχουμε να αποφεύγουμε τα άκρα. Οι ίδιοι οι απόστολοι δεν έπρεπε, 1. Να υπερεκτιμώνται, γιατί ήταν διάκονοι, όχι κύριοι· οικονόμοι, όχι άρχοντες. Ήταν υπηρέτες του Χριστού και τίποτε περισσότερο, αν και ήταν υπηρέτες του υψηλότερου βαθμού, που είχαν τη φροντίδα του οίκου του, που έπρεπε να προμηθεύουν τροφή για τους υπόλοιπους και να ορίζουν και να κατευθύνουν το έργο τους. Σημείωσε, Είναι πολύ μεγάλη κατάχρηση της εξουσίας τους και ιδιαίτερα εγκληματική στους κοινούς διακόνους, να κυριαρχούν στους συναδέλφους υπηρέτες τους και να διεκδικούν εξουσία πάνω στην πίστη ή την πρακτική τους. Διότι ακόμη και οι απόστολοι ήταν μόνο υπηρέτες του Χριστού, απασχολημένοι στο έργο του και απεσταλμένοι στην αποστολή του, και διαχειριστές των μυστηρίων του Θεού, ή εκείνων των αληθειών που είχαν κρυφτεί από τον κόσμο σε αιώνες και γενεές παρελθόντες. Δεν είχαν εξουσία να διαδίδουν τις δικές τους φαντασιώσεις, αλλά να διαδίδουν την χριστιανική πίστη. 2. Οι απόστολοι δεν έπρεπε να υποτιμώνται· γιατί, αν και ήταν διάκονοι, ήταν διάκονοι του Χριστού. Ο χαρακτήρας και η αξιοπρέπεια του κυρίου τους έθετε τιμή σε αυτούς. Αν και είναι μόνο οικονόμοι, δεν είναι οικονόμοι των κοινών πραγμάτων του κόσμου, αλλά των θείων μυστηρίων. Είχαν μεγάλη εμπιστοσύνη, και γι' αυτό είχαν έντιμο αξίωμα. Ήταν οικονόμοι του οίκου του Θεού, υψηλοί οικονόμοι στη βασιλεία της χάριτός του. Δεν έθεταν τον εαυτό τους ως κυρίους, αλλά άξιζαν σεβασμό και εκτίμηση σε αυτή την έντιμη υπηρεσία. Ιδιαίτερα, Ο Χένρι συνεχίζει εξετάζοντας την απαίτηση πιστότητας στους οικονόμους. ΙΙ. Όταν εκτελούσαν το καθήκον τους σε αυτό και αποδεικνύονταν πιστοί: Απαιτείται στους οικονόμους να βρεθεί ο άνθρωπος πιστός (εδ. 2), αξιόπιστος. Οι οικονόμοι στην οικογένεια του Χριστού πρέπει να ορίζουν ό,τι έχει ορίσει εκείνος. Δεν πρέπει να θέτουν τους συναδέλφους υπηρέτες να εργάζονται για τον εαυτό τους. Δεν πρέπει να απαιτούν τίποτε από αυτούς χωρίς την εντολή του Κυρίου τους. Δεν πρέπει να τους τρέφουν με το άχυρο των δικών τους εφευρέσεων, αντί για την υγιεινή τροφή της χριστιανικής διδασκαλίας και αλήθειας. Πρέπει να διδάσκουν ό,τι έχει προστάξει εκείνος, και όχι τις διδασκαλίες και τις εντολές των ανθρώπων. Πρέπει να είναι αληθινοί προς το συμφέρον του Κυρίου τους και να συμβουλεύονται την τιμή του. Σημείωσε, Οι διάκονοι του Χριστού πρέπει να κάνουν ειλικρινή και συνεχή προσπάθεια να αποδεικνύονται αξιόπιστοι· και όταν έχουν τη μαρτυρία καλής συνείδησης και την έγκριση του Κυρίου τους, πρέπει να παραβλέπουν τις γνώμες και τις κρίσεις των συναδέλφων υπηρετών τους: Αλλά για μένα, λέγει ο απόστολος, είναι μικρό πράγμα να κρίνομαι από εσάς ή από ανθρώπινη κρίση, εδ. 3. Πράγματι, η φήμη και η εκτίμηση μεταξύ των ανθρώπων είναι ένα καλό βήμα προς τη χρησιμότητα στη διακονία· και ολόκληρο το επιχείρημα του Παύλου σε αυτό το θέμα δείχνει ότι είχε δίκαιη μέριμνα για τη δική του φήμη. Αλλά εκείνος που θα έκανε κύρια προσπάθειά του να ευαρεστεί τους ανθρώπους δύσκολα θα αποδεικνυόταν πιστός υπηρέτης του Χριστού, Γαλ. α' 10. Εκείνος που θα ήταν πιστός στον Χριστό πρέπει να περιφρονεί τις κρίσεις των ανθρώπων για χάρη του. Πρέπει να το θεωρεί πολύ μικρό πράγμα (αν ο Κύριός του τον εγκρίνει) ποια κρίση σχηματίζουν οι άνθρωποι γι' αυτόν. Μπορεί να σκέφτονται πολύ ταπεινά ή πολύ σκληρά γι' αυτόν, ενώ κάνει το καθήκον του· αλλά δεν είναι από την κρίση τους που πρέπει να σταθεί ή να πέσει. Και είναι ευτυχές για τους πιστούς διακόνους ότι έχουν έναν πιο δίκαιο και αμερόληπτο κριτή από τους συναδέλφους υπηρέτες τους· έναν που γνωρίζει και λυπάται τις ατέλειές τους, αν και δεν έχει καμία από τις δικές του. Είναι καλύτερο να πέσει κανείς στα χέρια του Θεού παρά στα χέρια των ανθρώπων, Β' Βασ. κδ' 14. Οι καλύτεροι άνθρωποι είναι πολύ επιρρεπείς να κρίνουν βιαστικά, σκληρά και άδικα· αλλά η κρίση του είναι πάντα σύμφωνα με την αλήθεια. Είναι παρηγοριά ότι οι άνθρωποι δεν είναι οι τελικοί κριτές μας. Μάλιστα, δεν πρέπει έτσι να κρίνουμε τον εαυτό μας: 'Ναι, δεν κρίνω τον εαυτό μου. Διότι αν και δεν γνωρίζω τίποτε από τον εαυτό μου, δεν μπορώ να κατηγορήσω τον εαυτό μου για απιστία, όμως δεν δικαιώνομαι έτσι, αυτό δεν θα με καθαρίσει από την κατηγορία· αλλά εκείνος που με κρίνει είναι ο Κύριος. Είναι η κρίση του που πρέπει να με καθορίσει. Με την απόφασή του πρέπει να μείνω. Τέτοιος είμαι όπως θα με βρει και θα με κρίνει.' Σημείωσε, Δεν είναι η καλή κρίση για τον εαυτό μας, η δικαίωση του εαυτού μας, που θα μας αποδείξει ασφαλείς και ευτυχείς. Τίποτε δεν θα το κάνει αυτό παρά η αποδοχή και η έγκριση του κυρίαρχου Κριτή μας. Όχι εκείνος που επαινεί τον εαυτό του εγκρίνεται, αλλά εκείνος τον οποίο ο Κύριος επαινεί, Β' Κορ. ι' 18. Ο Χένρι στη συνέχεια προειδοποιεί κατά της πρόωρης και επικριτικής κρίσης. ΙΙΙ. Ο απόστολος παίρνει αφορμή από εδώ για να προειδοποιήσει τους Κορινθίους κατά της επικριτικότητας — της πρόωρης και αυστηρής κρίσης των άλλων: Γι' αυτό μη κρίνετε τίποτε πριν τον καιρό, μέχρι να έλθει ο Κύριος, εδ. 5. Είναι κρίση εκτός εποχής και κρίση με ρίσκο. Δεν πρέπει να εννοηθεί για κρίση από πρόσωπα σε εξουσία, εντός των ορίων του αξιώματός τους, ούτε για ιδιωτική κρίση σχετικά με γεγονότα που είναι γνωστά· αλλά για κρίση της μελλοντικής κατάστασης προσώπων, ή των μυστικών πηγών και αρχών των πράξεών τους, ή για γεγονότα αμφίβολα από μόνα τους. Το να κρίνει κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις και να δίνει οριστική απόφαση, είναι να αναλαμβάνει τη θέση του Θεού και να διεκδικεί το προνόμιό του. Σημείωσε, Πόσο τολμηρός αμαρτωλός είναι ο πρόωρος και αυστηρός επικριτής! Πόσο άκαιρες και αλαζονικές είναι οι κρίσεις του! Αλλά υπάρχει ένας που θα κρίνει τον επικριτή και εκείνους που κρίνει, χωρίς προκατάληψη, πάθος ή μεροληψία. Και έρχεται καιρός που οι άνθρωποι δεν μπορούν να αποτύχουν να κρίνουν ορθά για τον εαυτό τους και τους άλλους, ακολουθώντας την κρίση του. Αυτό πρέπει να τους κάνει τώρα προσεκτικούς στο να κρίνουν τους άλλους και προσεκτικούς στο να κρίνουν τον εαυτό τους. Έρχεται καιρός που ο Κύριος θα φέρει στο φως τα κρυμμένα πράγματα του σκότους και θα φανερώσει τα βουλεύματα των καρδιών — έργα σκότους που γίνονται τώρα κρυφά, και όλες τις μυστικές κλίσεις, τους σκοπούς και τις προθέσεις του κρυμμένου ανθρώπου της καρδιάς. Σημείωσε, Έρχεται ημέρα που θα διαλύσει το σκότος και θα ανοίξει το πρόσωπο του βάθους, θα φέρει τις μυστικές αμαρτίες των ανθρώπων στο ανοιχτό φως και θα αποκαλύψει τα μυστικά των καρδιών τους: Η ημέρα θα το δηλώσει. Ο κριτής θα φέρει αυτά τα πράγματα στο φως. Ο Κύριος Ιησούς Χριστός θα φανερώσει τα βουλεύματα της καρδιάς, όλων των καρδιών. Σημείωσε, Ο Κύριος Ιησούς Χριστός πρέπει να έχει τη γνώση των βουλευμάτων της καρδιάς, αλλιώς δεν θα μπορούσε να τα φανερώσει. Αυτό είναι θείο προνόμιο (Ιερ. ιζ' 10), και όμως είναι αυτό που ο Σωτήρας μας διεκδικεί για τον εαυτό του με πολύ ιδιαίτερο τρόπο (Αποκ. β' 23): Όλες οι εκκλησίες θα γνωρίσουν ότι ΕΓΩ ΕΙΜΑΙ ΕΚΕΙΝΟΣ που ερευνά τους νεφρούς και τις καρδιές, και θα δώσω σε καθέναν από εσάς σύμφωνα με τα έργα σας. Σημείωσε, Πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί πώς επικρίνουμε τους άλλους, όταν έχουμε να κάνουμε με έναν Κριτή από τον οποίο δεν μπορούμε να κρυφτούμε. Οι άλλοι δεν είναι ανοιχτοί στην προσοχή μας, αλλά εμείς είμαστε όλοι ανοιχτοί σε αυτόν: και, όταν έλθει να κρίνει, κάθε άνθρωπος θα έχει έπαινο από τον Θεό. Κάθε άνθρωπος, δηλαδή, κάθε ένας που είναι κατάλληλος γι' αυτό, κάθε ένας που έχει κάνει καλά. Αν και κανένας από τους υπηρέτες του Θεού δεν μπορεί να αξίζει τίποτε από αυτόν, αν και υπάρχει πολλά που είναι αξιόμεμπτα ακόμη και στις καλύτερες υπηρεσίες τους, όμως η πιστότητά τους θα επαινεθεί και θα στεφανωθεί από αυτόν· και αν καταδικαστούν, επικριθούν ή συκοφαντηθούν από τους συναδέλφους υπηρέτες τους, αυτός θα απομακρύνει όλες αυτές τις άδικες κρίσεις και συκοφαντίες και θα τους δείξει στο δικό τους αξιαγάπητο φως. Σημείωσε, Οι χριστιανοί μπορούν καλά να είναι υπομονετικοί υπό άδικες κρίσεις, όταν γνωρίζουν ότι έρχεται τέτοια ημέρα, ιδιαίτερα όταν έχουν τη συνείδησή τους να μαρτυρεί για την ακεραιότητά τους. Αλλά πόσο φοβερό πρέπει να είναι να φορτώνουν οποιονδήποτε με επικρίσεις τώρα, τον οποίο ο κοινός Κριτής τους θα επαινέσει αργότερα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι αργότερα στρέφεται στο θέμα της ταπεινοφροσύνης και της θείας δωρεάς. Ι. Τους προειδοποιεί κατά της υπερηφάνειας και της αυταρέσκειας με αυτή τη σκέψη, ότι όλη η διάκριση που έγινε μεταξύ τους οφειλόταν στον Θεό: Ποιος σε κάνει να διαφέρεις; Και τι έχεις που δεν έλαβες; εδ. 7. Εδώ ο απόστολος στρέφει τον λόγο του προς τους διακόνους που έθεσαν τον εαυτό τους επικεφαλής αυτών των παρατάξεων και ενθάρρυναν και υποστήριξαν υπερβολικά τον λαό σε αυτές τις έριδες. Τι είχαν να καυχηθούν, όταν όλα τα ιδιαίτερα χαρίσματά τους ήταν από τον Θεό; Τα είχαν λάβει και δεν μπορούσαν να καυχηθούν γι' αυτά ως δικά τους, χωρίς να αδικήσουν τον Θεό. Τη στιγμή που τα συλλογίζονταν για να θρέψουν τη ματαιοδοξία τους, έπρεπε να τα θεωρήσουν ως τόσα χρέη και υποχρεώσεις προς τη θεία ευεργεσία και χάρη. Αλλά μπορεί να ληφθεί ως γενική αρχή: Δεν έχουμε λόγο να υπερηφανευόμαστε για τα επιτεύγματά μας, τις απολαύσεις μας ή τις επιδόσεις μας· όλα όσα έχουμε, ή είμαστε, ή κάνουμε, που είναι καλά, οφείλονται στην ελεύθερη και πλούσια χάρη του Θεού. Η καύχηση αποκλείεται για πάντα. Δεν υπάρχει τίποτε που έχουμε που μπορούμε να ονομάσουμε κυριολεκτικά δικό μας: όλα λαμβάνονται από τον Θεό. Είναι ανόητο σε εμάς επομένως, και επιβλαβές για αυτόν, να καυχόμαστε γι' αυτό· εκείνοι που λαμβάνουν όλα πρέπει να είναι υπερήφανοι για τίποτε, Ψαλμ. ριε' 1. Οι ζητιάνοι και οι εξαρτημένοι μπορεί να καυχώνται για τις στηρίξεις τους· αλλά το να καυχώνται στον εαυτό τους είναι να είναι υπερήφανοι ταυτόχρονα για την ταπεινότητα, την αδυναμία και την έλλειψη. Σημείωσε, Η δέουσα προσοχή στις υποχρεώσεις μας προς τη θεία χάρη θα μας θεράπευε από την αλαζονεία και την αυταρέσκεια.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια περιοχή της ζωής μου πειράζομαι περισσότερο να κρίνω τους άλλους πριν τον ορισμένο καιρό; 2. Πώς επηρεάζει την στάση μου προς τους άλλους η αναγνώριση ότι όλα όσα έχω λαμβάνονται από τον Θεό; 3. Πού με καλεί ο Κύριος να περπατήσω σε μεγαλύτερη ταπεινοφροσύνη αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ Ουράνιε, καθιστά μας πιστούς οικονόμους των μυστηρίων του Χριστού, ώστε να βρεθούμε άξιοι εμπιστοσύνης όταν ο Κύριος έρθει να κρίνει όσα είναι κρυμμένα στο σκοτάδι. Φύλαξε τις καρδιές μας από κάθε υπερηφάνεια που φουσκώνει, και δίδαξέ μας να δεχόμαστε κάθε καλό δώρο ως από το χέρι σου και μόνο. Με το Πνεύμα σου ενδυνάμωσέ μας να ευλογούμε όταν μας υβρίζουν και να υπομένουμε τα πάντα για χάρη του ευαγγελίου σου, ζητώντας μόνο την έγκρισή σου. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →