Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 13 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 13 του Ματθαίου, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από τις παραβολές των ζιζανίων και του προζυμιού, αποκαλύπτοντας πώς η βασιλεία προχωρεί εν μέσω αντιθέσεων και μεταμορφώνει αθόρυβα τον κόσμο. Η μετρημένη έκθεσή του μας προσκαλεί να παραμείνουμε στις ίδιες τις λέξεις του Χριστού και να δεχθούμε τόσο προειδοποίηση όσο και ενθάρρυνση για πιστή ζωή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 13 του Ματθαίου, επιτρέποντας στις παραβολές του σπορέα, των ζιζανίων και του προζυμιού να μιλήσουν. Προσέξτε τη μετάβαση από τη δημόσια διδασκαλία στην όχθη στην ιδιωτική διδασκαλία μέσα στο σπίτι, και ακούστε την σταθερή πρόσκληση σε υπομονετική εμπιστοσύνη και ενεργό πιστότητα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει ταυτίζοντας τον σπορέα με τον ίδιο τον Χριστό.
Η ιδιαίτερη στροφή της πρώτης πρότασης, 'Η βασιλεία των ουρανών ομοιάζει με άνθρωπο που έσπειρε', κ.λπ., υποδηλώνει ότι ο κύριος σκοπός της παραβολής είναι να διδάξει τη συμπεριφορά του βασιλιά ενόψει της ανάπτυξης των ζιζανίων. Η βασιλεία συγκεντρώνεται σε Αυτόν, και η 'ομοίωση' δεν πραγματοποιείται από την παραβολή, αλλά, όπως δείχνουν οι χρόνοι και των δύο ρημάτων, από το ήδη ολοκληρωμένο γεγονός της σποράς Του. Ο Κύριός μας συγκαλύπτει τις αξιώσεις Του μιλώντας για τον σπορέα σε τρίτο πρόσωπο· όμως το ακουστικό αυτί δεν μπορεί να αποτύχει να συλλάβει την υπόνοια σε όλη την έκταση ότι Αυτός ο ίδιος είναι ο σπορέας και ο Κύριος του θερισμού. Ο αγρός είναι 'ο αγρός του', και η ίδια η ερμηνεία Του μας λέει ότι σημαίνει 'τον κόσμο'. Όποια άποψη κι αν πάρουμε για τη σχέση αυτής της παραβολής με την καθαρότητα της κοινωνίας στην ορατή Εκκλησία, δεν πρέπει να παραβλέψουμε την ίδια την εξήγηση του Χριστού για 'τον αγρό', μήπως χάσουμε το μάθημα ότι Αυτός διεκδικεί ολόκληρο τον κόσμο ως δικό Του, και σκοπεύει τη σπορά του σπόρου ευρέως πάνω σε αυτόν. Η Βασιλεία των Ουρανών πρόκειται να αναπτυχθεί πάνω, και να εξαπλωθεί μέσα από, ολόκληρη τη γη. Ο κόσμος ανήκει στον Χριστό όχι μόνο όταν γεμίζει με τη βασιλεία, αλλά πριν από τη σπορά. Η εξήγηση του καλού σπόρου παίρνει την ίδια άποψη όπως στην προηγούμενη παραβολή. Αυτό που σπέρνεται είναι 'ο λόγος'· αυτό που βλαστάνει από τον σπόρο είναι η νέα ζωή του δεχόμενου. Οι άνθρωποι γίνονται τέκνα της βασιλείας λαμβάνοντας το Ευαγγέλιο στις καρδιές τους, και έτσι λαμβάνουν μια νέα αρχή ανάπτυξης, η οποία στην αλήθεια γίνεται οι ίδιοι.Ο Μακλάρεν περιγράφει στη συνέχεια το αντίθετο έργο του εχθρού στον ίδιο αγρό.
Πλάι πλάι με το ευεργετικό έργο του σπορέα προχωρεί το αντίθετο έργο του 'εχθρού του'. Καθώς ο ένας, καταθέτοντας ιερή αλήθεια στην καρδιά, κάνει τους ανθρώπους 'τέκνα της βασιλείας', ο άλλος, βάζοντας κακές αρχές σε αυτήν, κάνει τους ανθρώπους 'τέκνα του πονηρού'. Η ειλικρινής ερμηνεία δεν μπορεί να εξαλείψει τη διδασκαλία για έναν προσωπικό αντίπαλο του Χριστού, ούτε για τη συνεχή δράση του στη διαφθορά της ανθρωπότητας. Είναι μια ματιά σε μια μυστηριώδη περιοχή, όχι λιγότερο αξιόπιστη επειδή είναι τόσο στιγμιαία. Τα θειούχα σύννεφα που κρύβουν τη φωτιά στον κρατήρα παρασύρονται για μια στιγμή, και βλέπουμε. Ποιος θα αμφισβητούσε την αλήθεια και την αξία της αποκάλυψης επειδή ήταν σύντομη και μερική; 'Ο διάβολος είναι ο πίθηκος του Θεού'. Το έργο του είναι παρωδία του έργου του Χριστού. Όπου σπέρνεται ο καλός σπόρος, εκεί σκορπίζεται το κακό πιο πυκνά. Ψευδόχριστοι και ψευδοαπόστολοι ακολουθούν τον αληθινό σαν τις σκιές τους. Κάθε αλήθεια έχει το αντίγραφό της. Ούτε θεσμοί, ούτε αρχές, ούτε κινήματα, ούτε άτομα, φέρουν αμιγή καρπούς καλού. Όχι μόνο η κτιστή ατέλεια, αλλά η εχθρική νόθευση, τους σημαδεύει όλους. Το πιο καθαρό μέταλλο οξειδώνεται, αφρός μαζεύεται στο πιο διαυγές νερό, ο πάτος κάθε πλοίου γεμίζει με φύκια. Η ιστορία κάθε μεταρρύθμισης είναι η ίδια: λαμπρές ελπίδες σκοτεινιάζουν, η πρόοδος καθυστερεί, μια δεύτερη γενιά νάνων που είναι αμελείς ή άπιστοι φύλακες της κληρονομιάς τους.Ο Μακλάρεν ξεδιπλώνει στη συνέχεια την υπομονετική ανεκτικότητα του οικοδεσπότη μέχρι τον θερισμό.
Συμπεραίνουμε, λοιπόν, ότι η ανάμειξη που εννοεί η παραβολή είναι αυτή των καλών και των κακών ανθρώπων στην ανθρώπινη κοινωνία, όπου όλοι είναι τόσο αλληλένδετοι ώστε ο χωρισμός είναι αδύνατος χωρίς να καταστρέψει ολόκληρη την υφή της· ότι το ξερίζωμα, που δηλώνεται ότι είναι ασυμβίβαστο με την ανάπτυξη της σοδειάς, σημαίνει απομάκρυνση από τον αγρό, δηλαδή τον κόσμο· ότι το κύριο σημείο του δεύτερου μέρους της παραβολής είναι να παρουσιάσει την υπομονή του Κυρίου του θερισμού, και να τονίσει αυτό ως τον νόμο της ανάπτυξης της βασιλείας Του, ότι προχωρεί εν μέσω αντιθέσεων· και ότι τα μέλη της είναι αλληλένδετα με χίλιες ρίζες με εκείνους που δεν είναι υπήκοοι του Βασιλιά τους. Τι χρησιμεύει η αλληλεξάρτηση, και αν τα ζιζάνια μπορούν να γίνουν σιτάρι, δεν αποτελούν μέρος της διδασκαλίας της. Αλλά το μάθημα της ανεκτικότητας του οικοδεσπότη προορίζεται να μαθευτεί από εμάς.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Ο Μακλάρεν αντλεί ένα πρακτικό μάθημα για την ορατή εκκλησία από τον αναμεμειγμένο αγρό.
Ενώ πιστεύουμε ότι το πεδίο της παραβολής είναι ευρύτερο από τη διδασκαλία στην εκκλησιαστική πειθαρχία, δεν ξεχνάμε ότι ένα δίκαιο συμπέρασμα από αυτήν είναι ότι, στις πραγματικές εκκλησίες, θα υπάρχει πάντα ανάμειξη καλού και κακού· και, μολονότι αυτό το γεγονός δεν είναι λόγος για να εγκαταλείψουμε την προσπάθεια να κάνουμε μια εκκλησία σύναξη πιστών ανθρώπων, και μόνο τέτοιων, είναι λόγος για να αντιγράψουμε τη θεία υπομονή του σπορέα στις εκκλησιαστικές συναλλαγές με σφάλματα γνώμης και ελαττώματα συμπεριφοράς.Ο Μακλάρεν κλείνει προτρέποντας τους πιστούς να μεταφέρουν το προζύμι σε κάθε σφαίρα της ζωής.
Και αυτό είναι που πρέπει να κάνει σήμερα, και θα κάνει, αν οι χριστιανοί άνδρες είναι αληθινοί στον εαυτό τους και στον Κύριό τους. Δεν νομίζετε ότι θα υπήρχε ζύμωση αν οι χριστιανικές αρχές εφαρμόζονταν, ας πούμε, στην εθνική πολιτική; Δεν νομίζετε ότι θα υπήρχε ζύμωση αν οι χριστιανικές αρχές εφαρμόζονταν σε όλες τις συναλλαγές στο Χρηματιστήριο; Υπάρχει κάποια περιοχή της ζωής στην οποία η εισαγωγή των απλών εντολών του Χριστιανισμού ως υπέρτατου νόμου δεν θα την επαναστατούσε; Μιλάμε για την Αγγλία ως χριστιανική χώρα. Είναι; Μια χριστιανική χώρα είναι χώρα χριστιανών, και χριστιανοί δεν είναι άνθρωποι που μόνο λένε 'Έχω πίστη στον Ιησού Χριστό', αλλά άνθρωποι που κάνουν το θέλημά Του. Αυτό είναι το προζύμι που πρόκειται να αλλάξει, και όμως όχι να αλλάξει, ολόκληρη τη μάζα· να την αλλάξει φωτίζοντάς την, βάζοντας ένα νέο πνεύμα σε αυτήν, αφήνοντας την ουσία φαινομενικά ανεπηρέαστη εκτός από όσο η ουσία έχει διαφθαρεί από το πονηρό πνεύμα που κυβερνά. Αδελφοί, αν εμείς ως χριστιανοί κάναμε το καθήκον μας, θα ήταν αληθινό για εμάς όπως ήταν για τους πρώτους κήρυκες του Σταυρού, ότι είμαστε άνθρωποι που αναποδογυρίζουμε τον κόσμο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις καθημερινές σας περιστάσεις βλέπετε πιο καθαρά σιτάρι και ζιζάνια να μεγαλώνουν μαζί; Πώς μπορεί η υπομονή του Κυρίου με τον αγρό να διαμορφώσει εκ νέου τη δική σας απόκριση στην αντίθεση ή την απογοήτευση; Σε ποια μία σφαίρα της ζωής αυτή την εβδομάδα μπορείτε να μεταφέρετε σκόπιμα την μεταμορφωτική παρουσία του Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ουράνιε Πατέρα, σπείρε τον ζώντα Λόγο Σου στο χώμα των καρδιών μας, ώστε να ριζώσει βαθιά, να φέρει καρπό διαρκή και να αντέξει κάθε δοκιμασία. Ας αυξάνει σταθερά η βασιλεία των ουρανών εντός μας και δι' ημών, όπως ο κόκκος του σιναπιού και η ζύμη, μέχρι να γεμίσει τη γη με τη δόξα Σου. Κράτησέ μας άγρυπνους και πιστούς μέχρι την ημέρα του θερισμού, όταν οι άγγελοί Σου θα συγκεντρώσουν τους δικαίους σε αιώνια χαρά, όλα δια της δυνάμεως του Πνεύματός Σου και για χάριν του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →