← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τίτος

Τίτ. 2 — με τον Ματθαίο Χένρι

Τίτος 2Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι κατά στίχο στον Τίτο 2 προσφέρει διαχρονική σοφία για την οργάνωση του οίκου της πίστεως. Το σχόλιό του δείχνει πώς η υγιής διδασκαλία διαμορφώνει κάθε στάδιο της ζωής και κάθε θέση υπηρεσίας. Καθώς ανοίγουμε αυτό το μάθημα, ακούμε για το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον Χένρι να μιλήσει στους δικούς μας κύκλους οικογένειας, εκκλησίας και καθημερινής εργασίας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε τη χριστιανική ζωή όχι ως διάσπαρτα καθήκοντα αλλά ως μία ενιαία, συνεκτική μαρτυρία της χάριτος που εμφανίστηκε σε όλους. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να δεχθούμε τόσο διδασκαλία όσο και παράδειγμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 2 της προς Τίτον επιστολής. Προσέξτε πώς ο Παύλος προχωρεί από τους ηλικιωμένους στους νεότερους, από τους ελεύθερους στους δούλους και τέλος στον ίδιο τον κήρυκα. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο νου σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Χένρι. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας στην πρακτική ομορφιά της υγιούς διδασκαλίας που βιώνεται σε συνηθισμένες σχέσεις.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά κατευθύνοντας τον Τίτο στην πιστή εκτέλεση του αξιώματός του μέσω υγιούς διδασκαλίας. Ι. Γενικά, σε πιστή εκτέλεση του δικού του αξιώματος. Η χειροτονία άλλων για να κηρύττουν δεν θα τον απάλλασσε από το να κηρύττει ο ίδιος, ούτε έπρεπε να φροντίζει μόνο για διακόνους και πρεσβυτέρους, αλλά έπρεπε να διδάσκει και τους ιδιώτες χριστιανούς στο καθήκον τους. Το αντιθετικό μόριο (αλλά) εδώ δείχνει πίσω στους διεφθαρμένους διδασκάλους, που διέδιδαν μύθους, πράγματα μάταια και άχρηστα: σε αντίθεση προς αυτούς, λέγει, «Αλλά εσύ λάλει τα αρμόζοντα εις την υγιή διδασκαλίαν, όσα συμφωνούν με τον λόγον, ο οποίος είναι καθαρός και αδιάφθορος, υγιεινός και θρεπτικός εις αιώνιον ζωήν». Παρατήρησε, (1.) Οι αληθινές διδασκαλίες του ευαγγελίου είναι υγιείς διδασκαλίες, τυπικά και αποτελεσματικά· είναι καθ' εαυτές καλές και άγιες, και καθιστούν τους πιστούς τοιούτους· τους καθιστούν ικανούς και ζωηρούς εις την υπηρεσίαν του Θεού. (2.) Οι διάκονοι πρέπει να προσέχουν να διδάσκουν μόνον αληθείας τοιαύτας. Εάν η κοινή ομιλία των χριστιανών πρέπει να είναι αδιάφθορος, προς οικοδομήν, τοιαύτη ώστε να μεταδίδη χάριν εις τους ακούοντας (Εφεσ. δ΄ 29), πολύ περισσότερον πρέπει το κήρυγμα των διακόνων να είναι τοιούτον. Ούτω ο απόστολος προτρέπει τον Τίτον γενικώς· και έπειτα, Ο Χένρι στρέφεται κατόπιν σε ειδικές εφαρμογές για διάφορες ηλικιακές ομάδες και ρόλους. ΙΙ. Ειδικώς και ιδιαιτέρως, τον διδάσκει να εφαρμόζη αυτήν την υγιή διδασκαλίαν εις διαφόρους τύπους προσώπων, από στ. 2-10. Οι διάκονοι δεν πρέπει να μένουν εις τα γενικά, αλλά πρέπει να μοιράζουν εις έκαστον το μερίδιόν του, ό,τι ανήκει εις την ηλικίαν του, ή την θέσιν του, ή την κατάστασιν της ζωής του· πρέπει να είναι ιδιαίτεροι όσον και πρακτικοί εις το κήρυγμά τους· πρέπει να διδάσκουν τους ανθρώπους το καθήκον τους, και πρέπει να διδάσκουν όλους και έκαστον το καθήκον του. Εδώ είναι ένας εξαίρετος χριστιανικός οδηγός, προσαρμοσμένος εις τους γέροντας και εις τους νέους· εις άνδρας και γυναίκας· εις τον ίδιον τον κήρυκα και εις τους δούλους. Ο Χένρι προσφέρει έπειτα προσωπική συμβουλή προς τον Τίτο σχετικά με το ίδιον του παράδειγμα. 5. Με αυτάς τας οδηγίας προς τον Τίτον, όσον αφορά όσα έπρεπε να διδάξη εις άλλους—τους ηλικιωμένους άνδρας και γυναίκας, και τους νεωτέρους αμφοτέρων των φύλων (ο Τίτος πιθανώς εκείνη την εποχήν ήτο νέος άνθρωπος επίσης), ο απόστολος παρεμβάλλει μερικάς οδηγίας προς τον ίδιον. Δεν ηδύνατο να προσδοκά να διδάξη επιτυχώς άλλους, εάν δεν συμπεριφέρετο καλώς και εις την συναναστροφήν και εις το κήρυγμα. (1.) Εδώ είναι οδηγία διά την συναναστροφήν του: Εις όλα δεικνύων σεαυτόν τύπον καλών έργων, στ. 7. Άνευ τούτου, θα κατέστρεφε με το ένα χέρι ό,τι οικοδομούσε με το άλλο. Παρατήρησε, Κήρυκες καλών έργων πρέπει να είναι και τύποι αυτών· η καλή διδασκαλία και η καλή ζωή πρέπει να βαδίζουν μαζί. Συ που διδάσκεις άλλον, σεαυτόν δεν διδάσκεις; Έλλειψις εδώ είναι μεγάλη κηλίς και μεγάλο εμπόδιον. Εις όλα· μερικοί αναγινώσκουν, υπέρ πάντα, ή υπέρ πάντας ανθρώπους. Το να διδάσκη άλλους εις τα ιδιαίτερα του καθήκοντός των είναι αναγκαίον, και, υπέρ πάντα, το παράδειγμα, ιδιαιτέρως εκείνο του διδασκάλου αυτού, είναι αναγκαίον· δι' αυτού και το φως και η επιρροή είναι πιθανότερον να βαδίζουν μαζί. «Ας ιδούν ζωηράν εικόνα εκείνων των αρετών και χαρίτων εις την ζωήν σου, αι οποίαι πρέπει να είναι εις την ιδικήν των. Το παράδειγμα δύναται και να διδάξη και να εντυπώση τα διδαχθέντα· όταν ιδούν καθαρότητα και σεμνότητα, εγκράτειαν και πάσαν καλήν ζωήν, εις σε, δύνανται ευκολότερον να κερδηθούν και να οδηγηθούν εις αυτά οι ίδιοι· δύνανται να γίνουν ευσεβείς και άγιοι, εγκρατείς και δίκαιοι, καθώς είσαι συ.» Οι διάκονοι πρέπει να είναι τύποι εις το ποίμνιον, και ο λαός οπαδοί αυτών, καθώς είναι του Χριστού. Και εδώ είναι οδηγία, (2.) Διά την διδασκαλίαν και το δόγμα του, καθώς και διά την ζωήν του: Εις την διδασκαλίαν δεικνύων αδιαφθορίαν, σεμνότητα, ειλικρίνειαν, λόγον υγιή, αναπολόγητον, στ. 7, 8. Πρέπει να κάμνουν φανερόν ότι ο σκοπός του κηρύγματός των είναι καθαρώς να προάγουν την τιμήν του Θεού, το συμφέρον του Χριστού και της βασιλείας αυτού, και την ευημερίαν και ευτυχίαν των ψυχών· ότι το αξίωμα τούτο δεν εισήλθον ούτε εχρησιμοποίησαν με κοσμικάς απόψεις, ούτε εκ φιλοδοξίας ούτε εκ πλεονεξίας, αλλά με καθαρόν σκοπόν εις τους πνευματικούς σκοπούς της ιδρύσεώς του. Εις το κήρυγμά των, λοιπόν, η επίδειξις ευφυΐας ή ικανοτήτων, ή ανθρωπίνης μαθήσεως ή ρητορικής, δεν πρέπει να επιδιώκεται· αλλά λόγος υγιής πρέπει να χρησιμοποιήται, ο οποίος δεν δύναται να κατακριθή· γλώσσα της Γραφής, καθ' όσον είναι δυνατόν καλώς, εις την έκφρασιν αληθειών της Γραφής. Ούτος είναι λόγος υγιής, ο οποίος δεν δύναται να κατακριθή. Έχομεν πλέον της μιας φοράς τα καθήκοντα διακόνου τεθειμένα μαζί. Α΄ Τιμ. δ΄ 16, Πρόσεχε εις σεαυτόν, και εις την διδασκαλίαν· και, στ. 12. του αυτού κεφαλαίου, «Μηδείς καταφρονή την νεότητά σου, αλλά γίνου τύπος των πιστών εν λόγω—εις την ομιλίαν σου, ως χριστιανός, ων σεμνός, σοβαρός, και προς οικοδομήν· και εις το κήρυγμά σου, ότι είναι ο καθαρός λόγος του Θεού, ή ό,τι συμφωνεί με αυτόν και εδράζεται επ' αυτού. Ούτω γίνου τύπος εν λόγω· και εν συναναστροφή, η ζωή ανταποκρινομένη προς την διδασκαλίαν. Εν τούτω θα σώσης και σεαυτόν και τους ακούοντάς σε.» Εν Β΄ Τιμ. γ΄ 10, Εγνώρισας καλώς την διδασκαλίαν μου και τον τρόπον της ζωής (λέγει ο αυτός απόστολος), πόσον σύμφωνα ήσαν ταύτα. Και ούτω πρέπει να είναι και με άλλους· η διδασκαλία των πρέπει να συμφωνή με τον λόγον, και η ζωή των με την διδασκαλίαν των. Ούτος είναι ο αληθής και αγαθός διάκονος. Α΄ Θεσσ. β΄ 9, 10. Εργαζόμενοι νύκτα και ημέραν, εκηρύξαμεν εις υμάς το ευαγγέλιον του Θεού· και σεις είσθε μάρτυρες, και ο Θεός επίσης, πόσον οσίως, και δικαίως, και αμέμπτως, ανεστράφημεν μεταξύ υμών. Τούτο πρέπει να προσέχεται, καθώς δείχνουν οι επόμενοι λόγοι, οι οποίοι είναι, (3.) Ο λόγος και διά την αυστηρότητα της ζωής του διακόνου και διά την σεμνότητα και υγιή κατάστασιν του κηρύγματός του: Ίνα ο εξ εναντίας εντραπή, μηδέν έχων κακόν να λέγη περί υμών. Οι αντίπαλοι θα εζήτουν αφορμήν να επικρίνουν, και θα το έκαμνον εάν εύρισκον τι εσφαλμένον εις την διδασκαλίαν ή την ζωήν· αλλά, εάν και τα δύο ήσαν ορθά και καλά, τοιούτοι διάκονοι ηδύναντο να αψηφήσουν και αυτήν την συκοφαντίαν· δεν θα είχον κακόν τι να είπουν δικαίως, και ούτω θα εντρέποντο διά την αντίθεσίν των. Παρατήρησε, Πιστοί διάκονοι θα έχουν εχθρούς παρατηρούντας διά την πτώσιν των, τοιούτους οι οποίοι θα προσπαθήσουν να εύρουν ή να ψάξουν ελαττώματα εις την διδασκαλίαν ή την συμπεριφοράν των· τόσον μεγαλυτέρα ανάγκη λοιπόν δι' αυτούς να προσέχουν εις εαυτούς, ώστε να μη ευρεθή δικαία αφορμή εναντίον των. Αντίθεσις και συκοφαντία ίσως δεν δύνανται να αποφευχθούν· άνθρωποι διεφθαρμένου νου θα αντισταθούν εις την αλήθειαν, και συχνά θα ονειδίσουν τους κήρυκας και ομολογητάς αυτής· αλλά ας ιδούν ότι με καλήν πράξιν κατασιγάζουν την αγνωσίαν των αφρόνων ανθρώπων· ότι, όταν ομιλούν κακώς περί αυτών ως κακοποιών· εκείνοι να εντραπούν οι οποίοι ψευδώς κατηγορούν την καλήν αυτών αναστροφήν εν Χριστώ. Αύτη είναι η οδηγία προς τον ίδιον τον Τίτον, και ούτω των καθηκόντων των ελευθέρων προσώπων, αρρένων και θηλέων, γηραιών και νέων. Έπειτα ακολουθούν,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι πλαισιώνει ολόκληρο το κεφάλαιο με μια επισκόπηση των οδηγιών του. Ο απόστολος εδώ οδηγεί τον Τίτον περί της πιστής εκτελέσεως του ιδίου αυτού αξιώματος γενικώς (εδ. 1), και ιδιαιτέρως ως προς διαφόρους τύπους προσώπων (εδ. 2-10) και δίδει τους λόγους τούτων και άλλων επομένων οδηγιών (εδ. 11-14), με μίαν συνοπτικήν οδηγίαν εις το τέλος, εδ. 15.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην τωρινή σας περίοδο της ζωής χρειάζεται περισσότερον η υγιής διδασκαλία για να επαναρυθμίση την συμπεριφορά σας; Πώς το καθημερινό σας παράδειγμα δύναται είτε να ενισχύση είτε να εξασθενήση την διδασκαλίαν που ομολογείτε; Εις ποίαν μίαν σχέσιν θα ηδύνασθε να στολίσετε σαφέστερον την διδασκαλίαν του Θεού του Σωτήρος μας αυτήν την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διά τοῦ Πνεύματός Σου πλάσε ἡμᾶς διά τῆς ὑγιοῦς διδασκαλίας τοῦ Λόγου Σου, ὥστε ἐν πάσῃ ἡλικίᾳ καὶ καταστάσει νὰ ζῶμεν μετὰ εὐλαβείας καὶ σωφροσύνης, κοσμοῦντες τὸ εὐαγγέλιον τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Κάμε ἡμᾶς προθύμους εἰς τὰ καλὰ ἔργα ἐνῷ ἀναμένομεν τὴν μακαρίαν ἐλπίδα τῆς ἐπιφανείας τοῦ Χριστοῦ, καὶ φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ πᾶν ὅ,τι θὰ ἔφερεν ὀνειδισμὸν εἰς τὸ ὄνομά Σου. Εἴθε αἱ ζωαὶ ἡμῶν νὰ ἀντανακλοῦν τὴν ὡραιότητα τῆς ἁγιότητος χάριν τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →